سال نوولزوم ايثار و فداكاري
توسط : haji bina

بسم الله الرحمن الرحيم
سال نو بر شما مبارك
Peace be to you new year
نيكي به خويشان
ان الصدقه علي ذي قرابه يضعف اجرها مرتين.
نيكي واحسان به خويشان.دوبرابر اجروپاداش دارد.
نهج الفصاحه ش645
                                                                                                 .
گل سرخي...
از:شاعرمعاصر:سيدمحمدباقري پور
گل سرخي ميان بوستاني            بديدم دركناراونشستم
بگفتم ازچه روئيدي تواي گل          كه ازبوي دل آويزتومستم
چرا رنگ تو باشد ارغواني ؟           كه دل بررنگ زيباي توبستم
چراشدصورت توسرخ وخونين        كه من ازحزن واندوه توخستم
بگفتا:باشم ازخون شهيدان            كه با تيرمسلسل ريختستم
شدم من سرخ روي وارغواني        زبس سيلي زظالم خورده استم
ز ساواك و سيا و پهلوي ها             شكنجه ديده ليكن لب نبستم
روئيده ام تا نمايم                          دفاع از دين و پيمان الستم
نمودم من دفاع ازخاك ميهن           ز صدها دام صدامان بجستم
ولي اين رابدان:من يك نمونه          ز صدها و هزاران قطره هستم
                                                                                                     .
السلام عليك يا ثارالله وابن ثاره
خوشاآنان كه بگذشتندازجان           رسانيدند خودبركوي جانان
زمال وجان وفرزندان گذشتند           به راه دين وميهن حفظ قرآن
حوشاآنان كه دركوي شهادت           گرفته سبقت ازكل شهيدان
شهادت رمزوراز زندگيهاست             بودراهي به مهمانگاه يزدان
بود نام شهادت افتخاري                    در اسلام ازبراي هرمسلمان
شهيدان زنده اندر روزگارند                 نگردد محو هرگز نام ايشان
                                                                                                       .
جهان به كس ننمايد دوروز.چهرهء باز
از:استادعلامه طباطبائي(رضوان الله عليه)
گذر زدانه ودام وجهان وخويش.مباز
كه مرغ باپر.آزاد مي كند پرواز
به كوهپايه"زان"بامدادباياران
كه دورباددل پاكشان زسوزوگداز
چه گويمت كه چه ميكفت بادمشك افشان؟
كه ميگشودبه گفتارخودهزاران راز
زمن نيوش ومياسا دراين دوروزجهان
كه پيش پاي توراهيست.سخت ودراز
درختهاي كهنسال"ورس"برسركوه
كه ديده اند به دامان كوه.بس تك وتاز
بگوش هوش شنيدم كه دوش ميگفتند
كه همچوناله ني.بودشان نوا و نواز
بسي دميده دراين جويبار سبزه نغز
بسي شكفته دراين بوستان شكوفه ناز
بسي چميده دراين كوهسار.كبك دري
بسي رميده به آن.اهوان مشك انداز
بسي گذشته ازاين شاهراه.راهروان
كه بودبادبيابان.نوردسان.دمساز
به خوش آي.وتماشاي پيش تازان كن
كه هيچ نيايدازاين كاروان راه .آواز
نشان مهركه ديده است درسراي سپنج
جهان به كس ننمايد دو روز.جهرهءباز
همي برد پي امروز آنچه در ديروز
همي كند به سرانجام آنچه.درآغاز
به سازوسوزبهار.وخزان.شكيباباش
به تنگناي جهان باش"ورس" راانباز
به هرزه راه مپيماوخويش خسته مساز
كه پيش پاي تو باشد بسي نشيب وفراز.
                                                                                                .
امام چهارم درنكوهش پذيرش ذلت فرمودند:
مااحب ليبنصيبي من الذله حمرالنعم
دوست ندارم دربرابرپذيرش لحظه اي ذلت تمام شتران سرخ مو
وگرانقيمت را به من بدهند.
كشف الغمه ج2ص289
                                                                                                 .
ارزش خون شهيدان
امام چهارم عليه السلام فرمودند:
ما من قطره احب الي الله عزوجل من قطره دم في سبيل الله.
درپيشگاه خداوند چيزي محبوبتر ازخوني نميباشد كه درراه خدا
ريخته ميشود.
وسايل الشيعه ج11ص908
                                                                                                     .
وبلاگ معلم
Moallem weblog
 
