hamidreza1404 ( تعداد مطالب : 12908 ) ( تعداد نظرات : 583 )

بزرگترین تلسکوپ جهان در شیلی راه اندازی می شود

تهران- بزرگترین تلسکوپ جهان فردا - چهارشنبه - به طور رسمی در صحرای ˈآتاکاماˈ در شیلی راه اندازی می شود.

به گزارش رویترز، ستاره شناسان با استفاده از این تلسکوپ می توانند کیهان را دقیق تر بررسی کنند.

تلسکوپ ˈآلماˈ در فلات چاخنانتور در کوه های آند در ارتفاع 500 متری قرار گرفته است.

این تلسکوپ دارای 66 آنتن بسیار قوی و با دقت بسیار بالا است که در مسافتی حدود 16 کیلومتر نصب شده اند.

تلسکوپ آلما برای مطالعه نور حاصل از سردترین اجرام در کیهان طراحی شده است تا اطلاعات بیشتری درمورد چگونگی پیدایش ستاره ها و سیارات به دست آورد.

مسئولان رصد خانه جنوبی اروپا در ˈگارشینگˈ نزدیک شهر مونیخ در جنوب آلمان بر عملیات ساخت و بهره برداری از این تلسکوپ نظارت داشته اند.

تلسکوپ آلما با هزینه ای بالغ بر یک میلیارد و 300 میلیون دلار، پروژه مشترک آمریکای شمالی، اروپا و آسیا و بزرگترین پروژه زمینی ستاره شناسی در جهان است.

انتظار می رود تلسکوپ آلما با ارایه تصاویری از پیدایش ستاره ها و تشکیل کهکشان ها دانش بشر را درزمینه تاریخ کیهان ارتقا دهد.

ˈولفگانگ وایلدˈ مدیر دفتر پروژه آلما در اروپا گفت: کوه های آند به دلیل این که بسیار مرتفع، خشک و وسیع هستند برای استقرار این تلسکوپ در نظر گرفته شد.

بیش از500 نفر از کشورهای مختلف جهان در ساخت تلسکوپ آلما شرکت داشتند.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2658روز قبل
چهارشنبه 30/12/1391 - 1:10
hamidreza1404 ( تعداد مطالب : 12908 ) ( تعداد نظرات : 583 )

تصاویری ازبزرگترین رادیوتلسکوپ دنیا

تهران- ˈآلماˈ بزرگترین رادیو تلسکوپ جهان است . این تلسکوپ امکان مشاهده اجرام را در 24 ساعت شبانه روز در آسمان صاف و یا کمی ابری فراهم می کند.

به گزارش پاپ ساینس، این رادیو تلسکوپ دارای 50 آنتن 12 متری است که یکی از این آنتن ها در ساعات روز آسمان را از ارتفاع 16 هزار و 400 پایی ( چهارهزار و 920متری) از سطح دریا رصد می کند.

دیش های ماهواره ای این رادیو تلسکوپ به گونه ای طراحی شده که در دماهای بسیار بالا، شرایط بادی و حتی زمین لرزه فعالیت می کند.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2658روز قبل
چهارشنبه 30/12/1391 - 1:9
ahmadchalepey ( تعداد مطالب : 2664 ) ( تعداد نظرات : 2458 )

جام جم آنلاین: سال 1391 را در حالی آغاز كردیم كه هنوز از حواشی ماهواره نوید كه بتازگی راهی مدار زمین شده بود خبرهایی به گوش می‌رسید.

شایعات فراوان درباره موفقیت این ماهواره در ارسال تصاویری كه ادعا شد دریافت‌شده، اما هیچ‌گاه به نمایش عمومی در نیامد باعث شد سازمان فضایی ایران به برگزاری یك سلسله نشست‌های علمی برای متخصصان و دانشگاهیان اقدام كند و طی این نشست‌ها ضمن نمایش تصاویر دریافت‌شده از ماهواره نوید به توضیح فنی پشت پرده این عكس‌ها و ذكر دلایل بی‌كیفیت‌بودن آنها بپردازد.

این تصاویر هر چند از كیفیت خوبی برخوردار نبود، اما به نظر كارشناسان آنقدر ارزشمند و تاریخی بود كه انتظار می‌رفت مسئولان به جای صدور دستور برای ممانعت از انتشار عمومی آنها، این عكس‌ها را قاب طلا گرفته و به مردم صبور ایران تقدیم كنند.

از بهمن 1390 تا بهمن امسال خبر مهم دیگری از سازمان فضایی ایران به گوش نمی‌رسید، اما انتشار اخباری درباره برگزاری نشست‌های تخصصی و توجه به عناوین و سخنرانان آنها، خبر از آن داشت كه این سازمان سخت مشغول آماده‌كردن زیرساخت‌های محكمی برای برداشتن یك قدم بزرگ در آینده نزدیك است؛ انتظاری كه خیلی زود مشخص شد به پرتاب اولین ماهواره مخابراتی تمام عملیاتی ایران در پنج سال آینده مربوط می‌شود.

