alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )



تاول زدن پوست یکی از علائم بیماری EB است.

اپیدرمولیز بولوسا (EB) یک بیماری ارثی در بافت‌های پوستی می‌باشد که در پوست و غشای مخاطی ایجاد تاول می‌کند. شیوع این بیماری ۱ در ۵۰۰۰۰ است. شدت بیماری از ملایم تا کشنده تغییر می‌کند. این بیماری از یک جهش ژنتیکی در کراتین یا کلاژن ایجاد می‌شود  این بیماری در تمامی گروه های قومی و نژادی رخ می دهد و به طور مساوی بر مردان و زنان اثر می کند.

بیماری «ای‌بی»
بیماری «ای‌بی» یک نوع بیماری پوستی تاولی در پوست و غشای مخاطی است که معمولا به دو صورت بروز پیدا می‌کند،در دسته اول افراد به صورت مادر زادی به این بیماری مبتلا می‌شوند و دسته دیگر در بدو تولد دچار این بیماری می‌شوند.

نوع اکتسابی این بیماری در بزرگسالی بروز می‌کند و بیشتر در بیماری‌های خودایمنی دیده می‌شود، بروز و ظهور این بیماری سن خاصی ندارد و در هر سنی ایجاد می‌شود، فقط در نوع مادرزادی است که نوزادان به آن دچار می‌شوند.

افرادی که به صورت ژنتیکی و مادرزادی به این بیماری دچار می‌شوند ممکن است دچار حساسیت‌های غذایی نیز بشوند و این در حالی است که بیماران نباید حساسیت‌های غذایی داشته باشند چون این بیماران مشکلات غذایی عمده‌ای دارند.

علت بیماری ای بی:

این بیماری انواع گوناگونی دارد که به جهش ژنی و تغییرات ژنی نیز مربوط می‌شود و مشکلات بیشتری را می‌تواند در فرد بیمار ایجاد کند. بیماران «ای‌بی» دارای مشکلات خاصی هستند که به دو صورت بیماری ژنتیکی غالب و بیماری ژنتیک مغلوب دسته‌بندی می‌شود. آن دسته از افراد که دارای بیماری ژنتیک مغلوب هستند ممکن است در خانواده‌هایی متولد شوند که ازدواج‌های فامیلی در آنجا زیاد صورت می‌گیرد.

نوع غالب این بیماری در ازدواج‌های غیرفامیلی هم اتفاق می‌افتد و دیده می‌شود افرادی که هیچ نسبت فامیلی هم ندارند، فرزندانشان به این بیماری دچار می‌شوند. باتوجه به فراوانی و تعداد بیمارانی که به این بیماری دچار می‌شوند جزو بیماری‌های نادر محسوب می‌شود یعنی به‌طور متوسط فراوانی این بیماری در دنیا 1 به 10 هزار نفر است که البته این نرخ در ایران کمتر است و تعداد افراد کمتری به این بیماری مبتلا می‌شوند.

بیماری «ای‌بی» یک نوع بیماری پوستی است.

علایم بیماری اپیدرمولیز بولوسا (EB)
خرخر کردن صدا، سرفه یا مشکلات تنفسی دیگر
ریزش مو
تاول زدن نزدیک چشم و بینی
تاول زدن نزدیک دهان و گلو و ایجاد مشکل در خوردن و بلعیدن
تاول زدن پوست بعداز آسیب های جزیی یا تغییر دما
وجود تاول در بدو تولد
مشکلات دندانی مثل پوسیدگی
وجود میلیا (جوش های سفید کوچک)
از دست دادن یا تعییر شکل ناخن

روش تشخیص بیماری EB:
متخصصان پوست می توانند تشخیص دهند کجای پوست در حال جداسازی برای شکل دهی تاول ها است و اینکه با انجام بافت برداری بفهمند یک شخص مبتلا به چه نوع ای.بی است.

پیشگیری از بیماری اپیدرمولیز بولوسا:
اپیدرمولیز بولوسا یک بیماری سخت، گاهگاهی دردناک، و اغلب بدنما است. اکثر افراد بزرگسال با علائم ای بی یا کسانی که می دانستند آنها حامل ژن هستند به کم کردن نسل های آینده، شامل امکان نسل خود آنها، از این وضعیت تمایل خواهند داشت.

با شناخت از جهش (دگرگونی) های ژن مخصوص که علت ای بی است، هم اینک امکان دارد که جهش ژن مخصوص را در خانواده تعیین کنیم و سپس تست های پیش از تولد روی زن باردار را با یک جنین در خطر ای بی برای تعیین وضعیت جنین، هدایت کنیم. همچنین، یک مشاور ژنتیکی می تواند اطلاعاتی در رابطه با احتمال گذر ژن برای ای بی به کودکان عرضه کند و مشاوراتی در رابطه با بارداری (بچه داری) آینده عرضه کند. مشاوره ی ژنتیکی می تواند یک گام مهم در کمک به خانواده ها در رابطه با تصمیم گیری در رابطه با برنامه ریزی خانواده ی آنها باشد.

برای افرادی که قصد بچه دار شدن دارند و سابقه ای بی در خانواده‌شان وجود دارد، رایزنی ژنتیکی با پزشک توصیه می شود. در حین بارداری تست هایی برای برای تشخیص جنین وجود دارد که می توان در ۸ تا ۱۰ هفتگی بارداری هم انجام شود. بسیاری از افراد مبتلا به ای پی ناشی از ازدواج فامیلی والدین می باشد. برای پیشگیری از ازدواج فامیلی پرهیز کنید.

بیماران مبتلا به ای بی که از استروید برای مدتی طولانی تر از یک ماه استفاده می کنند، ممکن است به کلسیم و ویتامین D کمکی نیاز داشته باشند تا از پوکی استخوان جلوگیری شود.

بیماری ای بی یک بیماری ژنتیکی و مادرزادی است.

درمان بیماری اپیدرمولیز بولوس:
تحقیقات اخیر برای درمان این بیماری برروی تغییر کراتین حاصل در پوست متمرکز شده است تا کنون 54 ژن شناخته شده است .

افراد مبتلا به اشکال خفیف ای بی ممکن است درمان گسترده ای نیاز نداشته باشند. در هر صورت، آنها باید برای بازداشتن تاول ها از شکل گیری و پیشگیری از عفونت زمانی که تاول ها رخ می دهند، کوشش کنند. افراد مبتلا به اشکال نمایان (غالب) و نهفته (مغلوب) ممکن است عارضه های بسیاری داشته باشند و به حمایت روانی همراه با توجه به مراقبت و محافظت از پوست و بافت های نرم نیاز داشته باشند.

بیماران، والدین، یا مراقبان دیگر نباید احساس کنند که آنها باید با تمامی جنبه های پیچیده ی مراقبت ای بی به تنهایی روبرو شوند. دکترها، پرستاران، مددکاران اجتماعی، افراد روحانی، روانشناسان، متخصصان تغذیه، و گروه های پشتیبانی والدین و بیماران وجود دارند که می توانند در مراقبت شرکت کرده و حمایت اطلاعاتی و احساسی تامین کنند.

منابع:nadernews.com

shafanosh.mihanblog.com
coca.ir

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1960روز قبل
شنبه 2/3/1394 - 0:1
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )



گر گرفتگی در دوران یائسگی در شب میتواند سه دقیقه یا بیشتر طول بکشد

راههای مقابله با علائم یائسگی در زنان

در یائسگی گر گرفتگی تان را کاهش دهید
دفتر یادداشتی تهیه کنید و در دوران یائسگی گرگرفتگیهای خود را ثبت کنید. ببینید چه چیزهایی باعث این حالت میشوند؟ کافئین، الکل، دمای بالا، استرس و غیره همه از علائم یائسگی هستند. وقتی دچار گر گرفتگی شدید، تنفس خود را عمیق و آهسته کنید، از بینی دم عمیق و از دهان باز دم عمیق. در موارد شدید با پزشک صحبت کنید.

-- کیفیت خوابتان را بهتر کنید
مشخص شده است که یوگا، تای چای و مدیتیشن به بهبود خواب کمک می کنند.در دوران یائسگی هر گونه ورزشی در این زمینه موثر است، فقط سه ساعت پیش از خواب نباید ورزش انجام شود. قبل از خواب نوشیدنی الکلی مصرف نکنید چون شما را در شب بیدار میکند. به جای آن میتوانید شیر گرم بنوشید. شیر حاوی ماده ای است که به آرام سازی شما کمک میکند. اگر این اقدامات موثر نبود، از رختخواب خارج شوید و مطالعه کنید تا زمانی که خوابتان بگیرد. اگر مشکل هنوز ادامه دارد، با پزشک صحبت کنید.

-- جلوی ریزش موها را بگیرید
یکی از عوارض یائسگی زنان ریزش مو است .موها در این دوره ریزش بیشتری داشته و کم پشت می شوند. در عین حال، در جاهایی که نباید برویند، ظاهر می شوند مثل چانه، گونه و غیره. برای حفظ موهای سر، هنگام خرید محصولات رنگ مو، دقت کنید مواد شیمیایی ناملایمی نداشته باشند. از آفتاب که پوستتان را خشک می کند، دوری کنید. اگر موی زاید در صورتتان رشد می کند با متخصص پوست صحبت کنید.

