Lion heart ( تعداد مطالب : 311 ) ( تعداد نظرات : 30 )

پیدایش منظومه شمسی

تاكنون نظریات زیادی در مورد منشا منظومه شمسی و زمین ارائه شده است درمیان آنها ، دو نظر اساسی وجود دارد. اولی فرضیه برخورد نزدیك نام گرفته است. بر این پایه است كه سیاره‌ها ، از مواد جدا شده از خورشید ، تشكیل شده‌اند. بر طبق آن ، كشش گرانشی یك ستاره یا دنباله‌دار به حدی بوده است كه هنگام عبور از كنار خورشید مقداری از ماده آن را بیرون كشیده است. زمین ما عضوی از خانواده خورشید است.

منظومه شمسی نه سیاره اصلی تعداد زیادی قمر طبیعی (اقمار) ، تعداد زیادی سیاركها ، تعداد نامعلومی ستاره‌های دنباله‌دار به همراه شهابها ، شهاب سنگها به دور خورشید در حال گسترش هستند.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 3034روز قبل
دوشنبه 26/9/1386 - 14:21
Lion heart ( تعداد مطالب : 311 ) ( تعداد نظرات : 30 )

ستارگان دنباله دار بر اساس دوره تناوب مداری شان به دو دسته تقسیم میشوند:

ستارگان دارای دوره تناوب مداری بیش از 200 سال و ستارگانی كه دوره تناوب مداری شان كمتر از 200 سال می باشد.

گروه اول، ستارگان با دوره تناوب طولانی و گروه دوم ستارگان با دوره تناوب مداری كوتاه هستند.

این ظن وجود دارد كه ستارگان دارای دوره تناوب مداری كوتاه، زمانی در ابر اوپتیك - اورت دارای دوره تناوب طولانی بوده اند. بسیاری از ستارگان دارای دوره تناوب مداری كوتا ، در فواصل زمانی منظمی دیده شده اند كه معروفترین آنها ستاره دنباله دار هالی است. ستاره دنباله دار انكی كوتاهترین دوره تناوب مداری را دارد كه 5/3 سال می باشد.

ستارگان دنباله دار با هر بار گذشتن از كنار خورشید، مقداری از مواد خود را بر اثر تبخیر از دست می دهند. دنباله ستارگان دارای دوره تناوب مداری كوتاه، بسیار درخشان است، اما با هر بار گذشتن از كنار خورشید، مواد خود را از دست داده و بدین ترتیب، امكان رویت آنها كمتر می شود.

بعضی از این ستارگان قبل از متلاشی شدن فقط یك بار دیده می شوند، هر چند كه طول عمر معمولی یك ستاره دنباله دار با دوره تناوب كوتاه حدود 10000 سال است. گردش بسیاری از ستارگان دنباله دار دارای دوره تناوب طولانی بدور خورشید هزاران یا حتی میلیونها سال طول می كشد. بنابر این، طول عمر این ستارگان بسیار بیشتر از نوع دیگر است.

زمان آخرین مطلب این کاربر: 3034روز قبل
دوشنبه 26/9/1386 - 14:17
Lion heart ( تعداد مطالب : 311 ) ( تعداد نظرات : 30 )

دنباله دار ها از كجا می آیند؟

دنباله دار ها در دو جا به طور بارز یافت می شوند :كمر بند كوییپر و ابر اورت.دنباله دار های كوتاه مدت معمولا از ناحیه ای به نام كمربند كوییپر می آیند.این كمربند فراتر از مدار نپتون قرار گرفته است.اولین جرم متعلق به كمربند كوییپر در سال 1922 كشف شد.این اجسام معمولا كوچك هستند و اندازه ی آن ها از 10 تا 100 كیلومتر تغییر می كند.طبق رصد های هابل حدود 200میلیون دنباله دار در این ناحیه وجود دارد كه گمان می رود از ابتدای تشكیل منظومه ی شمسی بدون تغییر مانده اند.دنباله دار های با تناوب طولانی مدت از ناحیه ای كروی متشكل از اجرام یخ زده به نام ابر اورت سرچشمه می گیرند.این اجرام در دورترین قسمت منظومه ی شمسی قرار دارند و از آمونیاك منجمد ، متان ، سیانوژن ، یخ آب و صخره تشكیل شده اند.معمولا یك اختلال گرانشی باعث راه یافتن آن ها به داخل منظومه ی شمسی می شود.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 3034روز قبل
دوشنبه 26/9/1386 - 14:12
Lion heart ( تعداد مطالب : 311 ) ( تعداد نظرات : 30 )
چرا ستاره های دنباله دار دنباله دارند؟

