تعداد مطالب : 101
تعداد نظرات : 28
زمان آخرین مطلب : 3029روز قبل
آرامگاه ها
آرامگاه عطار نیشابوری
«فریدالدین ابوحامد محمد بن ابوبکر ابراهیم بن اسحاق عطار نیشابوری »، شاعر و عارف بلند پرواز ایران ، حدود سال 540 هجری
قمری متولد شد و در سال 618 هجری قمری جهان را به درود گفت
پنج شنبه 6/10/1386 - 23:19

گالری عکس اماکن مذهبی

خدایا به حق این عید بزرگ دعاهای مارا مستجاب

بفرما.                مهدی از خرم آباد

پنج شنبه 6/10/1386 - 23:14

شهید حجةالاسلام علیرضا عسگری

شهید حجةالاسلام علیرضا عسگری درسال 1340 درخانواده ای مذهبی بدنیا آمد وتحصیلات خودرا تا سطح دیپلم در زادگاهش با موفقیت به پایان رسانید ازهمان دوران جوانی همواره همگام با مردم در تظاهرات وراهپیمایی ها شرکت می کرد وهر کجا که احساس نیاز می نمود با حضوری عاشقانه آستین بالا می زد وبه خدمت می پرداخت .پس از پیروزی انقلاب به عنوان یکی از یاوران صدیق نظام اسلامی ورهبری از دل وجان به حمایت وحراست از دستاوردهای این انقلاب پرداخت . با تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهید علیرضا عسگری با شوقی وصف ناپذیر به عضویت رسمی سپاه درآمد وخدمات موئثری درشناسایی عوامل گروهکی و نابود کردن دسایس خصمانه آنها نمود .
اگرچه همه وجودش را عشق خدمت وکسب رضایت حق پر کرده بود اما هنوز تشنه کام معرفت وکمال بود .
به حوزه علمیه آمد وبا عشقی وافر به تحصیل وتهذیب پرداخت تا اینکه با شروع جنگ تحمیلی عرصه رابرای عمل به آموخته ها مناسب دید وهجرت سرخ را بر قامت سبز برتر .
اوکه ازکودکی برافقی دوردست چشم دوخته بود وپرچمی سرخ را می نگریست که چونان خورشیدی در هرغروب آسمان بی کران را لعل گون می نمود دوست داشت چون سرورش حسین بن علی ع خود را فدای راهی کند که رضایت معشوق را دنبال دارد پدرش می گفت:شبی دیدم درحال نوشتن است . گفتم علیرضا برای برادرت که در جبهه است نامه می نویسی . گفت:نه برای خودم می نویسم . بعدها فهمیدم که آن شب وصیت نامه اش را می نوشت و به من داد. باشروع عملیات فاو در وداعی آخرین با کودک و همسر وخانواده اش تاکید کرد که دیگررجوعی نیست ورفت تا شاهین جانش را بر فراز آسمان به پرواز در آورد با فرقی شکافته در نهم اردیبهشت ماه1365 ردی خونین از ایستادگی را بر گنبد دوار آسمان در فرا روی زمینیان عاشقانه وعارفانه ترسیم کند .
فرازی ازوصیت نامه شهید :.... ای عزیزان دنیا بازیگاه کودکان است عادت وشیوه دنیا است که پیوسته خودرا بیاراید ومردمان را بیازماید . نشان بزرگی آن است که از دنیا دل برداری......
.
مهدی  از خرم آباد
پنج شنبه 6/10/1386 - 23:9

سلام به خدمت همه دوستان تبیانی

دو هفته ای نبودم مشغول کار مهمی

بودم :راستی عید همتون مبارک

مهدی از خرم آباد

پنج شنبه 6/10/1386 - 22:55
  • خاطره ای از حجت الاسلام قرائتی در مورد ورزش


    قبل از انقلاب در سفرى كه به كرمان داشتم وارد دبیرستانى شدم. بچه‏ها در حال بازى بودند و رئیس دبیرستان زنگ را به صدا در آورد و ورزش را تعطیل و بچه‏ها را براى سخنرانى من جمع كرد.

    من هم گفتم: بسم اللّه الرّحمن الرّحیم. اسلام طرفدار ورزش است والسلام. این بود سخنرانى من، بروید سراغ ورزش.

    رئیس دبیرستان گفت: آقاى قرائتى شما مرا خراب كردى! گفتم: تو مى‏خواستى مرا خراب كنى و بچه‏ها را از بازى شیرین جدا كنى وپاى سخن من بیاورى. آنان تا قیامت نگاهشان به هر آخوندى مى‏افتاد مى‏گفتند: اینها ضد ورزش هستند و با این حركت از آخوند یك قیافه ضد ورزش درست مى‏كردى.

