baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )
آزمایش: اسید اوریك
نام آزمایش

اسید اوریك
نام انگلیسی تست

Uric Acid
مخفف انگلیسی تست

Uric A
نام فارسی تست

اسید اوریك

نوع نمونه

• نمونه خون وریدی بازو
• گاهی نمونه ادرار 24 - ساعته

بهترین زمان نمونه گیری

ترجیحا صبح به صورت 8-12 ساعت ناشتا
علت درخواست تست

• سنجش اسید اوریك در خون :
o بررسی بیماری نقرس ( درد در انگشتان پای خودومفاصل دیگر و یا سایر علائم نقرس )
o بیماران تحت شیمی درمانی یا پرتودرمانی
• سنجش اسید اوریك در ادرار :
o تشخیص علت سنگ کلیه ( چه بصورت مكرر و چه در شرایطی كه خطر تشكیل سنگ وجود دارد )
o بررسی شرایط افراد مبتلا به نقرس که در معرض خطر بروز سنگ قرار دارند


توضیح راجع به تست

• اسید اوریک حاصل تجزیه پورین هاست كه درتركیبات خود دارای نیتروژن می باشند (مانند پورین های موجود در DNA ). پورین ها در درجه اول پس از فروپاشی طبیعی سلول ها در بدن و به میزان کمتر از هضم غذاهای خاص (مانند لوبیا و نخود خشک شده) و نوشیدنیها (مشروبات الکلی مانند آبجو و شراب ) در گردش خون آزاد میشوند .
• بیشترین میزان اسید اوریک توسط کلیه ها ( داخل ادرار ) از بدن خارج می شود و باقیمانده آن توسط مدفوع دفع میگردد.
• تولید بیش از حد اسید اوریک یا عدم دفع کافی آن ، باعث افزایش سطح اسید اوریک در خون (هایپراورسمی) میشود و باعث دو بیماری مشخص میگردد :
1. نقرس (بیماری التهابی مفاصل که بلورهای اسید اوریک در مایع مفصل (سینوویال) تشکیل میشود .
2. بیماری کلیه (عدم توانایی کلیه ها برای پاک کردن آن از به اندازه کافی)


در چه شرایطی تست افزایش می یابد

افزایش اسید اوریک در خون:
• چنداختلال ژنتیکی مادرزادی در متابولیسم پورین ها
• سرطان های متاستاتیك
• مالتیپل میلوما
• لوسمی ها
• اعتیاد به الکل
• بیماری های کلیوی مزمن
• اسیدوز
• مسمومیت حاملگی
افزایش اسید اوریک در ادرار:
• نقرس
• مالتیپل میلوما
• سرطان متاستاتیک
• سرطان خون
• رژیم غذایی حاوی مقادیر بالای پورین ها
• تشکیل سنگ کلیه

در چه شرایطی تست کاهش می یابد

کاهش اسید اوریک در خون :
• انواع بیماری کبد یا کلیه
• سندرم Fanconi
• قرار گرفتن در معرض ترکیبات سمی
• نقص متابولیک به ارث برده (بیماری ویلسون)
کاهش اسید اوریک در ادرار
• بیماری های کلیه
• مصرف مزمن الکل

تست های تكمیلی

Synovial fluid analysis


تداخلات دارویی

آسپیرین و سایر سالیسیلاتها مختلف

اطلاعات تكمیلی

• کاهش اسید اوریک در خون بسیار کمتر از افزایش آن دیده می شود.
• افرادیکه سنگ های اسید اوریک کلیوی و یا نقرس دارند ، باید از خوردن غذاهای حاوی پورین بالا (از جمله گوشت ، ماهی ساردین) و مصرف الکل اجتناب کنند ، زیرا حذف اسید اوریک از بدن را کند می کنند.
• روزه ، گرسنگی ، استرس ، و ورزش شدید باعث افزایش سطح اسید اوریک میشود.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 10:43
baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )
آزمایش: كراتینین
نام آزمایش

كراتینین
نام انگلیسی تست


Creatinine
مخفف انگلیسی تست

cr
نام فارسی تست

كراتینین

نوع نمونه

• نمونه خون وریدی بازو
• گاهی نمونه ادرار 24 - ساعته


علت درخواست تست

• احتمال وجود اختلال عملکردحاد یا مزمن کلیه و نظارت برپیشرفت اختلال عملکرد کلیه
• نظارت بر درمان در طول دوره درمانی بیماران کلیوی
• ارزیابی عملکرد کلیه شرایط لازم (مانند مصرف برخی از داروهای خاص ، وجود بیماریهای زمینه ای مانند دیابت )
• محاسبه کلیرانس کراتینین ( اندازه گیری سطح کراتینین خون و ادرار) به منظور بررسی توانایی کلیه ها در فیلتراسیون ملکولهای کوچک مانند کراتینین


توضیح راجع به تست

• این آزمایش جهت اندازه گیری مقدار کراتینین در خون یا ادرارانجام میشود.
• کراتینین یک محصول زائد در ماهیچه هاست كه حاصل شكست کراتین است)کراتین بخشی از چرخه تولید انرژی مورد نیاز ماهیچه ست( .
• کراتینین وکراتین دربدن به میزان نسبتا ثابت تولید می شود.
• میزان آن بستگی به حجم توده عضلانی دارد. به همین دلیل ، غلظت کراتینین در مردان نسبت به زنان و کودکان بیشتر است.
• با توجه به اینکه تقریبا تمام کراتینین توسط کلیه ها دفع میکنند ، بنابراین اندازه گیری سطح كراتینین در خون به خوبی عملكرد کلیه هارا ارزیابی میكند .
• آزمایش کراتینین خون همراه با BUN(نیتروژن اوره خون ) جهت بررسی عملکرد کلیه استفاده می شود. هر دو اغلب به عنوان بخشی از پانل متابولیسم پایه یا جامع( BMP یا CMP ) در خواست میگردند .