میگرن در دوران یائسگی می تواند شدت بگیرد

-- در دوران یائسگی زنانه تعریقهای شبانه را کاهش دهید
گر گرفتگی در دوران یائسگی در شب میتواند سه دقیقه یا بیشتر طول بکشد. این حالت، شما را خیس عرق کرده و از خواب بیدار میکند. اما شما برای خنک نگه داشتن خود در این شرایط میتوانید اقداماتی انجام دهید: به جای لباس خواب کلفت یا پلاستیکی، از لباس خواب نازک و نخی استفاده کنید. یک کیسه نخود یخ زده زیر بالش خود بگذارید. بالش را در طول شب جا به جا کنید و صورت خود را روی سمت خنک بالش بگذارید. از پتوی نازک با لحاف ضخیمی در روی آن، استفاده کنید. از پنکه یا هواکش برای ایجاد جریان هوا در اتاق خواب استفاده کنید.

-- به بدن خود یاری برسانید
تغییرات هورمونی در یائسگی زنانه موجب خشکی واژن می شوند در نتیجه رابطه جنسی ممکن است دردناک شود. خوشبختانه محصولات زیادی امروزه وجود دارند که میتوانند به شما کمک کنند. از لوبریکانتهای واژنی بر پایه آب یا مرطوب کننده واژن بدون نسخه استفاده کنید. همچنین در دو ران یائسگی میتوانید از پزشک بخواهید حلقه یا کرم واژن یا داروهایی برای خشکی واژن و دشواری رابطه جنسی برایتان نسخه کند. هر قدر بیشتر رابطه جنسی داشته باشید، جریان خونتان بهتر شده و سلامت واژن بهتر حفظ می شود.

--میل جنسی خود را افزایش دهید
برای درمان و جلوگیری از یائسگی زمان بیشتری برای رابطه جنسی بگذارید. ماساژ و اقدامات دیگر رابطه جنسی را امتحان کنید. علاوه بر تغییرات هورمونی، عوامل دیگری نیز میتوانند تاثیر بگذارند. با پزشک درباره مشکلات خواب، مشکلات مثانه یا احساس افسردگی یا استرس صحبت کنید.

-- به کاهش نوسان خلق کمک کنید
همانند سندرم پیش از قاعدگی، پس از یائسگی زنانه نیز تغییرات خلق، انرژی منفی، گریه و ... طبیعی است. اگر در گذشته سندرم پیش از قاعدگی شدیدی تجربه میکردید، تغییرات هورمونی در این زمان نوسان خلق حتی شدیدتر از گذشته ایجاد می کنند. یوگا و تای چای میتوانند در این زمینه نیز مفید باشند. بنابراین می توانید در کنار دیگران از این فعالیتها بهره ببرید. قرص ضد بارداری با دوز پایین، داروهای ضد افسردگی و حتی درمانهای جایگزین گاهی اوقات برای تغییرات خلق تجویز می شوند.

زنانی که بیشتر دچار یائسگی می شوند، مشکلات حافظه بیشتری دارند

-- سردرد را از خود دور کنید
میگرن در دوران یائسگی می تواند شدت بگیرد یا حتی برای اولین بار در زندگی، خود را نشان دهد. دفتر یادداشت روزانه داشته باشید تا ببینید چه محرکهایی برایتان سردرد ایجاد می کنند و در صورتی که سردرد اتفاق می افتد، با گر گرفتگی همراه است یا نه. با پیدا کردن الگوی سردرد میتوانید از رخ دادن آن جلوگیری کنید.

مثلا اگر گرسنگی محرک سردردتان است، در طول روز تعداد بیشتر وعده های غذایی کم حجم مصرف کنید. کمبود خواب اگر موجب سردردتان میشود، در صورتی که خواب مناسب و کافی در شب ندارید، در روز چرت بزنید. درمانهای سردرد بسیار متفاوتند و میتوانند به پیشگیری از میگرن، کاهش دفعات یا شدت آن کمک کنند. میتوانید در این زمینه با پزشک خود صحبت کنید.

-- دوران جوش فرا رسیده است
انتظار دارید آکنه تنها مربوط به دوران نوجوانی تان باشد نه دهه پنجاه زندگی اما چنین نیست. آکنه در دوران یائسگی نیز شایع است. مرتبا از مرطوب کننده، ضد آفتاب، شوینده و محصولات دیگر مراقبت از پوست که دارای مواد شیمیایی ملایم هستند، استفاده کنید. دقت کنید روی این محصولات عبارت " بدون چربی" یا "غیر کومدوژن" یا "غیر آکنه زا" درج شده باشد. حتی شدیدترین موارد نیز به مرور زمان و با کمک متخصص پوست رفع می شود.

-- از سردرگمی روانی خارج شوید
به خاطر داشته باشید در مورد مغز هر چه از آن استفاده نکنید، ضعیفتر می شود، بنابراین باید با افکار گیج کننده مقابله کنید و متمرکز بمانید. مغز خود را به شیوه های جدید به چالش بکشید. چیزهای جدید یاد بگیرید (مانند زبان جدید یا کار جدید). استرس خود را کاهش دهید. زنانی که بیشتر دچار یائسگی می شوند، مشکلات حافظه بیشتری دارند.
منبع : seemorgh.com

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1960روز قبل
پنج شنبه 31/2/1394 - 19:10
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )



عرق‌کردن به کنترل دمای بدن و دفع مواد زائد بدن از راه پوست هم می‌شود.

شاید برای شما هم پیش آمده که صبح زود به حمام بروید، لباس‌های تمیز بپوشید و برای انجام کارهای روزانه از خانه خارج شوید، ولی چند ساعت بعد احساس کنید خیس عرق شده‌اید و لباس‌هایتان هم بوی خوبی نمی‌دهند. اینجاست که حس بدی پیدا می‌کنید و از این می‌ترسید که بوی بدنتان برای دیگران آزاردهنده باشد.

البته فرقی نمی‌کند در چه فصلی باشیم، اما در تابستان به علت گرمای هوا این مشکل بیشتر ایجاد می‌شود که هم برای خود فرد و هم دیگران غیر قابل تحمل است. البته مصرف عطر و اسپری و ژل حمام تا حدی کمک‌کننده است، اما پیش از هر چیز باید متوجه شوید که آیا عرق‌کردنتان طبیعی است یا می‌تواند نشانه بیماری خاصی باشد؟ چطور از شر عرق‌کردن‌های بیش از حد خلاص شویم؟ با ما همراه باشید تا به پاسخ این پرسش‌ها برسید.

تعریق مکانیسمی است که به وسیله آن دمای بدن که به دلایل مختلفی مثل گرما، فعالیت‌ بدنی و غذا خوردن افزایش یافته است، پایین می‌آید. عرق‌کردن علاوه بر کنترل دمای بدن باعث دفع مواد زائد بدن از راه پوست هم می‌شود. به طور کلی تعریق یک امر طبیعی به حساب می‌آید و وقتی بیماری تلقی خواهد شد که بیش از حد و آزاردهنده باشد.

باید بدانید اختلالات غدد مثل پرکاری غده تیروئید، استرس، عوارض ناشی از مصرف داروهای مختلف مثلا قرص‌های ضدافسردگی، سرطان (که بیشتر باعث تعریق شبانه می‌شود)، کاهش قندخون یا هیپوگلیسمی، تغییرات هورمونی، گاهی اوقات بالا بودن فشار خون، مشکلات تغذیه‌ای، درد شدید، تب به دنبال عفونت و... باعث افزایش تعریق بدن می‌شوند که با برطرف شدن مشکلات گفته شده عرق‌کردن هم به حالت طبیعی برمی‌گردد.

چرا زیاد عرق می‌کنیم؟
افزایش تعریق بدن یا به دلیل افزایش تعداد غدد عرق بدن است که در نقاطی از بدن افزایش پیدا کرده یا به دنبال افزایش میزان ترشح غدد عرق اتفاق می‌افتد. حتی گاهی اوقات عرق‌کردن به دلیل هر 2 علت گفته شده است. باید بدانید تعریق بیش از حد در اصطلاح پزشکی هایپرهیدروز نام دارد و معمولا هم روی اندام‌هایی مثل زیر بغل، کف دست‌ها و پاها یا کشاله ران تاثیر می‌گذارد.

در این بیماری علاوه بر تعریق زیاد و رطوبت بیش از حد پوست، عوارضی مثل خشکی و پوسته‌پوسته ‌شدن همراه با ایجاد ترک‌خوردگی پوست هم ممکن است ایجاد شود. البته هایپرهیدروز به 2 گروه اولیه و ثانویه تقسیم می‌شود؛ هایپرهیدروز ثانویه در بزرگسالی بروز پیدا می‌کند و برخلاف هایپرهیدروز اولیه، هم در بیداری و هم در حین خواب رخ می‌دهد. در چنین شرایطی پزشک با انجام آزمایش به علت اصلی تعریق که می‌تواند به دلیل استرس یا بیماری‌های زمینه‌ای باشد، پی می‌برد و درمان آغاز می‌شود.

چطور از شر عرق‌کردن‌های بیش از حد خلاص شویم.