    بچه‏ها دور من جمع شدند و گفتند: عجب آقاى خوبى. پرسیدند شب‏ها كجا سخنرانى دارید. من هم آدرس مسجدى را كه در آن برنامه داشتم به بچه‏ها دادم. شب دیدم مسجد پر از جوان شد.

    منبع : سایت اختصاصی حجت الاسلام قرائتی

    مهدی از خرم آباد
    جمعه 30/9/1386 - 15:46

    خدایــــا چرا؟

    وای از ناامیدی مهدی از خرم آباد.

    جمعه 30/9/1386 - 15:37

    عید قربان

    عید قربان

    عید قربان گرچه آیین خلیل آزر است                                                            ملت اسلام را امروز زیب و زیور است

    حبّذا عیدى كه سرخ از خون قربانى او                                                         گونه اسلام و روى ملت پیغمبر است

    حبّذا روزى كه ابراهیم را در كوى دوست                                                      ذبح اسماعیل از یك گوسفند آسان‎تر است

    حاجیان از جان چنان بوسند آن سنگ سیاه                                                   خانه حق را كه گویى خال روى دلبر است

    سالى ار یك حج بود مر حاجیان را در حجاز                                                    در خراسان خلق را هر روزه حجّ اكبر است

    خانه حق را اگر خواهى بپو راه حجاز                                                            ور بخواهى صاحب آن خانه در این كشور است

    اندرین عیدى كه ملت را همه فرّ و بها                                                         از نو آیین سنّت پاك خلیل آزر است

    سعى تو مشكور باد و حجّ تو مبرور باد                                                        در حریمى كز شرافت كعبه را تاج سر است

     

                                                                                                                                                           "صبوری"           مهدی از خرم آباد

    جمعه 30/9/1386 - 8:54
  • پنج شنبه 29/9/1386
  • تاریخ :
  • اعمال شب و روز عید قربان

    گل

    شب دهم ذیحجه از شب‎های مبارک است. و جزء چهار شبی است که احیاء و شب زنده داری در آنها مستحب است. در شب عید قربان، درهای آسمان باز است. برای این شب اعمالی ذکر شده است:

    1- زیارت امام حسین علیه السلام .

    2- خواندن دعای "یا دائِمَ الْفَضْلِ عَلیَ الْبَرِیَّةِ" که در شب جمعه هم وارد شده است.

     

    اعمال روز عید قربان

    روز دهم ذیحجه، روز عید قربان است و بسیار روز شریفی است و اعمال آن چند چیز است:

    1- غسل . که در این روز سنّت مؤکد است و بعضی از علماء واجب دانسته‎اند.

    2- اقامه نماز عید قربان، به همان نحو که در عید فطر ذکر شده است. اما در این روز مستحب است که بعد از نماز، با گوشت قربانی افطار شود.

    3- خواندن دعاهائی که وارد شده پیش از نماز عید و بعد از آن و در اقبال ذکر شده و شاید بهترین دعاهای این روز، دعای چهل و هشتم صحیفه سجادیه باشد که اوّل آن "اَللّهُمَّ هذا یَوْمٌ مُبارَکٌ" است.

    4- خواندن دعای چهل و ششم صحیفه سجادیه که اینگونه آغاز می‎شود: "یا مَنْ یَرْحَمُ مَنْ لا یَرْحَمُهُ الْعِبادُ". 

    5- خواندن دعای ندبه .

    6- قربانی کردن؛ که سنّت مؤکّد است .

    7- خواندن تکبیرات برای کسی که در منا باشد بعد از پانزده نماز که اولش نماز ظهر روز عید است و آخرش نماز صبح روز سیزدهم است. و کسانی که در سایر شهرها هستند نیز بعد از ده نماز از ظهر روز عید تا صبح دوازدهم این تکبیرات را بگویند. تکبیرات بنا بر روایت صحیح در اصول کافی از این قرار است :

    اللهُ اَکْبَرُ اللهُ اَکْبَرُ لا اِلهَ اِلا اللهُ وَاللهُ اَکْبَرُ اللهُ اَکْبَرُ اللهُ اَکْبَرُ ولِلّه الْحَمْدُ اللّهُ َکْبَرُ

    خدا بزرگتر از توصیف است، معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگتر است، و ستایش خاص خدا است

    اعَلی ما هَدانا اَللّهُ اَکْبَرُ عَلی ما رَزَقَنا مِنْ بَهیمَةِ الاْنْعامِ

    خدا بزرگتر است بر آنچه ما را راهنمائی کرد خدا بزرگتر است بر آنچه روزی ما کرد از چهارپایان انعام (شتر و گاو و گوسفند)

    وَالْحَمْدُلِلّهِ عَلی ما اَبْلانا.

