تعداد مطالب : 105
تعداد نظرات : 98
زمان آخرین مطلب : 2526روز قبل

  پسرک از پدر بزرگش پرسید : پدر بزرگ درباره چه می نویسی؟

پدربزرگ پاسخ داد: درباره تو پسرم، اما مهمتر از آنچه می نویسم مدادی است که با آن می نویسم.

می خواهم وقتی بزرگ شدی، تو هم مثل این مداد بشوی !پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد و چیز خاصی در آن ندید :

اما این هم مثل بقیه مداد هایی است که دیده ام !

پدر بزرگ گفت : بستگی داره چطور به آن نگاه کنی، در این مداد پنج صفت هست که اگر به دستشان بیاوری، برای تمام عمرت در دنیا به آرامش می رسی :   

صفت اول : می توانی کارهای بزرگ کنی، اما هرگز نباید فراموش کنی که دستی وجود دارد که هر حرکت تو را هدایت می کند. اسم این دست خداست، او همیشه باید تو را در مسیر اراده اش حرکت دهد.  

 صفت دوم : باید گاهی از آنچه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی. این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد اما آخر کار، نوکش تیزتر می شود ( و اثری که از خود به جا می گذارد ظریف تر و باریک تر) پس بدان که باید رنج هایی را تحمل کنی، چرا که این رنج باعث می شود انسان بهتری شوی. 

  صفت سوم : مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک اشتباه، از پاک کن استفاده کنیم. بدان که تصحیح یک کار خطا، کار بدی نیست، در واقع برای اینکه خودت را در مسیر درست نگهداری، مهم است. 

 صفت چهارم : چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست، زغالی اهمیت دارد که داخل چوب است. پس همیشه مراقب باش درونت چه خبر است. 

 سر انجام پنجمین صفت مداد : همیشه اثری از خود به جا می گذارد. پس بدان هر کار در زندگی ات می کنی، ردی از تو به جا می گذارد و سعی کن نسبت به هر کار می کنی، هشیار باشی و بدانی چه می کنی.    

 

جمعه 15/10/1391 - 15:21

« همیشه نه دی را بخاطر دارم. نهم دی 1362 شیرینی خوران نامزدی مان بود، نهم دی ماه 1364 عروسی کردیم، پسرمان جابر در نهم دی ماه 1365 متولد شد، عیسی در دی ماه 1365 شهید شد و در نهم دی 1374 استخوانهای عیسی را آوردند.... »

 

زهرا حسنی؛ همسر مکرمه سردار "شهید عیسی اکبری" در داستان زندگی مشترک کوتاهش با این شهید بزرگوار به زیبایی روایت می کند، سرگذشت زندگی پر رمز و رازی که تمام اتفاقات مهم آن در 9 دی رقم خورد. « همیشه نه دی را بخاطر دارم. نهم دی 1362 شیرینی خوران نامزدی مان بود، نهم دی ماه 1364 عروسی کردیم، پسرمان جابر در نهم دی ماه 1365 متولد شد، عیسی در دی ماه 1365 شهید شد و در نهم دی 1374 استخوانهای عیسی را آوردند.... »

ادامه در سایت آوینی

http://www.aviny.com/Rahiyan_Noor/revaiat-eshgh/khatere/117.aspx

 

پنج شنبه 14/10/1391 - 21:55

درنامه‌ای به حضرت آیت‌الله شیخ لطف‌الله صافی گلپایگانی از مراجع تقلید سؤالاتی پیرامون فلسفه عزاداری برای حضرت سید الشهداء(ع) مطرح شده است که متن سؤالات و جواب حضرت آیت الله صافی گلپایگانی به شرح زیر است:

سؤال نخست: عزاداری‌ و روزهایی از سال را سیاه‌پوشیدن و غمگین‌بودن آن هم به خاطر این‌که یک انسان خبیث در 1400 سال پیش، انسان خوبی را کشته و دیگر موضوع تمام شده است چه فایده‌ای دارد؟ امثال این واقعه بارها در تاریخ اتفاق افتاده است، آیا این همه اوقات خود را صرف عزاداری‌کردن‌ بی‌خردانه نیست؟ آیا حرف اهل‌سنت که می‌گویند: «شیعیان مرده‌پرست هستند» درست نیست؟ آیا با سر و سینه‌زدن و راه‌اندازی دسته و هیأت، امام حسین زنده می‌شود؟