درمانی برای توقف تعریق بیش از حد
روش‌های مختلفی برای درمان تعریق زیاد وجود دارد. به عنوان مثال استفاده از محلول کلریدآلومینیوم که به محلول ضدتعریق شهرت دارد، یکی از بهترین گزینه‌ها است که البته غلظت مناسب دارو حتما باید از سوی متخصص پوست تعیین شود. در این نوع درمان به بیمار توصیه می‌شود روزی 2 تا 3 مرتبه محلول را به کف دست و پاها، زیر بغل، کشاله ران و... اسپری کند.

در این بین نباید فراموش کنید اگر علت عرق‌ریزی، بیماری خاصی باشد، ابتدا باید بیماری را درمان کرد در غیر این صورت راهکارهای درمانی گفته شده چندان موثر نخواهد بود.

با بیان این‌که بهترین درمان، حذف عامل ایجادکننده تعریق زیاد است، اضافه می‌کند: بوتاکس به صورت دوره‌ای یکی از بهترین روش‌های درمان تعریق‌های زیاد بویژه در فصول گرم است که حتما باید توسط متخصص پوست تزریق شود. اگر هم مشکل بیمار با درمان‌های گفته شده حل نشود، پزشک در نهایت جراحی سمپاتکتومی یا قطع عصب سمپاتیک در کف دست یا پا را پیشنهاد می‌کند.

علت و درمان عرق سرد
عرق سرد مشکلی است که گاهی اوقات با آن مواجه‌ می‌شویم. ابتلا به بیماری‌های ویروسی مثل آنفلوآنزا، عفونت‌های جدی‌ ناشی از بیماری سل یا ایدز، استرس و اضطراب، میگرن، یائسگی، مشکلات قلبی ـ عروقی و... از جمله عواملی هستند که می‌توانند باعث ایجاد عرق سرد در بدن شوند. در چنین شرایطی مراجعه به پزشک، معاینات بالینی، گرفتن شرح حال و حتی انجام آزمایش برای تشخیص بیماری زمینه‌ای موضوع بسیار مهمی است، چرا که نوع درمان را مشخص می‌کند.

چطور از شر عرق‌کردن‌های بیش از حد خلاص شویم.

یک مام ضدعرق‌ گیاهی
به گفته متخصصان طب سنتی برای پیشگیری از تعریق زیاد و بدبو شدن عرق بدنتان، وقتی می‌خواهید از خانه خارج شوید، یک دستمال کاغذی آغشته شده به شامپو یا صابون یا آبلیمو (یکی از اینها و نه همه باهم) را به محل‌های عرق ریزش مثلا زیر بغل بمالید. همچنین گیاه رزماری که به اکلیل کوهی نیز شهرت دارد، در کاهش تعریق بدن اثر بسزایی دارد. برای تهیه یک پودر گیاهی ضدعرق می‌توانید ترکیبی از 50 گرم پودر برگ رزماری و 200 گرم تالک (پودر بچه) را با هم مخلوط کنید و روزی 2 تا 3 بار در ناحیه زیر بغل بمالید.

مقابله با بوی بد پاها
بسیاری از افراد از بوی بد پاهایشان در عذاب هستند، چرا که وقتی پاها برای مدت طولانی در کفش می‌ماند، بشدت عرق می‌کند و بوی نامطبوعی تولید می‌شود. حالا فرض کنید مجبور شوید در چنین شرایطی کفش‌هایتان را در بیاورید و وارد یک محیط سربسته شوید. حتی تصور این صحنه شبیه کابوس است. اگر شما هم جزو افرادی هستید که بوی عرق پاهایتان تند و زننده است، توصیه می‌کنیم هر روز پاهایتان را با آب گرم و صابون بشویید و پس از شستن کاملا خشک کنید.

از طرفی قرار دادن پاها در محلول آب نمک (نصف فنجان نمک در یک لیتر آب) هم در کنترل تولید عرق موثر است. همچنین می‌توانید مقداری چای را در یک لیتر آب بجوشانید و بعد از خنک شدن، پاهایتان را مدت نیم ساعت داخل آن قرار دهید و پس از خشک کردن پاها از آرد نشاسته ذرت استفاده کنید تا به مرور زمان تعریق پاها کمتر شده و بوی بد پاها رفع شود. پیش از پوشیدن کفش نیز مقداری نشاسته ذرت یا پودر شیرین بیان داخل کفشها بپاشید. در عین حال قرار دادن بوگیرهای حاوی پودر زغال و زاج سفید (موجود در داروخانه‌ها) در کفش در رفع بوی بد عرق پا مؤثر است.
منبع:tabnak.ir

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1960روز قبل
پنج شنبه 31/2/1394 - 19:9
raha52 ( تعداد مطالب : 977 ) ( تعداد نظرات : 51 )
صدای خوشایند یک بمب

معمولا برای همه ما پیش می آید که بر اثر خستگی جسمی، یک کش و قوس به بدن خود می دهیم. بر اثر عادت فشاری را روی انگشتان خود وارد می کنیم یا با کج و راست کردن گردن و کمر که بر اثر خستگی ها لذت شنیدن صدای شکستن قولنج را به جان بخریم.

به گفته متخصصان علت قولنج کردن مفاصل، ایجاد حباب های گاز دی اکسید کربن (CO2) است که با افزایش حجم داخل مفصل نوعی احساس تنگی در فواصل مفصلی ایجاد می کند و افراد با خم کردن مفصل شان، حباب به وجود آمده را می ترکانند و به اصطلاح قولنج شان شکسته می شود. در این حالت حجم مفصل به حالت عادی و طبیعی خود بر می گردد، اما این برگشت پذیری همیشگی نیست و به همین دلیل هم شکستن قولنج با آن صدای خوشایند به یک عادت تبدیل خواهدشد.



آمار قولنجی ها!

براساس آمار بیش از 68 درصد افراد عادت به شکستن قولنج انگشتان دست شان دارند. 50 درصد علاوه بر انگشتان دست، قولنج کمر، گردن و شانه های شان را هم می شکنند اما درصد کمی هم وجود دارند که با شکستن قولنج گوش و انگشتان پا و مچ و... احساس خوبی پیدا می کنند.

آیا شکستن قولنج خطر دارد؟

بسیاری از متخصصان بر این باورند قولنج شستن یا همان خم کردن مفاصل تنها برای افرادی خطرناک است که دچار مشکلات مفصلی و دردهای مزمن استخوانی عضلانی هستند اما خم کردن مفاصل انگشتان، گردن، کمر و... و شکستن قولنج تقریبا هیچ ضرری برای افراد سالم ندارد و آسیبی به مفاصل، مهره های گردن و کمر و استخوان ها وارد نمی کند. حتی هیچ پژوهش علمی موثقی در رابطه با شکستن قولنج و ابتلا به آرتروز وجود ندارد.

البته کم نیستند متخصصانی که بی خطر بودن شکستن قولنج را رد می کنند. پروفسور راجر دیمن، متخصص طب فیزیکی و استاد دانشگاه پورتلند از جمله همین مخالفان است. به گفته پروفسور دیمن، شکستن قولنج برای بعضی ها با آسیب هایی همراه است چون فرد برای رسیدن به صدای خوشایند ناشی از آن گاهی فشار زیادی به مفاصل وارد می کنند و به آنها صدمه می زند. پس اگر شما هم جزو افرادی هستید که عادت به شکستن قولنج دارید و گاهی اوقات این فشار به حدی است که دچار درد می شوید، باید این عادت را برای همیشه کنار بگذارید.

حتی اگر از اطرافیان تان می خواهید که قولنج کمرتان را با دست یا حتی پا بشکنند، خبر خوبی برای تان نداریم چون براساس بررسی های این متخصص طب فیزیکی، این کار می تواند به بروز آسیب های ستون فقرات، دردهای مفصلی در ناحیه کمر و گردن، سردرد، تاری دید و... منجر شود.



شکستن قولنج و پارکینسون

حتما شما هم شنیده اید که می گویند شکستن قولنج باعث بروز بیماری پارکینسون در دوران میان سالی و سالمندی می شود. این موضوع چقدر واقعیت دارد؟ شاید بهتر باشد با آگاهی در مورد پارکینسون و توضیحاتی درباره این بیماری به جواب برسیم. پارکینسون یک بیماری دستگاه عصبی مرکزی در بزرگسالان است که با افزایش سن، احتمال ابتلا به آن افزایش می یابد و از جمله علائم آن سفتی عضلانی پیش رونده تدریجی، لرزش و از بین رفتن مهارت های حرکتی است.

درواقع این مشکل هنگامی ایجاد می شود که نواحی خاصی از مغز توانایی شان را در تولید هورمون دوپامین از دست می دهند. پس با توجه به این موضوع که پارکینسون یک اختلال مغزی است و در شاخه بیماری های مغز و اعصاب قرار می گیرد، نمی تواند رابطه ای با شکستن قولنج داشته باشد و اگر هم عده ای می گویند شکستن قولنج زمینه لرزش دست را در دوران سالمندی فراهم می کند، این لرزش هیچ ربطی به پارکینسون ندارد؛ هرچند این موضوع هم نیاز به بررسی های بیشتر دارد چون در محافل علمی بحث درباره آن کم نیست و تنها براساس نتایج چندتحقیق محدود در دنیا پزشکان روی این ارتباط تاکید کرده اند.