برنامه‌ای جاه‌طلبانه و غرورآفرین كه اگر محقق شود ایران را به طور رسمی وارد بازار چند هزار میلیارد دلاری ماهواره‌های مخابراتی خواهد كرد.

اما در این دوران سازمان فضایی ایران بیكار ننشسته بود و برنامه‌های زیرساختی كوچك و بزرگی را تعقیب می‌كرد.

از جمله حضور پررنگ این سازمان در نمایشگاه‌های بین‌المللی تخصصی فضایی كه باعث می‌شد متخصصان، دانشمندان و سیاستگذاران برنامه‌های فضایی دنیا از نزدیك با روند فعالیت‌های فضایی ایران و اهداف صلح‌دوستانه و دانش‌بنیان آن آشنا شوند.

اقدامی شجاعانه و بزرگ كه در وانفسای سیل عظیم تبلیغاتی منفی، دریچه‌ای به روشنایی گشود و موجب دوستی‌های فراوان و همكاری‌های علمی زیادی شد.

سازمان فضایی ایران برای روز ملی فناوری فضایی تدارك یك جشن بزرگ را نیز دیده بود. پرواز یك میمون بر فراز مرز فضا كه از سال‌ها پیش وعده آن داده شده بود، اما در كمال ناباوری اشتباه و عجله واحد تبلیغات یك سازمان دیگر باعث رواج شایعاتی در فضای مجازی شد كه خیلی زود رسانه‌های آن طرف آبی هم آن را تیتر نخست كردند.

گویا نخستین تصاویر منتشرشده در رسانه‌ها به دلیل عجله و ندانم كاری از آرشیو قبلی انتخاب شده بود. اشتباهی كوچك كه جشنی بزرگ را خراب كرد.

در انتها نیز برنامه تلویزیونی «آسمان شب» (برنامه‌ای تلویزیونی درباره نجوم و فضانوردی كه از شبكه چهار سیما پخش می‌شود) بود كه با پخش یكپارچه فیلم پرواز پیشگام، خط بطلانی بر شایعات كشید و ثابت شد پیشگام در فرآیند پرتاب عوض نشده است.

سال آینده هم می‌توانیم انتظار پرتاب چند ماهواره جدید را داشته باشیم كه احتمالا و با توجه به ظرفیت وزنی ماهواره بر سفیر نباید خیلی جدی باشند و مانند ماهواره‌های قبلی كوچك و تحقیقاتی خواهند بود تا دانشمندان جوان ایرانی طی فرآیند پرتاب آنها، به بررسی و تجربه یافته‌های علمی و سطح فناوری خود بپردازند.

البته خبرهایی هم از احتمال پرواز ماهواره بر سیمرغ به گوش می‌رسد كه اگر محقق شود یك گام بزرگ به هدف نهایی برنامه فضایی ایران كه فرستادن انسان به مدار زمین است نزدیك‌تر خواهیم شد.

زمان آخرین مطلب این کاربر: 2494روز قبل
پنج شنبه 24/12/1391 - 16:6
zahedkola ( تعداد مطالب : 1568 ) ( تعداد نظرات : 388 )

جام جم آنلاین: لابراتوار سازمان جنگلداری ایالات متحده آمریكا با بودجه‌ای معادل 7/1 میلیون دلار كارخانه‌ای آزمایشی برای تولید نانو‌كریستال‌های سلولزی (CNC) از محصولات جانبی چوب مانند خاك اره و تراشه چوب احداث كرده است.

 در صورتی كه نانو‌كریستال‌های سلولزی بدرستی فرآوری شود به مراتب قوی‌تر و محكم‌تر از كولار یا همان الیاف‌های كربنی خواهد بود به طوری كه استفاده از نانوكریستال‌های سلولزی در مواد كامپوزیت باعث استحكام بیشتر و وزن كمتر آنها می‌شود.

به علاوه هزینه تولید نانو‌كریستال‌های كربنی 10 درصد كمتر از هزینه تولید الیاف كربن است. چنین مزایایی باعث جلب نظر ارتش و صنایع نظامی برای استفاده از این مواد جهت تولید زره‌پوش‌های سبك می‌شود.

علاوه بر صنایع نظامی دیگر صنایع نظیر اتومبیل‌سازی، هوا فضا، الكترونیك، محصولات مصرفی و صنایع پزشكی به استفاده از آن ترغیب خواهند شد.