دنباله ی یك دنباله دار بارزترین مشخصه آن است. همچنانكه دنباله دار به خورشید نزدیك تر می شود دم درخشانی در امتداد آن و در جهت مخالف خورشید گسترش می یابد. در فاصله ای زیاد از خورشید هسته دنباله دار ها سرد و مواد داخل آن منجمد می باشند. با نزدیك شدن به خورشید باد های شدید خورشیدی قسمتی از هسته را تصعید می كنند كه این مواد كما را تشكیل می دهند. فعل و انفعالاتی كه باد های خورشیدی روی كما انجام می دهند باعث به وجود آمدن هسته می شوند. ساختار شیمیایی كما مواد تشكیل دهنده دنباله را تعیین می كند. ممكن است به نظر آید كه دنباله داری دم ندارد ولی واقعا این طور نیست بلكه دنباله آن قدر شفاف است كه دیده نمی شودولی دانشمندان با استفاده از فیلتر های مخصوص قادر به دیدن آن ها هستند.مثلا دم دنباله دار هیل پاب(1997)به راحتی در نور مرئی دیده می شد ولی عكس هایی كه با فیلترتهییه شده بودند وجود تعدادی دنباله تشكیل شده از غبار و گاز های یونیده را نشان دادند.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 3034روز قبل
دوشنبه 26/9/1386 - 14:10
Lion heart ( تعداد مطالب : 311 ) ( تعداد نظرات : 30 )

ستاره نوترونی

هنگامی كه ستاره پر جرمی به شكل ابر نواختر منفجر می شود، شاید هسته اش سالم بماند. اگر هسته بین 4/1 تا 3 جرم خورشیدی باشد، جاذبه آن را فراتر از مرحله كوتوله سفید متراكم می كند تا این كه پروتونها و الكترونها برای تشكیل نوترونها به یكدیگر فشرده شوند. این نوع شیء سماوی ستاره نوترونی نامیده می شود. وقتی كه قطر ستاره ای 10 كیلومتر (6مایل) باشد، انقباضش متوقف می شود. برخی از ستارگان نوترونی در زمین به شكل تپنده شناسایی می شوند كه با چرخش خود، 2 نوع اشعه منتشر می كنند.

برای این كه تصور بهتری از یك ستاره نوترونی در ذهنتان بوجود بیاید.. می توانید فرض كنید كه تمام جرم خورشید در مكانی به وسعت یك شهر جا داده شده است. یعنی می توان گفت یك قاشق از ستاره نوترونی یك میلیارد تن جرم دارد.

این ستارگان هنگام انفجار برخی از ابرنواخترها بوجود می آیند. پس از انفجار یك ابرنواختر ممكن است به خاطر فشار بسیار زیاد حاصل از رمبش مواد پخش شده ساختار اتمی همه ی عناصر شیمیایی شكسته شود و تنها اجزای بنیادی بر جای بمانند.

اكثر دانشمندان عقیده دارند كه جاذبه و فشار بسیار زیاد باعث فشرده شدن پروتونها و الكترونها به درون یكدیگر می شوند كه خود سبب به وجود آمدن توده های متراكم نوترونی خواهد شد. عده كمی نیز معتقدند كه فشردگی پروتونها و الكترونها بسیار بیش از اینهاست و این باعث می شود كه تنها كوارك ها باقی بمانند. و این ستاره كواركی متشكل از كواركهای بالا و پایین (Up & down quarks)و نوع دیگری از كوارك كه از بقیه سنگین تر است خواهد بود كه این كوارك تا كنون در هیچ ماده ای كشف نشده است.

از آنجا كه اطلاعات در مورد ستارگان نوترونی اندك است در سالهای اخیر تحقیقات زیادی بر روی این دسته از ستارگان انجام شده است.