    و ستایش خاص خدا است برای آنکه آزمود ما را .

    و مستحب است که به مقداری که توانایی است این تکبیرات بعد از نمازها تکرار شود.

     

    منبع:

    مفاتیح الجنان  مهدی  از خرم آباد

                                                                                                                                                  التماس دعا

    جمعه 30/9/1386 - 8:52
  • پنج شنبه 29/9/1386
  • تاریخ :
  • دعا در روز عید قربان

    عید قربان

    دعای 48 از صحیفه سجادیه

    اَللَّهُمَّ هذا یَوْمٌ مُبارَكٌ مَیْمُونٌ، وَالْمُسْلِمُونَ فیهِ مُجْتَمِعُونَ ؛

    خداوندا این روزى با بركت و میمون است، و مسلمانان در هر جاى زمین تو

    فى اَقْطارِ اَرْضِكَ، یَشْهَدُ السَّآئِلُ مِنْهُمْ وَالطَّالِبُ وَالرَّاغِبُ؛

    در آن اجتماع دارند، سؤال‏كننده، و خواهنده، و امیدوار و ترسنده

    وَالرَّاهِبُ، وَ اَنْتَ النَّاظِرُ فى حَوآئِجِهِمْ، فَاَسْئَلُكَ بِجُودِكَ وَ ؛

    حضور دارند، و تو ناظر در حوائجشان هستى، پس به جود و

    كَرَمِكَ وَ هَوانِ ما سَئَلْتُكَ عَلَیْكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ ؛

    كرمت و آسانى مسئلتم نزد تو از حضرتت مى‏خواهم كه بر محمد و آلش درود فرستى 

    وَ اَسْئَلُكَ اللَّهُمَّ رَبَّنا بِاَنَّ لَكَ الْمُلْكَ وَ لَكَ الْحَمْدَ؛

    و خداوندا اى پروردگار ما، كه پادشاهى زیبنده توست، و سپاس حضرتِ تو را سزد،

    لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، الْحَلیمُ الْكَریمُ الْحَنّانُ الْمنّانُ ذُوالْجَلالِ ؛

    و خدایى جز تو نیست، بردبار و بزرگوار و مهربان و، داراى عطاى گسترده‏اى، و خداوند جلال

    وَالْاِكْرامِ، بَدیعُ السَّمواتِ وَالْاَرْضِ، مَهْما قَسَمْتَ بَیْنَ ؛

    و اكرام، و پدید آورنده آسمان‎ها و زمینى، هر چه میان بندگان مؤمنت قسمت

    عِبادِكَ الْمُؤْمِنینَ، مِنْ خَیْرٍ اَوْ عافِیَةٍ اَوْ بَرَكَةٍ اَوْ هُدًى اَوْ ؛

    كرده‏اى از خیر یا عافیت یا بركت یا هدایت یا توفیق

    عَمَلٍ بِطاعَتِكَ، اَوْ خَیْرٍ تَمُنُّ بِهِ عَلَیْهِمْ، تَهْدیهِمْ بِهِ اِلَیْكَ؛

    طاعت، یا خیرى كه بر اهل ایمان انعام مى‏كنى، و به سبب آن به سوى خود هدایتشان مى‏نمایى،

    اَوْ تَرْفَعُ لَهُمْ عِنْدَكَ دَرَجَةً، اَوْ تُعْطیهِمْ بِهِ خَیْراً مِنْ خَیْر ؛

    یا در پیشگاهت مقام آنان را به آن بلند مى‏كنى، یا بدان سبب خیر دنیا و آخرت

    الدُّنْیا وَالْاخِرَةِ اَنْ تُوَفِّرَ حَظّى وَ نَصیبى مِنْهُ. وَ اَسْئَلُكَ اللَّهُمَّ ؛

    به آنان مى‏بخشى، از تو مى‏خواهم كه بهره و نصیب مرا از آن فراوان كنى. و بار خدایا

    بِاَنَّ لَكَ الْمُلْكَ وَالْحَمْدَ، لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَنْ تُصَلِّىَ عَلى ؛

    كه پادشاهى و حمد توراست و معبودى جز تو نیست، از تو مى‏خواهم كه بر

    مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ حَبیبِكَ وَ صِفْوَتِكَ ؛

    محمد بنده و فرستاده و دوست و برگزیده

    وَ خِیَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَ عَلى‏ الِ مُحَمَّدٍ الْاَبْرارِ الطّاهِرینَ؛

