alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )

ا
ام‌اس یك بیماری خودایمن است كه بر مغز و نخاع فرد تاثیر می‌گذارد. در پی این بیماری، بدن توانایی كنترل ماهیچه‌ها، بینایی، تعادل و سایر حواس را از دست خواهد داد. افسردگی، تشویش و اضطراب نیز از اثرات این بیماری روی فرد است. از نشانه‌های ابتلا به ام‌اس می‌توان به گزگز كردن مداوم كف پاها و كف دست‌ها، خستگی مفرط، بی‌حالی، دوبینی، تارشدن چشم و عدم تعادل بدن اشاره كرد. متخصصان مغز و اعصاب سه عامل محیطی، ژنتیكی و ویروس‌ها را در بروز ام‌اس موثر خوانده‌اند.

بنابراین تا حدودی می‌توان از بروز این بیماری پیشگیری كرد. پزشكان معتقدند انجام برخی اقدامات می‌تواند در پیشگیری از ام‌اس موثر باشد. این اقدامات بسیار ساده هستند؛ آنقدر ساده كه شاید كمتر كسی به آنها توجه كرده باشد. برخی از اقداماتی كه می‌تواند به هر یك از ما برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری كمك كند را می‌خوانیم.



كمبود ویتامین D یكی از مواردی است كه در ابتلا به بیماری ام‌اس می‌تواند موثر باشد. ویتامین D را می‌توان در زرده تخم‌مرغ، شیر، ماست، پنیر، كره حیوانی، روغن كبد ماهی و... جست‌وجو كرد.

استرس‌های روحی و هیجانی نیز می‌توانند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند. در نتیجه بهتر است افراد از این حس‌ها تا جای ممكن جلوگیری كنند و استرس را از خود دور كنند.

خوردن فیبرها نیز می‌تواند به این پیشگیری كمك كند. فیبرها را در خوراكی‌هایی مانند خربزه و طالبی و سبزیجات می‌توانید پیدا كنید.

ماهی نیز حاوی موادی است كه در عدم ابتلا و كنترل این بیماری نقش مهمی می‌تواند ایفا كند.

روغن زیتون، آووكادو و سایر چربی‌های تك غیراشباعی را جایگزین سایر روغن‌ها كنید.

مصرف دخانیات، یكی از عوامل موثر در ابتلا به ام‌اس است. افراد سیگاری یا كسانی كه دخانیات مصرف می‌كنند بیش از دیگران در معرض این بیماری قرار خواهند گرفت.

فناوری و امواجی كه تلفن همراهمان می‌تواند از خود ساطع كرده و ما را در بر بگیرد، خطری برای مبتلاشدن به ام‌اس هستند. بنابراین تا می‌توانید خود را از این فناوری‌ها دور كنید.

شاید به‌نظر نیاید اما محل زندگی در ابتلا به ام‌اس موثر است. مكان‌هایی كه پارازیت بیشتر، آلودگی شدیدتر و فاضلاب‌های وسیع‌تری دارند، خطرات ابتلا به این بیماری را چندین برابر افزایش می‌دهند.

خوردن روزانه یك لیوان شیر، خطر ابتلا به ام‌اس را تا چهار برابر كاهش خواهد داد، پس از آن غافل نشوید.

خوردن میوه‌های بنفش و قرمز (تمشك و شاتوت و...) و میوه‌های زرد و نارنجی را در برنامه‌ خوراك روزانه خود قرار دهید. دسته اول تاثیر رادیكال‌های آزاد را بر بدن شما كاهش خواهد داد و دسته دوم باعث می‌شود كه اعصاب شما عملكرد بهتری داشته باشد.

گوجه بخورید. این ماده خوراكی قرمزرنگ اگر روزی به اندازه یك عدد میل شود، كاهش خطر ابتلا به ام‌اس را در پی خواهد داشت.



 چند نكته درباره استرس‌ شغلی

یك متخصص طب كار با اشاره به اینكه اگر افراد مقداری فشار را از جانب محیط احساس نكنند، انگیزه‌ای برای انجام فعالیت‌های خود ندارند، اظهار كرد: عوامل سازمانی و شرایط فیزیكی از مشكلاتی هستند كه می‌توانند باعث ایجاد استرس‌های شغلی در محیط كار شوند. دكتر سوسن صالح پور با اشاره به اینكه استرس حالتی از بدن است كه در مواجهه با تعدادی از تظاهرات فیزیولوژیك خاص مشخص می‌شود، گفت: تظاهرات استرس رابطه مستقیم با سیستم عصبی خودكار بدن دارد كه این سیستم كنترل‌كننده پاسخ‌های فیزیولوژیك انسان است.

وی یادآورشد: اعصاب سمپاتیك و پاراسمپاتیك در بدن مسئول تنظیم سیستم خودكار هستند و شناخت تظاهرات استرس در بدن نخستین قدم در كنترل موثر استرس است. این متخصص طب كار با اشاره به اینكه تظاهرات هیجانی و احساسی شامل احساس افسردگی، ناامیدی و پرخاشگری می‌شود، خاطرنشان كرد: استرس شغلی به معنی واكنش منفی فرد نسبت به فشار بیش از حد وارد بر وی یا سایر انواع تكالیفی كه در محیط كاری بر دوش فرد گذاشته می‌شود، است.
روزنامه آرمان
زمان آخرین مطلب این کاربر: 1969روز قبل
چهارشنبه 6/3/1394 - 18:40
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )



خستگی‌ و ضعف‌ یکی از علائم بیماری آندوکاردیت می باشد.

آندوکاردیت‌ یک‌ عفونت غیر مسری‌ که‌ عضله‌ قلب‌، دریچه‌های‌ قلب‌، و آندوکاردیوم (پوشش‌ داخلی‌ حفرات‌ یا دریچه‌های‌ قلب‌) را درگیر می‌سازد.

بیماری اندوکاردیت
آندوکاردیت (Endocarditis) یا التهاب درون‌شامه قلب به معنی استقرار و تکثیر عامل عفونی در سطح داخلی قلب (آندوکارد ) و دریچه‌ها می‌باشد. اندوکاردیت باکتریایی بیماری خطرناک و گاه کشنده‌ای است .
به ندرت افراد با قلب طبیعی دچار اندوکاردیت می شوند . افرادیکه مبتلا به برخی از بیماری های زمینه ای قلبی هستند در معرض خطر ابتلا به اندوکاردیت در هنگام بروز باکتریمی قراردارند .

علایم‌ بیماری اندوکاردیت:
علایم‌ زودهنگام‌:
خستگی‌ و ضعف‌
تب‌، لرز و تعریق‌ زیاد، خصوصاً در شب‌
کاهش‌ وزن‌
دردهای‌ مبهم‌
وجود صدای‌ غیر طبیعی‌ در قلب‌

علایم‌ دیر هنگام‌:
لرز شدید و تب‌ بالا
تنگی‌ نفس‌ در هنگام‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
تورم‌ پاها و شکم‌
تند یا نامنظم‌ شدن‌ ضربان‌ قلب‌

با استفاده از اکوی قلبی می توان بیماری آندوکاردیت را تشخیص داد.

تشخیص اندوکاردیت عفونی قلب (عفونت قلب)
پزشک در ابتدا ممکن است از روی علایم شما به اندوکاردیت شک کند بویژه اگر خطر شناخته‌ شده‌ای مانند بیماری قلبی مادرزادی، تب رماتیسمی یا بیماری دریچه‌ای داشته باشید. او بوسیله گوشی طبی به صدای قلب‌تان گوش فرا خواهد داد و ممکن است متوجه یک سوفل جدید (صدای تلاطم جریان خون در قلب) یا تغییر سوفل قدیمی در قلب‌تان گردد.