در اواخر سال 2002 میلادی.. یك تیم تحقیقاتی وابسته به ناسا به سرپرستی خانم J. Cotton مطالعاتی را در مورد یك ستاره نوترونی به همراه یك ستاره همدم به نام 0748676 EXOا نجام داد. این گروه برای مطالعه ی این ستاره دو تایی كه در فاصله ی 30000 سال نوری از زمین قرار دارد.. از یك ماهواره مجهز به اشعه ایكس بهره برد.( این ماهواره متعلق به آزانس فضایی اروپاست و XMMX- ray Multi Mirror نیوتن نام دارد)

هدف این تحقیق تعیین ساختار ستاره نوترونی با استفاده از تأثیرات جاذبه ی زیاد ستاره بر روی نور بود.

با توجه به نظریه ی نسبیت عام نوری كه از یك میدان جاذبه ی زیاد عبور كند.. مقداری از انرژی خود را از دست می دهد. این كاهش انرژی به صورت افزایش طول موج نور نمود پیدا می كنند. به این پدیده انتقال به قرمز می گویند.

این گروه برای اولین بار انتقال به قرمز نور گذرنده از اتمسفر بسیار بسیار نازك یك ستاره نوترونی را اندازه گیری كردند. جاذبه ی عظیم ستاره نوترونی باعث انتقال به قرمز نور می شود كه میزان آن به مقدارجرم ستاره و شعاع آن بستگی دارد. تعیین مقادیر جرم و شعاع ستاره می تواند محققان را در یافتن فشار درونی ستاره یاری كند. با آگاهی از فشار درونی ستاره منجمان می توانند حدس بزنند كه داخل ستاره نوترونی فقط متشكل از نوترونهاست یا ذرات ناشناخته ی دیگر را نیز شامل می شود.

این گروه تحقیقاتی پس از انجام مطالعات و آزمایشات خود دریافتند كه این ستاره تنها باید از نوترون تشكیل شده باشد. و در حقیقت طبق مدلهای كواركی ذره دیگری جز نوترون در آن وجود ندارد.

درحین این مطالعه و برای بررسی تغییرات طیف پرتوهای ایكس یك منبع پرقدرت اشعه ایكس لازم بود. انفجارهای هسته ای (Thermonuclear Blasts)كه بر اثر جذب ستاره همدم توسط ستاره نوترونی ایجاد می شود.. همان منبع مورد نیاز برای تولید اشعه ی ایكس بود. (ستاره نوترونی به سبب جرم زیاد و به طبع آن.. جاذبه ی قوی.. مواد ستاره همدم را به سوی خود جذب می كرد.) طیف پرتوهای X تولید شده.. پس از عبور از جو بسیار كم ستاره نوترونی كه از اتم های آهن فوق یونیزه شده تشكیل شده بود توسط ماهواره XMM-نیوتن مورد بررسی قرار گرفتند.

نكته ی قابل توجه این است كه در آزمایشهای قبلی كه توسط گروه دیگری انجام شده بود تحقیقات بر روی ستاره ای متمركز بود كه میدان مغناطیسی بزرگی داشت و چون میدان مغناطیسی نیز بر روی طیف نور تأثیر گذار است تشخیص اثر نیروی جاذبه ی ستاره بر روی طیف نور به طور دقیق امكان پذیر نبود. ولی ستاره موردنظر در پروژه بعدی (كه آن را توضیح دادیم) دارای میدان مغناطیسی ضعیفی بود كه اثر آن از اثر نیروی جاذبه قابل تشخیص بود.

زمان آخرین مطلب این کاربر: 3034روز قبل
دوشنبه 26/9/1386 - 14:8
ehsanalipour ( تعداد مطالب : 6 ) ( تعداد نظرات : 8 )

خورشید گرفتگی چیست ؟
عبارت از وضعیتی است که کره ماه در میان زمین و خورشید قرار گرفته و خورشید را از دید ناظر زمینی پنهان می سازد. خورشید گرفتگی ممکن است کامل و یا جزئی باشد.
چرا همیشه خورشید گرفتگی روی نمیدهد؟
جواب این سوال واضح است چون ماه در مداری که دارای کمی زاویه با زمین است می چرخد همیشه خورشید گرفتگی رخ نمی دهد.
خورشید گرفتگی وقتی رخ می دهد که ماه و زمین و خورشید در یک امتداد باشند و یا که ماه تقریبا نزدیک یکی از گره های مداری خود باشد (گره های مداری نقاطی هستند که در آن مدار یک جسم مدار جسم دیگری را قطع می کند.) زیرا هنگامی که ماه در نزدیکی گره های خود باشد تقریبا بر صفحه زمین خورشید منطبق می شود و بنابراین امکان وجود دارد تا سایه خود را بر زمین بیافکند.
خورشید گرفتگی معمولاٌ در آغاز ماه نو رخ می دهد در حالی که یکی از دو گره ی مداری خوود راقطع کند.
خورشید گرفتگی جزعی : موقعی است که سایه ماه کامل خورشید را نپوشانیده است.
خورشید گرفتگی کلی: زمانی که سایه ماه کاملاٌ روی زمین بیافتد وخورشید دیده نشود.