    و اختیار شده از خَلقت، و بر آل ‏محمد نیكوكاران و پاكان

    الْاَخْیارِ، صَلوةً لایَقْوى‏ عَلى‏ اِحْصآئِها اِلاَّ اَنْتَ، وَ اَنْ تُشْرِكَنا ؛

    و اخیار درود فرستى، چنان درودى كه جز تو احدى را قدرت شمردنش نباشد، و ما را

    فى صالِحِ مَنْ دَعاكَ فى هذَاالْیَوْمِ مِنْ عِبادِكَ الْمُؤْمِنینَ ؛

    در دعاى شایسته هر یك از بندگان با ایمانت كه در این روز تو را خوانده است - شریك سازى،

    یا رَبَّ الْعالَمینَ، وَ اَنْ تَغْفِرَ لَنا وَ لَهُمْ، اِنَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدیرٌ ؛

    اى پروردگار عالمیان، و ما و ایشان را مورد مغفرت قرار دهى، كه تو بر هر چیز توانایى

    اَللَّهُمَّ اِلَیْكَ تَعَمَّدْتُ بِحاجَتى، وَ بِكَ اَنْزَلْتُ الْیَوْمَ ؛

    الهى، نیازم را به درگاه تو آوردم، و بار فقر و فاقه و تهیدستى

    فَقْرى وَ فاقَتى وَ مَسْكَنَتى، وَ اِنّى بِمَغْفِرَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ ؛

    خود را بر در خانه‏ات نهادم، و من به مغفرت و رحمتت مطمئن‏ترم

    اَوْثَقُ مِنّى بِعَمَلى، وَ لمَغْفِرَتُكَ وَ رَحْمَتُكَ اَوْسَعُ مِنْ ذُنُوبى ؛

    تا به عمل و كار خود، و آمرزش و رحمتت از گناهان من وسیع‏تر است

    فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَ تَوَلَّ قَضآءَ كُلِّ ؛

    پس بر محمد و آلش درود فرست، و خود عهده‏دار روا كردن هر

    حاجَةٍ هِىَ لى بِقُدْرَتِكَ عَلَیْها، وَ تَیْسیرِ ذلِكَ عَلَیْكَ وَ ؛

    حاجتى كه مرا هست باش به‏ خاطر قدرتى كه بر روا كردن آن دارى و آسان بودنش بر تو، و

    بِفَقْرى اِلَیْكَ، وَ غِناكَ عَنّى، فَاِنّى لَمْ اُصِبْ خَیْراً قَطُّ اِلاَّ ؛

    به خاطر نیازم به حضرتت، و بى‏نیازیت از من، زیرا من هرگز به خیرى نرسیده‏ام مگر از جانب

    مِنْكَ، وَ لَمْ یَصْرِفْ عَنّى سُوءًا قَطُّ اَحَدٌ غَیْرُكَ، وَلا اَرْجُو ؛

    تو، و هرگز احدى از من شرى را برنگردانده غیر تو، و در امر

    لِأمْرِ اخِرَتى وَ دُنْیاىَ سِواكَ. اَللَّهُمَّ مَنْ تَهَیَّاَ وَ تَعَبَّاَ وَ اَعَدَّ ؛

    آخرت و دنیایم به كسى جز تو امید ندارم. الهى هر كس

    وَاسْتَعَدَّ لِوَفادَةٍ اِلى‏ مَخْلُوقٍ رَجآءَ رِفْدِهِ وَ نَوافِلِهِ وَ طَلَبَ ؛

    براى حركت به سوى مخلوقى به ‏امید صله و بخشش و جایزه او مهیّا شد و بار بست و ساز و برگ فراهم

    نَیْلِهِ وَ جآئِزَتِهِ، فَاِلَیْكَ - یا مَوْلاىَ - كانَتِ الْیَوْمَ تَهْیِئَتى وَ ؛

    آورد و آماده سفر شد، و مهیا شدن امروز من - و بار بستنم و ساز و برگ فراهم آوردن

    تَعْبِئَتى وَ اِعْدادى وَاسْتِعدادى رَجاءَ عَفْوِكَ وَ رِفْدِكَ وَ ؛

    و آماده شدنم به امید عفو و صله تو و

    طَلَبَ نَیْلِكَ وَ جآئِزَتِكَ، اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ ؛

    درخواست جایزه و عطایت به سوى توست، بارالها پس بر محمد و آلش درود

    مُحَمَّدٍ، وَلا تُخَیِّبِ الْیَوْمَ ذلِكَ مِنْ رَجآئى، یا مَنْ لایُحْفیهِ ؛

    فرست، و امروز این امید را از من مگیر، اى كسى كه خواهش - هیچ درخواست كننده‏اى او را به رنج‏