از روی نمونه‌های خونی که برای کشت به آزمایشگاه ارسال می‌شوند پزشک می‌تواند وجود عفونت و نوع میکرب بوجود آورنده عفونت را تشخیص دهد. تنها تعداد اندکی از کشت‌های خونی در افراد مبتلا به اندوکاردیت عفونی، منفی می‌شوند (منفی‌کاذب). یک اکوی قلبی تشخیص پزشک را با نشان دادن وژتاسیون‌ها بر روی دریچه‌های قلب تایید می‌کند. اکوی قلبی همچنین اندازه قلب شما را نشان داده و نشان می‌دهد که دیواره‌های قلب و دریچه‌های آن چگونه کار می‌کنند.

پیشگیری‌ از عفونت قلب
اگر دریچه‌ قلبتان‌ آسیب‌دیده‌ است، ‌یا صدای‌ غیرطبیعی‌ در قلب ‌شما شنیده‌ می‌شود، پیش‌ از انجام‌ هر گونه ‌عمل پزشکی‌ که ‌امکان‌ ورود باکتری‌ها به ‌خون‌ در آن ‌وجود دارد، به ‌پزشک خود ‌اطلاع ‌دهید تا آنتی‌بیوتیک مناسب‌ برای ‌پیشگیری‌ از بروز آندوکاردیت را‌ دریافت‌ کنید. این‌ مساله ‌به‌خصوص ‌باید قبل ‌از کارهای‌ دندانپزشکی‌‌ و عمل جراحی‌ دستگاه‌ ادراری‌ یا گوارشی ‌مدنظر قرار گیرد.

همچنین می توانید اقداماتی را جهت کاهش میزان خطر انجام دهید؛ برای مثال مهم است که روزانه دندان‌های خود را مسواک زده و نخ دندان بکشید و به طور منظم برای معاینه دندان‌هایتان به دندانپزشک خود مراجعه کنید. این اقدامات در کاهش خطر آندوکاردیت موثرند.

اندوکاردیت باکتریایی یک بیماری خطرناک است .

رعایت موارد زیر به بیماران توصیه می‌شود
تا زمان ‌بهبودی‌ کامل‌ در رختخواب ‌استراحت‌ کنید.

زمانی‌ که‌ در رختخواب ‌استراحت ‌می‌کنید، پاهای‌ خود را مرتب‌ خم‌ و راست ‌کنید تا از تشکیل‌ لخته‌ خون در سیاهرگ‌های‌ عمقی‌ پا پیشگیری‌ شود.

فعالیت‌های عادی‌ خود را در صورتی‌ که‌ وضعیت‌ جسمی‌تان‌ اجازه ‌داد، می‌توانید از سر بگیرید.

اگر دریچه‌ قلبتان ‌آسیب‌‌دیده‌ است‌، قبل‌از هر اقدام ‌پزشکی‌، مشکل ‌خود را به ‌پزشک ‌یا دندانپزشک ‌اطلاع ‌دهید. در برخی‌ از موقعیت‌ها، نیاز به ‌استفاده ‌از آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ پیشگیری‌ از آندوکاردیت‌ وجود خواهد داشت‌.

پس ‌از رهایی‌ از آندوکاریت‌، مرتبا ‌زیر نظر پزشک ‌باشید تا از عود بیماری‌ پیشگیری‌ شود.

علل‌ بیماری اندوکاردیت:
باکتری ها یا قارچ‌هایی‌ که‌ وارد خون‌ می‌شوند و دریچه‌ها و پوشش‌ داخلی‌ قلب را در کسانی‌ که‌ قبلاً آسیب‌ قلبی‌ (به‌ قسمت‌ عوامل‌ خطر در زیر مراجعه‌ کنید) داشته‌اند عفونی‌ می‌کنند. باکتری‌ها یا قارچ‌ها به‌ دریچه‌ها، عضله‌، و پوشش‌ داخلی‌ قلب‌ آسیب‌ وارد می‌آورند یا آسیبی‌ که‌ از قبل‌ وجود داشته‌ است‌ را تشدید می‌کنند.

درمان اندوکاردیت عفونی قلب (عفونت قلب)
برای درمان اندوکاردیت به مقادیر (دوزهای) فراوانی از آنتی‌بیوتیک به مدت ۲ تا ۶ هفته برای کشتن موجودات میکروسکوپی عفونی در خون و استریلیزه کردن دریچه‌های قلب نیاز دارید. در ابتدا ضروری است که در بیمارستان بستری شوید تا آنتی‌بیوتیک‌ها بصورت داخل وریدی تجویز شوند. در برخی از افراد که به خوبی به این درمان اولیه پاسخ می‌دهند، ممکن است دوره کامل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها در خانه تکمیل شود. پزشک معالج شما با انجام آزمایش‌های خونی منظم از کارکرد صحیح داروها مطمئن خواهد شد.
 بیتوته
منابع:daneshnameh.roshd.ir
thc.tums.ac.ir
pezeshk.us
iranheart.ir

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1969روز قبل
سه شنبه 5/3/1394 - 7:33
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )



پرهیز از نشستن طولانی در پیشگیری از ایجاد قوز کمر موثر است

راههایی برای پیشگیری از ایجاد قوز کمر
دکتر عبادی جراح و متخصص ارتوپدی گفت: عوامل متعددی در بروز عارضه انحنای کمر نقش دارند که ضعف عضلات بدن، آسیب و بیماری در ستون مهره‌ها، عوامل مادرزادی و وضعیت نامناسب بدن در هنگام نشستن، ایستادن و خوابیدن از جمله این عوامل هستند. وی افزود: متاسفانه اغلب افراد راه اثر بخش و بهتر پیشگیری از انحنای بیش از حد کمر را نمی‌دانند که این موضوع موجب بروز مشکلات کمر و ستون مهره‌ها می‌شود.


عبادی تاکید کرد: اصلاح وضعیت قرار گرفتن بدن به ویژه در هنگام نشستن، رانندگی و خوابیدن و راه رفتن، مهمترین و اثر بخش ترین اقدام در پیشگیری از قوز و انحنای کمر است.

وی یادآور شد: اجتناب از ایستادن به مدت طولانی و پرهیز از خم شدن به جلو در هنگام کار، اقدامی مهم در پیشگیری از انحنای زیاد کمر است. عبادی با بیان اینکه پرهیز از نشستن طولانی مدت، استفاده از یک چهار پایه کوتاه در زیر پاها در هنگام نشستن و راه‌رفتن پس از چند دقیقه نشستن نیز از انحنای کمر جلوگیری می‌کند، خاطر نشان کرد: پرهیز از خوابیدن بر روی شکم و استفاده از تشک مناسب جهت خوابیدن، از دیگر راههای کاهش خطر انحنا و قوز کمر است.
منبع : yjc.ir

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1969روز قبل
سه شنبه 5/3/1394 - 7:32
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )


مد آنلاین,مدآنلاین,دکوراسیون,پوشاک,جواهرات,خانه,صنعت,کفش‌های پاشنه بلند,کفش تخت,کفش صاف,کفش نوک باریک,آسیب‌های پا,آرتروز,دیسک کمر,کفش زنانه

طراحان، فروشندگان و مصرف‌کنندگان این روزها بیش از هر زمان دیگری به فکر کفش‌های خاص و همه‌پسند هستند. احتمالاً شما هم از آن دسته هستید که کفش‌های پرفروش پاشنه‌بلند را امتحان کرده‌اید و یا در پی یافتن لباس‌هایی هستید که به کفش خوش‌رنگ و زیبای‌تان با پاشنه‌ی ۱۲ سانتیمتری، بیاید!

شما تنها نیستید. خانم‌های زیادی در سرتاسرجهان به دنبال مدهای دیوانه‌کننده‌ کفش هستند و با وجود آنکه به نظر می‌رسد طرح‌های عجیب و غریب طراحان بر روی صحنه‌های فشن‌ باقی می‌ماند اما تأثیر قابل‌توجهی بر مردم دارد.

چه فکر می‌کنید اگر بدانید آنچه به پا می‌کنید کفش نیست؛ بلکه یک جفت هیولا به پا دارید!

به نوشته سایت بامیلو و طبق آماری که انجمن مد کفش نیویورک اعلام کرده تنها در طول چندسال گذشته میانگین ارتفاع پاشنه‌های کفش‌ها بین هفت تا ۱۲ سانتیمتر افزایش پیدا کرده است.