سؤال دوم: در جایی خواندم وقتی یک شخص غربی، در عزاداری شیعیان برای امام حسین، شرکت کرد از یکی از شیعیان پرسیده بود: «چه کسی این امام را کشته است، مسیحیان یا یهودیان؟» که وقتی با جواب منفی روبرو و متوجه شده بود که از سوی مسلمانان در 1400 سال قبل کشته شده است، متعجّبانه گفته بود: «خودتان طرف را کشته‌اید، بعد خودتان دارید برایش عزاداری می‌کنید؟ این کارهای شما و صدمه‌زدن به خودتان و کار و زندگی را رهاکردن بعد از 1400 سال چه فایده‌ای برای او دارد؟ و به چه درد شما می‌خورد؟» بفرمایید واقعاً فایده‌ی این همه عزاداری و کار را رهاکردن، برای ما و برای امام حسین چیست؟

جواب حضرت آیت‌الله صافی گلپایگانی به سؤالات مطرح شده

جواب سؤال نخست: ما اگر به این حادثه از چشم مقاصد و معانی بلند آن و مراتب عالی و مقامات ملکوتی انبیاء و اولیاء و درجات قُرب آنها به خداوند متعال نگاه کنیم و سخن بگوییم، باید مخاطبان آن مطالب کسانی باشند که یا ملائکه ملأ‌اعلی باشند و یا اگر ابناء بشرند هم‌ردیف و هم‌طراز آنها باشند، حضرت امام حسین(ع) را در عالی‌ترین مرتبه‌ امامت که مثل حضرت ابراهیم خلیل(ع) پس از طی آن مقامات و درجات عالیه به آن نائل گردید بشناسیم و امام را در همان جایگاهی معرفی کنیم که پیغمبر اکرم(ص) او را به آن معرفی کرد و خود با همین پایگاه بی‌مانند عاشورایی، اوج عظمت وجود خود را به جهانیان نشان داد و موقفی را اتخاذ فرمود که صعود و پرواز به آن جز با بال‌های روح‌الأمینی و برتر میسر نیست.

شما می‌گویید، یک انسان خبیثی یک انسان خوبی را کشته، و سنی‌مذهب‌ها را به نداشتن معرفت به عظمت خاندان پیغمبر(ص) تا این حد متهم می‌کنی این‌که انسان خبیث، انسان خوب را می‌کشد امری عادی است و بوده است.

در این حادثه، جایگاه شمر و ابن زیاد، سنان بن انس و یزید که حسین بن علی سبط پیغمبر و سیّد جوانان اهل بهشت را می‌کشند عنوان خبیث بر آنها به قدری کم معنی است که اگر خباثت همه خبیث‌ها را به یک نفر بدهند باز هم برای او کم است و عنوان انسان خوب بر حسین(ع) کسی که جامع همه خوبی‌ها و کمالات انسانی و انسان اشرف، اجل، اکرم، اعز و اولی به خدا و پیغمبر است، عنوانی عادی و بسیار کم‌بها است.

شیعه، مرده‌پرست نیست، شیعه، زنده و زنده‌پرور است، چنان‌که تجلیل قرآن از انبیا، از ابراهیم، موسی، عیسی، صفا، مروه، حجر، مقام و بیت مرده‌پرستی نیست.

شیعه در تجلیل از حسین(ع) از قرآن کریم و وحی الهی الهام گرفته و به هدایت‌ آن عمل می‌کند که آنها (مردگان) را بستایید و به هدایت آنها هدایت یابید، «أُولئِکَ الَّذینَ هَدَى اللهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ.سوره انعام، آیه190».

این موضوع تمام نمی‌شود، چنان‌که اسم ابراهیم و ملت ابراهیم و مقام ابراهیم و اسم موسی و عیسی و روزها و یاد مواقف و مقامات آنها تمام نمی‌شود.