    سآئِلٌ، وَ لایَنْقُصُهُ نآئِلٌ، فَاِنّى لَمْ - اتِكَ ثِقَةً مِنّى بِعَمَلٍ ؛

    نمى‏افكند، و هیچ بخششى از او كم نمى‏كند، زیرا من از باب اطمینان به عمل شایسته‏اى كه از خود پیش

    صالِحٍ قَدَّمْتُهُ، وَلا شَفاعَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ اِلاَّ شَفاعَةَ ؛

    فرستاده باشم، یا به شفاعت مخلوقى جز شفاعت محمد و اهل بیت او - كه صلوات و سلام

    مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ ‏بَیْتِهِ عَلَیْهِ صَلَواتُكَ وَ عَلَیْهِمْ سَلامُكَ، اَتَیْتُكَ ؛

    تو بر او و بر آنان باد - كه امید داشته باشم به‏ جانب تو نیامدم، بلكه در حالى به سویت آمدم كه

    مُقِرّاً بِالْجُرْمِ وَالْاِسآئَةِ اِلى‏ نَفْسى، اَتَیْتُكَ اَرْجُو عَظیمَ ؛

    به گناه و بدى در حق خود اقرار دارم، به سویت آمدم در حالى كه

    عَفْوِكَ الَّذى عَفَوْتَ بِهِ عَنِ الْخاطِئینَ، ثُمَّ لَمْ یَمْنَعْكَ طُولُ ؛

    به عفو عظیمى كه شامل حال خطاكاران كرده‏اى چشم دوخته‏ام، كه ادامه دادنشان

    عُكوُفِهِمْ عَلى‏ عَظیمِ الْجُرْمِ اَنْ عُدْتَ عَلَیْهِمْ بِالرَّحْمَةِ ؛

    بر گناه بزرگ حضرتت را از آن باز نداشت كه آنان را مشمول رحمت و مغفرت

    وَالْمَغْفِرَةِ، فَیا مَنْ رَحْمَتُهُ واسِعَةٌ، وَ عَفْوُهُ عَظیمٌ، یا عَظیمُ ؛

    قرار دهى، پس اى كسى‏ كه رحمتت وسیع و عفوت عظیم است، اى عظیم

    یا عَظیمُ، یا كَریمُ یا كَریمُ، صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ؛

    اى عظیم، اى كریم اى كریم، بر محمد و آلش درود فرست،

    وَ عُدْ عَلَىَّ بِرَحْمَتِكَ، وَ تَعَطَّفْ عَلَىَّ بِفَضْلِكَ، وَ تَوَسَّعْ ؛

    و به رحمتت بر من تفضل كن، و به فضلت بر من شفقت نما، و به مغفرتت

    عَلَىَّ بِمَغْفِرَتِكَ. اَللَّهُمَّ اِنَّ هذَاالْمَقامَ لِخُلَفآئِكَ وَ اَصْفِیآئِكَ ؛

    بر من گشایش ده. الهى، این‏ مقام نماز جمعه كه مخصوص خلفاى تو و برگزیدگان توست،

    وَ مَواضِعَ اُمَنآئِكَ فِى الدَّرَجَةِ الرَّفیعَةِ الَّتِى اخْتَصَصْتَهُمْ ؛

    و جایگاه امناى تو در درجه بلندى كه ایشان را به آن اختصاص دادى، غاصبان آن را

    بِها قَدِابْتَزُّوها – وَ اَنْتَ الْمُقَدِّرُ لِذلِكَ، لایُغالَبُ اَمْرُكَ، وَ ؛

    به غارت برده‏اند - و تقدیر آن به‏ دست توست، فرمانت مغلوب نشود، و از

    لایُجاوَزُ الْمَحْتُومُ مِنْ تَدْبیرِكَ كَیْفَ شِئْتَ وَ اَنّى‏ شِئْتَ، وَ لِما ؛

    تدبیر حتمى تو هر گونه كه بخواهى و هر زمان كه بخواهى فراتر نتوان رفت، و به خاطر

    اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ، غَیْرُ مُتَّهَمٍ عَلى‏ خَلْقِكَ وَلا لاِرادَتِكَ - حَتّى‏ عادَ ؛

