احكام قصد اقامت

احكام قصد اقامت
1- مسافرى كه مى خواهد ده روز در محلّى بماند، لازم نيست قصد ماندن شباول يا شب يازدهم را داشته باشد و همين كه قصد كند از اذان صبح روزاول تا غروب روز دهم بماند، بايد نماز را تمام بخواند و همچنين اگر مثلاً قصدش اين باشدكه از ظهر روز اوّل تا ظهر روز يازدهم بماند، بايد نماز را تمام بخواند. (م 1336)
2- مسافرى كه تصميم ندارد ده روز در جايى بماند، مثلاً قصدش اين است كه اگر رفيقش ‍بيايد، يا منزل خوبى پيدا كند، ده روز بماند، بايد نماز را شكسته بخواند. (م 1339)
3- اگر مسافر قصد كند ده روز در محلّى بماند، چنانچه پيش از خواندن يك نماز چهار ركعتى ازماندن منصرف شود كه در آن جا بماند يا به جاى ديگر برود، بايد نماز را شكسته بخواند واگر بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى از ماندن منصرف شود، يا مردّد شود تا وقتى در آن جاهست ، بايد نماز را تمام بخواند. (م 1342)
4- مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلّى بماند، اگر از ماندن منصرف شود و شك كند پيش ازآن كه از قصد ماندن برگردد، يك نماز چهار ركعتى خوانده يا نه ، بايد نمازهاى خود راشكسته بخواند. (م 1344)
5- اگر مسافر به نيّت اين كه نماز را شكسته بخواند،مشغول نماز شود و در بين نماز تصميم بگيرد كه ده روز يا بيشتر بماند، بايد نماز را چهارركعتى تمام نمايد. (م 1345)
6- مسافرى كه قصد كرده ده روز در جايى بماند، اگر در بين نماز چهار ركعتى از قصد خودبرگردد، چنانچه مشغول ركعت سوّم نشده ، بايد نماز را دو ركعتى تمام نمايد و بقيّه نمازهاىخود را شكسته بخواند و اگر مشغول ركعت سوّم شده نمازشباطل است و تا وقتى در آن جا هست بايد نماز را شكسته بخواند اگر چه در ركوعِ ركعت سومداخل شده باشد. (م 1346)
7- مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلّى بماند، اگر بيشتر از ده روز در آن جا بماند، تاوقتى مسافرت نكرده ، بايد نمازش را تمام بخواند و لازم نيست دوباره قصد ماندن ده روز كند.(م 1347)
8- مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلّى بماند، مى تواند نماز جمعه و نافله ظهر و عصر وعشا را هم بخواند. (م 1348)
9- اگر مسافر بعد از رسيدن به هشت فرسخ سى روز در محلى بماند و در تمام سى روز دررفتن و ماندن مردد باشد، بعد از گذشتن سى روز اگر چه مقدار كمى در آن جا بماند، بايدنماز را تمام بخواند، ولى اگر پيش از رسيدن به هشت فرسخ در رفتن بقيّه راه مردّد شود، ازوقتى كه مردّد مى شود، بايد نماز را تمام بخواند. (م 1353)
10- مسافرى كه مى خواهد نه روز يا كمتر در محلى بماند اگر بعد از آن كه نه روز يا كمتردر آن جا ماند، بخواهد دوباره نه روز ديگر يا كمتر بماند همين طور تا سى روز، روز سى ويكم بايد نماز را تمام بخواند. (م 1354)
11- مسافرى كه سى روز مردّد بوده ، در صورتى بايد نماز را تمام بخواند كه سى روز رادر يك جا بماند، پس اگر مقدارى از آن را در جايى و مقدارى را در جاى ديگر بماند، بعد از سىروز هم بايد نماز را شكسته بخواند. (م 1355)
نمازهاى مستحب
در اسلام ، تاءكيد فراوانى بر انجام نمازهاى مستحبى شده و ثواب هاى زيادى نيز براى آنمنظور گرديده است كه شمارش آن ها از حوصله درس خارج است . در اين جا تنها به ذكر يكروايت تبرّك مى جوييم : رسول خدا(ص ) فرمود:
(اِنَّ لِلْقُلُوبِ اِقْبالاً وَ اِدْباراً فَاِذا اَقْبَلَتْ فَتَنَفَّلُوا وَ اِذا اَدْبَرَتْ فَعَلَيْكُمْبِالْفَريضَةِ)(26)
دل ها را آمادگى و رغبتى است ؛ هرگاه آمادگى داشتند، نافله بخوانيد و اگر بى رغبتى نشاندادند بر شما باد كه بر نماز واجب بسنده كنيد.
وضع نمازهاى مستحبى ، لطف و عنايتى است از جانب خداوند براى بندگانش كه به واسطه آننواقص و كمبودهاى نمازهاى واجب برطرف شود. چنان كه در روايتى از حضرت موسى بنجعفر(ع ) وارد شده كه :
خداوند تبارك و تعالى نماز واجب را با نماز نافله و روزه واجب را با روزه مستحبكامل كرده است .(27)
از آنجا كه نمازهاى مستحبّى بسيار است و بحث تفصيلى از آن هامجال بيشترى مى طلبد؛ از اين رو، در اين درس نافله هاى شبانه روز و نماز شب مورد بحث قرارمى گيرد.

پنج شنبه 2/1/1386 - 19:58
پسندیدم 0
UserName