کسوف حلقوی : چون ماه کوچک است وفاصله ی آن با زمین متغیر است ممکن است تنها قسمت مرکزی قرص خورشید را بپوشاند، و حلقه ای نورانی بر گرداگرد خورشید مرئی باشد. این نوع کسوف را کسوف حلقوی می نامند. 

کسوف جزعی را در اکثر نقاط زمین که در نیمسایه اند می توان دید اما برای دیدن خورشید گرفتگی حلقوی ویا کلی باید در سایه ی ماه بود.
به دلیل اینکه ماه و زمین در حال حرکتند سایه ماه به آرامی تغییر مکان می دهد.
درهنگام خورشید گرفتگی با اینکه نور خورشید از دیدگان ما محو می شود امّااسعه های مضر آن هنوز هم با شدت زیا به چشم ما آسیب می رسانند برای همین برای دیدن این پدیده باید از فیلتر های مخصوص استفاده کرد.
ساروس چیست؟
ساروس دوره ای است به مدت 223 ماه قمری، که دوره ی تکرار گرفت های مشابه است. به حساب کنونی این مدت مطابق است با 18 سال شمسی و 11 روز و یک سوم روز (10 روز و یک سوم روز، اگر در این فاصله 5 سال کبیسه باشد).
به عنوان مثال کسوف 10ژوئیه 1972 نماینده بازگشت کسوف 30 ژوئن 1954 است. این دو کسوف هر دو کلی و مدت شان تقریبا مساوی است. ساروس را بابلی های قدیم در نتیجه رصدهای خود کشف کرده بودند و منجمین قدیم برای پیشگویی گرفت ها از آن استفاده می کردند.

 اهمیت کسوف:در قدیم کسوف اهمیت زیادی داشت چون منجمان به وسیله آن می توانستند جو خورشید را مورد مطالعه قرار دهند . اما حالا تاج نگار جای آن را گرفته است . ولی کسوف هم چنان در برخی پروژه های مهم به کار گرفته می شود. مثل جرم داشتن نوراگر نور از کنار جرم بزرگی مانند خورشید عبور کند منحرف می شود.

زمان آخرین مطلب این کاربر: 3034روز قبل
يکشنبه 25/9/1386 - 14:58
saeidamou ( تعداد مطالب : 13 ) ( تعداد نظرات : 137 )

زمانی كه به ماه نگاه می‌كنیم، تصویری شبیه به چهره انسان به نظرمان می‌رسد اما اكنون ستاره‌شناسان می‌گویند این چهره در واقع ناشی از دشت‌هایی از گدازه سخت شده است كه بیش از چهار میلیارد سال از عمر آن می‌گذرد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، شاهد این مدعا یك سنگ نقره‌ای- خاكستری غیرزمینی است كه احتمالا بر اثر اصابت یك شهاب‌سنگ، از سطح ماه كنده شده و پس از گرفتار شدن در جاذبه زمین، در بوتسوانای افریقا روی زمین افتاده است.

در سال ‪ ۱۹۹۹‬مردم محلی این سنگ ‪ ۱۳/۵‬كیلوگرمی را، كه فضا را درنوردیده بود، در نزدیكی روستای "كوكه" در چمنزارهای منطقه حفاظت شده كالاهاری یافتند.

نشانه‌هایی از ایزوتوپ‌های اكسیژن و نسبت آهن به منگنز در دو ماده معدنی آتشفشانی به نامهای اولیواین و پایروكسین، به این سنگ كه میراث ماه است و كالاهاری ‪ ۰۰۹‬نامگذاری شده، مهر تایید می‌زند.