    آنچه تو بهتر مى‏دانى و در آفریدنت و اراده‏ات متهم نیستى چنین كردى - تا آنجا

    صِفْوَتُكَ وَ خُلَفآءُكَ مَغْلُوبینَ مَقْهُورینَ مُبْتَزّینَ، یَرَوْنَ ؛

    كه برگزیدگان و خلفاى تو مغلوب و مقهور و جداى از حق خود شدند، حُكمت را

    حُكْمَكَ مُبَدَّلاً، وَ كِتابَكَ مَنْبُوذاً، وَ فَرآئِضَكَ مُحَرَّفَةً عَنْ ؛

    مبدل و كتابت را دور انداخته، و واجباتت را از مسیر شرایعت

    جِهاتِ اَشْراعِكَ، وَ سُنَنَ نَبِیِّكَ مَتْرُوكَةً. اَللَّهُمَّ الْعَنْ ؛

    منحرف، و سنت‏هاى رسولت را متروك مى‏بینند. بارالها،

    اَعْدآئَهُمْ مِنَ الْاَوَّلینَ وَالْاخِرینَ، وَ مَنْ رَضِىَ بِفِعالِهِمْ ؛

    دشمنان ایشان را از اولین و آخرین، و هر كه به كردارشان راضى شده

    وَ اَشْیاعَهُمْ وَ اَتْباعَهُمْ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ ؛

    و دنباله‏روها و پیروانشان را لعنت كن. خداوندا بر محمد و آلش درود

    مُحَمَّدٍ، اِنَّكَ حَمیدٌ مَجیدٌ، كَصَلَواتِكَ وَ بَرَكاتِكَ وَ ؛

    فرست، كه تو ستوده و بلندپایه‏اى، مانند درودها و بركت‏ها

    تَحِیّاتِكَ عَلى‏ اَصْفِیآئِكَ اِبْراهیمَ وَ الِ اِبْراهیمَ، وَ عَجِّلِ ؛

    و تحیت‏هایى كه بر برگزیدگانت ابراهیم و آل ‏ابراهیم فرستاده‏اى، و در گشایش

    الْفَرَجَ وَالرَّوْحَ وَالنُّصْرَةَ وَالتَّمْكینَ وَالتَّاْییدَ لَهُمْ. اَللَّهُمَّ ؛

    و آسایش و یارى و تمكین و تأیید ایشان تعجیل كن. بارالها،

    وَاجْعَلْنى مِنْ اَهْلِ التَّوْحیدِ وَالْایمانِ بِكَ، وَالتَّصْدیقِ ؛

    و مرا از اهل توحید و ایمان به خود، و تصدیق

    بِرَسُولِكَ، وَالْاَئِمَّةِ الَّذینَ حَتَمْتَ طاعَتَهُمْ، مِمَّنْ یَجْرى ؛

    به پیامبرت، و امامانى كه طاعتشان را واجب كرده‏اى قرار ده، از جمله كسانى كه توحید

    ذلِكَ بِهِ وَ عَلى‏ یَدَیْهِ، امینَ رَبَّ الْعالَمینَ. اَللَّهُمَّ لَیْسَ یَرُدُّ ؛

    و ایمان به سبب آنان و بر دست آنان اجرا مى‏شود،

    آمین رب العالمین. الها، غَضَبَكَ اِلاَّ حِلْمُكَ، وَلایَرُدُّ سَخَطَكَ اِلاّ عَفْوُكَ، وَلایُجیرُ ؛

    غضب تو را جز بردباریت برنمى‏گرداند، و شدّت سخط تو را جز عفوت رد نمى‏كند، و غیر از رحمتت

    مِنْ عِقابِكَ اِلاَّ رَحْمَتُكَ، وَلایُنْجینى مِنْكَ اِلاَّ التَّضَرُّعُ ؛

    از عذابت امان نمى‏دهد، و مرا جز زارى به سوى تو و در برابر تو

    اِلَیْكَ وَ بَیْنَ یَدَیْكَ، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَ هَبْ ؛

    نجات نمى‏بخشد، پس بر محمد و آلش درود فرست، و ما را

    لَنا – یا اِلهى - مِنْ لَدُنْكَ فَرَجاً بِالْقُدْرَةِ الَّتى بِها تُحْیى ؛

    - اى خداى من - از سوى خود فرجى بخش با آن نیرویى كه مردگان را

    اَمْواتَ الْعِبادِ، وَ بِها تَنْشُرُ مَیْتَ الْبِلادِ، وَلا تُهْلِكْنى - ؛

    زنده مى‏كنى، و سرزمین‏هاى مرده را حیات مى‏دهى، و مرا - خدایا - از غم و غصه هلاك مكن