همچنین آکادمی جراحی ارتوپدی امریکا نیز اعلام کرده است که بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹، ۷۵ درصد از زنان این کشور به دلیل مشکلات پا، به پزشک مراجعه کرده‌اند. این متخصصان هشدار داده‌اند که انتخاب کفش بد می‌تواند به تمام نقاط پا و همچنین ستون فقرات آ برساند.

شاید باورکردنی نباشد، اما این انتخاب بد می‌تواند بر روی سردردهای شما نیز تأثیرگذار باشد، به‌طوری‌که بسیاری از پزشکان کسانی را که به سردردهای میگرنی مبتلا هستند از پوشیدن کفش پاشنه‌بلند منع می‌کنند.

هیچ کس مجبور به پوشیدن این کفش‌ها نیست؛ همیشه راه‌های جایگزین نیز وجود دارند! انتخاب کفش‌های زیبا، ایمن و کاربرپسند که درعین‌حال در حوزه‌ی مد حرفی برای گفتن دارند.

ما نه تنها پاهای خود را به زور در کفش‌های مضر جا می‌کنیم بلکه مسافت‌های طولانی را نیز با آنها می‌پیماییم. اینگونه راه رفتن به انحنای بخش زیرین پا دقیقا جایی که انگشت‌ها به کف پا وصل می‌شوند و حجم چربی آن به شدت آ می‌رساند.

«بالش پا»، یک درمان شناخته شده برای این آ است. در این روش موادی به این بخش از پا تزریق می‌شود تا اثر پاشنه‌ بلند کفش بر انحنای پا کمتر شود. این مواد به صورت موقت جایگزین چربی کف پا می‌شود که به دلیل استفاده‌ی بیش‌ازاندازه از کفش پاشنه بلند از بین رفته است.

بدتر از این درمان، جراحی است که به پا کمک می‌کند به حالت طبیعی خود باز گردد. آی که کفش‌هایی با پنجه‌  بسیار باریک به پا می‌زنند و استخوان‌های انتهای پا را به بدترین شکل ممکن جمع می‌کنند به حدی است که جامعه ارتوپدی پا و مچ امریکا سال گذشته‌ میلادی بیانیه‌ای در توضیح مضرات آن صادر کرد.

ارزش واقعی پاشنه هایتان چقدر است؟

پاشنه‌های بلند جهنمی هستند؛ همه‌ی ما می‌دانیم! اگر هر روز با پوشیدن این کفش‌ها تلوتلو می‌خورید و یا لق‌خوردن آنها در پا برای‌تان عادی شده است، باید بدانید که این آغاز پینه‌ پا، جابه‌جایی مفاصل، شکستگی بر اثر فشار، التهاب تاندون، التهاب غلاف کف‌پا و آ رباط‌ها برای شماست.

آمار خاص و مشخصی درباره‌ صدمات مربوط به کفش وجود ندارد اما آکادمی جراحی ارتوپدی امریکا گزارش می‌دهد که از هر ۱۰ زن، ۷ نفر به پینه‌ پا و یا سایر ناهنجاری‌های دردناک پا مبتلا هستند و جالب اینکه از هر ۱۰ زن مبتلا، ۹ نفر به دلیل پوشیدن کفش‌های نامناسب به این وضعیت دچار شده‌اند.

آ کفش‌ها به قوزک پای شما ختم نمی‌شود. مطالعات سال‌های اخیر نشان داده است زنانی که معمولاً کفش‌های پاشنه‌بلند به پا می‌کنند، ماهیچه‌ ساق پای کوتاه‌تر و سفت‌تر و تاندون‌های آشیل باریک‌تری دارند. 

مطالعات دیگری نیز نشان داده است که پوشیدن کفش پاشنه‌بلند می‌تواند موجب اضمحلال زانو و ابتلا به شود؛ دلیلی که به طور خاص به ما نشان می‌دهد چرا در زنان بسیار شایع‌تر از مردان است!

هر بار پوشیدن کفش پاشنه بلند جلوگیری از عملکرد طبیعی پا و کمک به قفل کردن آن در شرایطی است که نباید باشد. پاشنه همچنین بدن شما را نیز از شکل اصلی خود خارج می‌کند. پوشیدن چنین کفش‌هایی اسکلت شما را از حالت تعادل خارج و در ستون فقرات شما انحنا ایجاد می‌کند. این موضوعی است که جامعه‌ی ارتوپدی پا و مچ پای امریکا عنوان کرده است. جراحان این تشکل هشدار داده‌اند که این کفش‌ها در نهایت می‌تواند به ازبین‌رفتن دیسک‌های ستون فقرات، اسپاسم‌های عضلانی، احساس درد و خستگی در بدن و در نهایت سردردهای مزمن و تشدید میگرن شود.

 ارزش واقعی کفش‌های تخت‌تان چقدر است؟

بسیاری از خانم‌ها تصور می‌کنند که کفش‌های تخت انتخاب ایمن‌تری برای پوشیدن هستند. اما کفش‌های کاملاً صاف، بدون زیره و یا قوس پشتیبان پا نیز می‌توانند مشکلات مشابهی ایجاد کنند.

کفش‌هایی که کفی خیلی نازکی دارند شوک و فشار راه رفتن بر روی زمین را مستقیماً به پا منتقل کنند. فشاری که پس از کف پا به صورت مشخص به کشش رباط‌ها و تاندون‌ها و مشکل زانوها منجر می‌شود.

کفی این کفش‌ها به‌راحتی خم می‌شوند و پس از کفی نوبت خم شدن قوزک پاست! قوزکی که فشار وارده بر روی خود را به زانو و لگن می‌رساند و به این ترتیب مشکلات کم کم در بدن شما بالا می‌روند!

چرا تا این اندازه از کفش ها بدگویی می کنیم؟

پزشکان و ارتوپدها تأکید می‌کنند که مطب آنها پر از بانوانی است که به خطرهای اطراف خود، توجه نمی‌کنند و شاید این توجه باید از مراقبت‌های سلامت و پیشگیری آغاز شود.

به دلیل آنکه کفش‌های راحتی می‌توانند گران‌تر از کفش‌های عادی باشند(و اگر کفی کفش سفارشی ساخته شود بسیار گران‌تر خواهد بود) بیشتر خانم‌ها ترجیح می‌دهند به کفش‌های تخت روی بیاورند و یا برای صندل‌های پاشنه بلند بیشتر از کفش راحتی مناسب برای استفاده‌ی روزمره هزینه کنند.

شاید این انتخاب‌ها در نگاه اول عادی، اقتصادی و بدون مشکل به نظر برسند اما پیامدهای طولانی‌مدت گاهی روشن نیستند. زمان می‌برد تا مشکلات جدی کفش‌های پاشنه‌بلند خود را نشان دهند. اما این نتایج می‌تواند بسیار بدتر از یک درد یا ناراحتی کوچک باشد.

اگر زانو و یا پای شما صدمه ببیند طبیعتاً فعالیت‌های شما کاهش پیدا می‌کند و به زودی وزن شما نیز بالاتر خواهد رفت و اینجاست که مشکلاتی که فکرش را هم نمی‌کردید، به سراغ‌تان خواهد آمد.

چطور می‌توان از آ کفش‌ها خلاص شد

قاعدتاً راه‌های بهتری برای انتخاب وجود دارد. برخی از متخصصان معتقدند که نه تنها برای مدت‌زمان‌های طولانی بلکه برای زمان‌های کوتاه نیز نباید از این پاشنه‌های خطرناک استفاده کرد. اما از آنجا که بعید است همه‌ ما یکباره کفش‌های پاشنه‌بلند را به سطل‌ زباله بیندازیم، باید به دنبال راه‌های میانه برویم.

هیچ راهنمای کلی برای آنکه بتوانیم مدت زمان ایمن پوشیدن این کفش‌ها را تعیین کنیم، وجود ندارد. این زمان را باید خود شما و با توجه به شرایط بدن خود تعیین کنید. فکر کنید گرفته‌اید؛ اگر یک پیتزا ۵۰۰ کالری انرژی دارد شما می‌توانید تنها یک تکه از آن را بخورید؛ اگر کفش‌تان هم بیش از هفت سانتی‌متر پاشنه دارد، تنها یک ساعت آن را به پا کنید!