ماهیت این مواد شیمیایی، این سنگ را در طبقه "بازالت ماره" یا بازالت دریایی قرار می‌دهد. بازالت ماره، گدازه‌ای است كه به آرامی در سطح ماه جاری شد و پس از سخت شدن، دشتهای تیره‌رنگی را به وجود آورده كه نخستین كسانی كه به آسمان و اجرام آسمانی خیره می‌شدند، آن‌ها را با "دریا" اشتباه گرفتند. در زبان لاتین، "ماره ‪ "Mare‬به معنای دریاست.

در مطالعه‌ای كه توسط مجله "نیچر" چاپ شده آمده است تحلیل جدیدی از ذرات فسفات موجود در كالاهاری ‪ ،۰۰۹‬برای این سنگ عمر شگفت‌آوری برابر ‪۱۵۰‬ میلیون سال كمتر یا بیشتر از ‪ ۴/۳۵‬میلیارد سال تعیین می‌كند.

"كنتارو ترادا" از دانشگاه هیروشیمای ژاپن و ماهش آناند از دانشگاه آزاد انگلستان كه هدایت این مطالعه را بر عهده داشتند، در گزارش خود نوشتند این موضوع به طور ضمنی به این معناست كه باید در حوالی همین تاریخ، درست پس از نخستین مرحله شكل‌گیری پوسته كره ماه، فعالیت آتشفشانی از نوع "ماره" صورت گرفته باشد.

شواهد به دست آمده از سنگهایی كه در ماموریت سفینه‌های آپولو از كره ماه به زمین آورده شد، ثابت می‌كند كه مرحله دیگری از فعالیت‌های آتشفشانی در ماه رخ داده كه گدازه‌های آنها با آتشفشانی "ماره" همپوشانی دارد.

چهره "مردی در ماه"، از این قسمتها تشكیل شده: چشمها توسط ماره یا گستره گدازه‌های تیره‌رنگ "ایمبریوم" و ماره "سرنی تاتیس"، بینی شامل ماره "سینوس استوم" و دهان شامل ماره‌های "نوبیوم" و "كوگنیتوم".

این‌ها بعلاوه ماره‌های دیگر، نزدیك به یك ششم سطح ماه را تشكیل می‌دهند كه بخش اعظم آنها در سمتی قرار دارند كه از كره‌زمین قابل رویت هستند.

زمان آخرین مطلب این کاربر: 3034روز قبل
يکشنبه 18/9/1386 - 15:32
روح زنگار زده ( تعداد مطالب : 381 ) ( تعداد نظرات : 107 )
باسمه تعالی
هواپیما چیست ؟؟
قبل از اینکه به تعریف هواپیما بپردازیم می بایست تعاریف کلی تری را بیان نمود.
Aircraft : the machine that can fly in the sky
ایرکرفت : هر ماشینی که بتواند در هوا پرواز کند.
Spacecraft : the machine that can fly in the space - spaceship
اسپیس کرفت : هر ماشینی که بتواند در فضا (خارج جو اتمسفر) پرواز کند – سفینه فضایی
توضیح : مرز هوا و فضا بنا به تعریف ارتفاع 100 کیلومتر از سطح دریا می باشد.
تعریف هواپیما : زیر مجموعه ای از ایرکرفت - وسیله پرنده بال ثابت سنگینتر از هوا - (Air plane or Aeroplane)
تقسیم بندی هواپیماها
برای تقسیم بندی هواپیماها ، جنبه‌های مختلفی را می‌توان در نظر گرفت.
از نظر سرعت ، آنها را می‌توان به چهار نوع زیر تقسیم بندی کرد:
 1- مادون صوت     ( Subsonic  (0 < />M < />
2- گذر صوتی       (Transonic  (0.7 < />M < />
3- ما فوق صوت   (Supersonic  (1 < />M < />
4- ماورای صوت    ( Hypersonic (5 < />M
تفاوت این هواپیماها در اختلاف سرعتشان با سرعت صوت است. M عدد ماخ هواپیماست که می‌تواند با آن سرعت پرواز کند. عدد ماخ یک هواپیما عبارت است از نسبت سرعت هواپیما به سرعت صوت در ارتفاعی که هواپیما در آن ارتفاع پرواز می‌کند. بسته به نوع هواپیما از نظر سرعت ، قوانین حاکم بر آن متفاوت خواهد بود.