شکستن قولنج گردن ممنوع!

شاید شکستن معمولی قولنج انگشتان در حالت عادی مشکل زا نباشد اما این موضوع در مورد گردن اصلا صادق نیست و ممکن است انجام حرکات سریع برای شکستن قولنج به شریان های گردن آسیب برساند و باعث تحریک لنف های ناحیه سر و گردن و سایش تدریجی مهره ها شود و سلامت فرد را به شدت به خطر بیندازد.

همچنین هرگز نباید از فرد دیگری برای شکستن قولنج تان کمک بگیرید چون احتمال آسیب به ستون فقرات، کوفتگی، ضرب دیدگی، و دررفتگی مفاصل کم نیست. از طرفی شکستن قولنج برای افرادی که در سنین میان سالی و سالمندی قرار دارند خطرناک تر است چون به دلیل ضعف مفاصل، ابتلا به آرتروز یا پوکی استخوان ممکن است دچار دردهای شدید در ناحیه مورد نظر و حتی شکستگی استخوان شوند.

مجله همشهری تندرستی

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1965روز قبل
پنج شنبه 31/2/1394 - 18:33
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )

از شدن گل‌ها و شكوفه‌های زیبای بهاری برای بعضی‌ها عذاب‌آور است. این افراد كسانی هستند كه با گرده‌افشانی گل‌ها و سبز شدن جوانه‌ها علائم آلرژی سراغ‌شان می‌آید و از عطسه و سرفه‌های پیاپی کلافه می شوند. بعضی از پزشكان برای رفع سریع این مشكل داروهای كورتون‌دار تجویز می‌كنند كه عوارض آن سال‌ها بعد نمایان می‌شود. اما جدای از مصرف قرص و شربت‌های رایج، روش دیگری هم برای درمان آلرژی وجود دارد و آن استفاده از توصیه‌های طب سنتی است. دكتر علیرضا عباسیان، متخصص طب سنتی، به شما می‌گوید كه در طب سنتی چه روش‌هایی برای كاهش آبریزش بینی و آلرژی‌های فصلی وجود دارد و مبتلایان به آلرژی باید چه نكاتی را رعایت كنند.

 سوپ جو بخورید



یكی از غذاهایی كه خوردن آن به بیماران مبتلا به آلرژی توصیه می‌شود، سوپ جو است. این سوپ را طوری درست كنید كه رقیق باشد و داخل آن پیاز نریزید. می‌توانید كمی هم مرغ به آن اضافه كنید و به عنوان ادویه از زردچوبه كمك بگیرید. افرادی كه خیلی سرفه می‌كنند بهتراست یك قاشق غذاخوری تخم خشخاش را در سوپ‌شان بریزند. در افرادی كه نزله سرد دارند اگر میزان ترشحات زیاد است توصیه می‌شود كه سوپ را به صورت داغ همراه با ادویه‌جات گرم مانند زیره، دارچین و فلفل استفاده كنند اما استفاده از فلفل و ادویه‌جات در نزله گرم تحریك كننده است و توصیه نمی‌شود. در این قبیل بیماران اگر سرفه‌ها زیاد باشند استفاده از شربت آویشن برای رفع این مشكل موثر است. گروهی از مواد غذایی مانند سیر، پیاز، ترب و تربچه برای این بیماران مضر است.

حریره بادام تهیه كنید



شاید با شنیدن نام این غذا به یاد دوران كودكی بیفتید اما این روزها غذای دوران كودكی یكی از غذاهای مفید برای مبارزه با آلرژی فصلی است. برای تهیه این حریره 10 عدد بادام را خیس كرده و پوست آنها را جدا كنید. سپس داخل مخلوط كن بریزید و یك قاشق غذاخوری عسل را در آب گرم حل كرده، به بادام‌ها اضافه كنید. سپس آن را روی حرارت ملایم قرار داده و هم بزنید تا غلیظ شود. حریره بادام می‌تواند در وعده صبحانه، غذایی مقوی برای كودكان باشد و به رفع آلرژی كمك كند.

روغن بنفشه بمالید



در نزله گرم به بیماران می‌گوییم صورت یا مخاط بینی را با روغن بنفشه چرب كنند. مالیدن روغن بنفشه به پیشانی یا چكاندن آن در بینی سبب تقویت مخاط‌ها شده و علائم آلرژی را كاهش می‌دهد. در تیپ سرد روغن مرزنجوش می‌تواند كمك‌كننده باشد.

چرا در فصل بهار دچار آلرژی می‌شویم؟

به‌طور كلی در فصل زمستان تخلیه مواد زائد در بدن كم می‌شود. چون هوا سرد است و افراد كمتر عرق می‌كنند. در واقع عرق كردن راه دفعی بدن ماست. در فصل سرد غذاهای شیرین و چرب بیشتر مصرف می‌شوند و به دلیل سرمای هوا امكان ورزش كردن هم كاهش می‌یابد. بدین ترتیب میزان فعالیت جسمی و تعرق كاهش می‌یابد؛ پس احتباس مواد زائد در بدن رخ می‌دهد؛ یعنی مواد زائد در بدن حبس می‌شوند. در فصل بهار همین كه بدن گرم‌تر می‌شود منتظر است تا از راه عضوی كه ضعیف‌تر شده، مواد زائد را به بیرون هدایت كند.

این در حالی است كه مشكل ضعف در ناحیه سر وجود دارد چون این روزها بستن نسبت به زمان‌های قدیم كمتر به چشم می‌خورد و افراد به ندرت كلاه سرشان می‌گذارند. در نتیجه ضعف سر و سینوس‌ها پیش می‌آید و باعث می‌شود كه با تحریك گرده‌های گل یا عوامل آلرژی زا، بدن از ناحیه سر مواد زائد را بیرون بفرستد كه به صورت آبریزش بینی شدید دیده می‌شود. البته بعضی از افراد هم كهیر می‌زنند كه ناشی از همین مشكل است.



از آب سیب غافل نشوید

یكی از نوشیدنی‌های خوب برای مبتلایان به آلرژی آب سیب است كه می‌تواند میان وعده بهاری خوبی باشد. كاهو سكنجبین هم در تسكین آلرژی تاثیر دارد.

بخوردرمانی كنید



در آلرژی‌هایی كه به شكل سرد است به افراد توصیه می‌كنیم زیر پتو یا پارچه بروند و با كمك بخور آب جوش، ترشحات را رقیق كنند. بخور تخم گشنیز هم برای این افراد مفید است.

روزه بهاری



به این قبیل بیماران توصیه می‌شود مصرف غذاهای چرب و انرژی زا مانند گوشت، شیرینی‌جات و غذاهای سرخ شده را به حداقل برسانند. از سوی دیگر به این بیماران گفته می‌شود كه در بهار روزه بگیرند و گرسنگی بكشند. شاید در ابتدا عوارض بیماری بیشتر شود ولی اگر با دارودرمانی همراه باشد، به علاج كامل تبدیل می‌شود. البته بعضی از افراد نمی‌توانند گرسنگی را تحمل كنند؛ بنابراین به آنها گفته می‌شود غذاهایی بخورند كه به اصطلاح به آنها «مزوره» می‌گویند.

این غذاها شكم را به نوعی فریب می‌دهند و آن را پر می‌كنند، اما در واقع انرژی و قوت زیادی ندارند. مصرف بعضی از سبزیجات مانند كلم بروكلی، كاهو، حبوبات، عدس، نخود، لوبیا و به‌طور كلی غذاهای فیبر‌دار به افراد مبتلا به آلرژی توصیه می‌شود.
مجله زندگی ایده آل
زمان آخرین مطلب این کاربر: 1960روز قبل
دوشنبه 28/2/1394 - 8:20
صباـ2003 ( تعداد مطالب : 17 ) ( تعداد نظرات : 11 )
صرف نظر از گروه های خونی A,B,AB,O گروه های خونی دیگری وجود دارند. یکی از گروه های خونی وجود عامل ارهاش یا عدم آن است. 
از سالیان دراز متوجه شده بودند که گاهی اوقات نوزاد بعضی از مادران در زیامان های دوم و سوم دچار بیماری یرقان شده و به علت همولیز گلبول های قرمز خون و کم خونی شدید فوت میکند. در سال 1939 واینر و لانداشتاینر متوجه شدند که خون اکثریت افراد انسانی ماده ای وجود دارد که خون نوعی میمون به نام ماکاکوس روزس 1را آگلوتینه (به هم چسباندن گلبول های سرخ) سپس همولیز (پاره شدن گلبول های سرخ) می کند. لذا افراد انسانی را به دو دسته تقسیم کردند: یکی گروهی که این عامل را دارند و دیگری گروهی که این عامل را ندارند. چون اول اسم میمون نامبرده RH است لذا این عامل را RH نامیدند. 
انتقال عامل ارهاش یا عدم انتقال آن یک مسئله ارثی است و تجربه ثابت کرده اگر پدر ارهاش مثبت و مادر ارهاش منفی داشته باشند در بارداری اول مقداری از عامل ارهاش جنین که از پدرش گرفته داخل خون مادر می شود و در خون مادر ماده ضد ارهاش آن به عنوان آنتی کور می سازد و همین آنتی کور در زایمان های بعدی باعث خراب شدن خون جنین شده و بیماری به وجود می آورد که کرنیکتروس نامیده می شود که عبارت از رسوب املاح آهن حاصل از خراب شدن گلبول های سرخ نوزادان در سلول های مغز می باشد. این بیماری یک آنسفالوپاتی بیلی روبین است و ضایعات آن بیشتر در مخچه و مخ و نخاع شوکی است. اثر سمی بیلی روبین روی مغز دو یا سه روز بعد از تولد آغاز می شود و علت آن حفاظت جنین توسط جفت و کبد مادر است . یرقان حاصله از این بیماری باعث عقب ماندگی ذهنی ، فلج مغزی ، حرکات کره ای شکل ، اختلالات انقباضی عضلات و اختلالات گویایی و حتی کری می شود.