علاوه بر محدودکردن زمان پوشیدن کفش‌های پاشنه‌بلند، تعداد دفعات کفش‌های راحتی را که بین هر بار پوشیدن پاشنه‌بلند، به پا می‌کنید، بلندتر کنید.

شما می‌توانید برخی از مشکلات ناشی از کفش پاشنه بلند را با چند کشش ساده کاهش دهید اما در نهایت ممکن است به این انتخاب برسید که شیوه‌ پول خرج‌کردن خود را تغییر دهید.

به یاد داشته باشید که فعالیت‌های روزمره‌ شما محدودیت‌هایی برای استخوان‌ها و مفاصل به وجود می‌آورند اما شما باید مطمئن شوید که کفش‌های‌تان بهترین پشتیبان شما برای زندگی روزمره و طی مسافت‌های طولانی هستند.

مقالات پزشکی و بهداشتی - modeonline.ir

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1969روز قبل
يکشنبه 3/3/1394 - 17:17
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )
مهم ترین علل اختلال تعادل

سرگیجه ناراحتی نسبتا رایجی بین مردم است و همه انسان ها ممکن است چند بار در طول زندگی آن را تجربه کنند. اغلب بیماران هم بدون مراجعه به پزشک و با استراحت یا خوردن آب و مقداری خوراکی بهبود می یابند.

سرگیجه باعث اختلال تعادل در ایستادن می شود به طوری که فرد بی اختیار به این سو و آن سو می رود و گاهی هم در اثر زمین خوردن یا برخورد به جسمی سخت دچار آسیب جدی و حتی شکستگی استخوان می شود. چند عضو در بدن حفظ تعادل هنگام راه رفتن را تنظیم می کنند و در مراجعه بیمار با این شکایت باید تمام موارد مربوط به حفظ تعادل بررسی شود.



اختلال تعادل کاذب

علت اختلال تعادل کاذب معمولا اختلال های قلبی- عروقی است و منشاء عصبی ندارد. بیماران دچار اختلال تعادل کاذب معمولا به دنبال تغییر وضعیت از نشسته به ایستاده دچار افت فشار خون می شوند. افت فشار خون هم باعث سرگیجه و سیاهی رفتن چشم ها و زمین خوردن بیمار می شود.

اختلال های تعادلی کاذب که به دنبال مشکلات قلبی- عروقی ایجاد می شوند، با معاینه و گرفتن فشار خودن بیمار در حالت نشسته و خوابیده قابل تشخیص است. این افراد ممکن است کم خون باشند، مایعات بدنشان کم شده باشد یا مشکل قلبی- عروقی داشته باشند که هریک درمان خاص خود را دارد.

اختلال تعادل واقعی

اختلال تعادل در راه رفتن وقتی رخ می دهد که قدرت کشش عضلانی کافی نیست و فرد نمی تواند تعادل خود را هنگام راه رفتن حفظ کند. این اختلال منشاء عصبی دارد. اختلال در تعادل ممکن است همراه با سرگیجه و حرکات پرشی در چشم ها باشد. این افراد معمولا از نظر ظاهری کاملا هوشیار هستند ولی شایع ترین علامتشان این است که در یک راستا قدم بر نمی دارند و به طرفین (چپ و راست) منحرف می شوند. اختلال تعادل در راه رفتن ممکن است با اختلال های حرکتی دست همراه شود به طوری که دست ها هم قدرت خود را از دست دهند یا لرزش پیدا کند.



منشا اختلال تعادل واقعی چیست؟

علل اختلال تعادل واقعی بسیار متنوع است. ممکن است منشاء این اختلال تعادل در مغز، نخاع، راه های ارتباطی نخاع به مخچه، قشر پیشانی مغز یا گوش داخلی باشد:

•    منشا محیطی: شایع ترین سرگیجه و نداشتن تعادل در راه رفتن خوش خیم، به دنبال ضربه به سر ایجاد می شود. سرگیجه های ناشی از ضربه ممکن است بلافاصله یا چند روز بعد از حادثه ایجاد شود. گاهی هم التهاب در بخش حلزونی گوش وجود دارد که در آن عصب گوش درگیر است.

•    منشاء مخچه ای:
ضایعات مغزی که در مخچه یا مسیر مخچه به نخاع وجود دارد، اختلال تعادل ایجاد می کنند. در این مواقع احتمال التهاب در مخچه، تحلیل مخچه، تومور و خونریزی در مخچه مطرح می شود. البته ممکن است کمبود بعضی از ویتامین ها نیز اختلالی در مسیر مخچه به نخاع ایجاد کند که باعث سرگیجه و نداشتن تعادل هنگام راه رفتن شود.

•    منشاء نخاعی:
نوع دیگری از نداشتن تعادل در راه رفتن در اثر اختلال های نخاعی به وجود می آید. بیماری های ژنتیکی در نخاع، آسیب های نخاعی، فقر ویتامین B12 (باعث تحلیل رفتن بخش هایی از نخاع می شود که مسئول حفظ تعادل هستند. این افراد وقتی با چشم باز راه می روند، مشکلی ندارند ولی وقتی چشم ها را می بندند، به راحتی زمین می خورند) باعث اختلال در حفظ تعادل فرد می شود.

•    منشاء در قشر پیشانی مغز: ضایعات دوطرفه در قشر پیشانی مغز هم می توانند اختلال در راه رفتن ایجاد کنند. این حالت را بیشتر در کهنسالانی که دچار سکته مغزی و متعاقب آن خونریزی در قشر پیشانی مغز شده اند، مشاهده می کنیم.

گاهی با وجود بررسی های فراوان علتی برای سرگیجه و نداشتن تعادل پیدا نمی کنیم. در این مواقع یافتن علت، باید با تحت نظر گرفتن بیمار باشد. درمان این بیماران مشکل تر و معمولا با توجه به علائم بیماری است.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 1969روز قبل
يکشنبه 3/3/1394 - 15:59
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )

از قدیم گفته شده که چشم، دریچه روح و دهان، دریچه سلامت است. به همین ترتیب است که در بسیاری موارد اولین علامت های یک بیماری در دهان دیده می شود.


این بیماری جدید که در آن سیستم ایمنی فرد به تدریج از بین می رفت، در ابتدا اسامی دیگری داشت اما در نهایت نام ایدز (نشانگان نقض سیستم ایمنی اکتسابی) را به خود گرفت. به مرور مشخص شد که این بیماری فقط مختص مردان هم جنس گرا نیست و همه افراد با هر گروه سنی ممکن است به آن مبتلا شوند، چنان که بعد از مدت کوتاهی با شدت در سراسر جهان گسترش یافت.

از آن زمان حدود دو سال طول کشید تا علت اصلی این بیماری مشخص شود. در سال 1983 دانشمندان انستیتو پاستور پاریس توانستند ویروسی را که عامل این بیماری بود، پیدا کنند و این ویروس اچ آی وی نام گرفت. با همه این ها مردم از این بیماری جدید اطلاع چندانی نداشتند تا در سال 1985، راک هادسن- هنرپیشه معروف آمریکایی- به علت این بیماری از دنیا رفت و بعد از آن، ایدز در جهان شناخته شد.



پنجره سلامت


از قدیم گفته شده که چشم، دریچه روح و دهان، دریچه سلامت است. به همین ترتیب است که در بسیاری موارد اولین علامت های یک بیماری در دهان دیده می شود. در شرایط عادی، باکتری های زیادی در محیط دهان وجود دارند اما فرد می تواند با بهداشت این باکتری ها را تحت کنترل در آورد اما در موارد بیماری، سیستم دفاعی فرد ضعیف شده و انواع باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و انگل ها می توانند فرصت ابراز وجود پیدا کنند. در بیماری ایدز نیز همین شرایط ایجاد می شود. در این بیماری، ویروس اچ آی وی وارد بدن می شود و در ابتدا به گلبول های سفید حمله می کند. این سلول ها سد اول مبارزه با بیماری ها هستند و هنگامی که آسیب می بینند، فرد نمی تواند در مقابل عفونت های مختلف از خود دفاع کند.