سلولز فراوان‌ترین پلیمر‌زیستی موجود روی سیاره زمین است و در دیوارهای سلول گیاهی و سلول‌های باكتریایی یافت می‌شود.

الیاف سلولزی از زنجیره‌های طولانی ملكول‌های گلوكز تشكیل شده‌ كه به صورت شبكه پیچیده‌ای قرار گرفته و علاوه بر تشكیل ساختار سلول‌های گیاهی از این ساختارحمایت می‌كند. منبع تجاری اولیه برای تامین سلولز چوب است.

چوب شبكه‌ای از الیاف‌های سلولزی بوده كه توسط لیگنین بهم چفت شده‌ است. لیگنین، پلیمر طبیعی دیگری است كه براحتی قابل تخریب و حذف از ساختار چوب است.

خمیر چوب طی فرآیندهای مختلفی تولید می‌شود كه در همه این فرآیندها پلیمر لیگنین شكسته شده و پس از شستن الیاف سلولزی در آب دور ریخته می‌شود. یك نمونه الیاف سلولزی چوبی فقط ده‌ها میكرون پهنا و حدود یك میلی‌متر طول دارد.

سلولز موجود در خمیر چوب پس از خشك‌شدن به قوام مناسبی می‌رسد. لایه سلولز موجود در خمیر چوب دارای خواص مكانیكی شبیه به یك حوله كاغذی مرطوب است كه به نظر نمی‌رسد این ماده از استحكام مناسبی برخوردار باشد؛ اما این موضوع قابل حل است.

با انجام پرداخت‌های بیشتر می‌توان الیاف سلولز را شكسته و آن را به نانوالیاف‌های ریزی كه هزاران بار كوچك‌تر از الیاف سلولزی است، تبدیل كرد.

در این نانو الیاف ریز سلولز به شكل دسته‌ای از رشته‌های دراز بدون انشعاب و سه‌بعدی از ملكول‌های گلوكز درآمده كه توسط یك پیوند هیدروژنی به هم متصل است.

پیوند هیدروژنی بین ملكول‌های سلولز نسبتا محكم بوده و باعث افزایش قدرت و استحكام نانو‌كریستال‌های سلولز می‌شود.

درون این نانوالیاف ریز فضاهایی وجود دارد كه در آنجا زنجیره‌های سلولز به موازات هم و به فاصله بسیار نزدیكی قرار گرفته‌ است. معمولا در یك نانو الیاف ریز چند فضای اینچنینی وجود دارد كه توسط فضاهای نامنظم از یكدیگر جدا می‌شود.

این فضاهای نامنظم به وسیله یك اسید قوی از بین رفته و نانو‌كریستال‌های بسیار محكم سلولزی به وجود می‌آید. در حال حاضر بازده فرآیند جداسازی نانو‌كریستال‌های سلولزی از خمیر چوب حدود 30 درصد است.

در حال حاضر برنامه‌ای برای ارتقای این بازده جزئی طرح‌ریزی شده، اما عامل محدودكننده در این میان نسبت میزان كریستال‌ها به سلولز نامنظم در منابع است.

در این برنامه كوتاه‌مدت، هزینه جداسازی نانو‌كریستال‌های سلولزی 10 دلار در هر كیلوگرم بوده، اما برای تولید در مقیاس بزرگ این میزان حدود یك تا دو دلار ترسیم شده است.

مقایسه استحكام و قدرت مواد شناخته‌شده‌ای مانند استیل، نانو تیوب‌های كربن، چوب بلوط، الیاف كربن و كولار 49 با نانو‌كریستال‌های سلولزی نشان می‌دهد تنها استحكام نانوتیوب‌های كربن بیشتر از نانوكریستال‌های سلولزی (CNC) بوده كه قیمت آن 100 برابر CNC است؛ البته مانند بسیاری از مواد CNC هم ماده كاملی نیست.

بزرگ‌ترین دشمن و عامل تخریب آن آب است؛ البته برای جلوگیری از ایجاد ساختار نامنظم در نتیجه رخنه‌كردن ملكول‌های آب بین ملكول‌های سلولز نیاز است كه كریستال‌های سلولزی در معرض آب 320 درجه سانتی‌گراد و فشار 250 اتمسفر قرار گیرند تا این نقیصه هم برطرف شود.

روش‌های مختلفی برای تبدیل‌كردن مواد كامپوزیت CNC به یك محصول با دوام در دنیای واقعی وجود دارد كه ساده‌ترین، اما محدودترین آنها استفاده از این مواد در جاهایی است كه در معرض آب نیستند.

روش دیگر تغییر شیمیایی سطح سلولزی این مواد به گونه‌ای است كه آب گریز بوده و جاذب آب نباشند. انجام این كار آسان بوده، اما ممكن است باعث تنزل قابل توجه خواص مكانیكی CNC‌ها شود.