در چه شرایطی تست افزایش می یابد

• آسیب یا تورم رگ های خونی در کلیه ها (گلومرولونفریت) ناشی ازعفونت باکتریایی کلیه (پیلونفریت) یا بیماریهای خودایمنی
• مرگ سلول ها ی لوله های کوچک کلیه (نکروز حاد توبولار) ، به عنوان مثال مواد مخدر یا سم ، بیماری پروستات
• انسداد دستگاه ادراری مانند سنگ کلیه
کاهش جریان خون درکلیه ها به عللی مانند شوک ، کم آبی بدن ، نارسایی احتقانی قلب ، تصلب شرایین ودیابت
آسیب عضلات (افزایش موقت سطح کراتینین خون )

تست های تكمیلی

• BUN
• BUN/creatinine ratio
• eGFR
• Creatinine clearance
• CMP; BMP
• Urinalysis
• Urine protein to creatinine ratio
• Microalbumin

تداخلات دارویی

• آمینوگلیکوزیدها (وانکومایسین ، جنتامایسین)
• cephalosprins (cefoxitin)
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 10:43
baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )
آزمایش: اوره
نام آزمایش

اوره
نام انگلیسی تست

Blood Urea Nitrogen
مخفف انگلیسی تست

BUN
نام فارسی تست

اوره

روش انجام

• نمونه خون وریدی بازو
• گاهی نمونه ادرار 24 - ساعته

علت درخواست تست

نیتروژن اوره خون یا آزمایش BUN ، مورد استفاده همراه با آزمون کراتینین جهت ارزیابی عملکرد کلیه در یک طیف گسترده ای از بیماریها و اختلالات کلیوی انجام میشود.
• بخشی از پانل معمول متابولیک یا جامع جهت ارزیابی وضعیت سلامت عمومی فرد
• بررسی عملکرد کلیه
• بررسی اختلال عملکرد حاد یا مزمن کلیه
• نظارت بر اثربخشی دیالیز و درمان های دیگر مربوط به بیماری یا آسیب کلیوی
• بررسی چگونگی عملکرد کلیه ها قبل از شروع به تجویز درمانهای دارویی خاص
• در طول اقامت در بیمارستان
• در فواصل منظم برای نظارت بر عملکرد کلیه در بیماران مبتلا به بیماری های مزمن و یا دارای مشکلات خاص مانند دیابت ، نارسایی احتقانی قلب و انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی)


توضیح راجع به تست

این تست اندازه گیری میزان نیتروژن اوره در خون است . نیتروژن ، در فرم آمونیاک در کبد تولید میشود از شکسته شدن پروتئین و به قطعات و اجزای آن (اسیدهای آمینه)حاصل میشود . نیتروژن در کبد با مولکولهای دیگر ترکیب شده و به اوره تبدیل میشود که جزو مواد زائد بدن است . سپس در جریان خون آزاد شده و توسط کلیه ها از خون فیلتر شده و همراه ادرار دفع میگردد. این یک فرآیند کوچک در متابولیسم انجام شده در بدن است ولی میزان نیتروژن اوره در خون معمولا ثابت است.

در چه شرایطی تست افزایش می یابد

• بیماری کلیوی حاد یا مزمن
• بیماریی که منجر به کاهش جریان خون در کلیه ها میشود، مانند نارسایی احتقانی قلب ، شوک ، استرس ، حملات قلبی اخیرو یا سوختگی های شدید.
• بیماریی که باعث انسداد جریان ادرارو یا به کم آبی بدن میشود.
• تجزیه بیش از حد پروتئین
• افزایش پروتئین قابل توجهی در رژیم غذایی
• حاملگی طبیعی
• خونریزی دستگاه گوارش

در چه شرایطی تست کاهش می یابد

سطوح کم BUNشایع و نگران کننده نیست در در شرایط زیر با آن مواجه میشویم:
• بیماری های کبدی شدید
• سوء تغذیه
• بیمار overhydrated (حجم بیش از حد مایع)


تست های تكمیلی

• Creatinine
• Creatinine Clearance
• eGFR
• CMP
• BMP
• Urinalysis
• Microalbumin

تداخلات دارویی

• داروهای ضد التهاب مانند ایبوبروفن و ناپروکسن
• داروهای دیورتیک مانند هیدروکلروتیازید و فوروزماید
• مواد مخدر است که می تواند عوارض جانبی لیتیوم را افزایش مانند داروهای ضد روان پریشی مانند درمان شدند و الانزاپین ویا عوارض جانبی را کاهش دهند مانند تئوفیلین و نسخه ای از کافئین
• داروهای فشار خون مانند مسدود کننده های کانال کلسیم و مهارکننده های آنزیم تبدیل آنژیوتانسین ، و داروهای ضد مانند کاربامازپین است
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 10:43
baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )
آزمایش: كلسترول
نام آزمایش

كلسترول
نام انگلیسی تست

Cholesterol
مخفف انگلیسی تست

col
نام فارسی تست

كلسترول
نام های متعارف دیگر

Total cholesterol
روش انجام




آمادگی بیمار

12-9 ساعت ناشتا فقط آب مجاز است.


زمان نمونه گیری


محدوده مرجع (نرمال رنج) وابسته به جنس زن/مرد


نوع نمونه

نمونه خون وریدی بازو


بهترین زمان نمونه گیری


علت درخواست تست

• بخشی از مراقبت های روتین پیشگیرانه است و به عنوان یک آزمون غربالگری در همه بزرگسالان حداقل هر پنج سال یکبار توصیه می شود.این تست معمولا در ترکیب پروفایل لیپیدی همراه با HDL - C ، LDL - C ،تری گلیسرید درخواست میگردد.
• کلسترول چندین بار در سال برای بررسی روند درمان بیمارانی که برای پایین آوردن کلسترول خون تحت درمان دارویی و رژیم غذایی قرار دارند درخواست میگردد
• تشخیص و یا بررسی یک بیماری
• برآورد خطر ابتلا به یک بیماری مانند بیماری های قلبی
• مصرف بیش از حد کلسترول ، چربیهای اشباع شده و چربیهای ترانس
• دوران بارداری
• برای افراد مستعدابتلا به بیماری قلبی که دارای یکی ازشرایط زیر هستند:
o کشیدن سیگار
o سن (مردان بعد از 45 سال وزنان بعد از 55 سال )
o فشار خون بالا (فشار خون برابر یا بالاتراز 140/90 و یا مصرف داروهای فشار خون بالا)
o سابقه خانوادگی بیماری قلبی زودرس(مردان زیر 55 سال وزنان زیر سن 65 سال)
o دیابت شیرین
o داشتن اضافه وزن ( شاخص توده بدن (BMI) برابر یا بالاتر از 85% )



توضیح راجع به تست

• کلسترول یک ماده استروئیدی ضروری برای زندگی است و در غشاء سلول های تمام ارگان ها و بافتهای بدن وجود دارد.
• در ساختمان هورمون های ضروری برای رشدو تولید مثل به کار میرود
• مقدار کمی از کلسترول بدن شما در گردش در خون توسط لیپوپروتئین ها حمل میشود. برخی ازاین لیپوپروتئینها حامل کلسترول اضافی جهت دفع هستند(HDL - C ، کلسترول خوب) و برخی دیگر کلسترول را به بافت ها و اندام های بدن میسپارند(LDL - C ، کلسترول بد).