برخورد اول

آلوده شدن فرد به وسیله ویروس اچ آی وی اغلب به وسیله سوزن های آلوده، دریافت خون آلوده، انتقال از طریق مادر به جنین، تماس های جنسی و تماس مستقیم با خون یا مخاط ایجاد می شود. در روزهای اولی که فرد به ویروس آلوده شده است، اغلب علامت مشخصی وجود ندارد اما در حدود سه تا شش هفته بعد در بعضی موارد علامت های شبیه آنفلوآنزا به تدریج ظاهر می شوند مانند تب، سردرد، خستگی، اسهال و سرفه های خشک. پس از آن، به تدریج سایر علایم در بیمار نمایان می شود همانند عرق شبانه، کاهش حافظه، افسردگی، کاهش سریع وزن، لکه های قرمز داخل دهان، بینی یا پلک چشم، برفک دهانی، تورم غدد لنفاوی گردن و زیربغل.

این علایم چندان واضح نیستند و پس از مدتی از بین می روند و فرد ممکن است تا چند سال علامت دیگری را نشان ندهد. همین امر هم خطرناک است چون فرد نمی داند که مبتلا شده است و احتمال دارد که سایر افراد را بیمار کند. پس از طی این مدت، سیستم ایمنی فرد به تدریج ضعیف شده و انواع عفونت های فرصت طلب موجب بروز مشکلات متعدد در فرد بیمار می شوند.



علایم دهانی


شاید مشکلات دهانی در بیماران ایدزی جزو مهم ترین مشکلات آن ها نباشد اما حقیقت این است که این مشکلات می توانند چنان آزادهنده باشند که حتی مانع خورد و خوراک فرد شوند. خوشبختانه بسیاری از این مشکلات قابل درمان هستند.

از طرفی می توان گفت که دهان اولین منطقه ای است که علایم بیماری را نشان می دهد. به همین دلیل اطلاع از این علایم اهمیت زیادی دارد.

برفک

همه ما صبح که بیدار می شویم، طعم بد دهان و لایه سفیدرنگی را روی دندان هایمان می بینیم که ناخوشایند است، اما با مسواک زدن این علایم برطرف می شوند. در بیمار اچ آی وی مثبت، این مشکلات با مسواک زدن برطرف نمی شوند. آن ها دچار شایع ترین عفونت فرصت طلب یعنی برفک شده اند. علت این بیماری،  قارچی است که به طور طبیعی در بدن ما وجود دارد اما سیستم ایمنی در حالت طبیعی مانع رشد آن می شود.

در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، این قارچ رشد سریعی یافته و لکه های سفیدرنگی را روی زبان، داخل گونه، ته گلو و زیر زبان به وجود می آورند. برفک دهان شرایط چندان خطرناکی نیست اما برفک هایی که در گلو به وجود می آیند، خطرناک اند و همچنین سبب درد شده و غذاخوردن را دشوار می کنند. این مشکل را با مصرف داروهای ضدقارچ می توان تا حد زیادی برطرف کرد. بهداشت خوب دهان همراه با نکشیدن سیگار و ننوشیدن الکل هم می تواند تا حدی احتمال بروز آن را در بیماران کم کند.

زخم های دهانی

یکی از این زخم ها، زخم های آفتی هستند که اشکال گرد یا بیضی داشته و به رنگ سفید یا زرد با هاله ای قرمزرنگ در اطراف آن دیده می شوند. آفت های بزرگ بسیار دردناک بوده و به طور تکرارشونده ای در دهان فرد، به خصوص داخل گونه و روی زبان و لب بروز می کنند. زخم های دیگری که در دهان ایجاد می شوند، زخم های تبخال (هرپس) هستند که بر اثر فعالیت یک نوع ویروس به وجود می آیند. تبخال ها اغلب در اطراف لب ظاهر می شوند و می توانند دردناک باشند. این زخم ها هم می توانند مشکلاتی را برای غذاخوردن فرد به وجود بیاورند.



لکوپلاکیای مویی


این حالت به صورت مناطق سفیدرنگ لکه مانندی در سطح خارجی زبان، طرفین زبان، داخل گونه یا لب پایین بروز می کند و برخلاف برفک قابل پاک شدن نیست. عامل به وجود آورنده آن ویروس است و با داروهای ضدویروس می توان آن را تا حدی درمان کرد.

دهان خشک

این شرایط اغلب بر اثر مصرف داروهای ضدایدز به وجود می آید و سبب افزایش پوسیدگی های دندانی شده و مشکلاتی را برای جویدن، خوردن، قورت دادن و حتی صحبت کردن فرد به وجود می آورد.

بیماری های لثه

طبیعی است که هر شرایطی که دفاع و ایمنی بدن را پایین بیاورد، روی لثه هم اثر خواهدگذاشت. در بیماران اچ.آی.وی مثبت در اغلب مورد مشکلات لثه به چشم می خورد. این مشکلات گاهی به شکل التهاب خفیف لثه و گاهی به صورت شدیدتر بروز می کند که سبب خون ریزی هایی از لثه می شود.

بیماری لثه گاهی به حدی است که موجب تخریب استخوان اطراف دندان شده و به لق شدن دندان منجر می شود اما در کل باید بگوییم که این علامت ها مختص بیماری ایدز نیستند و دیدن این علایم نشان دهنده این نیست که فرد مبتلا به ایدز شده است! در بسیاری از بیماری ها چنین علامت هایی دیده می شوند. در نهایت، تنها با انجام آزمایش خون می توان درباره این بیماری اطمینان پیدا کرد.
مجله دنیای سلامت
زمان آخرین مطلب این کاربر: 1969روز قبل
يکشنبه 3/3/1394 - 15:57
raha52 ( تعداد مطالب : 977 ) ( تعداد نظرات : 51 )



باید شرایطی برای فرد سالمند ایجاد کنید تا از زندگی لذت ببرد

رومیانی به افراد سالمندی که دچار افسردگی می شوند، توصیه می کند نخست حتما به یک روان شناس متخصص مراجعه کنند ولی چند راه حل ساده هم وجود دارد تا اطرافیان فرد سالمند بتوانند مقداری از حس افسردگی در سالمندشان بکاهند.

در مقاله قبل درباره علتها و علائم و تشخیص افسردگی در سالمندان اشاره کردیم در این مقاله به درمان افسردگی در سالمندی می پردازیم:

راهکارهایی برای درمان افسردگی سالمندان

- درمرحله اول باید شرایطی برای فرد سالمند ایجاد کنید تا از زندگی لذت ببرد. قدم زدن در فضای آزاد یا تماشای فیلم مورد علاقه یا هر کاری که سالمند به آن دلبستگی دارد، می تواند به او کمک کند. وقتی بدن یک سالمند فعال باشد، افسردگی هم از او دور می شود. استفاده از فضای سبز و آزاد برای تغییر روحیه سالمندان حتی با ویلچر برای آن هایی که توان راه رفتن ندارند تأثیر بسیاری در کاهش افسردگی دارد.

- سالمندان باید حتما برنامه منظم روزانه ای داشته باشند و در برنامه های شان، ساعت هایی برای ارتباط با دیگران مانند دوستان یا بستگان در نظر بگیرند. افراد سالمند با داشتن دوست هایی هم سن و سال خود بهتر می توانند آن ها را درک کنند و روابط اجتماعی شان تقویت خواهد شد.

- توجه ویژه اطرافیان به سالمندان هم راهکاری بسیار مهم برای کاهش افسردگی آن هاست. برای مثال توجه به خوراک و پوشاک سالمندان به آن ها حس مورد توجه بودن می دهد که باعث آرامش و خوشحالی آن ها می شود.