روش سوم تركیب CNCها با موادی است كه علاوه بر ایجاد یك رابط آبگریز، خواص مكانیكی آنها را هم حفظ كند.

شاید عملی‌ترین روش این است كه بسادگی مواد كامپوزیت CNC را با یك روكش ضد‌آب پوشاند تا آنها را از معرض نفوذ آب در امان نگهدارد.

می‌توان مطمئن بود كه در آینده برای استفاده از چنین مواد مستحكم و قوی شاهد نوآوری​‌هایی خواهیم بود تا این نظریه‌ها را به عمل تبدیل كند.

منبع:gizmag
مترجم: آتنا حسن‌آبادی

زمان آخرین مطلب این کاربر: 2495روز قبل
دوشنبه 21/12/1391 - 13:2
MNdadashi ( تعداد مطالب : 2 ) ( تعداد نظرات : 0 )

دانشمندان دریافته اند که جهان در۱۵ میلیارد سال قبل براثر انفجار یک ماده با جرمی بسیار زیاد معادل آنچه در هستی وجود دارد، بوجود آمده است. در این فضای بیکران میلیاردها کهکشان، منظومه، ستاره، سحابی (توده های عظیم گاز)، سیاه چالهای فضایی و بسیاری اجرام ناشناخته دیگر وجود دارند، حال سؤال اینست که:»ما کجای این فضای بیکران هستیم؟«خانه ما در یکی از این کهکشانها بنام راه شیری قرار گرفته است. این کهکشان از مرکز انفجار بزرگ، در حدود۸ تا۱۰ میلیارد سال نوری فاصله دارد. تعداد ستارگان آن بین۲۰۰ تا۴۰۰ میلیارد عدد تخمین زده شده که بیشتر آنها از زمین قابل رویت نیستند. صدها هزار منظومه، توده های عظیم گاز و غبار بین فواصل ستارگان راه شیری قرار دارند. کهکشان راه شیری، مارپیچی بوده و جرمش در حدود۷۵۰ تا یک تریلیون جرم نجومی است. ساختار کلی آن شامل هسته مرکزی، یک دیسک با چند بازو به دور آن وهاله های غباری اطراف آنست. قطر دیسک در حدود۸۰ تا۱۲۰ هزار و ضخامت آن تقریباً۳ هزار سال نوری است. جای آن در فضا در بخش »مکان محلی« است که شامل۳ کهکشان بزرگ و۳۰ عدد کوچک است. فاصله اولین کهکشان بزرگ با آن،M۳۱ ، در حدود۲/۹ میلیون سال نوری بوده ولی فاصله آن تا کهکشانهای کوچکتر کمتر است.
همانگونه که اشاره شد این کهکشان دارای سه بخش است. بخش اول، مرکز کهکشان است که غبارهای کهکشانی مانع از مشاهده دقیق آن از روی زمین می شود. در نتیجه، تنها اطلاعات بدست آمده، حاصل دریافت امواج رادیویی از آن بوده است. آنچه مشاهده شده، حکایت از آن دارد که بخش مرکزی متشکل از یک هسته بسیار متراکم است. قطر آن در حدود۳۰۰۰ سال نوری و از سه قسمت مختلف تشکیل یافته است. در قسمت شرقی بقایای سوپرنواها و در بخش غربی هیدروژنهای یونیزه شده غیرعادی مشاهده شده است. قسمت مرکزی آن نیز بسیار متراکم بوده و به صورت فلکی کماندار موسوم است. در هر۱۰ میلیارد سال برخوردهای ستارگان در آن رخ می دهد. دریافت اشعه های ایکس و گاما از آن، نشانگر آنست که مرکز کهکشان مولد بسیار قوی این اشعه ها است. این اشعه ها از نتیجه نابودی چندین ماده بوجود آمده و نشان از وجود بسیاری از سوپر نواها در مرکز آن دارد.
مشاهدات دیگر نشانگر وجود یک سیاهچال بزرگ در آن است که قوه جاذبه بسیار زیاد آن توانسته بقیه ستارگان را در مدار خود نگهدارد. اختر شناسان با تلسکوپ۱۰ متری۲۰ عدد از ستارگان مرکز را در مدت۳ سال مورد مطالعه قرار دادند و دریافتند که سرعت این ستارگان به سمت هسته مرکزی در حدود هزار کیلومتر در ثانیه(۳/۶ میلیون کیلومتر در ساعت)بوده است. این امر نشان دهنده قدرت جاذبه فوق العاده این سیاهچال است.
با این سرعت فاصله تا خورشید را می توان در دو روز طی کرد. جرم این سیاهچال در حدود۲ تا۳ میلیون برابر خورشید است. کهکشان راه شیری با سرعتی در حدود۳۰۰ کیلومتر/ ثانیه (یک میلیون و هشتاد هزار کیلومتر در ساعت) به سمت صورت فلکی سنبله، »ویرگو«، در حرکت است.
بخش دوم کهکشان، دیسک است که بصورت یک صفحه بسیار پهناور بوده و به دور مرکز درجهت عقربه ساعت در گردش است. بیشترین ستارگان جوان از جمله منظومه شمسی در آن قرار دارند. این دیسک شامل مولکولهای اتمی و گاز H۲ و غبارهای کهکشانی است. دیسک دارای چند بازوی مختلف شامل پرساوش (پسر زاوش ودانا) از نامهای افسانه ای یونان، شکارچی ماهر یا سایگونز که منظومه شمسی ما در آن قرار دارد، دجاجه، قنطورس و حمل است. منظومه شمسی در بازویی قرار دارد که دارای غبارهای بسیار زیاد کهکشانی است و در نتیجه ما نمی توانیم بیش از چند هزار سال نوری عمق آنرا مشاهده کنیم. منظومه شمسی هر۲۰۰ تا۲۵۰ میلیون سال، با سرعتی نزدیک به۲۵۰ کیلومتر در ثانیه، یک دور کامل بدور کهکشان راه شیری می گردد. فاصله منظومه شمسی تا مرکز کهکشان راه شیری در حدود۲۸۰۰۰ سال نوری است.
بخش سوم ساختار این کهکشان هاله غباری به قدمت حدود۱۰ تا۱۵ میلیارد سال است که بیشتر ستارگان قدیمی در آن وجود دارند. این قسمت دارای گازهای بسیار داغ است که اشعه گاما را تولید می کند. وسعت این قسمت بدرستی معلوم نیست و شاید به صد و یا هزاران سال نوری برسد. این قسمت که اکثر ستارگان در آن دیده نمی شوند، بنام بخش تاریک نامیده شده است.
اگر بخواهیم عکس واقعی از این کهکشان بگیریم الزاماً باید از آن خارج شویم و این کار عملی نیست. چون بشر تاکنون نتوانسته از کهکشان خارج شود. به همین دلیل تصاویر بدست آمده بیشتر از اطلاعات دریافتی از مجموعه ستارگان رصد شده این کهکشان است. اگر شبها از مکانی کاملاً صاف و تاریک مانند یک صحرا به آسمان نگاه کنیم می توانیم نواری پهن از مجموعه عظیم ستارگان را مشاهده کنیم.
خانه ما در کهکشان راه شیری به اندازه قطره ای از یک دریای بیکران است. بشر کنجکاوانه بدنبال اسرار نهفته در آن در حال جستجو است و شاید روزی بتواند همسایه ای را برای خود بیابد.