مسلم است که اگر خون پدر و مادر هر دو ارهاش مثبت یا ارهاش منفی باشد یا پدر ارهاش منفی و مادر مثبت باشد اتفاق نخواهد افتاد.
اگر احیانا ارهاش مادری منفی باشد و قبلا ارهاش مثبت به عللی تزریق کرده باشد حتی ممکن است  اول نیز به این ناراحتی مبتلا شود. 
اگر پدر هموزیگوت ارهاش مثبت باشد مسلما  ارهاش مثبت خواهد بود لذا بیماری حتمی است. 
اگر پدر هتروزیگوت باشد  در 50 درصد موارد ارهاش مثبت بوده و به نسبت یک دوم اتفاق می افتد . 


معمولا کودکانی که از بین نمی روند به علت رسوب مواد حاصله از همولیز در مغز دچار عقب ماندگی ذهنی و عوارض عصبی عضلانی شدید می شوند. اخیرا بلافاصله بعد از زایمان ارهاش نوزاد را تعیین می کنند اگر مثبت بود آمپول های گاماگلوبین ضد ارهاش به مادر تزریق می شود تا از ایجاد آنتی کور ضد ارهاش جلوگیری به عمل آورد و ناراحتی های بعدی به وجود نیاید.

بعضی ها برای جلوگیری از این ناراحتی در سه ماهه آخر حاملگی های بعدی به تزریق گاماگلوبین ضد ارهاش اقدام میکنند که اثر آن در جلوگیری از بیماری نوزاد در زایمان های بعدی بسیار ضعیف است. 
تزریق خون به دخترخانومها اگر ارهاش آنها قبلا تعیین نشده است باید از خون همگروه و ارهاش منفی باشد. معمولا  مبتلا پس از به دنیا آمدن ضعیف است و اکثرا قبل از موعد به دنیا می آید. جفت بزرگتر و جثه نوزاد کوچکتر از طبیعی است و اکثرا پف آلود و زرد رنگ است که بلافاصله خونش باید تعویض و خون همگروه ارهاش منفی تزریق شود. اخیرا با روش آمینوستتیزیس و اندازه گیری بیلی روبین مایع کیسه آب می توان شدت عدم تجانس ارهاش مادر و جنین پی برد.





منبع:  کودکان و نوجوانان استثنایی، دکنر میلانی فر

1- Macaques Rhesus
زمان آخرین مطلب این کاربر: 1982روز قبل
يکشنبه 27/2/1394 - 20:54
raha52 ( تعداد مطالب : 977 ) ( تعداد نظرات : 51 )



تمرینات هوازی یکی از راههای از بین بردن چربی شکم است.


چربی شکم باعث می شود، هیچ لباسی مناسب شما به نظر نرسد، اما چیزی بدتر از آن در انتظار شماست! وقتی چربی سفید در شکم شما بیشتر می شود و در ارگان های بدن لانه می کند، مشکلات شدید سلامتی را برای آینده تان به وجود می آورد. ما الان می دانیم که این نوع چربی، که چربی احشایی نام دارد، از هورمونی مانند کورتیزول و ماده ای مانند سیتوکین استفاده می کند که روی محافظت بدن از انسولین نقش دارند.نتیجه: این خیلی بدتر از فقط اضافه وزن داشتن است. شما در معرض ریسک گرفتن دیابت نوع دوم و بیماری قلبی قرار دارید.

هیچ وقت از حرکت کردن دست نکشید
فقط یک چیز هست که می توان در مورد چربی احشایی دوست داشت: به راحتی تسلیم تمرینات هوازی می شود. سوزاندن کالری از طریق دویدن، دوچرخه سواری، شنا یا هر چیزی که می تواند ضربان قلب شما را بالا ببرد، در مورد خلاص شدن از این نوع چربی همیشه نسبت به تمرینات مقاومتی برتر است.

خواب کم یکی از عوامل ایجاد چربی شکمی است.

پروتئین مصرف کنید
قطعا" می دانید که پروتئین برای لاغر شدن مفید است. می خواهیم آن را به طور دقیقی برایتان توضیح دهیم: وقتی سن شما بالا می رود، بدن شما شروع به تولید انسولین بیشتری می کند. دلیل این امر هم این است که سلول های عضلانی و چربی شما به خوبی به آن پاسخ نمی دهند.

انسولین هم ذخیره چربی را بیشتر می کند، مخصوصا" در اطراف شکم. یک رژیم غنی از پروتئین ممکن است برابر مقاوت انسولینی از شما محافظت کند. در یک مطالعه، زنان چاقی که رژیمی با ۳۰% پروتئین، ۴۰% کربوهیدرات و ۳۰% چربی را به مدت ۸ هفته رعایت کردند، چربی های بسیار زیاد تری را از دست دادند. آن هم نسبت به زنانی که رژیم آن ها شامل ۱۶% پروتئین، ۵۵% کربوهیدرات، و ۲۶% چربی بود.

چربی اشباع نشده مصرف کنید
مشخص شده که چربی های اشباع شده، بیشتر از چربی های اشباع نشده در دور شکم تجمع می کنند. در یک مطالعه نمونه ها ۷۵۰ کالری بیشتر به صورت روزانه برای ۷ هفته مصرف کردند. یا به صورت روغن پالم (اشباع شده) و روغن آفتاب گردان (اشباع نشده). گروه اول چربی شکمی بیشتری دریافت کردند. اما گروه دوم نه تنها چربی کمتری گرفتند، بلکه به حجم عضلانی آن ها هم افزوده شد. به یاد داشته باشید چربی های اشباع نشده در آجیل، دانه ها و ماهی وجود دارند.

سرکه مصرف کنید
یک مطالعه ژاپنی در  2009 نشان داد، افراد چاقی که به صورت روزانه برای ۸ هفته، یک یا دو قاشق غذاخوری سرکه مصرف کردند، کاهش قابل توجهی در بافت چربی خود داشتند، مخصوصا" چربی شکمی. پاملا پییک پروفسور پزشکی در دانشگاه مریلند می گوید:« یک تئوری این است که استیک اسید در سرکه پروتئینی تولید می کند که چربی سوز است.»

کاهش استرس
خانم هایی که وارد دوران یائسگی شده اند نیز با انجام یوگا به مدت ۱۶ هفته، کاهش قابل توجهی در چربی های شکمی از خود نشان داده اند. اگر شما یک آدم شدیدا" سخت کوش نیستید، هر گونه تمرین آرامش بخشی، حتی یک تنفس عمیق ساده، می تواند کمک کند. کلید اصلی، کاهش سطح هورمون استرس یعنی کورتیزول است. این هورمون به چربی شکمی ارتباط داده می شود.


بخوابید
نتایج یک تحقیق در سال ۲۰۱۰ در دانشگاه فارست مشخص کرد که خواب ۵ ساعت یا کمتر در شب سطح چربی شکمی را افزایش می دهد. همانطور که می دانید، مدت ایده آل برای خواب شبانه ۸ ساعت است.

اما در آخر هفته ها دیر نخوابید
یک تحقیق در دانشگاه بریقام یانگ بیانگر این است که زنانی که هر روز یک ساعت مشخص بیدار می شوند یا به رختخواب می روند، سطح پایین تری از چربی بدن را دارند. خواب دیر وقت و عادت به آن ساعت بیولوژیکی شما را به هم می زند و می تواند منجر شود بدن شما هورمون های ذخیره چربی مانند کورتیزول را ترشح کند.

این چای را مرتب مصرف کنید
ورزشکاران متوسطی که از آنتی اکسیدان های موجود در چای سبز بهره می برند (کاتچین) در هنگام ورزش شانس بیشتری برای از دست دادن چربی شکمی دارند. مخصوصا" نسبت به کسانی که این آنتی اکسیدان ها را ندارند. یک مطالعه نشان داد، مصرف روزی ۶۲۵ میلی گرم معادل ۲ تا ۳ فنجان چایی سبز می تواند بسیار مؤثر واقع شود.

حتما" به فیبر گیر بدهید
همیشه در رژیم غذایی تان فیبر مصرف کنید. یک مطالعه در ۲۰۱۱ نشان داد نمونه هایی که میزان فیبر دریافتی شان ۱۰ گرم به ازای هر روز زیاد شد، تا ۳.۷ درصد چربی شکمی شان پس از ۵ سال کاهش پیدا کرد.

