دسته
دوستان تبیانی عزیزم
کارهای خودم
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 4222
تعداد نوشته ها : 3
تعداد نظرات : 1
Rss
طراح قالب

در نوشتار حاضر به بررسی مقایسه‌ای چهار مرورگر مطرح کنونی، یعنی اینترنت اکسپلورر، فایرفاکس، اپرا و سافاری خواهیم پرداخت.
بر اساس آمار و ارقام مربوط به سهم هر مرورگر در بازار، برنده کاملاً آشکار و مشهود است. بر اساس جدیدترین برآوردها، اینترنت اکسپلورر با سهم 80 تا 85 درصدی، یکه‌تاز بازار مرورگرها است. فایرفاکس با در اختیار داشتن سهم هشت تا سیزده درصدی از بازار، نزدیک‌ترین رقیب اینترنت اکسپلورر محسوب می‌شود.
سافاری با سهمی بین دو تا چهار درصد در رتبه سوم قرار دارد و Opera و aol Netscape نیز هر کدام با سهمی حدود یک درصد، نزدیک‌ترین رقبای Safari در بازار مرورگرها محسوب می‌شوند.
با این همه، بر اساس کیفیت، برنده مطلقی وجود ندارد. تا قبل از ورود IE7 سال‌ها بود که ضعف در قابلیت‌ها و امنیت، اینترنت‌اکسپلورر را در رقابت با دیگر مرورگرها به عقب رانده بود، اما اصلاحات ساختاری اساسی در IE7 بار دیگر این مرورگر پیر را قدرتمندانه وارد میدان رقابت کرد.
تقریباً همزمان با IE7، موزیلا نیز Firefox 2.0 را منتشر و روانه بازار کرد و در همین اثنا، سافاری (با ارائه نسخه 04/2) و اپرا (با ارائه نسخه 02/9 و نسخه آماده برای انتشار 1.9) آرام و دور از هیاهو و جنجال در مسیر رشد و اصلاح بودند.


به این ترتیب، برای اولین بار در طی چند سال اخیر، مرورگرهای برتر در سطحی تقریباً یکسان و مساوی قرار گرفتند. (یادآوری: به علت وجود اشکالات عمده و مهم در بررسی‌های انجام شده درباره مرورگر Netscape، از بررسی این مرورگر در زمره مرورگرهای برتر صرف‌نظر کردیم.)
بنابراین سؤال این است: باید از کدام مرورگر استفاده کنید؟ حقیقتاً بهترین کدام است؟
رای راهنمایی شما در انتخاب بهتر، از چهار کاربر حرفه‌ای درخواست کردیم به دفاع از مرورگر منتخبشان بپردازند. هر یک از این کارشناسان معتقد هستند که مرورگر منتخبشان بهترین است و با تمام وجود تلاش می‌کنند شما را نیز متقاعد و قانع کنند!
بنابراین تنها مرور بخشی از مقاله چندان منطقی نیست؛ زیرا هر قسمت از مقاله صرفاً حمایتی یک جانبه برای متقاعد کردن شما به برتری یک مرورگر است. پس برای نتیجه‌گیری منطقی توصیه می‌کنیم کل مقاله را مطالعه کنید.
فایرفاکس؛ بهترین مرورگر دنیا!
تمام ساکنان دنیای مجازی وب، یک‌صدا به شما می‌گویند: فایرفاکس بهترین مرورگر وب برای سیستم‌عامل ویندوز و مکینتاش است. حتی بعد از آن‌که مایکروسافت IE7 را پیش از آغاز سال جدید میلادی به بازار ارائه کرد، بسیاری از کاربران ویندوز که وب را به خوبی می‌شناسند، مرورگر فایرفاکس را برگزیدند.
جالب‌تر این‌که، کاربران ویندوز، فایرفاکس را نه فقط به دلیل ویژگی‌های آن، بلکه به خاطر سازگاری مناسب، امکان تطبیق‌پذیری عالی با نیاز و خواسته کاربر، و همچنین سهولت کاربرد، بر IE7 ترجیح می‌دهند.
ضعف‌های فراوان IE6 بیش از هر دلیل دیگری مسیر پیشرفت و ترقی فایرفاکس را فراهم کرد؛ زیرا IE6 غیراستاندارد بود. در مورد اینترنت‌اکسپلورر 7 نیز قضیه تفاوت چندانی ندارد.
سرانجام آنچه فایرفاکس را از دیگر مرورگرها متمایز و متفاوت می‌کند، بهره‌مندی از مجموعه‌ گسترده‌ای از برنامه‌های افزودنی است که کاربران مختلف برای بهبود عملکرد مرورگر و افزودن قابلیت‌های جدید به آن تدارک دیده‌اند.
کاربران فایرفاکس با استفاده از این افزودنی‌ها‌ ‌می‌توانند مرورگر را آن گونه که می‌پسندند، تنظیم نمایند. در حالی که واسط کاربری IE7 اجازه تنظیمات چندانی را به کاربر نمی‌دهد.
همچنین نوار ابزار مناسبی که در IE4 تا IE6 به چشم می‌خورد در IE7 چندان مشهود نیست. IE7 حتی امکان حذف بسیاری از برنامه‌های افزودنی موجود برای این مرورگر را در صورت عدم نیاز کاربر فراهم نکرده است.
اندازه و عملکرد
اپرا دقیقاً در نقطه مقابل فایرفاکس قرار دارد. همه چیز درباره اپرا در قابلیت‌های آن خلاصه شده است. ‌اگر چه اپرا با مجموعه‌ای از قابلیت‌های متنوع تزئین شده است، بسیاری از این قابلیت‌ها هیچ‌گاه توسط کاربران مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. البته این نقص تنها بخشی جزئی از عیوب این مرورگر محسوب می‌شود.

