هدايت‏خدا به آنها رسيده آن نوع هدايتى كه خداوند بندگان خاص خود را كه بخواهد، به آن هدايت و رهبرى مى‏فرمايد، و پس از يك آيه مى‏فرمايد:

«اولئك الذين هدى الله فبهداهم اقتده‏»[89]

اينان افرادى هستند كه خداوند هدايتشان نموده، تو نيز از هدايت آنان پيروى كن. از اين دو آيه استفاده مى‏شود كه به پيغمبران هدايت‏خدا رسيده است، و از طرفى ميفرمايد:

«و من يضلل الله فماله من هاد و من يهدى الله فماله من مضل‏»[90]

و كسى را كه خداوند اضلال كند، و جلوى فيض و رحمت را بر او به بندد، هيچ راهنمائى نخواهد داشت، و كسى را كه خداوند هدايت كند، هيچ گمراه كننده‏اى براى او نخواهد بود و مى‏فرمايد:

«من يهد الله فهو المهتد»[91]

كسى را كه خدا هدايت كند، اوست راه يافته و از اين دو آيه استفاده‏مى‏شود كه افرادى را كه خداوند هدايت كند آنان راه يافته بوده و هيچ القاء شيطانى از تسويلات جن و انس در آنها اثرى نمى‏گذارد و اگر تمام عالم جمع شوند نمى‏توانند آنان را از راه بيراه نموده و گمراه كنند، و در اراده و علوم و اختيار آنان تصرفى نموده و آنان را متزلزل نمايند.

و از طرف ديگر مى‏فرمايد:

«الم اعهد اليكم يا بنى آدم ان لا تعبدوا الشيطان انه لكم عدو مبين و ان اعبدونى هذا صراط مستقيم و لقد اضل منكم جبلا كثيرا افلم تكونوا تعقلون‏»[92]

اى فرزندان آدم!آيا من با شما پيمان نبستم كه عبادت شيطان را ننموده از او پيروى نكنيد او دشمن آشكار شماست و مرا عبادت كنيد و از من پيروى نمائيد كه اينست راه مستقيم؟

و بدرستيكه شيطان افراد بسيار و طوائف فراوانى را گمراه نموده آيا شما تعقل نمى‏كنيد؟

در اين آيه پيروى از شيطان را گمراهى و اضلال تعبير نموده است.

بنابراين بمقتضاى آيات سابق الذكر پيغمبران را خدا هدايت نموده و كسى را كه خدا هدايت كند براى او گمراه‏كننده‏اى نخواهد بود.

و گمراهى به مفاد اين آيه عبارت است از پيروى شيطان،و معصيت و گناه و توجه بغير حق،و متاثر شدن از القاآت نفس اماره،و چون پيمبران را مضلى نيست‏بنابراين براى آنان القاآت شيطانيه و تسويلات نفسيه و معصيت و گناه نيست،و اين است معنى عصمت.

بنابراين از اجتماع اين سه دسته از آيات قرآن بطور وضوح عصمت راه يافتگان بهدايت‏خدا ثابت و مبرهن گرديد،و الحمدلله

پنج شنبه 2/1/1386 - 20:14
پسندیدم 0
UserName