نوافل يوميّه
نوافل جمع (نافله ) و به معناى انجام دادن كارهايى است كه بر انسان ، فرض و واجبنباشد.(28) و منظور از نوافل يوميّه ، نمازهاى مستحبى شبانه روزى است كه بيشتر به انجامآن ها سفارش شده است . از امام صادق (ع )به نقل ازرسول خدا(ص )درباره اهمّيّت نمازهاى مستحبّى چنين آمده كه خداوند مى فرمايد:
(ما تَحَبَّبَ اِلَىَّ عَبْدى بِشَى ءٍ اَحَبُّ اِلَىَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَ اِنَّهُ لَيَتَحَبَّبُ اِلَى َّبِالنّافِلَةِ حَتّى اُحِبَّهُ فَاِذا اَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذى يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذى يَبْصُرُ بِهِ وَلِسانَهُ الَّذى يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّذى يَبْطِشُ بِها وَ رِجْلَهُ الَّتى يَمْشى بِها، اِذا دَعانى اَجِبْتُهُ وَاِذا سَاءَلَنى اَعْطَيْتُهُ)(29)
هيچ چيز همانند واجبات بنده را محبوب من نمى گرداند، گاهى بنده من به واسطه انجامنوافل به تدريج به من نزديك مى شود تا آن جا كه او را دوست مى دارم و وقتى او را دوستداشته باشم گوش شنوا، چشم بينا، زبان گويا، دست توانا و پاى رهوار او خواهم شد. هرگاه مرا بخواند اجابتش مى كنم و هر گاه حاجتى از من بخواهد، عطايش مى كنم .
امام صادق (ع )به جا آوردن نوافل يوميّه را از جمله نشانه هاى شيعه دانسته ، مى فرمايد:
(شيعَتُنا... اَصْحابُ الاِْحدى وَ خَمْسينَ رَكْعَةً فِى الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ)(30)
پيروان ما به جا آورندگان پنجاه و يك ركعت نماز در شبانه روز هستند.
منظور از پنجاه و يك ركعت ، هفده ركعت نماز واجب و سى و چهار ركعتنوافل يوميّه است كه عبارتند از:
نافله ظهر: هشت ركعت قبل از نماز ظهر.
نافله عصر: هشت ركعت ، قبل از نماز عصر.
نافله مغرب : چهار ركعت ، بعد از نماز مغرب .
نافله عشا: دو ركعت ، بعداز نماز عشا به صورت نشسته (كه يك ركعت محسوب مى شود.)
نافله شب : يازده ركعت ، تفصيل آن به طور جداگانه مى آيد.
نافله صبح : دو ركعت ، قبل از نماز صبح .
احكام نمازهاى نافله
1- نافله هاى شبانه روز در غير روز جمعه سى و چهار ركعتند، ولى در روز جمعه بر شانزدهركعت نافله ظهر و عصر، چهار ركعت اضافه مى شود. (م 764)
2- نمازهاى نافله را مى شود نشسته خواند، ولى بهتر است دو ركعت نماز نافله نشسته را يكركعت حساب كند، مثلاً كسى كه مى خواهد نافله ظهر را كه هشت ركعت است نشسته بخواند،بهتراست شانزده ركعت بخواند و اگر مى خواهد نماز وتر را نشسته بخواند، دو نماز يكركعتى نشسته بخواند. (م 766)
3- نافله ظهر و عصر را در سفر نبايد خواند، ولى نافله عشا را به نيّت اين كه شايد مطلوبباشد مى تواند به جا آورد. (م 767)
4- وقت نافله عشا بعد از تمام شدن نماز عشا تا نصف شب است و بهتر است بعد از نماز عشابلافاصله خوانده شود. (م 771)
5- احتياط آن است كه نافله صبح قبل از فجر اوّل خوانده نشود، مگر آن كه بعد از نافله شببلافاصله بخوانند كه در اين صورت مانعى ندارد. (

پنج شنبه 2/1/1386 - 19:59
پسندیدم 0
UserName