کد: 666978

پرسش

با سلام و خسته نباشید آیا مصرف بیش از اندازه ی مولتی ویتامین عوارض دارد لطفا چند مو رد از عوارض آن را ذکر کنید در ضمن ما از کجا بدانیم که بدنمان به مولتی ویتامین نیاز دارد؟ همه ی این سوالات بالا ،در مورد مولتی ویتامین، را در مورد روی هم توضیح دهید. من در ورزش بسکتبال فعالیت می کنم آیا بدن من به مولتی ویتامین و روی نیاز دارد یا خیر؟ ببخشید از اینکه سوال من طولانی شد . باتشکر

پاسخ

با سلام
به طور معمول فردی که دارای رژیم غذایی مناسبی می باشد ، مواد مورد نیاز بدن وی از این طریق تامین خواهد شد . بعضی از افراد مانند کودکان در جال رشد ، زنان باردار ، افراد داری بیماریهای مزمن و ... ممکن است برای تامین نیاز بدن نیامند به استفاده از این داروها باشند . بهترین راه این است که نیاز به استفاده از این ترکیبات مکمل توسط پزشک شما بررسی شود .
در مطلب زیر میتوانید اطلاعاتی را در زمینه تریبات مکمل به دست آورید
http://www2.irib.ir/health/html/Multivitamin-841101.htm
در مورد روی نیز این مطلب را مطالعه نمایید :
روی یك ماده معدنی اصلی كمیاب است كه بعد از آهن، بیشترین میزان را در بدن داراست. روی به طور عمده در ماهیچه ها ذخیره میشود، اما در سلولهای خونی سفید و قرمز، پرده شبكیه چشم، استخوانها، پوست، كلیه ها، كبد و پانكراس نیز یافت میشود. غده پروستات در مردان نسبت به سایر اعضا، بیشترین مقدار روی را داراست.
بعضی از تحقیقات و مطالعات نشاندهنده اثر حوب قرص های روی در جلوگیری و كاهش علایم سرماخوردگی بوده است. شما می توانید قرص های روی را به راحتی از داروخانه برای درمان سرماخوردگی بخرید.
موارد استفاده
مكمل های روی می توانند به طرق زیر در بدن ،كمك كننده باشند:
كمك به جلوگیری از سرطان
جلوگیری ودرمان سرماخوردگی
یادآوری فعالیت سیستم ایمنی
تسریع بخشیدن به بهبود زخمها
درمان و جلوگیری از آكنه
جلوگیری از دژنراسیون ماكولار برای از بین رفتن بینایی كه در افراد پیر اتفاق می افتد)
درمان بعضی از موارد بی اشتهایی عصبی (بی اشتهایی نشانه ای از كمبود روی است و افراد در دهه دوم زندگی بیشتر در معرض خطر كمبود روی ناشی از فقر غذایی هستند).
تقویت و بهبود باروری مردان. مخصوصاً در بین سیگاریها.
درمان روماتیسم مفصلی (با داشتن اثرات ضد التهابی).
درمان بیماری ویلسون (یك اختلال ناشی از ذخیره بیش از حد مس).
كاهش تغییرات در حس چشایی طی درمان سرطان.
تقویت حس چشایی و بویایی
بعضی از بیماریها، بر جذب روی در بدن تأثیر می گذارند یا باعث افزایش نیاز به روی می شوند. اگر شما یكی از بیماریهای زیر را دارید از مكمل های روی سود ببرید:
آكرودرماتیت آنتروپاتیكا (بیماری ارثی كه به علت سوء جذب روی ایجاد میشود).
الكلیسم
دیابت قندی
بیماری كلیه
بیماری سلیاك
بیماری روده التهابی، كولیت زخمی
اسهال مزمن
بیماریهای پانكراس
مشكلات پروستات (بزرگی خوش خیم پروستات، تورم پروستات، سرطان پروستات) زنانی كه حامله هستند یا بچه شیر می دهند و یا اینكه از قرص های خوراكی ضد حاملگی استفاده می كنند، نیز نیاز بیشتری به روی دارند.
منابع غذایی
ما 20 تا 40 درصد میزان روی موجود در غذا را جذب می كنیم. غذاهایی مانند گوشت قرمز، ماهی، مرغ و بوقلمون، آماده ترین شكل قابل دسترس روی قابل جذب هستند. روی موجود در سبزیجات كمتر برای بدن ما قابل دسترس است و فیبر سبزیجات به تنهایی میزان روی را كه قابل جذب و استفاده است كمتر میكند. محصولات لبنی و تخم مرغ دارای میزان نسبتاً خوبی روی هستند اما جذب روی از این مواد مشكلتر است.
غذاهای زیر بهترین منبع قابل استفاده روی است:
صدف نرم تن(غنی ترین منبع)، گوشت قرمز، میگو، خرچنگ و دیگر ماهی های صدف، منابع دیگر روی كه كمتر قابل جذب است شامل لوبیا، نخود چشم سیاه، سویا، بادام زمینی) غلات كامل، مخمر آبجو، سبزی پخته شده، قارچ، لوبیا سبز و دانه كدو است.
اشكال دیگر
سولفات روی رایجترین مكمل قابل استفاده روی است و نسبت به سایر اشكال كمترین قیمت را دارد اما حداقل جذب را دارد و باعث آشفتگی معده میشود. پزشك معالج معمولاً 220 میلی گرم از سولفات روی را كه حاوی تقریباً 55 میلیگرم عنصر روی است، تجویز میكند. شكل های قابل جذب تر كه قابل دسترس هستند عبارتند از: پیكولینات روی، سیترات روی، استات روی، گیسرات روی و مونومیتونین.