در چه شرایطی تست افزایش می یابد

• بارداری
• مصرف برخی از داروها
• بیماری ارثی
• رژیم غذایی سرشار از چربی ها
• سیگار کشیدن
• دیابت
• فشار خون بالا


در چه شرایطی تست کاهش می یابد

• سوء تغذیه
• بیماری کبدی
• سرطان



تست های تكمیلی

• HDL-C
• LDL-C
• Triglycerides
• Lipid profile
Cardiac risk assessment



طریقه جمع آوری نمونه




تشخیص های افتراقی




آمادگی لازم جهت انجام تست


تداخلات دارویی

• استروئیدهای آنابولیک
• بتابلوکرها
• اپی نفرین
• ضد بارداری های خوراکی
ویتامین D


اطلاعات تكمیلی

• بزرگسالان هر پنج سال یک باروکودکان ونوجوانان مستعد ابتلا به افزایش کلسترول باید سطح کلسترول خود را چک کنند.
منبع کلسترول رژیم غذایی است. اگر شما دارای زمینه ارثی برای افزایش کلسترول هستید و یا اگر عادت به خوردن بیش از چربی های اشباع ، چربی غیر اشباع و ترانس دارید، سطح کلسترول در خون شما ممکن است افزایش یابد و بر سلامت شما تاثیر نا مطلوب بگذارد. کلسترول اضافی در دیواره های رگ های خونی تشکیل پلاک داده و مانع از باز شدن عروق خونی میشود. در نتیجه باعث سخت شدن سرخرگ ها(تصلب شرایین)وافزایش خطرابتلا به بیماری قلبی و سکته میگردد.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 10:43
baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )
آزمایش: گاما گلوتامیل ترانسفراز، گاما گلوتامیل ترانس پپتیداز
نام آزمایش

گاما گلوتامیل ترانسفراز، گاما گلوتامیل ترانس پپتیداز
نام انگلیسی تست

Gamma-glutamyl Transferase
مخفف انگلیسی تست

GGT
نام های متعارف دیگر

Gamma-glutamyl Transpeptidase; GGTP; Gamma GT


آمادگی بیمار

8 ساعت ناشتا

علت درخواست تست

این آزمایش معمولا در موارد زیر درخواست میگردد.
تشخیص بیماریهای کبدی
تعیین علت افزایش آنزیم آلکالن فسفاتاز
افتراق بین بیماریهای کبدی و بیماریهای استخوانی
تشخیص سوء مصرف الکل

توضیح راجع به تست

این آزمایش اندازه گیری سطح گاما گلوتامیل ترانسفراز (GGT) در خون است. GGT آنزیمی است که در بسیاری از ارگانها ، از جمله کلیه ، کبد ، طحال و لوزالمعده یافت می شود ، با این حال ، منبع اصلی آن کبد بوده و در مقابل تغییرات عملکرد کبدبسیار حساستر از آلکالن فسفاتاز است. GGT به میزان کمی در بدن وجود دارد ، اما زمانی که کبد دچار آسیب شود (انسداد مجاری صفراوی بدلیل وجود تومورها و سنگ ها و یا علل دیگر) اولین آنزیم های کبدی که در خون افزایش یابد GGT است .این تست برای افتراق بیماریهای کبدی از یکدیگر کمک کننده نیست ولی در کنار افزایش آلکالن فسفاتاز برای افتراق بیماریهای کبدی و استخوانی از یکدیگر مفیداست .این تست دربیماریهای کبدی بالا میرود ولی در بیماریهای استخوانی تغییری نمیکند. در حالیکه آلکالن فسفاتاز در هر دو مورد افزایش می یابد .لذا برای تعیین علت افزایش آلکالن فسفاتاز میزان GGT اندازه گیری میشود.

در چه شرایطی تست افزایش می یابد

بیماری هایی که باعث صدمه حاد به کبد یا مجرای صفراوی است
سرطان
هپاتیت های ویروسی
سندرم کرونری
. نارسایی قلبی
استفاده حاد یا مزمن از الکل

تست های تكمیلی

AST; ALT; ALP; Bilirubin; Liver panel ; Ethano



تداخلات دارویی

داروهایی که باعث افزایش سطح GGTمیشود شامل:
فنی توئین
کاربامازپین
باربیتورات ها به عنوان فنوباربیتال
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID ها)
داروهای پایین آورنده چربی خون
آنتی بیوتیک
مسدود کننده های گیرنده هیستامین (مورد استفاده برای درمان بیش از حد تولید اسید معده) ،
عوامل ضد قارچ
ضد افسردگیها
هورمونهایی مانند تستوسترون
داروهایی که باعث کاهش سطح GGTمیشود شامل:
کلوفیبرات
قرصهای ضد بارداری
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 10:42
baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )

پروتئین کل :(total pro)
پروتئین کل که میزان کل پروتئین را در خون نشان می دهد، مقادیر کم یا زیاد آن نشان از بیماری خاصی ندارد، اما بیانگر این می باشد که برای یافتن علت آن به آزمایشات تکمیلی دقیق تری نیاز است.
لازم به ذکر می باشد که در بررسی هماتولوژی خون، مقادیر هموگلوبین و هماتوکریت، بیشترین ارتباط را با تغذیه دارند. در واقع هموگلوبین مهم ترین ناقل اکسیژن در بدن است و از دو قسمت گلوبین(بخش پروتئینی) و هِم(بخش حاوی آهن) تشکیل شده است. مقادیر نرمال آن مابین 12 تا 16 می باشد که البته کاهش مقدار آن نشان دهنده کم خونی و یا رژیم فقیر و سوءتغذیه است. هماتوکریت هم نشان دهنده درصد گلبول های قرمز خون در کل حجم خون می باشد. میزان مناسب آن بین 36 تا 47 درصد بوده و کاهش آن شاخص مهمی در ارزیابی کم خونی است.
MCV هم که در بررسی هماتولوژی اندازه گیری می شود، نشان دهنده ی سایز و حجم گلبول های قرمز است که در تشخیص نوع کم خونی مهم می باشد. معمولاً در کم خونی فقر آهن قطر گلبول قرمز کم می شود و در کم خونی ناشی از کمبو ویتامین ب 12 و یا فولات قطر گلبول قرمز بیشتر از میزان طبیعی است.