از نظر دارا بودن سرنشین :
 1- با سرنشین (Manned Aircraft)
2- بدون سرنشین (Unmanned Aircraft)
از نظر قدرت مانور:
1- غیر مانوری (Non Aerobatic)
2- نیمه مانوری (Semi Aerobatic)
3- مانوری (Aerobatic Aircraft)
4- بسیار مانوری (High Maneuverability)
از نظر نوع برخاست و فرود:
 - برخاست و فرود عمودی یا هواپیماهای عمود پرواز   (VTOL- Vertical Take-off Landing
- برخاست و فرود کوتاه - در باند کمتر از 150متر   (STOL - Short Take-off Landing
- برخاست و فرود متعارف - در باند بیش از 150 متر (CTOL - Conventional Take-off Landing)
- برخاست کوتاه، فرود عمودی (STVOL - Sort Take-off Vertical Landing)  
- هواپیمای آب نشین
- هواپیمای دو زیست
- هواپیمای ناو نشین
از نظر برد عملیاتی:
 1- برد بلند  (High range)
2- برد متوسط  (Mid range)
3- برد کوتاه  (Short range)
انواع هواپیماها از نظر نوع موتور :
1- هواپیمای ملخی: هواپیمایی که از موتور های ملخی (پیستونی-توربوپراپ-فن-پراپ) استفاده می کند.
2- هواپیمای جت: هواپیمایی که از انواع موتور جت بدون ملخ (توربوجت-توربوفن-رم جت-پالس جت) استفاده می نماید.
از دیدگاه کلی هواپیماها به سه دسته اصلی تقسیم بندی می‌شوند:
1- نظامی (Military Aircraft)
2- حمل و نقل تجاری (Transport Aircraft)
3- عمومی هوانوردی (General Aviation)
انواع هواپیمای نظامی (Military Aircraft)
1. هواپیمای بمب افکن
2. هواپیمای رهگیر
3. هواپیمای جنگنده
4. هواپیمای شکاری
5. هواپیمای حمل و نقل نظامی
6. هواپیمای شناسایی و جاسوسی
7. هواپیمای مخفی از دید رادار (استیلت)
8. هواپیمای سوخت رسان
9. هواپیمای پشتیبانی نزدیک
10. هواپیمای گشت
11. هواپیمای آموزشی نظامی
12. هواپیمای ضد زیر دریایی
13. هواپیمای هشدار سریع
14. هواپیمای فرماندهی هوایی
15. هواپیمای مخابراتی
16. هواپیمای سیبل (هدف)
17. هواپیمای ضد شورش
18. هواپیمای دیده بانی
19. هواپیمای مراقبت دریایی
20. هواپیمای آزمایشی
21. هواپیمای ضد کشتی
22. هواپیمای ضد تانک
23. هواپیمای دفاع هوایی
انواع هواپیماهای حمل و نقل تجاری:
 1- هواپیمای مسافربری (Passenger airplane)
2- هواپیمای باربری (Cargo)
انواع هواپیماهای عمومی:
1- هواپیمای شخصی (Personal Airplane)
2- هواپیمای دست ساز (Homebuilt)
3- هواپیمای سم پاش کشاورزی
4- هواپیمای گلایدر تفریحی
ساختمان هواپیما
هواپیماها همانند سایر ماشینها از اجزاء اصلی ، فرعی و کمکی مختلفی تشکیل شده اند که توسط اتصال دهنده های گوناگونی مانند پرچ، پیچ، جوش، چسب و ... به یکدیگر متصل می شوند.
در این مبحث به موارد کلی خواهیم پرداخت چرا که توضیح در مورد تک تک جزئیات از حوصله این بحث خارج است.
اجزاء اصلی ساختمان هواپیما:
1 - بدنه (Fuselage or Body)
2 - بال (Wing)
3 - مجموعه دم (Empennage or Tail)
4 - ارابه فرود (Landing gear)
5 - پیشرانه (Power plant or Engine)
- بدنه :
در اغلب هواپیماها بدنه نقش اساسی و مشترکی مبنی بر قرار دادن بال، مجموعه دم ، پیشرانه و ارابه فرود در موقعیت و وضعیت مناسب خود، ایفا می کند. در واقع بدنه، رابط بین بخشهای اصلی دیگر است. اما در برخی هواپیماها مانند بالهای پرنده، بدنه و بال یکپارچه بوده و مرزی بین آنها وجود ندارد.
از وظایف دیگر بدنه - که در هواپیماهای مختلف متفاوت است - می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