منبع:elmevarzesh.com

زمان آخرین مطلب این کاربر: 1965روز قبل
جمعه 25/2/1394 - 22:26
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )

از نظر نمای بالینی عفونت قارچی کشاله ران به صورت ضایعات قرمز و متقارن در دو طرف کشاله ران همراه با بهبودی مرکزی، پوسته و التهاب بیشتر در حاشیه ضایعه در ناحیه کشاله ران مشخص می شود که می تواند به سمت پایین شکم و بخش داخلی ران گسترش یابد.


دکتر سید علیرضا میراسماعیلی، متخصص و جراح پوست و مو:

عفونت قارچی کشاله ران (تینه آکروریس)

یکی از شایع ترین عفونت های قارچی پوست است و به صورت عفونت سطحی و خارش دار در ناحیه کشاله ران و پوست مجاور آن به وجود می آید. این بیماری یک عفونت واگیردار بوده و توسط آلاینده هایی مانند حوله های آلوده و مشترک، ملحفه های هتل ها یا از سایر مناطق آلوده بدن مانند قارچ دست، پا و ناخن به کشاله ران منتقل می شود. چاقی و پوشیدن لباس های زیر تنگ یا خیس از عوامل مستعدکننده به این عفونت است.

این عفونت اغلب در مناطق گرم و مرطوب و در بالغین دیده می شود و در آقایان سه برابر شایع تر از خانم ها شیوع دارد. بیماران درگیر، از خارش و قرمزی ناحیه کشاله ران شکایت دارند و معمولا سابقه علائم مشابه را در گذشته ذکر می کنند. شامل مسافرت به یک منطقه افتابی و ساحلی، پوشیدن مایو و لباس شنا برای مدت طولانی، پوشیدن لباس های مشترک با دیگران، شرکت در فعالیت های ورزشی، وجود چاقی و نیز دیابت است. همچنین زندانیان، اعضای تیم های ورزشی، سربازان و نیروهای نظامی و افرادی که لباس تنگ می پوشند در معرض عفونت قارچی کشاله ران هستند.



از نظر نمای بالینی عفونت قارچی کشاله ران به صورت ضایعات قرمز و متقارن در دو طرف کشاله ران همراه با بهبودی مرکزی، پوسته و التهاب بیشتر در حاشیه ضایعه در ناحیه کشاله ران مشخص می شود که می تواند به سمت پایین شکم و بخش داخلی ران گسترش یابد. در موارد حاد می تواند ضایعت خیس و مترشحه باشد و در موارد مزمن خشک، تیره تر و پوسته ها کمتر است. پوست ناحیه تناسلی معمولا درگیر نمی شود اما در موارد شدید می تواند پوست ناحیه باسن و اطراف مقعد را درگیر کند.

در اثر خاراندن فراوان توسط بیمار می تواند تغییرات ثانویه مانند ضخیم شدن پوست ناحیه و نیز عفونت باکتریایی زرد زخم به عفونت قارچی کشاله ران اضافه شود. به دنبال مصرف بی جا و خودسرانه کرم های کورتونی به اشتباه توسط بیمار، ضایعات قرمزتر و پوسته ها کمتر شده و جوش های چرکی (پوسچول) ممکن است به وجود بیاید. به منظور تشخیص دقیق عفونت قارچی، متخصصان پوست آزمایش تشخیصی اسمیر KOH قارچ را برای بیمار درخواست می کنند که به صورت نمونه گیری ساده از پوسته های ناحیه درگیر در آزمایشگاه و مشاهده مستقیم با میکروسکوپ است.

ضروری است که بیمار قبل از نمونه گیری استحمام نکرده باشد و محل ضایعه حداقل به مدت 4 روز شسته نشده باشد. همچنین نباید از کرم یا داروهای موضعی در محل ضایعات سطحی استفاده کرده باشد چرا که در غیر این صورت تشخیص اشتباه یا غیرممکن خواهدبود. برای نمونه اگر فرد قبل از آزمایش از کرم استفاده کرده باشد، باعث پوشانیده شدن ضایعه شده و در زیر میکروسکوپ چیزی دیده نخواهدشد. بنابراین اگر چنین شرایطی وجود داشت، باید نمونه گیری را چند روز بعد دوباره انجام داد.

درمان موارد بدون عارضه قارچ کشاله ران با کرم های موضعی ضدقارچ به مدت حداقل دو هفته صورت می گیرد اما در موارد شدید و وسیع و مقاوم به درمان از درمان های خوراکی ضدقارچ نیز استفاده می شود. از آنجا که حدود نیمی از موارد قارچ کشاله ران به طور هم زمان عفونت قارچ پا را نیز دارند ضروری است که جهت جلوگیری از عفونت مجدد سایر مناطق درگیر، درمان شوند.

به بیماران توصیه می شود که پس از استحمام کاملا ناحیه کشاله ران را خشک کنند و از حوله های مجزا جهت خشک کردن کشاله ران و سایر مناطق بدن استفاده کنند. در موارد عفونت هم زمان قارچ پا جهت جلوگیری از انتقال مستقیم عفونت در زمان لباس پوشیدن، بهتر است فرد ابتدا جوراب و سپس لباس زیر خود را به تن کند. به افراد چاق با عفونت قارچی کشاله ران کاهش وزن توصیه می شود.

مولوسکوم کونتاژیوزوم


مولوسکوم یک عفونت ویروسی و واگیردار پوست است که به صورت ضایعات متعدد و گرد و گنبدی شکل و نفادار به رنگ صورتی و مومی شکل (جوش های سفید و صورتی مرواریدی شکل) به ابعاد حدود 5 میلی متر در تنه و اندام ها  مشخص می شود. این بیماری در دو رده سنی کودکان و بالغین دیده می شود.



پوست سینه، شکم، بازوها، کشاله ران و نشیمنگاه، پلک ها، ملتحمه، پوست اطراف دهان و مخاط از مناطقی از بدن است که ممکن است گرفتار این بیماری شود. از آنجا که گرما و رطوبت به رشد ویروس کمک می کند، مولوسکوم در مناطق گرمسیری شایع تر است. ویروس این بیماری می تواند از پوست فرد مبتلا به پوست افراد دیگر منتقل شود. لذا در افرادی که تماس های پوستی زیادی دارند مانند کودکان در منزل مهدکودک ها یا مدارس و استخرهای شنا بیشتر رخ می دهد.

با پیدایش این ضایعات در نواحی تناسلی، از طریق آمیزش جنسی نیز ممکن است انتقال یابد. در کودکان بیماری از طریق تماس مستقیم پوست با پوست یا به طور غیر مستقیم از وسایل آلوده مانند حوله، لیف حمام یا وسایل باشگاه های ورزشی منتقل می شود. اما در بالغین اغلب یک بیماری جنسی محسوب می شود و در نواحی تناسلی پایین شکم و باسن دیده می شود.

در هر دو گروه، بیماری خود محدود است و معمولا در عرض چند ماه بهبود می یابد اما در افراد با ضعف ایمنی بدن مانند مبتلایان به ایدز بیماری شدید، وسیع و مقاوم به درمان بوده و می تواند به عنوان تظاهر اولیه ایدز محسوب شود. با توجه به این که ضایعات به طور خود به خود بدون برجای گذاشتن اسکار بهبود می یابند، می توان به خصوص در موارد بچه های کم سن، بیماری را درمان نکرد؛ اما به دلیل خطر انتقال عفونت به دیگران و نیز سایر نواحی پوست، توصیه می شود ضایعات را درمان کرد. درمان ها شامل فریزکردن ضایعات (کرایوتراپی)، سوزاندن با دستگاه کوتر (الکتروکوتر) یا تراشیدن ضایعات و نیز استفاده از کرم های رتینوئیدی موضعی است که گاه به تکرار مجدد بعد از 3-2 هفته نیاز دارد.

باید ماهیت خوش خیم و خود محدودبیماری به بیمار یا والدین وی توضیح داده شود، ممکن است بیماری به بیش از یک جلسه درمان نیاز داشته باشد. جهت جلوگیری از انتقال عفونت به سایر مناطق پوست، بایستی تماس فیزیکی با محل درگیر را محدود کرد و دست ها را به دقت شست. باید از خاراندن و دستکاری ضایعات که سبب پخش شدن عفونت می شود، پرهیز کرد.

محدودکردن کودکان از حضور در مدرسه اجباری نیست و تنها پوشاندن مناطق درگیر با لباس یا چسب و باند کافی است. در موارد بالغین هم باید به خوش خیم بودن این عفونت جنسی تاکید کرد. فرد باید تا بهبودی ضایعات از رابطه جنسی پرهیز کند و در مورد اصلاح کردن موهای منطقه درگیر دقت کند که سبب پخش عفونت نشود.
مجله زیبایی سالم
زمان آخرین مطلب این کاربر: 1960روز قبل
پنج شنبه 24/2/1394 - 15:13
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )

ورم بینی بعداز عمل جراحی زیبایی عارضه ای است مشترک میان یکایک افرادی که تجربه عمل جراحی بینی (رینوپلاستی) داشته اند. متاسفانه هیچ راهکار سریعی برای کاهش ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی وجود ندارد، با این حال هر روز نسبت به روز قبل درد کمتری احساس خواهیدکرد و از میزان ورم کاسته خواهدشد.