عملکرد آهن


اساساً آهن به جهت شرکت در ساختمان گلبول های قرمز، از عناصر اصلی مورد نیاز بدن است. گلبول های قرمز، اکسیژن را در بدن حمل می کنند. پروتئین اصلی گلبول قرمز که اکسیژن به آن متصل می شود، هموگلوبین نامیده می شود. در واقع هموگلوبین ماده شیمیایی غنی از آهن است. معمولاً در افراد سالم حدود 65 درصد آهن بدن به طور متصل با هموگلوبین می باشد.
آهن همچنین برای بسیاری از سلول های دیگر مورد نیاز است؛ به خصوص سلول های ماهیچه ای که نوع دیگر پروتئین متصل به اکسیژن به نام میوگلوبین را دارا هستند. حدود 4 درصد آهن بدن به صورت متصل با میوگلوبین می باشد.
فرم ذخیره ی آهن، فریتین نام دارد که حدود 30 درصد کل آهن را تشکیل می دهد و آهن را در کبد، مغز استخوان و نخاع ذخیره می کند.
درصد بسیار کمی از آهن بدن نیز به نام ترانسفرین وجود دارد که وظیفه ی انتقال آهن را در خون و ساختمان آنزیم های سلولی به عهده دارد.
آهن آزاد بسیار فعال است و واکنش هایی که به وسیله ی رادیکال آزاد انجام می گیرد را سرعت می بخشد و بنابراین به صورت آزاد در مایعات بدن وجود ندارد.
کمبود آهن موجب کم خونی و ناتوانی در انتقال اکسیژن در بدن شده و نشانه هایی که ناشی از کمبود اکسیژن است(نظیر خستگی مزمن و پوست رنگ پریده) ظاهر می شود.
برای تعیین میزان آهن سرم و نهایتاً تشخیص کم خونی و نوع آن آزمایشات متعددی انجام می گیرد که به طور خلاصه در ذیل به آن اشاره شده است:
تست آهن سرم:
در این تست، آهن در گردش بدن که به صورت ترانسفرین موجود است، اندازه گیری می شود و در واقع منعکس کننده ی کل آهن بدن است. این تست میزان سطح آهن را در همان مقطع زمانی خاص نشان می دهد و برای تعیین کمبود آهن مزمن یا سایر مشکلات مرتبط خیلی مفید نیست، چون متأثر از زمان، رژیم غذایی، بیماری هایی نظیر هپاتیت و سیکل ماهانه می شود. اما به هر حال هنگامی که این تست به همراه سایر آزمایشات به طور موازی انجام شود، اطلاعات مفیدی به دست می دهد.
تست فریتین:
فریتین نشان دهنده ی ذخایر آهن بدن است. فریتین پروتئین کلیدی است که آهن را در مناطق خاص نظیر کبد و مغز استخوان(محل گلبول سازی) ذخیره می کند. اگر آهن رژیم غذای کم شود یا مشکلات سوء جذب حاصل شود یا این که فردی سیکل ماهانه ی سنگین داشته باشد اولین محل تخلیه ی آهن، در فریتین رخ می دهد؛ به این معنی که افت سطح آهن فریتین قبل از تخلیه آهن سرم مشاهده می شود و متاسفانه این کاهش هیچ نشانه ی واضح و آشکاری به همراه ندارد. برای دریافت مکمل آهن بهتر است میزان ذخیره فریتین در آزمایشات تعیین شود، زیرا بعضی اوقات با دریافت مکمل احساس بدی به فرد دست می دهد و این نشان دهنده ی زیاد بودن میزان مکمل است.
دریافت یا جذب زیاد آهن نیز که به هموکروماتوز معروف است، با اندازه گیری ذخیره ی فریتین مشخص می شود، چون در اثر دریافت آهن اضافی نیز اولین محل تجمع آن به صورت فریتین است.
نشانه های کم خونی فقر آهن به ندرت قبل از کاهش هموگلوبین به زیر 10 ظاهر می شوند، اما همزمان با تخلیه ذخایر آهن(فریتین) علاوه بر نشانه های معمول(خستگی مزمن، بی حالی، ضعف، سردرد، سرگیجه)، سایر نشانه های نظیر کوتاهی تنفس، وزوز گوش ها، تحریک پذیری و به دنبال شدت آن، درد قفسه سینه، درد پا، شوک و حتی اختلال در کار قلب رخ می دهد. در بچه ها اختلال یادگیری ممکن است مشاهده شود.
TIBC:
این تست میزان ترانسفرین موجود در خون را اندازه گیری می کند. ترانسفرین یک پروتئین موجود در خون است که آهن را از محلی که از غذا جذب می شود(یعنی روده) دریافت کرده و در خون حمل نموده و به جایی که سلول ها آن را مصرف می کند، منتقل می کند.