- جای دادن کابین مسافر ، کاکپیت خلبان ، محفظه بار ، تانکهای سوخت ، محموله و ...
- جذب شوکهای وارده از طرف چرخها در هنگام فرود.
انواع ساختمان بدنه هواپیما:
1- بدنه اسکلتی خرپا (Truss)
این نوع بدنه در هواپیماهای اولیه تا جنگ جهانی اول بسیار استفاده شد. هم اکنون در هواپیماهای دست ساز و نیز هواپیماهای مدل از این نوع بدنه استفاده زیادی می شود. چرا که ساده ، سبک و مقاوم بوده و با تیر های چوبی قابل ساخت هستند.
در این نوع بدنه، اغلب نیروها و تنشهای وارده توسط سازه اصلی تحمل شده و از پوسته برای ایجاد شکل آیرودینامیکی و انتقال نیروهای آیرودینامیکی به سازه استفاده می شود.
سازه اصلی از تیرهای طولی (Longeron) ، تیرهای مورب (Strut) ، قابهای عرضی (Former or Frame @ Bulkhead) و کابلهای نگهدارنده (Cable) تشکیل شده است.
2- بدنه تخم مرغی (Monocoque)
در این نوع بدنه ، پوسته اغلب نیروهای وارده را تحمل نموده و از سازه داخلی مختصری برای ثُلب شدن پوسته استفاده می شود. معمولا پوسته این نوع بدنه از جنس مواد کامپوزیت بوده و بصورت دو تکه ساخته می شود.
بسیاری از هواپیماهای گلایدر ، فوق سبک و هواپیماهای دست ساز ، دارای این نوع بدنه می باشند. اخیراً بدنه برخی هواپیماهای شکاری فوق مدرن نیز به این روش تولید شده است. بسیاری از هواپیماهای مدل و بدون سرنشین کاربردی ، از این نوع بدنه سود می برند.
3- بدنه نیمه تخم مرغی (Semi Monocoque)
این نوع سازه دارای مشخصات و ویژگیهایی بین دو نوع فوق بوده که باعث شده اکثر هواپیماها از این نوع بدنه استفاده نمایند. تقریبا همه هواپیماهای مسافربری ، باربری و شکاری دارای این نوع سازه هستند. در بدنه semi monocoque نیروها و شوکهای وارده هم بواسطه سازه داخلی و هم توسط پوسته تحمل می شوند. این سازه از اجزاء طولی ، عرضی تشکیل شده که هرکدام دارای اعضای اصلی و کمکی می باشند.
اجزاء طولی:
1- Longeron (اصلی)
2- stringer or stiffner (کمکی)
اجزاء عرضی:
1- Former or Frame (اصلی)
2- Bulk head (اصلی)
3- Ring (کمکی)
بال :
بال هواپیماها همانند بدنه دارای سازه داخلی و پوسته می باشد.
برخی مشابه بدنه truss دارای سازه داخلی مستحکم بوده که اغلب نیروها را تحمل می نماید و پوسته نازکی که تنها جهت ایجاد فرم ایرودینامیکی روی سازه داخلی کشیده شده و معمولا از جنس پارچه و نایلون است. این نوع بال بیشتر در هواپیماهای قبل از جنگ جهانی دوم استفاده می شد اما در حال حاضر در هواپیماهای دست ساز شخصی و مدلها کاربرد بسیاری دارد.
اما درصد بالایی از آنها مشابه بدنه Semi monocoque دارای سازه داخلی کامل و پوسته های نسبتا ضخیم آلومینیمی یا کامپوزیتی می باشند که پوسته نیز در تحمل نیروهای وارده به سازه داخلی کمک می کند. این نوع بال را در هواپیماهای مسافربری و باربری می توان مشاهده نمود.    
اجزاء سازه داخلی بال به دو بخش طولی و عرضی تقسیم می شوند.
1- اجزاء طولی: اسپار (Spar) به عنوان تیر اصلی نگهدارنده بال و استرینگر (Stringer) نیز جهت کمک به اسپار و پر کردن فضاهای خالی
2- اجزاء عرضی: ریب (Rib) جهت ایجاد فرم ایرفویل در سراسر بال و نیم ریبهایی که در برخی جاها مانند لبه های حمله و فرار بال مابین ریبها قرار می گیرند.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 3034روز قبل
چهارشنبه 14/9/1386 - 3:24
  • تعداد رکورد ها : 1738