زمان آخرین مطلب این کاربر: 2798روز قبل
شنبه 5/12/1391 - 17:55
hamidreza1404 ( تعداد مطالب : 12908 ) ( تعداد نظرات : 583 )

کشف قطعاتی از شهاب سنگ در روسیه

دانشمندان از کشف قطعات شهاب سنگی که چهار روز پیش درکشور سوریه سقوط کرده بود، خبر دادند.
 دانشمندان و اخترشناسان گفتند: قطعات بازمانده از شهاب سنگی که چهار روز پیش در حوالی دریاچه‌ای در نزدیکی کوه‌های اورال روسیه سقوط کرده بود را یافته‌اند.

این در حالی است که مقامات محلی، پیش‌تر اعلام کرده بودند که تحقیقات برای یافتن قطعات شهاب سنگ به نتیجه نرسیده است.

همزمان، گفته شده که تعدادی از قطعات یافت شده در اینترنت به فروش رفته است.

گروه پژوهشی اختر‌شناسان دانشکده اورال اعلام کردند که نزدیک به 50 قطعه از این شهاب سنگ را در نزدیکی دریاچه «چبارکول» یافته‌‌اند.

ویکتور گروخوفسکی، عضو ارشد آکادمی علوم روسیه در این باره گفت: آزمایشات اولیه نشان داده ‌است که این قطعات، بدون تردید، بخش‌هایی از شهاب سنگ بوده و حاوی انواع گوناگونی از مواد معدنی از جمله 10 درصد آهن است.

بر اثر سقوط و انفجار قطعات شهاب سنگ در استان چلیابینسک روسیه 1240 نفر از جمله 299 کودک زخمی شدند. بیشتر جراحات در نتیجه شکستن شیشه‌ پنجره‌ها و اصابت آن‌ها به ناظران این رویداد کم سابقه وارد شده است.
منبع: خبرگزاری فارس
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2658روز قبل
سه شنبه 1/12/1391 - 19:9
hamidreza1404 ( تعداد مطالب : 12908 ) ( تعداد نظرات : 583 )
فضانورد معروف به همراه همسر و فرزندانش در کره ماه
عکس یک فضانورد معروف به همراه همسر و فرزندانش متعلق به سال ۱۹۷۲ در کره ماه جا مانده و به این ترتیب این تصویر خانوادگی در تاریخ جاودانه شد.