هنگامی که ذخایر آهن پایین است، بدن ترانسفرین بیشتری می سازد. چون سعی دارد آهن بیشتری را تا حد امکان از روده جذب نماید. به طور متوسط یک سوم ترانسفرین بدن، برای حمل و نقل آهن به کار می رود. این بدان معنی است که سرم خون افراد سالم دارای یک ظرفیت اضافی برای باند شدن با آهن می باشد که UIBC (ظرفیت باند شده آهن غیراشباع) نامیده می شود. در واقع میزان TIBC مساوی است با: آهن سرم + UIBC
هر کدام از این سه مورد به تنهایی ارزش تشخیصی کمتری دارند، اما اگر در آزمایشات به طور موازی انجام گیرند، اطلاعات تشخیصی مفیدی را در خصوص کم خونی به دست می دهند.
هموگلوبین:
در واقع هموگلوبین، پروتئین حامل اکسیژن در خون است. در تست هموگلوبین سرم، سطح هموگلوبین کل خون اندازه گیری می شود که نشانه ی خوبی از توانایی خون برای تحویل اکسیژن به بافت ها و ارگان ها و انتقال مواد دفعی(CO2) به شش ها است.
هنگامی که مشکوک به آنمی هستیم این تست انجام می شود. اگر هموگلوبین شما پایین باشد، شما ممکن است دچار کم خونی باشید، شرایطی که بدن شما اکسیژن کافی نمی گیرد و خستگی و ضعف بر شما غالب می شود. هموگلوبین وقتی به کمتر از نرمال می رسد که یا تخریب گلبول قرمز زیاد شود یا خونریزی رخ داده باشد یا این که تولید گلبول قرمز به کمتر از نرمال برسد. اگر یک فرد سالم باشد، نشان های کم خونی معمولاً وقتی هموگلوبین به زیر mg/d1 10 برسد ظاهر می شوند.
هماتوکریت:
درصد گلبول های قرمز را در کل حجم خون اندازه گیری می کند. در واقع هماتوکریت سهم خونی است که از گلبول قرمز ساخته شده است و میزان آن به صورت درصد بیان می شود.
به عنوان مثال هماتوکریت 40 درصد به این معنی است که در 100 میلی لیتر خون، 40 میلی لیتر گلبول قرمز وجود دارد.
هنگامی که حجم پلاسما کاهش یابد(در کم آبی) یا تعداد گلبول قرمز افزایش پیدا کند، هماتوکریت افزایش می یابد.
اما وقتی هماتوکریت به زیر نرمال برسد نشانه کم خونی است. هماتوکریت نشان دهنده هم تعداد گلبول قرمز و هم حجم آن است. یعنی اگر حجم گلبول قرمز کم شود، هماتوکریت نیز کاهش می یابد.
متوسط حجم پلاکت(MPV):
در واقع سایز پلاکت ها را نشان می دهد. پلاکت های جدید همیشه بزرگ تر هستند و افزایش حجم پلاکت هنگامی رخ می دهد که تعداد پلاکت های تولید شده رو به افزایش باشد. MPV اطلاعاتی راجع به تولید پلاکت در مغز استخوان به پزشک می دهد.
جزء آزمایشات CBC است. در واقع CBC تعیین می کند که آیا گلبول های قرمز کافی هستند و یا شکل نرمال دارند یا خیر؟ از نظر ظاهر شناسی، کمبود آهن، ویتامین B12 و فولات تغییر شکل متفاوتی را در شکل گلبول قرمز حاصل می کنند. اگر تعداد گلبول های قرمز ناکافی باشد گفته می شود فرد آنمیک است، اما برای تعیین نوع کم خونی حتماً شکل گلبول قرمز باید مورد بررسی قرار گیرد. سایر آزمایشات مربوط به CBC که در تعیین حجم گلبول قرمز به کار می روند، عبارت هستند از:
MCV (متوسط حجم گلبولی):
در این بررسی سایز متوسط گلبول قرمز تعیین می شود. وقتی گلبول قرمز بزرگ تر از نرمال است MBV بیشتر است و به آن کم خونی ماکروسیتیک گفته می شود که به عنوان مثال در کم خونی ناشی از کمبود B12 مشاهده می شود، اما هنگامی که گلبول های قرمز کوچک تر از نرمال باشند(میکروسیتیک)، کم خونی فقر آهن یا تالاسمی ممکن است وجود داشته باشد.
MCH (متوسط هموگلوبین گلبولی):
MCH، محاسبه مقدار متوسط هموگلوبین درون گلبول قرمز است. در کم خونی ماکروسیتیک گلبول ها بزرگ تر بوده و MCH افزایش می یابد، در حالی که در کم خونی آهن MCH کاهش می یابد.
MCHC:
محاسبه غلظت متوسط هموگلوبین داخل گلبول قرمز است. وقتی هموگلوبین به صورت غیرطبیعی در گلبول قرمز رقیق شود، گلبول قرمز کم رنگ تر(هیپوکرومیک) از حد نرمال است که در کم خونی فقر آهن و تالاسمی مشاهده می شود. افزایش MCHC هنگامی رخ می دهد که هموگلوبین به صورت غیر طبیعی داخل گلبول قرمز تغلیظ شود، مثلاً در سوختگی ها.

زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 10:41
baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )
تفسیر ازمایش خون
گلوکز یا قند خون (Fasting Blood Sugar = FBS):

این ماده منبع اصلی تأمین انرژی در تمام موجودات زنده است. برای اندازه گیری قند خون فرد حتما باید ناشتا باشد، به همین دلیل واژه Fasting به کار می رود، یعنی بعد از مدت کوتاهی گرسنگی قند خون اندازه گیری شده است. این مدت حدود 10 تا 12 ساعت می باشد.
اگر سطح قند خون فردی بعد از 12 ساعت ناشتا بیشتر از 105 میلی گرم در دسی لیتر باشد، نشان دهنده استعداد ابتلاء وی به دیابت در طی ده سال آینده است.
میزان نرمال قند خون بین حداقل 65 تا 70 و حداکثر 100 تا 110 در محدوده بالا می باشد، البته افزایش خفیف قند خون ممکن است در اثر دریافت اخیر فرد باشد، اما اگر در آزمایشات مکرر میزان آن تغییری نکرد، فرد نیاز به توصیه های رژیمی برای پیش گیری از ابتلا به دیابت در آینده دارد.

کلسترول (chol):
ماده چرب زرد رنگی است که در خون جریان دارد و افزایش سطح آن با افزایش ریسک بیماری های قلبی رابطه مستقیم دارد.
وجود کلسترول برای بدن حیاتی است، زیرا اعمال مهی در بدن انجام می دهد، مثلا برای عملکرد فیبرهای عصبی، تشکیل نمک های صفراوی، حفظ ساختمان غشاء سلول ها و به عنوان پیش ساز هورمون های جنسی در بدن کاربرد دارد.
میزان بالای آن در آزمایش نشان دهنده افزایش مصرف قند و کربوهیدرات و چربی در رژیم است و سطوح پایین آن نشان دهنده چربی کم در رژیم، سوء تغذیه و ... می باشد.
تقریبا 40 درصد کلسترولاز منابع غذایی تأمین می گردد(بقیه توسط خود بدن ساخته می شود)، بنابراین با رژیم کم کلسترول می توان آن را به راحتی تنظیم نمود.
بیشتر منشا کلسترول رژیم، چربی های اشباع موجود در محصولات گوشتی حیوانی و فرآورده های لبنی پر چرب هستند.
کلسترول خود شامل دو نوع HDL و LDL است.

LDL:
LDL به نام " کلسترول بد " هم خوانده می شود و در واقع برای بدن ضروری است، چون کلسترول ساخته شده در کبد را برای نیازهای ساختمانی سلول حمل می نماید. اما مقادیر اضافی آن در دیواره رگ های و بافت ها رسوب می کند.
توصیه پزشکان کاهش سطح LDL به کمتر از 130 میلی گرم در دسی لیتر است که البته در افرادی که دچار بیماری های قلبی هستند، بهتر است حتی به کمتر از 100 میلی گرم در دسی لیتر هم برسد.
HDL:
HDL به "کلسترول خوب " معروف است، زیرا وظیفه آن برداشت کلسترول اضافی از دیواره رگ ها و انتقال آن به کبد برای دفع کلسترول می باشد.
میزان کم HDL در آزمایش، نشان دهنده دریافت رژیم غنی از کربوهیدرات تصفیه شده است. میزان HDL حدود 20 درصد کل کلسترول است. در بعضی آزمایشات نسبت کلسترول به HDL نیز آورده می شود که بهتر است کمتر از 5 باشد. مناسب ترین میزان آن در مردان بزرگسال بیشتر از 40 و در زنان بزرگسال بیشتر از 50 است. هر چقدر این مقادیر بیشتر باشند از نظر سلامتی مناسب تر است.
در واقع نسبت LDL به HDL ارزش تشخیصی زیادی دارد و بهتر است این نسبت کمتر از 3 باشد. در افرادی که این نسبت در آن ها بین 3 تا 6 قرار دارد، جزو گروه ریسک متوسط هستند و اگر این نسبت بیشتر از 6 باشد، درگروه پر خطر برای بیماری های قلبی قرار می گیرند.
چربی خون( TG = تری گلیسیرید):
تری گلیسیریدها در واقع دسته ای از چربی های بدن هستند که به عنوان سوخت و تامین انرژی برای متابولیسم بدن به کار می روند.
افزایش سطح آن ها در خون معمولاً نشانه دریافت زیاد کربوهیدرات است و کاهش آن در هیپوتیروئیدی، سوء تغذیه و سوء جذب مشاهده می شود و در مقایسه با کلسترول، ارتباط ضعیف تری با بیماری قلبی دارد.
سطح آن به دریافت اخیر غذایی بسیار حساس است(خوردن غذای سبک قبل از آزمایش و حتی الامکان مصرف آن عصر روز قبل به طوری که 12 ساعت ناشنا رعایت شود، یکی از همین دلایل است).
میزان مناسب تری گلیسیرید، معمولاً زیر 150 تا 200 بوده و در شرایط سنی مختلف متفاوت است. اگر میزان اندازه گیری شده، ضمن رعایت رژیم غذایی مناسب ، بالاتر از 200 بود، توصیه جدی به انجام تمرینات ورزشی منظم روزانه می شود.
اسید اوریک:
اسید اوریک ، محصول نهایی متابولیسم پورین ها در بدن است. پورین ها موادی هستند که به طور عمده در محصولات گوشتی وجود دارند. میزان بالای این ماده در رژیم پُر پروتئین، نقرس و عفونت مشاهده می شود و سطح پایین آن نشان دهنده ی رژیم کم پروتئین و کم مولیبدنیوم(عنصر یافت شده در ترکیبات حیوانی) است. میزان نرمال آن در زنان بین 2 تا 7 میلی گرم در دسی لیتر و در مردان بین2 تا 5/8 میلی گرم در دسی لیتر است، البته در بسیاری از آزمایشات به جای بیان اسیداوریک، از blood urea که یا B.U.N یا B.U نشان داده می شود، استفاده می کنند. در این صورت مقادیر نرمال متفاوت خواهند بود و باید حدود 10 تا 50 میلی گرم در دسی لیتر باشد.
آلبومین
آلبومین :(Alb)
آلبومین عمده ترین پروتئین خون است که در کبد ساخته می شود و در واقع مثل انتی اکسیدانها عمل می کند و بافت ها و سلول ها را از آسیب رادیکال های آزاد محافظت می نماید. آلبومین به محصولات دفعی، سموم و داروهای مُضر که ممکن است به بدن آسیب بزنند متصل و موجب دفع آن ها می شود. همچنین بافر عمده بدن است و تعادل اسمزی را حفظ می کند. علاوه بر آن، آلبومین باعث انتفال بسیاری از ویتامین ها، مواد معدنی و هورمون ها در خون می شود. هر چقدر میزان آن بیشتر باشد، بهتر است. بیشترین مقدار مورد انتظار آلبومین حدود 5/5 می باشد.
ترانس آمینازها(SGOT، SGPT):
این آنزیم ها که به ترتیب آسپارتات ترانسفراز (AST) و آلانین ترانسفراز (ALT) نیز خوانده می شوند، در ابتدا در کبد شناسایی شدند و به همین دلیل به آنزیم های کبدی معروف هستند. بعضی از داروها، بیماری های کبدی، هپاتیتو بیماری های مجاری صفراوی منجر به افزایش این آنزیم ها در خون می شوند، البته مقادیر کم آن ها ممکن است به دلیل کمبود ویتامین B شش باشد. میزان مناسب آن ها در محدوده وسیع 5 تا 40 قرار دارد.
آهن(IRON):
بدن برای ساخت هموگلوبین و انتقال اکسیژن به ماهیچه ها(میوگلوبین) نیاز به عنصر اهن دارد. اگر آهن بدن پایین باشد، تمام سلول های بدن به خصوص سلول های ماهیچه ای در بزرگسالان و سلول های عصبی در کودکان نمی توانند عملکرد مناسب خود را انجام دهند. میزان مناسب آهن در محدوده 40 تا 155 قرار دارد و اگر در آزمایش فردی مقدار آن کمتر از محدوده نرمال بود، در آزمایش بعدی نیاز به تست فریتین(برای تشخیص کم خونی دقیق تر است) می باشد.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 10:40
baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )
diphenhydramine
دیفنهیدرامین