بیماران عموما قادراند تا علیرغم وجود ورم، نتایج زیبایی به دست آمده را به محض برداشتن اسپلینت (محافظ) یک هفته پس از عمل ببینند. جمله مشهور در رابطه با این موضوع این است که «اگر در همان نگاه اول، عالی به نظر نرسید، احتمالا هیچ گاه چنین نخواهدشد.»

معمولا بدن برای کامل کردن واکنش های اصلاحی و جبرانی درگیر در روند بهبود و جذب بخش اعظم ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی به زمانی 100 روزه نیاز دارد. هنگامی که جایی از بدن (در نتیجه جراحی یا آسیب) زخم می شود، بافت های درگیر باید سه مرحله التیام بخش را بگذرانند. اگرچه تخمین شمار دقیق روزهایی که بینی ورم دارد غیرممکن است، زمان بندی زیر هر مرحله التیام را به تفصیل شرح می دهد و ضمنا احساس متداول و معمولی را شرح می دهد که احتمالا شما نیز پس از عمل جراحی بینی تجربه خواهیدکرد.

همان طور که یک ضرب المثل قدیمی می گوید: «گر صبر کنی ز غوره حلوا سازم»، آفرینش هرچیزی نیازمند زمان است و غالبا برای دستاوردهای بزرگ باید زمان بسیار بیشتری نیز صرف کرد. البته یک بینی فوق العاده یک روزه خلق می شود؛ اما برای رونمایی این شاهکار باید هفته ها یا حتی ماه ها صبر کرد تا تمامورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی از بین برود. مطالعه سه مرحله التیام بخش در درک هرچه بهتر این مطلب راهگشا خواهدبود.



مراحل کاهش ورم بینی بعد از جراحی

مرحله التهاب: یک تا هفت روز پس از عمل


به مجرد ایجاد جراحت یا انجام جراحی، مرحله التهاب دوره التیام ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی آغاز می شود و به مدت یک تا شش روز دیگر ادامه دارد. در طول این دوره، داغ یا گرم شدن، قرمز یا سرخ شدن زخم عادی است و تورم و دردناک بودن نواحی اطراف منطقه جراحی نیز دور از انتظار نیست. درست است که انتظار مقداری ورم و قرمزی می رود اما به خاطر داشته باشید که زیادبودن شدت درد و ورم می تواند نشانه عفونت یا عوارض دیگر باشد. هرچند پس از انجام عمل های جراحی زیبایی بینی انتظارش نمی رود اما چنانچه با خروج موادی چرک مانند از بینی، افزایش یافتن درد، تب و ورم بیش از حد، مواجه شدید که همگی نشانه بالقوه عفونت است، حتما با جراح خود تماس بگیرید.

مرحله تکثیر: یک تا شش هفته پس از عمل

معمولا یک هفته پس از عمل، زخم به طور مستمر التیام می یابد و مرحله التهاب به مرحله تکثیر کاهش ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی، تقریبا سه یا چهار هفته طول می کشد. بدن در طول این مدت کلاژن (بافت هم بند) در اطراف زخم و درون بینی تولید می کند. احتملا متوجه خواهیدشد که برش ها و بافت های بینی در حال ضخیم شدن است. بعضی زخم ها مقدار ناچیزی ترشح تقریبا زردرنگ نیز دارد. زخم همچنان دردناک و نسبتا سفت است و هنوز احساس کشش یا سوزش در محل زخم آزاردهنده است. این علائم خفیف، پایدار خواهدبود یا هر روز با سرعتی یکنواخت بهبود می یابد.

همگام با شروع عملکرد دوباره اعصاب در ناحیه عمل شده، برخی بیماران ممکن است احساس های عجیبی در بافت عمل شده تجربه کنند. این امر به رغم ناراحت کننده بودن، عموما نشانه مثبتی دال بر این نکته است که حس عصبی مجددا به آن ناحیه بازگشته است. به مرور زمان این احساس های آزاردهنده از بین خواهدرفت.



مرحله ترمیم: شش ماه تا یک سال پس از جراحی


مرحله ترمیم، آخرنی مرحله فرایند التیام و کاهش ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی است که بسته به مقیاس عمل جراحی ترمیمی و ضرورت داشتن یا نداشتن پیوند ساختاری متغیر است و از شش ماه تا یک سال به طول می انجامد. مرحله ترمیم با تجزیه کلاژن اضافی (یا بافت هم بند) شروع می شود و در طول آن، زخم قرمز برجسته به زخم سفید صاف کوچک تغییر می کند و بافت چوب مانند سخت، جای خود را به بینی حساس، قابل انعطاف و نرم می دهد.

براساس زمان بندی فوق، اکثر بیماران بیشترین مقدار ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی را در طول هفته نخست خواهندداشت. عموما بخش اعظم کبودشدگی و ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی در پایان هفته دوم تا سوم، تا حدی از بین خواهدرفت که در نگاهی سرسری به چشم نخواهدآمد. با این وجود، درنظر داشته باشد که در نظر بیمار، بینی اش تا 3 یا 4 ماه متورم و  پف آلود خواهدبود. معمولا یک سال تمام زمان می برد تا ورم باقیمانده بینی بعد از عمل جراحی زیبایی بخوابد و نتایج نهایی قابل مشاهده شود.

توصیه ها


توصیه های زیر به شما کمک می کند تا میزان ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی را به حداقل برسانید و فرآیند بهبود را سرعت ببخشید:

•    از استعمال دخانیات اجتناب کنید.

•    آب فراوان بنوشید. کم شدن آب بدن موجب می شود تا آب را در بدن نگه دارید، پس کافی بودن میزان آب بدن اهمیت دارد.

•    تا 48 ساعت پس از عمل هیچ نوع نوشیدنی الکلی مصرف نکنید.

•    دستورات پزشک در مورد پانسمان ها و باندپیچی ها را به دقت انجام دهید.

•  48 ساعت پس از عمل را فقط استراحت کنید و از کسی بخواهید تا 24 ساعت اول را در کنارتان باشد. همچنین 1 تا 2 هفته پس از عمل، از انجام فعالیت های جسمی شدید و ورزش های سنگین خودداری کنید.

•    به صورت نیمه نشسته و با زاویه سی درجه بخوابید یا برای دو تا سه هفته نخست چند بالش را زیر سر بگذارید.

•  چند روز اول برای کاهش ورم بینی از کمپرس های یخ یا نخودفرنگی یخ زده استفاده کنید. از زیاد گرم کردم ناحیه جراحی به شدت پرهیز کنید. غالبا جراح توصیه می کند تا تزریق کورتیزون در ناحیه های متورم انجام شود. انتظار یک روند بهبود تدریجی را داشته باشید.

•    میزان ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی و مدت زمان باقی ماندن آن بر روی صورت به عوامل بی شماری نیز بستگی دارد که به سرعت التیام یافتن بدن ارتباطی ندارد. مهارت و تکنیک به کار برده شده توسط جراح در عمل جراحی ترمیمی بینی، روش باز در مقابل روش بسته، شکستن استخوان های بینی، تعداد جراحی های بینی قبلی و استفاده از پیوندهای ساختاری از جمله عوامل جراحی زیبایی را دستخوش دگرگونی می سازد اما به هیچ وجه مانع انجام عمل جراحی ترمیمی بینی نمی شود.

ما غالبا از فرآیند التیامی که بدن پس از آسیب دیدن طی می کند آگاه نیستیم. معمولا به محض توقف درد، این باور در ما شکل می گیرد که فرآیند التیام کامل شده است. اما همان گونه که از زمان بندی شرح داده شده در فوق متوجه شدید، این فرآیند تا زمان خوابیدن کامل ورم ها کامل نیست. معمولا بیماران عمل جراحی ترمیمی بینی به دلیل تاخیر در دیدن نتایج نهایی، دچار نگرانی می شوند.

شناخت دقیق برنامه ی التیام بدن غیرممکن است و به همین دلیل پزشک صرفا بازه ای تخمینی را برای طول دوره رفع شدن کامل ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی اعلام می کند. در صورت داشتن هرگونه سوال یا نگرانی حتما با جراح خود تماس بگیرید و در مورد مسائل پیش آمده صحبت کنید.

•    بی تردید سپری کردن دوره بهبودی ورم بینی بعد از عمل جراحی زیبایی، صبر و انعطاف پذیری زیادی می طلبد اما از یاد نبرید که نتیجه اش سرمایه ای است که اگر به خوبی به کار انداخته شود، سودهای مادام العمری را نصیب سرمایه گذار خواهدکرد.
مجله زیبایی سالم
زمان آخرین مطلب این کاربر: 1960روز قبل
پنج شنبه 24/2/1394 - 15:10
alibeik51 ( تعداد مطالب : 650 ) ( تعداد نظرات : 85 )

اگر در یک کلینیک روان شناسی کودک و نوجوان مشغول به کار باشید، می بینید والدین مراجعه کننده معمولا صحبتشان را این گونه آغاز می کنند: «کودکان این دوره و زمانه بد شده اند! تحمل نوجوانان امروزی صبر ایوب می خواهد! آن زمان که ما بچه بودیم...»