اشكال مختلف روی دارای میزان متفاوتی از روی در تركیب هستند. در برچسب این تركیبات، همیشه به دنبال میزان عنصر روی بگردید. معمولاً تركیبات روی دارای 30 تا 50 میلی گرم از عنصر روی هستند. به خاطر داشته باشید كه از غذای روزانه چیزی حدود 10 تا 15 میلیگرم روی جذب میكنید، پزشك معالج شما هنگام تجویز مكمل های روی، باید این میزان دریافتی روزانه از طریق غذا را در نظر داشته باشد. قرص های روی در داروخانه ها قابل دسترس هستند و برای درمان سرماخوردگی مفید هستند.
نحوه مصرف
قبل از اینكه از مكمل های روی استفاده كنید یا پزشك متخصص تغذیه مشورت كنید. وقتی شما بهترین فایده را از مكمل های روی میبرید كه آن را با آب و یا آب میوه (نه با شیر) در بین غذاها مصرف كنید و همزمان با مكمل های آهن و كلسیم،‌ آنها را مصرف نكنید. اگر برای معده شما مشكل ایجاد كرده باشد می توانید آنرا همراه غذا مصرف كنید.
موارد احتیاط
بیشتر مواد معدنی كمیاب، در صورت مصرف بیش از حد برای بدن سمی هستند و این نكته در مورد روی صدق می كند. نشانه های مسمومیت عبارتند از: آشفتگی معده، استفراغ و معمولاً وقتی ایجاد می شود كه 2000 میلی گرم و یا بیشتر مصرف شده باشد. مطالعات نشان می دهد كه تا 150 میلیگرم روی خطری ندارد اما معمولاً این میزان مورد نیاز نیست و با استفاده بدن از عناصر دیگر تداخل دارد. تحقیقات نشان میدهد كه مصرف روزانه كمتر از 50 میلی گرم مصرف مطمئنی است اما اطلاعاتی در مورد مصرف طولانی مدت این مقدار روی در دسترس نیست.
قبل از استفاده از روی و یا سایر مكمل ها، با پزشك خود مشورت كنید.
یك عارضه جانبی منفی شناخته شده از روی این است كه میزان زیاده روی باعث كاهش HDL (كلسترول خوب بدن) و افزایش LDL (كلسترول بد بدن) میشود. بعضی از تحقیقات نشان میدهد كه مصرف خیلی زیاد روی باعث كاهش عملكرد ایمنی میشود در حالی كه مطالعات دیگر این نظر را تایید نمیكند. اگر سولفات روی باعث تحریك معده شود شكل دیگری از روی برای مثال سیترات روی را مصرف كنید و قبل از آن با پزشك مشورت كنید. سایر عوارض جانبی از مسمومیت با روی عبارتند از: سرگیجه، سردرد، خواب آلودگی، افزایش تعریق، ناهماهنگی عملكرد عضلات، عدم تحمل الكل، توهم و كم خونی.
تداخل های احتمالی
چون روی با دیگر عناصر تداخل دارد شما می توانید از مولتی ویتامین، یا عناصر خونی آماده شامل روی، آهن و فولات استفاده كنید. این به شما كمك می كند تا میزان عناصر را در یك حد تعادل نگه دارید. مصرف زیاد روی می تواند با جذب مس تداخل كرده و باعث كمبود مس شود. این مسئله به میزان آهن بدن اثر گذاشته و میتواند منجر به كم خونی شود.
مصرف زیاد آهن و مس با جذب روی تداخل میكند. روی با جذب فولات تداخل دارد. قبل از مصرف روی یا هر مكمل دیگر با پزشكتان مشورت كنید.
تداخل های احتمالی
ویتامین ب-12 سطح تولید ملاتونین را تغییر میدهد. اگر سطح ملاتونین خون شما پایین میزان است ویتامین ب-12 نیز پایین است. مصرف ویتامین ب-12 (1/5 میلی گرم متیل كوبالامین در روز) می تواند باعث بهبود اختلالات خواب شود، زیرا این ویتامین تولد ملاتونین را افزایش می دهد.
داروهای ضد التهابی غیر استروییدی (NSAIDs)، مانند آسپیرین و ایبوپروفن سطح تولید ملاتونین در بدن را كاهش می دهد. بنابراین بهتر است قبل از خواب از این داروها استفاده نكنید. بتابلاكرها نیز مانع بالا رفتن ملاتونین در شب می شوند.
پروتئین، ویتامین ب-6، نیاسین آمید و استیل كارنیتین همگی به تولید ملاتونین كمك میكنند.
بعضی از داروهای ضد افسردگی سطح ملاتونین مغز را افزایش می دهند. بنزودیازپینها، مانند والیوم و Xanax، مانع از تولید ملاتونین می شوند.
الكل و كافئین و دیورتیك و بلوك كننده های كانال كلسیم مانع از تولید ملاتونین می شوند.

مشاور : آقای دکتر واسعی | پرسش : شنبه 9/3/1388 | پاسخ : شنبه 16/3/1388 | | ديپلم | 17 سال | پزشكي | تعداد مشاهده: 35 بار

تگ ها :

UserName
x