این برنامه‌ها، این سینه‌زدن‌ها و عزاداری‌ها اعلام وجود و نفی شرک، نفی استکبار، نفی استحقار و استضعاف است، این برنامه‌ها مثل اذان است، مثل «أشهد أن لا اله الا الله و اشهد ان محمداً رسول الله است»، مرده‌پرستی نیست، شما می‌گویید چی زنده می‌شود؟ این‌ها اگر نبود، همه چیز مُرده بود، این‌ها رمز حیات است، حفظ سابقه است، حفظ هویت و میراث بزرگ فرهنگی است.

جواب سؤال دوم: این منطق و گفتاری که نقل کرده‌اید، از بی‌سوادی سازنده‌ ساختگی این گفت و شنودها حکایت دارد و به قدری سطح این سخنان پایین و پایین است که انسان نمی‌داند چه بگوید، بسیار جاهلانه و عوامانه است.

امام نه در نبرد با مسیحیان و نه یهودیان و نه اهل مذاهب دیگر کشته شد، امام، آن وجود مجسم حق‌خواهی و حق‌پرستی و ستم‌ستیزی و عدالت‌خواهی در نبرد بین حق و باطل و عدالت و ظلم و علم و جهل کشته شد، او در میدان «إنّی لا أرى الموتَ إلّا سعادةً والحیاةَ مع الظالمین إلّا بَرَماً» و در راه نجات مستضعفان و احیاء دین کشته شد.

با تأسف فراوان تمام آن واقعه‌ بزرگ و تاریخی و آن همه افتخارات و مواقف بزرگ که ایستادن و ایستادگی بر هر یک آنها کار نامدارترین رجال تاریخ است را در این خلاصه می‌کنید که مرد خبیثی، مرد خوبی را کشته است و به واقعه‌ای که امثال و نظائر آن همیشه و همواره اتفاق می‌افتد تشبیه می‌کنید، نه سوابق این حادثه را می‌گویید و نه آن مرد خبیث را می‌شناسانید و نه آن مرد خوب را تعریف می‌کنید، نه از حَسَب و نَسَبَش، نه از اخلاق و رفتار و سیره‌اش و نه از مسؤولیت‌های بزرگی که مثل او بر عهده دارد می‌گویید.

چنان وانمود می‌کنید که شخصی عادی، زیدی را کشته و دعوایی شخصی بوده و طرفین دعوا به جان هم افتادند و این هزار و چهارصد سال پیش که نه، اگر دیروز و همین امروز چنین شخصی عادی کشته شود، عزاداری و این همه برنامه‌های وسیع و مجالس سخنرانی و ... برایش بیجا است.

نقل‌کننده‌ی این سؤال و جواب، اگر مغرض نیست، علل حادثه، رجال حادثه، سوابق یزید و بنی‌امیه و دشمنی آنها با اسلام و جنایات بزرگ آنها را برای آن فرد غربی می‌گفت تا تصدیق کند که این حادثه که یک‌هزار و چهارصد سال پیش اتفاق افتاده، اگر چهارصد هزار قرن پیش هم اتفاق افتاده بود باید آن را بازگو کرد و به همه نسل‌ها رسانید.

این مکتب است، مدرسه است، هویت عالی و متعالی بشر است، تکریم انسان‌های والا و حق‌پرست است، پهلوان این قیام و اقدام، فرد عادی نیست، آسمان، زمین، کهکشان‌ها و عرش و کرسی است، امام حسین(ع) است، او بود و خودش بود و تاریخ برای او همتا و هم‌طراز نشان نمی‌دهد.

یک آدم خوب همیشه هست و افرادش در کوچه و بازار بسیار و بی‌شمارند اما کسی از آنها امام حسین(ع) نیست، او فرد یگانه بشر است، باید فراموش نشود، باید درسش و مکتبش همیشه مطرح باشد، امام حسین(ع) به عزاداری ما نیازمند نیست بلکه ما به او نیازمندیم.