وقتی بدن یک سالمند فعال باشد، افسردگی هم از او دور می شود

کمک به  خودتان برای درمان افسردگی
اگر سالمند و افسرده هستید، احتمالا حوصله انجام هیچ فعالیت و یا دیدن فردی را ندارید اما به خاطر داشته باشید انزوا و گوشه گیری تنها باعث تشدید افسردگی شما خواهد شد . هرچه از نظر فیزیکی، ذهنی و اجتماعی فعال  تر باشید، مطمئنا احساس بهتری خواهید داشت . در این جا به چند روش  برای مقابله و جلوگیری از افسردگی اشاره می کنیم.

- از خانه بیرون بیایید : به پارک یا آرایشگاه بروید و دستی به سر و گوش خود بکشید و ناهار را با دوستان تان صرف کنید.

- با دیگران در ارتباط باشید: زمان هایی را که تنها هستید، کاهش دهید . اگر قادر به حرکت نیستید از افرادی که دوست شان دارید دعوت کنید تا به دیدن تان بیایند یا با آن ها تماس تلفنی داشته باشید.

- داوطلب کمک به دیگران شوید : کمک به دیگران یکی از بهترین راه های به دست آوردن ارزش و احترام است . با کمک به دیگران، به طور قطع میزان افسردگی تان کاهش خواهد یافت.

- می توانید مشغول یادگیری مهارتی جدید شوید : به دنبال فعالیت  هایی بروید که همیشه آرزوی انجام آن ها را داشته اید. شاید آن فعالیت ها بتوانند، خلاقیت شما را شکوفا سازند و روحیه شما را تغییر دهند.

- بخندید : خنده بر هر درد بی درمان دواست . خواندن و گوش کردن به مطالب طنز آمیز نیز می تواند روحیه شما را تقویت کند.

- ورزش کنید : اگر بیمار و ناتوان هستید راه های بسیاری وجود دارد تا قدرت بدنی خود را افزایش دهید حتی روی صندلی و ویلچر. به هر روشی که می توانید ورزش کنید تا افسردگی تان به میزان قابل ملاحظه ای کاهش یابد.

بیتوته

shafajoo.com
migna.ir

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1973روز قبل
يکشنبه 3/3/1394 - 15:19
raha52 ( تعداد مطالب : 977 ) ( تعداد نظرات : 51 )



پیشگیری، بهترین راه برای مبتلا نشدن به عفونت‌های بیمارستانی است

عفونت‌های بیمارستانی چرا اتفاق می‌افتد؟ مساله عفونت در محیط بیمارستان کمی عجیب نیست؟
عفونت‌های بیمارستانی برخاسته از میکروب‌هایی است که در محیط‌های بیمارستانی زندگی می‌کنند و به دلیل مساعد بودن شرایط محیط‌ زیست رشد می‌کنند و تکثیر می‌شوند. این عفونت پس از پذیرش بیمار در بیمارستان، معمولا 48 یا 72 ساعت بعد یا طی دوره‌ای مشخص 10 تا30 روز پس از ترخیص بیمار اتفاق می‌افتد و در زمان پذیرش بیمار وجود نداشته است.

در صورتی که به دنبال اعمال جراحی، در بدن بیماران جسم خارجی کار گذاشته شود (Implant)، عفونت بیمارستانی می‌تواند تا یک سال بعد هم روی بدهد و علاوه بر بیماران، کارکنان و عیادت‌کنندگان را هم مبتلا کند. هر یک از اعضای بدن ‌‌می‌تواند در بیمارستان، دچار عفونت شود ولی در بین انواع عفونت‌های بیمارستانی، عفونت دستگاه ادراری (42 درصد)، عفونت دستگاه تنفسی تحتانی (11 درصد ) پنومونی (15 ‌تا 20 درصد)، عفونت ناشی از زخم جراحی (24 درصد)‌ و عفونت دستگاه گردش خون (5 تا 10 درصد)، از اهمیت خاصی برخوردارند.

طبق بررسی‌های انجام شده، عفونت ادراری، شایع‌ترین و پنومونی کشنده‌ترین عفونت‌ بیمارستانی محسوب می‌شوند، اگرچه در بعضی از مراکز، عفونت بیمارستانی دستگاه گردش خون، علت اصلی مرگ بیماران است. این قبیل میکروب‌ها تا حدی مهلک و خطرناک هستند و رعایت نکردن نکات بهداشتی و مراقبتی برای مبتلایان براحتی می‌تواند جان بیماران را به خطر بیندازد.

این میکروب‌ها به‌طور طبیعی با سایر میکروب‌های معمول که به آنها میکروب‌های نجیب گفته می‌شود، متفاوتند و به آنها میکروب‌های نانجیب اطلاق می‌شود. خطر مرگ و میر ناشی از ابتلا به عفونت‌های بیمارستانی ناشی از این میکروب‌ها بسیار بالاست. در بیمارانی که مدت بستری شدن آنها در بیمارستان به هر دلیلی طولانی‌تر از حد معمول است، زمینه ابتلا به عفونت‌های بیمارستانی به مراتب بالا می‌رود و میکروب‌، این افراد را بیشتر تهدید می‌کند.

پس عفونت بیمارستانی مورد شایعی است و بعد از بستری شدن در بیمارستان احتمال ابتلا به آن وجود دارد؟
احتمال بروز عفونت‌های بیمارستانی معمولا در تمام بیمارستان‌های دنیا وجود دارد و بیمارستان‌های داخلی هم از این امر مستثنی نیستند و گه‌گاه خبر مرگ و میر شماری از بیماران بر اثر ابتلا به عفونت‌های بیمارستانی به گوش می‌رسد.

در این میان، بیمارستان‌های عفونی و سوانح و سوختگی در درجه اول خطر قرار دارند و احتمال بروز عفونت‌های بیمارستانی در آنها به مراتب بالاتر از سایر بیمارستان‌هاست. ولی رعایت اصول بهداشتی و نگهداری بیماران در زمان مقرر و جلوگیری از تمدید بیجای بیماران، می‌تواند تا حد زیادی مانع شیوع عفونت شود.

این میکروب‌ها بیشتر در کدام بخش‌ مستعد رشد هستند؟
میکروب‌های عامل بروز عفونت‌های بیمارستانی بیشتر در بخش‌های حساس بیمارستانی از جمله آی.‌سی.‌یو، اِن.آی.‌سی.‌یو (بخش مخصوص نگهداری کودکان)، پی.آی‌.سی.‌یو (مخصوص نگهداری اطفال)، بخش‌های سوختگی و بخش‌های بستری بیماری‌های پرخطر رشد می‌کنند و بیمارانی که در این بخش‌ها نگهداری می‌شوند، بیشتر از سایر بخش‌های بیمارستانی در معرض ابتلا به عفونت‌ هستند.

علاوه بر این، حتی بیمارانی که در بخش‌های عمومی نیز بستری هستند ممکن است به این میکروب‌ها مبتلا شوند که باید مراقبت‌های لازم در مورد آنها صورت گیرد. میکروب‌های پدیدآورنده عفونت‌های بیمارستانی انواع مختلفی دارند که از این میان می‌توان به میکروب‌های گِرَن مثبت، گِرَن منفی، بی‌هوازی و قارچ‌ها اشاره کرد. از میکروب‌های گِرَن مثبت، خانواده میکروب‌های استافیلوکوک، از میکروب‌های گِرَن منفی، کولی باسیل و سودوموناس و ‌انواع قارچ‌ها را می‌توان نام برد.

این میکروب‌ها بیشتر چه افرادی را تهدید می‌کنند؟
از آنجا که عفونت‌های بیمارستانی بسیار پرخطرند، ممکن است هر بیماری را در محیط‌های بیمارستانی مبتلا کند ولی در این میان شماری از بیماران بیش از سایرین در معرض ابتلا به این قبیل عفونت‌ها قرار دارند. به طور کلی، سه گروه از بیماران مستعد ابتلا به میکروب‌های نانجیب هستند؛ یک گروه، بیمارانی هستند که به دلیل شرایط حاد به مراقبت‌های ویژه و بستری شدن در بخش‌‌مراقبت‌های ویژه نیاز دارند، گروه دوم، بیمارانی که دارای ریسک فاکتورها یا عوامل خطرساز هستند.