شاید هیچ کس نمیداند که این تصویر بیش از ۴۰ سال روی کره ماه بوده است. فضانورد فضاپیمای آپولو۱۶ آقای ” چارلز دوک” نه تنها اولین انسانی است که جای پای خود را روی کره ماه ثبت کرد بلکه یک تصویر خانوادگی از خود، همسر و دو فرزندش روی کره ماه به یادگار گذاشت.
در ۲۳ آپریل سال ۱۹۷۲ این فضانورد به همراه ” جان یانگ” در ماموریت سفر فضایی خود به ماه رفتند و قبل از بازگشت آقای ” دوک” تصویری از خانواده خود که شامل همسر و دو فرزندش است را برای همیشه روی کره ماه باقی گذاشت.


پشت این عکس که به امضای همه اعضای خانواده رسیده است نوشته شده این تصویر :” این تصویر خانواده فضانورد “دوک” است ، از سیاره زمین که در آپریل سال ۱۹۷۲ روی کره ماه فرو آمد.
آپولو ۱۶ دهمین ماموریت فضایی سازمان هوا و فضا امریکا و پنجمین ماموریت به کره ماه بود. آقای دوک با سن ۳۶ سال جوانترین فردی است که تا کنون به ماه سفر کرده است.

زمان آخرین مطلب این کاربر: 2658روز قبل
سه شنبه 1/12/1391 - 0:58
amirr89 ( تعداد مطالب : 38737 ) ( تعداد نظرات : 5235 )
دانشمندان سازمان هواشناسی آمریکا با جمع‌آوری داده‌های محل فرود شهاب‌سنگها بر روی زمین توانسته‌اند یک نقشه از این مناطق را تهیه کنند.
 خبرگزاری ایسنا:  دانشمندان سازمان هواشناسی آمریکا با جمع‌آوری داده‌های محل فرود شهاب‌سنگها بر روی زمین توانسته‌اند یک نقشه از این مناطق را تهیه کنند.

 این نقشه شامل مناطقی است که دانشمندان در آنجا توانسته‌اند شهاب سنگ یا دهانه برخوردی آنها را کشف کنند.

برخی از این دهانه‌ها بسیار قدیمی بوده و به سال 2300 قبل از میلاد باز می‌گردند.

این نقشه تنها به نمایش مناطقی پرداخته که تا به امروز شناسایی شده‌اند و از نمایش نواحی کشف نشده احتمالی خودداری کرده است.



کشور ایران نیز از این برخوردها در امان نبوده است
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2010روز قبل
دوشنبه 30/11/1391 - 10:15
ya mahdi10 ( تعداد مطالب : 42209 ) ( تعداد نظرات : 4507 )
اگر ستاره سهیل را پیدا کردید، در فاصله 15 تا 36 درجه جنوب غربی آن به دو توده میله‌ای از نور برخورد خواهید کرد که قطعاتی جدا شده از کهکشان راه شیری به نظر می‌آیند امّا در حقیقت آنها فقط کهکشان‌هایی نزدیک به کهکشان ما هستند. این دو کهکشان، ابرهای ماژلانی بزرگ و کوچک نامیده می‌شوند. این ابرها به دلیل نزدیکی به قطب جنوب آسمانی فقط در نیمکره جنوب قابل مشاهده هستند.

ستاره «عیوق» که از نظر درخشندگی، ششمین ستاره درخشان آسمان است و حدود ساعت 8 شب در بالای سر ما دیده می‌شود.

ستاره‌های «شعرای یمانی»، «شعرای شامی» و «ابط الجوزاء» هنوز هم تشکیل دهنده مثلث زمستانی در آسمان شامگاهی هستند. اگر درمیان این ستاره‌ها کمی دقت کنیم، یک صورت فلکی کم نور به نام «تک شاخ» را پیدا خواهیم کرد. این صورت فلکی به دلیل قرار گیری در بین ستاره‌های پر نور مثلث زمستانی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. در این صورت فلکی به یک ستاره سه گانه و کم نور بر می‌خوریم که «تبای تک شاخ» نام دارد و به وسیله تلسکوپ‌های کوچک هم دیده می‌شود. البته با بزرگنمایی اندک یک ستاره دوگانه به نظر می‌رسد اما با بزرگنمایی بیشتر می‌توان همدم کوچک‌تر دیگر آن را نیز تشخیص داد.