و در میان این والدین، افراد مستاصلی را می یابید که خسته از مجادله و جر و بحث های بی پایان با کودک یا نوجوان، به دنبال راه حلی برای کنترل اوضاع نابسامان ارتباطی خود و فرزندانشان هستند.


فرزندانی که با کوچک ترین تلنگری از کوره در می روند، جر و بحث می کنند، از اصول یا درخواست های بزرگ ترها نافرمانی می کنند و از همه بدتر برای خطاها و اشتباه های خود، دیگران را سرزنش می کنند و گفت و گو را با ناسزا خاتمه می دهند. واقعیت این است که دفاع از امیال خود و مقابله با خواسته دیگران برای رشد طبیعی اهمیت اساسی دارد و همین رفتار مقابله ای در دو برهه از رشد؛ بین سنین 18 تا 24 ماهگی و دیگری ابتدای نوجوانی، برای برقراری خودمختاری و ایجاد هویت ضروری است و بیانگر تلاش وی برای کسب استقلال است.

اما در صورتی که شدت این رفتارها بیش از حد باشد و باعث نارضایتی دائمی بزرگ ترها و تخریب عملکرد کودک شود، اختلال O.D.D محسوب می شود. از والدین انتظار می رود که به جای انکار مشکل و سرپوش گذاشتن بر آن، در همان دوران کودکی این اختلال را از یک لجبازی ساده و طبیعی افتراق دهند تا از تبدیل شدن آن به مشکلات پیچیده تر و بروز حوادث غیرقابل جبران مانند اعتیاد و... جلوگیری شود. در این باره با دکتر ربابه نوری، رون شناس و عضو هیأت علمی دانشگاه خوارزمی گفت و گو کرده ایم.



اختلال O.D.D چیست و در چه مواقعی باید به این اختلال شک کنیم؟


O.D.D  به معنای اختلال دفاعی مقابله ای است و والدین کودک یا نوجوانی که اغلب خشمگین و تحریک پذیر است، برای هرچیزی جر و بحث راه می اندازد، رفتار کینه توزانه و انتقام جویانه دارد، بیش از حد زودرنج و حساس است، فعالانه و عمدا از انجام درخواست های والدین سر باز می زند، باعث ناراحتی آنها می شود، در اشتباه ها و مشکلات خود دیگران را مقصر می داند و آنها را سرزنش می کند، باید به این اختلال شک کنند زیرا این رفتارهای مقابله جویانه معمولا در برابر افراد بزرگسالی رخ می دهد که کودک یا نوجوان با آنها آشناست؛ مانند والدین و در مواردی نیز معلمان و اولیای مدرسه.

گاهی هم این رفتارها فقط با والدین دیده می شود و در سایر موقعیت ها رفتار کودک یا نوجوان کاملا موجه است، بنابراین ممکن است این کودکان در هنگام معاینه بالینی نشانه های اندکی بروز دهند یا اصلا علامتی نشان ندهند پس دقت والدین و آگاهی آنها در تشخیص اهمیت بالایی دارد.

چرا برخی از کودکان دچار این اختلال می شوند؟


معمولا اولین سوالی که والدین از خود می پرسند این است که از میان این همه کودک، چرا فرزند من دچار اختلال نافرمانی مقابله ای است؟ واقعیت این است که شواهد کمی مبنی بر ارثی بودن این اختلال وجود دارد و نتایج اغلب مطالعات نقش محیط را در ایجاد این اختلال نشان می دهند؛ مثلا تعارض های زناشویی والدین؛ یعنی دستورهای متناقض والدینی که در شیوه تربیت فرزند و قانونگذاری ها به تفاهم نرسیده اند، والدینی که فرزندان خود را قبول ندارند، آنها را تایید نمی کنند، به آنها محبت نمی کنند، درکشان نمی کنند و مسائل را برایشان توضیح نمی دهند و بدون هیچ توضیحی آنها را تنبیه می کنند، در بروز این مشکل نقش اساسی دارد.



اگر به داد کودک نرسیم چه آینده ای در انتظار اوست؟


با وجود هوش کافی، این کودکان به دلیل نداشتن مشارکت، مقاومت در مقابل توقع دیگران و اصرار بر حل مشکلات بدون کمک اطرافیان، معمولا منزوی می شوند، در مدرسه پیشرفتی ندارد و ممکن است مردود شوند. آنها از روابط انسانی لذت نمی برند و رفتارشان در عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی آنها طوری اختلال ایجاد می کند که احترام معلم ها و دوستان خود را از دست می دهند. این شکست ها باعث می شود که احساس بی کفایتی و افسردگی کنند. مشکلات ثانوی که ممکن است با آن مواجه شوند هم عبارتند از: پایین بودن اعتماد به نفس، خلق ا فسرده و در نوجوانان گاهی گرایش به سوء مصرف الکل و موارد روانگردان.

برای کنترل این اختلال باید چه کار کرد؟


همانطور که گفته شد این اختلال ها نه تنها کودک و خانواده او را در زمان حال درگیر می کند، بلکه آینده ناخوشایندی را برای او و اطرافیانش رقم می زند. متاسفانه بیشتر والدین، پس از مدتی کشمکش نافرجام، خسته و مستاصل می شوند و به اصطلاح برای آرام کردن اوضاع نابسامان و قشقرق ها و جیغ و فریادها، کوتاه می آیند، غافل از اینکه این کوتاه آمدن در برابر رفتار آزاردهنده کودک، مانند تقویت کننده مثبت عمل می کند و عامل مهمی برای ادامه رفتارهای کودک می شود.

با بچه های ODD چه کار کنیم؟


در طول سالیان متمادی، روش های درمانی متنوعی برای مواجهه با مشکلات رفتاری شناختی و هیجانی کودکان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله ای به کار گرفته شده است. که بخشی از آنها بر مداخلات فردی و بخشی دیگر بر مداخلات خانوادگی متمرکز شده اند، به نحوی که برنامه های آموزشی والدین برای کمک به مدیریت رفتار فرزندانشان، روان درمانی فردی برای مدیریت خشم، خانواده درمانی برای بهبود ارتباط، آموزش مهارت های اجتماعی برای افزایش انعطاف پذیری و تحمل ناکامی در بین همسالان و درمان شناختی- رفتاری برای آموزش حل مساله و کاهش منفی گرایی است که در اینجا به یکی از آنها که به قرارداد همبستگی موسوم است، اشاره می کنیم.

قرارداد همبستگی یعنی تنظیم قرارداد رفتاری روزانه برای مشخص کردن انتظارهای رفتاری، جوایز و تنبیه ها برای رفتارهای کودک. در این روش کودک هر روز به ازای هر رفتار مثبت، پاداش و برای رفتار منفی، تنبیهی ملایم خواهدداشت. انجام این قرارداد شامل چهار گام است:



گام اول، مشخص کردن انتظارهای رفتاری: به این معنا که در این مرحله والدین باید انتظار خود را از کودک واضح و شفاف مشخص کنند، به طوری که برای او کاملا مشخص باشد که چه انتظاری از او می رود و باید چه رفتاری داشته باشد تا در ازای آن پاداش دریافت کند. باید مطمئن شد که کودک کاملا متوجه انتظارها شده است. رفتارهای هدف ممکن است شامل رفتارهای نامطلوب که لازم است حذف شوند یا رفتارهای مطلوب که قرار است افزایش یابند، باشد.

مثلا اگر والدین بگویند: «هرچیزی که می گویم باید گوش کنی» بسیار مبهم و کلی است. باید جمله به این صورت بیان شود: «من از تو ی خواهم که فقط با یک بار درخواست تکالیفت را انجام دهی.» این جمله مشخص تر از درخواست قبلی است. نکته مهم این است که سطح توقعات والدین نباید بیش از توان کودک باشد. نباید فراموش شود که هدف، شکل دهی رفتار مطلوب است پس نباید از ابتدا از کودک بیش از توان او انتظار داشت.

گام دوم، تعیین اینکه چگونه رفتارهای هدف اندازه گیری خواهد شد: والدین یا درمانگر باید قادر به ثابت کردن وقوع یا عدم وقوع رفتارهای هدف باشند.

گام سوم، تعیین زمانی که رفتار باید اجرا شود: هر قرارداد باید چارچوب زمانی داشته باشد تا در زمان لازم رفتار انجام شود.

گام چهارم، مشخص کردن امتیازهای به دست آوردنی یا از دست دادنی متناسب با رفتار کودک: این مرحله شامل ساختن فهرست پاداش است. باید از خود کودک پرسیده شود که می خواهد چه پاداشی بگیرد و چه انتظارهایی از والدین دارد. امیتازهایی که کودک می تواند به دست آورد یا ممکن است از دست بدهد هم باید مشخص شود. ایده اصلی این است که کارهای کوچک امتیازهای کوچک و کارهای بزرگ امتیازهای بزرگ داشته باشد.
هفته نامه سلامت
زمان آخرین مطلب این کاربر: 1960روز قبل
چهارشنبه 23/2/1394 - 18:58
  • تعداد رکورد ها : 14670