    یا اِلهى - غَمّاً حَتّى‏ تَسْتَجیبَ لى، وَ تُعَرِّفَنِى الْاِجابَةَ فى دُعآئى؛

    تا دعایم را به اجابت برسانى، و اجابت آن را به من آگاهى دهى،

    وَ اَذِقْنى طَعْمَ الْعافِیَةِ اِلى‏ مُنْتَهى‏ اَجَلى، وَلاتُشْمِتْ بى ؛

    و تا پایان حیات مزه شیرین عافیت را به من بچشان، و دشمن شادم

    عَدُوّى، وَلا تُمَكِّنْهُ مِنْ عُنُقى، وَلا تُسَلِّطْهُ عَلَىَّ. اِلهى اِنْ ؛

    مكن، و او را وبال گردنم مساز، و بر من غلبه مده. اله من،

    رَفَعْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَضَعُنى؟ وَ اِنْ وَضَعْتَنى فَمَنْ ذَا ؛

    اگر بلندم نمایى كیست كه پستم كند؟ و اگر پستم سازى كیست كه

    الَّذى یَرْفَعُنى؟ وَ اِنْ اَكْرَمْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یُهینُنى؟ وَ اِنْ ؛

    بلندم نماید؟ و اگر مرا گرامى دارى كیست كه خوارم كند؟ و اگر

    اَهَنْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى یُكْرِمُنى؟ وَ اِنْ عَذَّبْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى ؛

    خوارم نمایى كیست كه اكرامم نماید؟ و اگر عذابم دهى كیست كه بر من

     یَرْحَمُنى، وَ اِنْ اَهْلَكْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَعْرِضُ لَكَ فى ؛

    رحمت آورد؟ و اگر هلاكم كنى كیست كه درباره بنده‏ات جلودار تو

    عَبْدِكَ؟ اَوْ یَسْئَلُكَ عَنْ اَمْرِهِ؟ وَقَدْ عَلِمْتُ اَنَّهُ لَیْسَ فى ؛

    شود؟ یا از تو درباره‏اش بازخواست نماید؟ و من به این حقیقت رسیده‏ام كه در

    حُكْمِكَ ظُلْمٌ، وَ - لا - فى نَقِمَتِكَ عَجَلَةٌ، وَ اِنَّما یَعْجَلُ مَنْ ؛

    حكم تو ستمى، و در عذابت عجله‏اى نیست، چون كسى شتاب مى‏كند كه

    یَخافُ الْفَوْتَ، وَ اِنَّما یَحْتاجُ اِلَى الظُّلْمِ الضَّعیفُ، وَقَدْ ؛

    از فوت برنامه بترسد، و كسى نیاز به ستم پیدا مى‏كند كه ناتوان است، و تو

    تَعالَیْتَ - یااِلهى - عَنْ ذلِكَ عُلُوّاً كَبیراً. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ ؛

    - اى خداى من - از آن بسیار بالاترى. بارالها، بر

    مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَلا تَجْعَلْنى لِلْبَلآءِ غَرَضاً، وَلالِنَقِمَتِكَ ؛

    محمد و آل محمد درود فرست، و مرا هدف بلا، و نشانه عقوبت

    نَصْباً، وَ مَهِّلْنى، و نَفِّسْنى، وَ اَقِلْنى عَثْرَتى، وَلاتَبْتَلِیَنّى ؛

    مساز، و مرا مهلت ده، و اندوهم را پایان بخش، و از لغزشم درگذر، و به مصیبتى

    بِبَلآءٍ عَلى‏ اَثَرِ بَلآءٍ، فَقَدْ تَرى‏ ضَعْفى وَ قِلَّةَ حیلَتى وَتَضَرُّعى ؛

    دنبال مصیبت گرفتارم مكن، چون ناتوانى و بیچارگى و زاریم را به درگاهت

    اِلَیْكَ. اَعُوذُ بِكَ اللَّهُمَّ الْیَوْمَ مِنْ غَضَبِكَ، فَصَلِّ عَلى‏ ؛

    مى‏بینى. خدایا در این روز از غضب تو به تو پناه مى‏برم، پس بر

    مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَاَعِذْنى، وَاَسْتَجیرُ بِكَ الْیَوْمَ مِنْ سَخَطِكَ ؛

    محمد و آلش درود فرست و پناهم ده، و در این روز از غضب تو امان مى‏طلبم،

    فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَ - اَجِرْنى، وَ - اَسْئَلُكَ اَمْناً مِنْ ؛

    پس بر محمد و آلش درود فرست و مرا امان ده، و ایمنى از عذابت را

    عَذابِكَ، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَ امِنّى، وَاَسْتَهْدیكَ ؛

    مسئلت دارم، پس بر محمد و آلش درود فرست و مرا ایمن ساز، و از تو هدایت مى‏طلبم، پس بر

    فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَاهْدِنى، وَاَسْتَنْصِرُكَ، فَصَلِّ ؛