ما به معرفت راه او و رفتن در راه و احیاء مکتب او نیاز داریم، می‌خواهیم باشیم، می‌خواهیم با شرافت زندگی کنیم، می‌خواهیم ذلیل نباشیم و در مقابل طواغیت و گردن‌کشان و متکبران سر خضوع و ذلت فرود نیاوریم.

این عزاداری‌ها همه‌اش فایده است، همه‌اش انسان‌ساز است، عزاداری‌ها و مراسم عاشورا را هدف اعتراض قرار دادن، هدف قراردادن قرآن و عترت و همه انبیا و همه خوبی‌هاست.

مسأله، عظیم‌تر از این حرف‌هایی است که می‌گوییم، امام حسین(ع) شهید فضیلت و حقیقت در طول تاریخ است، او شهید دیروز نبود، او شهید همیشه جاودان است که به همه بشریت راه خوب‌زندگی‌کردن را آموخت، او الگو و اسوه برای همه آزادی‌خواهان جهان است، بلی ‌حسین(ع)  امام و رهبر همه آزادمردان در طول تاریخ است.

این است که حسین(ع) همیشه زنده است و مردمی که با حسین(ع) باشند، همیشه زنده و سرافراز و سربلند هستند، سلام الله علیک یا مولای یا ابا عبدالله روحی و ارواح العالمین لک الفداء.

 

چهارشنبه 15/9/1391 - 21:42

یک نظر بر یار کردم ، یار نالیدن گرفت

یک نظر بر ابر کردم ، ابر باریدن گرفت
یک نظر بر باد کردم ، باد رقصیدن گرفت

یک نظر بر کوه کردم ، کوه لرزیدن گرفت
تکیه بر دیوار کردم ، خاک بر فرقم نشست

خاک بر فرقش نشیند ، آنکه یار از من گرفت


رنگ زردم را ببین ، برگ ِ خزان را یاد کن

با بزرگان کم نشین ، اُفتادگان را یاد کن

مرغ ِ صیاد تو اَم ، افتاده ام در دام ِ عشق

یا بکش یا دانه ده ، یا از قفس آزاد کن
یک نصیحت با تو دارم ، تو به کس ظاهر مکن

خانه یِ ِ نزدیک دریا زود ویران میشود

چهارشنبه 9/9/1390 - 23:44
یه روز یه تركه
اسمش ستار خان بود، شاید هم باقر خان.. ؛
خیلی شجاع بود، خیلی نترس.. ؛
یكه و تنها از پس ارتش حكومت مركزی براومد
جونش رو گذاشت كف دستش و سرباز راه مشروطیت و آزادی شد،
فداكاری كرد، برای ایران، برای من و تو
برای اینكه ما، یه روزی تو این مملكت آزاد زندگی كنیم.


یه روز یه رشتیه
اسمش میرزا كوچك خان بود، میرزا كوچك خان جنگلی؛
برای مهار كردن گاو وحشی قدرت مطلقه تلاش كرد،
برای اینكه كسی تو این مملكت ادعای خدایی نكنه؛
اونقدر جنگید تا جونش رو فدای سرزمینش كرد.


یه روز یه لره بود
اسمش كریم خان زند،
ساده زیست ، نیك سیرت و عدالت پرور بود و تا ممكن می شد از شدت عمل احتراز می كرد.

یه روز ما همه با هم بودیم.. ،
ترك و رشتی و لر و اصفهانی و
تا اینكه یه عده رمز دوستی ما رو كشف كردند
و قفل دوستی ما رو شكستند .. ؛

و حالا دیگه ما برای هم جوك می سازیم،
و به همدیگه می خندیم،؟!!!
و اینجوری شادیم !!!!.. ؛
سه شنبه 1/9/1390 - 21:24

امشب شهادتنامه عشاق امضا مى شود

             فردا ز خون عاشقان ، اين دشت دريا مى شود
امشب كنار يكديگر، بنشسته آل مصطفى
              فردا پريشان جمعشان ، چون قلب زهرا مى شود

امشب بود بر پا اگر، اين خيمه ثار الهى

           فردا به سمت دشمنان ، بر كنده از جا مى شود

امشب صداى خواندن قرآن بگوش آيد ولى

          فردا صداى الا مان زين دشت بر پا مى شود

                                                    التماس دعا

جمعه 28/10/1386 - 21:28

 امام علي(ع) :

دعوت کننده بى‏عمل، چون تير انداز بدون کمان است.