مبتلایان به ذات‌الریه، دیابت، مشکلات کلیوی، مغزی، بیماری‌های مزمن، فلج مغزی و سوختگی‌ها و نقص عضو و نوزادان و افراد مسن از جمله افرادی هستند که احتمال ابتلایشان به عفونت‌های بیمارستانی زیاد است؛ گروه سوم، بیمارانی را تشکیل می‌دهند که بیش از حد معمول در بیمارستان بستری می‌شوند.

شست‌وشوی مرتب دست‌ها با آب و صابون می‌تواند مانع‌ انتقال میکروب‌ها به بیماران شود.

چطور می‌شود عفونت را شناسایی کرد؟
بیماران چنانچه بیش از 3 تا 5 روز در بیمارستان بستری باشند تا حد بسیار بالایی در معرض ابتلا به عفونت‌های بیمارستانی هستند. این نوع عفونت در بیماران با علائم مختلفی بروز می‌کند که بارزترین و معمول‌ترین علامت آن تب و لرز است و به نوعی علامتی دال بر عفونت خونی به شمار می‌رود. احتمال ابتلا به این میکروب‌ها در بخش مراقبت‌های ویژه بیش از هر بخش دیگری مشاهده می‌شود به‌طوری‌که احتمال ابتلای بیمارانی که در این بخش‌ها بستری می‌شوند بین 70 تا 80 درصد است و همین خطر مرگ و میر را بالا می‌برد. همچنین خطر مرگ و میر ناشی از عفونت‌های بیمارستانی در بیشتر کشورها بین 10 تا 15 درصد است.

میکروب‌ها اصولا چطور منتقل می‌شوند؟
عفونت‌های بیمارستانی و میکروب‌های آن از روش‌های مختلف قابل انتقال به بیماران است. تزریق از طریق سرنگ یا سرم آلوده از جمله روش‌هایی است که در بسیاری از موارد می‌تواند میکروب‌ها را به بیماران انتقال داده و از این طریق باعث ابتلای سایر بیماران شود. علاوه بر این، رعایت نشدن اصول بهداشتی و ایمنی در اتاق‌های عمل و هنگام جراحی، شرایط را برای رشد میکروب‌ها و انتقال میکروب به بیماران فراهم می‌کند.

همچنین هوای محیط و استفاده از وسائل و تجهیزات مشترک مثل آب و غذا هم در انتقال میکروب‌ها نقش دارند. شیوه دیگر انتقال میکروب‌ها، از طریق تماس مستقیم از پرسنل و کارکنان بیمارستانی صورت می‌گیرد. انتقال میکروب‌ها و عفونت‌های بیمارستانی از طریق دست از شایع‌ترین شیوه‌هاست.

شست‌وشوی مرتب دست‌ها با آب یا آب و صابون می‌تواند مانع‌ انتقال میکروب‌ها به بیماران شود.

آیا می‌توان از عفونت‌های بیمارستانی پیشگیری کرد؟
پیشگیری، بهترین راه برای مبتلا نشدن به عفونت‌های بیمارستانی است. حضور بیماران عفونی از شایع‌ترین عوامل شیوع میکروب‌هاست؛ بنابراین مهم‌ترین نکته در این میان جلوگیری از منتقل نشدن میکروب از افراد مبتلا به بیماران سالم است. به عبارتی، پرستاران باید مراقبت کاملی از بیماران به عمل آورند و با محافظت کامل از آنها مانع‌ سرایت میکروب‌ها به سایر بیماران بستری در بخش شوند.

به دلیل انتقال مستقیم میکروب‌ها، افراد باید بعد از تماس با بیماران مبتلا به عفونت‌های بیمارستانی و جلوگیری از انتشار میکروب‌ها، دست‌های خود را با آب یا آب و صابون به مدت 20 تا 30 ثانیه بشویند. این کار تا حد زیادی میکروب‌های موجود در دست‌ها را از بین می‌برد.

تغذیه بیماران هم نقش مهمی در پیشگیری از عفونت‌های بیمارستانی دارد، چرا که تغذیه ضعیف و مصرف نکردن مواد غذایی مغذی می‌تواند خطر ابتلا به عفونت‌های بیمارستانی را در آنها بالا ببرد. بیماران بهتر است از جهت نوع غذایی که می‌خورند تحت نظر متخصص تغذیه قرار گیرند. طبیعتا، مصرف برخی مواد غذایی ایمنی بدن را در مقابله با میکروب‌ها بالا برده و خطر ابتلا به عفونت را کاهش می‌دهد.

همچنین پرستاران و پرسنل بیمارستان‌ها باید با اقدامات لازم از بیماران در برابر ابتلا به عفونت‌های بیمارستانی محافظت کنند. تجویز آنتی‌بیوتیک‌های موردنیاز و قرار دادن داروهای لازم در اختیار بیماران می‌تواند موثر باشد. در این میان، بسیاری از بیماران نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم می‌شوند و مصونیت پیدا می‌کنند، بنابراین باید داروهای جدید برای آنها تجویز شود.

بیماران مبتلا به عفونت‌های بیمارستانی بعد از شناسایی در اتاق‌های ایزوله و استریلیزه قرار می‌گیرند تا از این طریق علاوه بر جلوگیری از انتقال میکروب به سایر بیماران، عوامل عفونی در بدن آنها هم سریع‌تر بهبود یابد. پزشکان، پرستاران و حتی افراد ملاقات‌کننده برای حفظ امنیت بیشتر موقع ورود به اتاق ایزوله باید از گان (لباس‌های مخصوص)، دستکش و وسایل بهداشتی و ایمنی استفاده کنند.
منبع:jamejamonline.ir

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1973روز قبل
يکشنبه 3/3/1394 - 15:13
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )



مگیرن سر درد ضرباندار و یکطرفه است و با علائمی مانند تهوع و استفراغ همراه است

بسیاری فکر می‌کنند سردرد و حملات میگرنی تنها مختص به بزرگسالان است، اما سردرد در کودکان هم جزو موارد نسبتا شایع در مراجعه به مراکز درمانی است. یکی از شایع‌ترین دلایل این سردردها نیز میگرن است. این نوع از سردرد در 5 تا 10 درصد از کودکان دیده می‌شود بنابراین ضروری است که خانواده‌ها در مورد این بیماری و راه‌های پیشگیری و درمان آن آگاهی لازم را داشته باشند.

علائم میگرن
میگرن ممکن است به صورت حمله‌ای و حاد شروع شود و ساعت‌ها یا حتی روزها ادامه داشته باشد. این سردرد ضرباندار و یکطرفه بوده و با علائمی مانند تهوع و استفراغ همراه است. گریز از نور، صدا و گاهی گریز از رایحه‌هایی مانند عطر و ادکلن یا گل و... نیز در بعضی از بیماران وجود دارد. ‌

میگرن در کودکان پس از شروع به‌صورت پیوسته ادامه یافته و شدت می‌گیرد. میگرن ممکن است یک ساعت یا حتی تا 3 روز ادامه داشته باشد و بعد از این دوره برطرف شود؛ البته در بیشتر موارد بعد از یک یا چند روز خاموشی بیماری مجدد‌ عود می‌کند.‌نکته مهم دیگری که باید در تشخیص این بیماری مد نظر قرار گیرد امکان وجود علائم مشابه میگرن در بیماری‌هایی نظیر سینوزیت، عفونت‌های سیستم تنفسی فوقانی، مننژیت و تومورهای ناحیه سر و گردن است. در صورت وجود علائم هشدار همراه سردرد مثل تب، سفتی گردن، سردرد صبحگاهی یا سردرد با الگوی متفاوت از میگرن باید سریعا به پزشک مراجعه کرد تا با گرفتن شرح حال، معاینه فیزیکی، آزمایشات و روش‌های تصویربرداری از جمله سی‌تی‌اسکن و ام آر آی مغز ، بیماری زودتر و دقیق‌تر تشخیص داده شده و نسبت به درمان سریع‌تر آن اقدام شود.