    محمد و آلش درود فرست و هدایتم فرما، و از تو یارى و مدد مى‏خواهم، پس بر

    عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَانْصُرْنى، وَاَسْتَرْحِمُكَ، فَصَلِّ عَلى‏ ؛

    محمد و آلش درود فرست و مرا یارى كن، و از تو رحمت مى‏خواهم، پس بر

    مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَارْحَمْنى، وَاَسْتَكْفیكَ، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ ؛

    محمد و آلش درود فرست و بر من رحمت آر، و از تو بى‏نیازى مى‏طلبم، پس بر محمد و آلش درود

    الِهِ، وَاكْفِنى، وَاَسْتَرْزِقُكَ، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَارْزُقْنى ؛

    فرست و بى‏نیازیم ده، و از تو روزى مى‏خواهم، پس بر محمد و آلش درود فرست و روزیم مرحمت كن،

    وَاَسْتَعینُكَ، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَ اَعِنّى، وَاَسْتَغْفِرُكَ ؛

    و از تو كمك مى‏جویم، پس بر محمد و آلش درود فرست و كمكم كن، و بر معاصى

    لِما سَلَفَ مِنْ ذُنُوبى، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَاغْفِرْ لى ؛

    گذشته‏ام آمرزش مى‏خواهم، پس بر محمد و آلش درود فرست و مرا بیامرز،

    وَ اَسْتَعْصِمُكَ، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَاعْصِمْنى ؛

    و از تو عصمت خواهم، پس بر محمد و آلش درود فرست و عصمتم ده، زیرا

    فَاِنّى لَنْ‏ اَعُودَ لِشَىْ‏ءٍ كَرِهْتَهُ مِنّى اِنْ شِئْتَ ذلِكَ، یارَبِّ ؛

    اگر اراده‏ات تعلق گیرد هرگز به عملى كه تو آن را نمى‏پسندى بازنگردم، پروردگارا

    یارَبِّ، یا حَنَّانُ یا مَنَّانُ، یا ذَاالْجَلالِ وَالْاِكْرامِ، صَلِّ عَلى‏ ؛

    پروردگارا، اى مهربان، اى عطاكننده، نعمتها، اى صاحب جلال و اكرام،

    مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَاسْتَجِبْ لى جَمیعَ ما سَئَلْتُكَ وَ طَلَبْتُ ؛

    بر محمد و آلش درود فرست، و همه آنچه را كه از حضرتت خواستم و طلبیدم و براى آن

    اِلَیْكَ وَرَغِبْتُ فیهِ اِلَیْكَ، وَ اَرِدْهُ وَقَدِّرْهُ وَاقْضِهِ وَاَمْضِهِ ؛

    روى به جانب تو كردم برایم اجابت كن، و آن را بخواه و مقدر فرما و بر آن حكم و امضا كن،

    وَخِرْ لى فیما تَقْضى مِنْهُ، وَ بارِكْ لى فى ذلِكَ، وَ تَفَضَّلْ عَلَىَّ ؛

    و در آنچه بر من حكم مى‏كنى خیر مرا مقرر فرما، و مرا در آن بركت ده، و به آن بر من

    بِهِ، وَاَسْعِدْنى بِما تُعْطینى مِنْهُ، وَ زِدْنى مِنْ فَضْلِكَ وَ سَعَةِ ؛

    تفضل نماى، و مرا به آنچه از آن عطا مى‏كنى سعادتمند ساز، و از فضل خود و وسعت

    ما عِنْدَكَ، فَاِنَّكَ واسِعٌ كَریمٌ، وَ - صِلْ ذلِكَ بِخَیْرِ الْاخِرَةِ ؛

    آنچه نزد توست بر من بیفزاى، زیرا تو توانگر و كریمى، و آن را به خیر

    وَ نَعیمِها، یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ ؛

    و نعمت آخرت پیوسته ساز، اى مهربانترین مهربانان.

    ثُمَّ تَدْعُو بِما بَدا لَكَ، وَ تُصَلّى عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ اَلْفَ مَرَّةٍ.

    آنگاه از حضرت حق هرچه به نظرت مى‏رسد بخواه، و هزار بار بر محمد و آلش صلوات

    هكَذا كانَ یَفْعَلُ عَلَیْهِ السَّلامُ.

    فرست، كه حضرت زین‏العابدین علیه السلام چنین مى‏كرد.

     

    منبع:

    دعای 48 از صحیفه سجادیه ، ترجمه حسین انصاریان  مهدی از خرم آباد

    جمعه 30/9/1386 - 8:49

    التماس دعـــــــا در

    این عید بزرگ

    مهدی از خرم آباد

    جمعه 30/9/1386 - 8:45