ستاره دیگر تک شاخ به «اپسیلون ـ تک شاخ» مشهور است، یک دوگانه به شمار می‌رود و با تلسکوپ‌های کوچک قابل تفکیک است که ستاره اصلی یک آبی ـسفید با قدر 4/4 و همدم آن زرد رنگ با قدر 7/6 است. صورت فلکی تک شاخ دارای دو خوشه ستاره‌ای است که اطراف هر کدام از آنها را سحابی‌های تازه متولد شده‌ای احاطه کرده اند.

یکی از این خوشه‌ها با نام 2244 NGCشامل مجموعه‌ای از ده‌ها ستاره با قدر 6 است. این خوشه سطحی فضایی برابر قرص ماه را بر دارد و می‌توان آن را با دوربین چشمی یا یک تلسکوپ کوچک دید. در اطراف این خوشه، ابری از گاز دیده می‌شود که به سحابی «رزتا» معروف است. این سحابی را باید با تلسکوپ‌های قوی دید و اگر شرایط رصدی مناسب باشد می‌توان آن را با دوربین چشمی دید که در این صورت به صورت‌هاله‌ای ضعیف دیده می‌شود.

اگر دو درجه از خوشه ستاره‌ای 2244 NGCبه طرف بالا برویم، ستاره‌ای به نام «پلاسکت» را مشاهده خواهیم کرد که سنگین ترین ستاره دوگانه شناخته شده است. هر دو ستاره پلاسکت با جرم 50 برابر خورشید و ابرغول آبی هستند که از انواع ستارگان ابر سنگین به شمار می‌روند. باید گفت که با هیچ تلسکوپی نمی توان این دو ستاره را از هم تفکیک کرد و ستاره شناسان فقط از راه تجزیه و تحلیل نورهای این دو ستاره با طیف سنج می‌توانند تشخیص دهند که این یک ستاره دوگانه است. اما خوشه ستاره‌ای دیگر به نام 2264 NGCاست که با تلسکوپ‌های کوچک و دوربین‌های چشمی می‌توان ده‌ها ستاره تشکیل دهنده آن را به شکل یک نیزه دید. درخشان ترین ستاره این خوشه «اِس ـ تک شاخ» نام دارد که ستاره‌ای متراکم، داغ و آبی ـ سفید با قدر 7/4 است. این خوشه ستاره‌ای نیز در ابر درخشانی از گاز به نام سحابی مخروطی قرار دارد که با تلسکوپ‌های کوچک می‌توان آن رادید.

اما شعرای یمانی درخشان ترین ستاره آسمان با رنگ سفید خود در این شب‌های سرد برای علاقه مندان به نجوم گرما بخش است. اگر با یک تلسکوپ قوی به این ستاره خیره شویم می‌توانیم همدم کوچک آن را ببینیم که یک کوتوله سفید به شمار می‌رود. این کوتوله سفید را «شعرای یمانی –B » می‌نامند. این ستاره آن قدر کوچک است که قطری معادل دو برابر کره زمین دارد و به همین دلیل کوتوله سفید نام دارد. اما این کوتوله سفید با وجود کوچکی دارای وزنی برابر وزن خورشید است زیرا آن چنان فشرده شده است که این همه جرم در حجمی به این کوچکی جای گرفته است به عبارتی دیگر، یک تکه به اندازه یک سکه از ستاره شعرای یمانی – Bمعادل چندین تن وزن دارد.

ستاره شعرای شامی در صورت فلکی کلب اصغر نیز یک همدم کوتوله سفید دارد ولی مشاهده آن مشکل‌تر از همدم شعرای یمانی است.

هر چند که ستاره سهیل از نظر درخشندگی دومین ستاره درخشان نیمکره شمالی و پس از ستاره شعرای یمانی است ولی در اصل این ستاره بسیار داغ تر، بزرگ‌تر (15 برابر) و درخشنده‌تر (30 برابر) از ستاره شعرای یمانی است. در واقع ستاره سهیل 9 برابر دورتر از ستاره شعرای یمانی است. ستاره سهیل در مناطق پایین‌تر از 32 درجه عرض شمالی حدود 2 ساعت پس از شعرای یمانی طلوع می‌کند.

صورت فلکی کلب اکبر نیز دارای دو خوشه ستاره‌ای زیبا است که با تلسکوپ‌های کوچک هم دیده می‌شوند. درست در طرف جنوبی ستاره شعرای یمانی می‌توانیم خوشه 41 Mرا پیدا کنیم که سطحی معادل قرص ماه را در آسمان در بر می‌گیرد. اگر شرایط رصدی آسمان خوب باشد می‌توانیم آن را با چشم غیر مسلح به صورت لکه‌ای مات ببینیم. خوشه 41 Mشامل 50 ستاره غول نارنجی با قدر 7 است. خوشه دیگر صورت فلکی کلب اکبر با نام 2362 NGCخوانده می‌شود که این خوشه یک ستاره مرکزی دارد و این ستاره یک ابر غول آبی با قدر 4 است که «تاو» نام دارد و حدود 30 هزار برابر درخشان‌تر از خورشید است. خوشه2362 NGCحدود 40 ستاره قابل دیدن توسط تلسکوپ‌های کوچک را شامل می‌شود.

