عضویت در خبرنامه
          • سال به دوازده ماه ما مي بينيم، يکدفعه هم تو ببين!
          • سال به سال دريغ از پارسال.
          • سالها مي گذارد تا شنبه به نوروز بيفتد!
          • سالي که نکوست از بهارش پيداست!
          • سبوي خالي را به سبوي پر مزن!
          • سبوي تازه و آب خنک!
          • سبو: آوندي سفالين و دسته دار که در آن آب ريزند، کوزه سفالين
          • سبکبار مردم سبک تر روند.
          • ستم بر ستم پيشه، عدل است و داد.
          • سحر خيز باش تا کامروا باشي.
          • سخت مي گيرد جهان بر مردمان سخت کوش «گفت آسان گير بر خود کارها کز روي طبع...» حافظ
          • سخن خودت را کجا شنيدي؟ آنجا که حرف مردم را شنيدي!
          • سخن تلخ از دل تلخ برمي خيزد.
          • سر بريده سخن نمي گويد!
          • سر بزرگ را بلاي بزرگ باشد!
          • سر بشکند در کلاه، دست بشکند در آستين!
          • سر بي گناه، پاي دار مي رود اما بالاي دار نمي رود!
          • سر بي خيال فقط در گور ميسر است.
          • سر پيري و معرکه گيري؟!
          • سر تراشي را از سر کچل مي خواهد ياد بگيرد!
          • سر را با پنبه مي برد!
          • سر را قمه مي شکند تاوانش را کاشي مي دهد!
          • قمه: آهني کوتاهتر از شمشير و داراي دو لبه تيز
          • سر زلف تو نباشد سر زلف دگري!
          • سرزنش بجا بهتر از تعريف بي جا است.
          • سرش از خودش نيست.
          • سرش به تنش زيادي مي کند!
          • سرش به کلاهش مي ارزد!
          • سرش بوي قرمه سبزي مي دهد!
          • سرش توي حساب است!
          • سرش توي لاک خودش است!
          • سرش جنگ است اما دلش تنگ است!