جمعه 28/10/1386 - 21:14

شب عاشورا از شب هاى بزرگ سال است و براى اين شب همانند شب قدر و شب هاى ديگر سال ، اعمال و عبادات ويژه اى است كه در كتاب هايى روايى و ادعيه وارد شده اند. از جمله اين كه اگر كسى اين شب را احيا بدارد، مانند آن است كه به عبادت تمامى فرشتگان ، عبادت كرده باشد.هم چنين احياى اين شب ، ثوابش برابر هفتاد سال عبادت .

 درباره زيارت امام حسين عليه السلام و ساير شهيدان كربلا، در اين شب سفارش هاى زيادى شده است .

التماس دعا

جمعه 28/10/1386 - 21:10

" زمخشرى" در" كشاف" حدیثى ذیل ایه قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى نقل كرده كه فخر رازى و قرطبى نیز در تفسیرشان از او اقتباس كردهاند: حدیث مزبور به وضوح مقام آل محمد ص و اهمیت حب آنها را بیان می دارد، می گوید:

رسول خدا (ص) فرمود:

" هر كس با محبت آل محمد(ص) بمیرد شهید از دنیا رفته".

" آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد (ص) از دنیا رود بخشوده است".

" آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد (ص) از دنیا رود با توبه از دنیا رفته".

" آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد (ص) از دنیا رود مؤمن كامل الایمان از دنیا رفته".

" آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد (ص) از دنیا رود فرشته مرگ او را بشارت به بهشت مى دهد، و سپس منكر و نكیر به او بشارت دهند".

" آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد (ص) از دنیا رود او را با احترام به سوى بهشت مى برند آن چنان كه عروس به خانه داماد".

" آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد (ص) از دنیا رود در قبر او دو در به سوى بهشت گشوده می شود".

" آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد (ص) از دنیا رود قبر او را زیارتگاه فرشتگان رحمت قرار مى دهد".

" آگاه باشید هر كس با محبت آل محمد(ص) از دنیا رود بر سنت و جماعت اسلام از دنیا رفته".

" آگاه باشید هر كس با عداوت آل محمد (ص) از دنیا رود روز قیامت در حالى وارد عرصه محشر مى شود كه در پیشانى او نوشته شده: مایوس از رحمت خدا"

" آگاه باشید هر كس با بغض آل محمد (ص) از دنیا برود كافر از دنیا رفته"

" آگاه باشید هر كس با عداوت آل محمد (ص) از دنیا برود بوى بهشت را استشمام نخواهد كرد" «1».

سپس فخر رازى از صاحب كشاف چنین نقل میكند:

وقتى این آیه نازل شد عرض كردند:

اى رسول خدا! خویشاوندان تو كیانند كه مودتشان بر ما واجب است؟

فرمود: على و فاطمه و دو فرزندشان

__________________________________________________

(1) تفسیر كشاف جلد 4 صفحه 220 و 221- تفسیر فخر رازى جلد 27 صفحه 165 و 166- تفسیر قرطبى جلد 8 صفحه 5843- تفسیر ثعلبى ذیل آیه 23 شورى از جلیل بن عبد اللَّه بجلى (طبق نقل المراجعات نامه شماره 19)- تفسیر نمونه، ج20، ص: 414.

 

يکشنبه 7/7/1387 - 18:41

امام علی(علیه السلام):

       اى مردم از خدایى بترسید

                که اگر سخنى گویید مى‏شنود

                و اگر پنهان دارید مى‏داند.

      و براى مرگى آماده باشید

                که اگر از آن فرار کنید شما را مى‏یابد

                و اگر بر جاى خود بمانید شما را مى‏گیرد

                و اگر فراموشش کنید شما را از یاد نبرد.

حکمت 203

شنبه 6/7/1387 - 23:58