در مورد این دارو
دیفنهیدارمین از داروهای بدون نیاز به نسخه است که بهعنوان آنتیهیستامین هم مورد تجویز قرار میگیرد. این دارو یک آنتیهیستامین است که برای درمان یا پیشگیری مواردی نظیر علایم ناشی از حساسیتها (آبریزش بینی، سرفه، خارش و قرمزی چشم، خارش بدن)، سرماخوردگیها (عطسه، آبریزش بینی، سرفه)، پارکینسونیسم (لرزش، حرکات غیرارادی)، بیماری حرکت، سرگیجه، تهوع یا استفراغ، و بیخوابی تجویز میشود. دیفنهیدرامین همچنین یکی از ترکیبات داروهای گوناگونی است که برای تسکین سرفه و سرماخوردگی در هنگام مصرف میشوند. نام تجاری دیفنهیدارمین بنادریل است.

چگونگی مصرف
دیفنهیدارمین را میتوان با غذا، آب یا شیر مصرف کرد تا معده را ناراحت نکند. اگر برای پیشگیری از بیماری حرکت این دارو را مصرف میکنید، دارو را حداقل 30 دقیقه (ترجیحاً 2-1 ساعت) پیش از شروع سفر مصرف کنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که به یاد آوردید، مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارویی معمولتان بازگردید. از دو برابر کردن مقدار دارو بپرهیزید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم زیر با پزشکتان تماس بگیرید: گلودرد و تبی که با بیماریای که بهخاطرش دیفنهیدارمین مصرف میکنید بیارتباط باشد؛ کبودی یا خونریزی غیرطبیعی؛ خستگی یا ضعف شدید؛ خشکی شدید دهان، بینی یا گلو؛ کاهش مهارتهای حرکتی یا مشکل در حفظ تعادل؛ تاری دید؛ ادرار کردن مشکل یا دردناک؛ برافروختگی یا قرمزی صورت؛ کابوس؛ توهمات (دیدن، شنیدن، یا حس کردن چیزی که وجود ندارد)؛ یا تشنج. کودکان و افراد مسن ممکن است با مصرف این دارو دچار سراسیمگی، بیقراری، و هیجان شوند؛ در این صورت پزشکتان را مطلع سازید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف دیفنهیدرامین، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی، یا داروهای دیگر (به ویژه آنتیهیستامینها).
بارداری یا شیردهی.
مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای آرامبخش، خواب، تشنج، مسکنها، شلکنندههای عضلانی، یا داروهای دلپیچه (داروهای آنتیکولینرژیک).
ابتلا یا سابق بزرگی پروستات، مشکل در ادرار کردن، انسداد گردن مثانه، گلوکوم زاویه بسته.

در هنگام مصرف توصیه میشود
از مصرف الکل، داروهای خواب، یا آرامبخشها بپرهیزید؛ این داروها اثرات تخدیری دیفنهیدارمین را افزایش میدهند.
انتظار خوابآلودگی را داشته باشید.
پیش از اقدام به رانندگی یا کار با وسایل خطرناک از واکنش بدنتان نسبت به این دارو مطمئن شوید. دیفنهیدارمین ممکن است روی سطح هوشیاری شما تأثیر بگذارد.
برای رفع خشکی دهان آدامس بجوید یا آبنبات بمکید. اگر خشکی دهان بیش از 2 هفته ادامه یافت با پزشکتان مشورت کنید.
دیفنهیدارمین را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط دیفنهیدارمین فاسد میشود). از منجمد کردن شکل شربت این دارو بپرهیزید.
اگر ظرف 3 روز از مصرف دارو احساس بهبودی نداشتید، با پزشکتان مشورت کنید.
در هنگام مصرف نباید
دارو را پس از تاریخ انقضایش مصرف کنید.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 9:48
baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )
diazepam
دیازپام

در مورد این دارو
دیازپام برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب، و اختلالات هراس تجویز میشود. این دارو همچنین بهعنوان ضد تشنج و شلکننده ماهیچه اسکلتی استفاده میشود.

چگونگی مصرف
دیازپام بسته به شرایط متفاوت و در افراد متفاوت با مقادیر متفاوتی تجویز میشود. هیچگاه بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. شکلهای مایع دیازپام را میتوان با غذاهای مایع یا نیمه جامد مثل پوره مخلوط کرده نگذارید دیازپام مایع یخ بزند. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده به برنامه دارویی منظمتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف دیازپام را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: افت قوای ذهنی؛ خوابآلودگی شدید؛ تکلم نامفهوم؛ ضربان قلب کند؛ تنگینفس؛ عدم تعادل؛ بثورات جلدی؛ گلودرد؛ تب؛ لرز؛ کبودی یا خونریزی غیرعادی؛ زخمهای دهانی؛ زردی پوست یا چشمان؛ از دست رفتن حافظه؛ بیخوابی؛ اضطراب؛ یا تحریکپذیری. دیازپام میتواند اعتیادآور باشد، و علایم ترک دارو ممکن است در صورت قطع ناگهانی آن روی دهد؛ علایم ترک دارو عبارتند از: گیجی، افت قوای ذهنی، دردهای شکمی، افزایش تعریق، تهوع، استفراغ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس سوزنسوزن شدن یا گزگز. اگر میخواهید مصرف دیازپام را قطع کنید با پزشکتان تماس بگیرید تا شاید این کار تدریجی انجام گیرد. علایم زیر ممکن است مشاهده شوند اما فقط در صورتی که مشکلساز شوند نیاز به گزارش دارند: سرگیجه، خوابآلودگی، خشکی دهان، سردرد، تهوع، یبوست، اسهال، ضربان قلب سریع و شدید، یا لرزش.

موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف دیازپام، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به دیازپام، بنزودیازپینهای دیگر، یا هرگونه ماده غذایی، رنگهای خوراکی، یا نگهدارندهها.
بارداری یا شیردهی.
مصرف داروهای دیگر، به ویژه الکل، آرامبخشها، داروهای ضدافسردگی، یا داروهای ضدتشنج.
سابقه اعتیاد به الکل یا مواد مخدر، گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، میاستنیگراویس، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفیزم یا ابتلا به این موارد.

در هنگام مصرف توصیه میشود
به پزشکتان بهطور منظم مراجعه کنید تا بهبود شما را زیر نظر داشته باشد.
تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو در رانندگی و کار با وسایل خطرناک احتیاط کنید. برخی افراد با مصرف این دارو دچار خوابآلودگی و افت سطح هوشیاری میشوند.
در صورت شک به مصرف بیش از حد دارو، بلافاصله تقاضای کمک پزشکی کنید.
اگر در هنگام مصرف دیازپام دچار افکار یا احساسات عجیب شدید با پزشکتان مشورت کنید.
یک برگه شناسایی پزشکی به همراه داشته باشید که نشان دهد دیازپام مصرف میکنید.
دیازپام را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط دیازپام فاسد میشود).
دیازپام تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید.
در هنگام مصرف نباید
داروهای آرامبخش دیگری مصرف کنید.
الکل بنوشید.
دیازپام را بهعنوان قرص خواب مصرف کنید، مگر اینکه برنامه شما اجازه دهد 8-7 ساعت خواب داشته باشید؛ در غیر این صورت ممکن است تا بیاثر شدن دارو خوابآلوده باشید و فراموشکار شوید.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 9:48
baharrrrr88 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5242 )
penicillin - g
پنیسیلین جی

در مورد این دارو
پنیسیلین جی (g) یک آنتیبیوتیک رایج است. این دارو برای درمان انواع گوناگونی از بیماریهای عفونی مثل، عفونتهای بافت نرم و تنفسی ناشی از باکتریها مصرف میشود. همچنین این دارو میتواند از تب روماتیسمی جلوگیری کند.

چگونگی مصرف
پنیسیلین جی (g) باید با شکم خالی، یک ساعت قبل یا دو ساعت پس از غذا، خورده شود تا بهتر جذب شود. نوشابههای گازدار یا اسیدی (مثل آب پرتقال) جذب این آنتیبیوتیک را کاهش میدهند. بهتر است پنیسیلین جی (g) در طی شبانهروز در نوبتهایی با فواصل یکسان مصرف شود تا سطح آن در خون ثابت باقی بماند. مثلاً، اگر لازم است روزی 4 نوبت پنیسیلین جی (g) مصرف کنید، هر 6 ساعت (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب و 6 صبح). اگر این با برنامه کاری یا خواب شما تداخل دارد، برای تعیین یک برنامه دارویی مناسبتر از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی اگر احساس بهبودی دارید. اگر پیش از اتمام دارو، مصرفش را قطع کنید، علایمتان ممکن است مجدداً عود کنند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید. مصرفش کنید. البته، اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارویی معمولتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هر یک از علایم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید: کبودی یا خونریزی غیر عادی، اسهال شدید یا اسهال خفیف و مداوم، افزایش تب، دل پیچه، بثورات جلدی، سردرد، تهوع و استفراغ، گلودرد یا سوزش زبان، خارش یا ترشح واژن، یا پلاکهای سفید در دهان یا روی زبان. یک پاسخ حساسیتی نادر به پنیسیلین جی (g) آنافیلاکسی است، که نیاز به توجه و مراقبت فوری پزشکی دارد. از آنجا که آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت میکند، در صورت بروز تورم لبها و اطراف چشمها؛ بثورات جلدی، یا تورمهای پوستی؛ تب؛ غش ناگهانی؛ ضربان قلب تند؛ یا خسخس سینه یا مشکل در تنفس، مصرف دارو را متوقف ساخته، با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید.

موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف پنیسیلین جی (g) ، پزشکتان را مطلع سازید: در صورت وجود هر یک از موارد زیر پیش از مصرف پنیسیلین پنیسیلین جی (g) پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی، یا داروهای دیگر، به ویژه آنتیبیوتیکها (پنیسلینها، سفالوسپورینها)
بارداری یا شیردهی
مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی استروئیدی (مثل ایبوپروفن، آسپیرین)، داروهای ضد انعقاد (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین)، متوترکسات، داروهای نقرس (پروبنسید)، داروهای کاهنده کلسترول خون (کلستیرامین، کلستیپول)، و آنتیبیوتیکهای دیگر (آمینوگلیکوزیدها، اریترومایسین، تتراسایکلینها)

در هنگام مصرف توصیه میشود
حتی در صورت احساس بهبودی دارو را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدنتان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود.
اگر کلستیرامین یا کلسیتپول مصرف میکنید پنیسیلین جی (g) را یک ساعت قبل یا دو ساعت پس از مصرف آنها بخورید (این دو دارو از داروهای کاهنده کلسترول خون هستند).
برای کمک به جلوگیری از اسهال به دنبال مصرف این دارو، ماست بخورید.
پنیسیلین جی (g) را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط پنیسیلین جی (g) فاسد میشود). سوسپانسیون پنیسیلین جی (g) را پس از آماده کردن، در یخچال نگهداری کنید؛ و قبل از مصرف آن شیشه دارو را به خوبی تکان دهید.
از قطرهچکان یا پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازهگیری مقدار دارو استفاده کنید.
اگر ظرف 3 روز استفاده از این دارو احساس بهبود نداشتید، با پزشکتان مشورت کنید.
در هنگام مصرف نباید
از این دارو به دیگران بدهید؛ آنها ممکن است نسبت به این دارو واکنش حساسیتی نشان دهند.
دارو را پس از تاریخ مصرفش استفاده کنید.
پیش از اتمام دارو، مصرفش را قطع کنید؛ مگر به دستور پزشکتان.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2044روز قبل
پنج شنبه 6/7/1391 - 9:48
  • تعداد رکورد ها : 9505