‌علل میگرن در کودکان
دلیل بروز سردرد میگرنی ناشناخته است؛ البته فرضیه‌ها، احتمال انقباض عروق مغزی را مطرح می‌کنند. با این حال یافته‌های قابل اعتماد اندکی در شناسایی عوامل خطر در رابطه با میگرن کودکان وجود دارد. محققان استرس، غذاهای خاص، ورزش و عادت ماهانه (در دختران) را از عوامل احتمالی در بروز و تشدید میگرن می‌دانند.

میگرن در پسران در دوران قبل از بلوغ و در دختران در دوران پس از بلوغ شایع‌تر است


رابطه ی میگرن و ‌جنسیت
میگرن در دختران و پسران به یک نسبت مشاهده می‌شود؛ تنها تفاوت در زمان بروز آن است. به صورتی‌ که بروز بیماری برای اولین بار در پسران در دوران قبل از بلوغ و در دختران در دوران پس از بلوغ شایع‌تر است.‌ سابقه خانوادگی و ارث در بروز و شیوع میگرن در کودکان تاثیر زیادی دارد.

روش‌هایی وجود دارند که می‌توانند از حملات میگرن در کودکان پیشگیری کرده یا شدت حملات را کاهش دهند:
ـ دورکردن کودک از محرک‌های خارجی مثل نور، صداها و بوهای محرک
ـ تجویز داروهای مسکن و پیشگیری‌کننده تحت نظر متخصص کودکان یا مغز و اعصاب
ـ خواباندن کودک در اتاق تاریک و آرام (حین حمله)
ـ قرار دادن کمپرس یخ روی صورت و چشم‌ها (حین حمله)
ـ دور کردن کودک از استرس و کم کردن فعالیت زیاد جسمانی او
ـ پرهیز از مصرف مواد محرک مثل شکلات، قهوه و کافی میکس، آجیل، پنیر و گوشت‌های فرآوری شده(سوسیس و کالباس)

خانواده‌ها نقش بسیار مهمی در تشخیص بموقع، پیشگیری، درمان و تشخیص میگرن در کودکان و نوجوانان دارند، بنابراین باید با دقت به شکایت‌های فرزندان و علائمی که آنها می‌گویند، توجه کنند تا درمان به تاخیر نیفتد.

درمان میگرن کودکان
به نظر می‌رسد بیش از نیمی از کودکان مبتلا، بعد از بلوغ خودبه‌خود درمان می‌شوند؛ اما میگرنی که در نوجوانی شروع می‌شود، اغلب تا بزرگسالی ادامه پیدا می‌کند. گرچه تعداد حملات و شدت آنها با گذشت زمان کمتر می‌شود.

منبع:جام جم

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1969روز قبل
شنبه 2/3/1394 - 0:13
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )



شایع ترین اختلال های دوران سالمندی، افسردگی است

افسردگی یکی از اختلالات روان پزشکی است که به سبب عمومی بودن و پیچیدگی هایی که دارد، به سرماخوردگی روان معروف شده است. در روان شناسی بالینی یکی از شایع ترین اختلال های دوران سالمندی، افسردگی است. علایم این اختلال روانی در دوران سالمندی به وضوح در بعضی سالمندان دیده می شود.

علائم و نشانه‌ها ی افسردگی در سالمندان
علایم و نشانه‌های افسردگی در بین بیماران ممکن است بسیار متفاوت باشد. همچنین نشانه‌های افسردگی در سالمندان با بیماران جوان فرق دارد و معمولاً دیرپاتر و ماندگارتر است. به طور کلّی، 9 نشانه اولیه برای افسردگی وجود دارد که عبارتند از:

- تغییر خلق و خو: در بین شایع‌ترین تغییرات خلق و خو در سالمندان افسرده می‌توان به احساس ناآرامی، پوچی، بیقراری، تحریک‌پذیری و عدم محبوبیت اشاره کرد. بیمار همچنین ممکن است با غمگینی زیاد، اضطراب، خشم یا بی‌احساسی (فقدان هیجان) روبرو شود. بدبینی، ناامیدی، گریه و حساسیت هیجانی شدید، از دیگر تغییرات خلق و خو می‌باشد.


- فقدان احساس لذت: کاهش یا از دست دادن علاقه به فعالیت‌هایی که قبلاً برای بیمار لذت بخش بودند مانند خوردن، کار، رابطه جنسی، دوستان، سرگرمی و تفریحات.


- تغییر عمده در اشتها یا وزن: بیمار ممکن است با کاهش یا افزایش شدید اشتها و یا کاهش یا افزایش شدید وزن روبرو شود. در سالمندان، کاهش اشتها و وزن شایع‌تر از افزایش آن‌هاست.


- تغییر در الگوی خواب: بیمار ممکن است زیاد بخوابد (خواب زدگی) و یا بر عکس دچار کم‌خوابی گردد. در سالمندان، کم خوابی شایع‌تر از خواب‌زدگی است.


- احساس بی‌ارزش بودن: بیمار ممکن است احساس بی‌ارزش بودن، سرزنش خود یا احساس فزاینده گناه نماید.


- خستگی و از دست دادن انرژی.


- تمرکز:بیمار ممکن است با کاهش توانایی در تفکر و تمرکز روبرو گردد. مشکلات حافظه و گیجی در سالمندان افسرده متدوال است.


- افکار مربوط به مرگ: بیمار ممکن است افکارتکرار شونده‌ای درباره مرگ و یا حتی آرزوی مرگ داشته باشد. ممکن است به خودکشی فکر کند و یا دراین مورد دست به اقدام بزند. این یک ملاحظه جدّی برای سالمندان افسرده است.


- فعالیت فیزیکی یا کلامی: بیمار ممکن است بیقرار و مضطرب باشد. ممکن است دستانش را فشار دهد یا بپیچاند و نتواند آرام بنشیند. از سوی دیگر، برخی بیماران ممکن است حرکات و طرز حرف زدنشان شل و کند شود. همچنین ممکن است قبل از پاسخ دادن یا شروع به حرکت با درنگ و تاخیر روبرو باشند. ممکن است آنقدر آهسته صحبت کنند که به خوبی شنیده نشود. ممکن است بجز آن که مورد سوال مشخصی قرار گیرند حرفی نزنند یا کاملاً صامت گردند.

افسردگی در سالمندان می تواند به علت بروز اتفاق های ناگوار در زندگی شروع شوند

علل افسردگی در سالمندان چه چیزهایی هستند؟
افسردگی در سالمندان می تواند به علت بروز اتفاق های ناگوار در زندگی شروع شوند. برخی از این علل عبارتند از:
- به سوگ نشستن عزیزان
- از دست دادن سلامتی
- نزدیک شدن به مرگ
- از دست دادن سلامتی یکی از عزیزان


اینگونه اتفاق ها اصلی ترین علل بروز افسردگی در سالمندان است.
به طور کلی، به نظر می رسد که افراد مسن نسبت به بروز اینگونه اتفاق ها از افراد جوانتر مقاومت بیشتری داشته و راحت تر با آنها کنار می آیند و به همین دلیل کمتر به افسردگی مبتلا می شوند.
از طرفی عواملی مانند مجرد و تنها بودن و نداشتن دوستان صمیمی باعث می شود که افراد مسن نسبت به این اتفاق ها آسیب پذیرتر باشند.
مطالعات اخیر نشان می دهد که بروز علائم اولیه افسردگی همزمان با ضعیف شدن مغز رخ می دهد. این تغییرات می توانند بروز بیماری های مربوط به عروق خونی مغز را منعکس کنند.
حال میخواهید بدانید چگونه به یک فرد سالمند افسرده می توان کمک کرد ، یا اگر خود سالمند افسرده هستید چگونه می توانید افسردگی خود را درمان کنید ،لطفا درمان افسردگی سالمندان را در مقاله بعدی دنبال کنید....

 بیتوته


shafajoo.com
migna.ir

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1969روز قبل
شنبه 2/3/1394 - 0:5
  • تعداد رکورد ها : 14670