حدود ساعت 10 شب می‌توانیم ستاره‌های «کاستور» و «پولوکس» را تقریباً در وسط آسمان ببینیم. ساکنان نواحی شرقی ایران می‌توانند ستاره نارنجی رنگ «سماک رامح» را در افق شرقی ببینند که کم کم در حال بالا آمدن است و خبر از آمدن بهار در آینده‌ای نزدیک می‌دهد.
زمان آخرین مطلب این کاربر: 2802روز قبل
سه شنبه 10/11/1391 - 14:30
taghvimi ( تعداد مطالب : 10405 ) ( تعداد نظرات : 2225 )

کاوشگر «پیشگام» با موفقیت به فضا پرتاب و بازیابی شد

دانشمندان و متخصصان فضایی جمهوری اسلامی ایران موفق شدند با ارسال موجود زنده به فضاو تحقیقات زیستی که در انحصار چند کشور معدود است را برای کشورمان به ارمغان آوردند.
به گزارش گروه علمی باشگاه خبرنگاران به نقل از روابط عمومی سازمان فضایی ایران،همزمان با 17ربیع الاول،  میلاد باسعادت نبی گرامی اسلام حضرت محمد (ص) و امام جعفر صادق (ع) و در آستانه دهه مبارک فجر، دانشمندان و متخصصان فضایی جمهوری اسلامی ایران موفق شدند با برداشتن گام بلند دیگری در عرصه فناوری پیشرفته فضایی، ارسال حیات به فضا و تحقیقات زیستی که در انحصار چند کشور معدود است را برای کشورمان به ارمغان آوردند.

پروژه ارسال حیات به فضا که با مدیریت یکپارچه سیستمی و تلاش دانشمندان سازمان فضایی ایران به مورد اجرا گذاشته شده، توسط سازمان صنایع هوافضای وزارت دفاع تا ارتفاع مورد نظر پرتاب و پس از طی مراحل پیش‌بینی شده و رسیدن به سرعت، شتاب و ارتفاع مورد نظر، مجدداً به زمین بازگشته و موجود زنده با موفقیت بازیابی گردید.

کاوشگر پیشگام از چهار بخش شامل:

1- مجموعه موتور، متشکل از اجزای قفسه دم، بالک‌های پایدارساز، بلوک تنظیم ارتفاع، موتور و نازل؛

2- سکوی پرتاب برای پرتاب مجموعه؛

3- ایستگاه های زمینی برای برقراری ارتباط با کاوشگر و دریافت اطلاعات به صورت زمان واقعی؛

4- محموله‌ که از اجزای کپسول زیستی سامانة خدمات (الکترونیک، مخابرات و پردازش)، جدایش سازه و جدایش بازیاب موجود زنده تشکیل شده است.

دسترسی به ارتفاع بیش از 120 کیلومتری، ارسال موجود زنده (میمون) با فیزیولوژی شبیه انسان، بومی‌سازی فناوری طراحی، ساخت و پرتاب کپسول زیستی، بازیابی سالم محموله، تله‌متری ثبت داده‌های محیطی، زیستی و تصاویر در تمامی مراحل پرتاب و تعیین بارهای اکوستیکی محفظه از اهدافی بود که با پرتاب کاوشگر پیشگام و بازیابی آن حاصل گردید.

گفتنی است کاوشگرها بطور عمومی برای بررسی جو، داده‌برداری از لایه‌های میانی اتمسفر و بررسی لایه‌های مختلف آن؛ مطالعات مربوط به قطب مانند بررسی شفق قطب؛ مطالعات پرتوهای کیهانی مانند اشعه ایکس، ماوراء بنفش و مادون قرمز؛ زیست شناسی و پرتاب موجودات زنده کوچک و رشد سلول‌های بنیادی در فضا؛ ستاره‌شناسی، رصد خورشید، بررسی کسوف؛ مطالعه جاذبه ناچیز؛ بازیابی محموله؛ توسعه فناوری‌های فضایی مانند ورود به جو و جدایش؛ آزمایش تراشه‌ها و مدارات الکترونیکی فضایی؛ افزایش قابلیت اطمینان پرتاب‌های فضایی با انجام تست‌های مکرر بکار می‌روند./س

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1755روز قبل
دوشنبه 9/11/1391 - 22:0
  • تعداد رکورد ها : 1738