 
بسم الله الرحمن الرحيم
زندگي دراين دنيا. زندگي فاني است والدنيامزرعه الاخره.
 اين دنيابمانند كشتزاري است كه مادر آن بذرهاي خيروشر
راميكاريم ومحصولات آنرادر اين دنيا و در عالم ديگربرداشت
ميكنيم.
اگرخوبي ونيكوكاري كاشته باشيم هم در اين دنيا و هم در
عالم عقبي خيروخوبي و بهشت برين نصيب ما ميشود و از
مرگ نمي ترسيم وهمواره طالب جهاد و شهادت درراه خدا
هستيم.
واگربدي وزشتي مرگ مي ترسيم و هم در اين دنيا عقوبت
ميشويم وهم در عالم عقبي شروبدي و عذاب جهنم نصيب
ما ميشود.
شعر زيباي چرا از مرگ مي ترسي ؟ شاعر معاصر فريدون مشيري تقديم ميشود باشد كه عبرتي براي ماباشد تابخود
آئيم وبفكرتوشه آخرت باشيم كه ازمرگ نترسيم و به بطرف
جهاد وشهادت وبه استقبال مرگ بادست پر برويم
ياايهاالذين آمنوافبشرعبادي الذين يستمعون القول فيتبعون
احسنه
اي كساني كه ايمان آورده ايد بشارت بر كساني باد كه سخن ها را ميشنوند وبهترين آنرا تبعيت ميكنند.
                                                                               .
چرا ازمرگ مي ترسيد؟
ازشاعرمعاصر:فريدون مشيري
چرا از مرگ مي ترسيد؟
چرا زين خواب جان آرام شيرين روي گردانيد؟
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه ميدانيد؟
***
مپنداريدبوم نااميدي باز
به بام خاطر من ميكند پرواز
مپنداريد جام جانم از اندوه لبريز است
مگوييد اين سخن تلخ و غم انگيز است
***
مگر مي اين چراغ بزم جان مستي نمي آرد؟
مگر افيون افسونكار
نهال بيخودي را در زمين جان نمي كارد؟
مگر اين مي پرستي ها ومستي ها
براي يك نفس آسودگي از رنج هستي نيست؟
مگر دنبال آرامش نمي گرديد؟
چرا از مرگ مي ترسيد؟
***
كجا آرامشي از مرگ خوشتركس تواند ديد؟
مي وافيون فريبي تيزبال وتند پروازند.
اگر درمان اندوهند.
خماري جانگزا دارند.
نمي بخشند جان خسته را آرامش جاويد.
خوش آن مستي كه هشياري نمي بيند.
***
چرا از مرگ مي ترسيد؟
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه ميدانيد؟
بهشت جاودان آنجاست.
جهان آنجا وجان آنجاست.
گران خواب ابد.دربستر گلبوي مرگ مهربان.آنجاست.
سكوت جاوداني پاسدار شهر خاموشيست.
***
همه ذرات هستي .محو در روياي بي رنگ فراموشيست.
نه فريادي.نه آهنگي.نه آوايي.
جهان آرام وجان آرام.
زمان در خواب بي فرجام.
خوش آن خوابي كه بيداري نمي بيند.
***
سر از بالين اندوه گران خويش برداريد.
در اين دوران كه از آزادگي نام ونشاني نيست.
در اين دوران كه هرجا"هركه را زر درترازو.زور دربازوست.
جهان را دست اين نامردم صد رنگ بشپاريد.
كه كام از يكديگر گيرند و خون يكديگر ريزند.
درين غوغا فرو مانند و غوغا ها برانگيزند
***
سر از بالين اندوه گران خويش برداريد.
همه.بر آستان مرگ راحت.سر فرود آريد.
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه ميدانيد؟
چرا زين خواب جان آرام شيرين روي گردانيد؟
چرا از مرگ مي ترسيد؟
                                                                          .
براي پدرم و پسر كوچكم
پند
ميراث پدر خواهي؟
علم پدر آموز
سعدي
هان اي پدر .پير كه امروز.
مي نالي ازين درد روانسوز.
علم پدر آموخته بودي
"وان دم كه خبردار شدي سوخته بودي"
***
افسرده تن و جان تو در خدمت دولت.
قاموس شرف بودي و ناموس فضيلت.
وين هردو.شد از بهر تو اسباب مذلت.
چل سال غم ورنج ببين با تو چه ها كرد.
دولت.رمق وروح تو را.ازتو جدا كرد.
چل سال تو را برده انگشت نما كرد.
آنگاه چنين خسته و آزرده رها كرد.
***
ازمادر بيچارهء من يادكن امروز.
هي جامه قبا كرد.
خون خوردوگرو دادو غذا كرد و دوا كرد.
جان بر سر اين كار فدا كرد.
***
هان اي پدر پير.
كو آن تن وآن روح سلامت؟
كو آن قد و قامت؟
فرياد كشد روح تو.فرياد ندامت.
***
علم پدر آموخته بودي.
"وان دم كه خبردار شدي.سوخته بودي.
***
ازچشم تو آن نور كجا رفت؟
آن خاطر پر شور كجا رفت؟
"ميراث پدر"هم سر اين كار هبا رفت.
وان شعله كه برجان شما رفت.
دوشدش همه در ديده ما رفت
امروز توماندي وهمين درد روانسوز
نفرين نكند سود .به استاد بد آموز
چل سال اگرخدمت بقال نمودي.
امروز به اين رنج گرفتار نبودي.
***
هان اي پدر پير.
چل سال در اين مهلكه راندي.
عمري به"تماشا"و"تحمل"گذراندي.
ديدي همه ناپاكي و خود پاك بماندي.
آوخ كه مرا نيز به بدين ورطه كشاندي.
***
علم پدر آموخته ام من.
چون او همه در دام بلا سوخته ام من.
چون او همه اندوه و غم اندوخته ام من.
اي كودك من.مال بيندوز
وان علم كه گفتند مياموز؟
                                                              .
از شاعر معاصر
فريدون مشيري
                                     .
وبلاگ معلم
Moallem weblog

دوشنبه 6/1/1386 - 2:40
پسندیدم 0
UserName