طراحان اپرا برای ایده‌های کوچک، کارشناسان ماهر و بزرگی هستند، اما قادر به پیاده‌سازی صحیح، روان و بی‌نقص افکار و اندیشه های کوچک خود نیستند و به همین دلیل، اپرا سراسر نقص و ایراد است!
تنها مزیت و برتری اپرا، حجم کم کارایی و عملکرد مناسب و قابل اطمینان آن است.
البته فراموش نکنیم که حجم نسخه International مرورگر اپرا در ویرایش 02/9 (نسخه ارائه شده در سایت6/72 (opera مگابایت است. در حالی که حجم Firefox 2.0 تنها 62/5 مگابایت است. همچنین البته به خاطر داشته باشیم که حجم Internet Explorer 7 برابر با 78/14 مگابایت است.
با این حال باید پرسید: کدام یک از این چهار مرورگر، این سه مرورگر به اضافه سافاری، سریع‌ترین است؟ به نظر من سرعت ملاک چندان مناسبی برای مقایسه نیست؛ زیرا هر چهار مرورگر به قدری سریع عمل می‌کنند که در عمل سرعت یکسانی را از خود به نمایش می‌گذارند. به علاوه، سایت‌های مختلف بسته به نوع محتویات و کدنویسی زمان‌های بارگذاری متفاوت و گوناگونی دارند.
امنیت؟ آنچه IE به آن محتاج است
امنیت چیست؟ سیستم امنیتی مداخله جوی IE7 مکرراً شما را با میله های زردرنگ و دیگر اعلان های پی‌در‌پی متوقف می‌کند. IE7 سعی می‌کند با این روش، امنیتی هم‌طراز با امنیت بالای فایرفاکس (بدون اعلان‌های مکرر و دست و پا گیر) را فراهم کند.
اگر وب‌گردی محدود و دست و پا بسته شما را ناراحت و عصبانی نمی‌کند، IE7 میزبان مناسبی برای وبگردی شما خواهد بود، اما من حس خوشایند آزادی با فایرفاکس را ترجیح می‌دهم.
فایرفاکس، اپرا و سافاری به ActiveXها اجازه اجرا نمی‌دهند و این قابلیت یکی از اصلی‌ترین دلایلی است که این مرورگرها را ذاتاً ایمن‌تر و مطمئن‌تر از IE ساخته است.
اگرچه حقیقتاً ActiveX ابزاری مناسب و آسان برای برنامه‌نویسان و توسعه‌دهندگان نرم‌افزار است، با وجود تمام ویژگی‌های خود از قابلیت‌های امنیتی جاوا بی‌بهره است. در واقع ما تاوان اشتباه مایکروسافت در اوایل سال 1990 را می‌پردازیم. اما مطمئناً آینده از آن جاوا و جاوااسکریپت خواهد بود.
با این همه، قابلیت ضدفیشینگ در کدام مرورگر بهتر است؟ در حال حاضر اینترنت‌اکسپلورر تنها مرورگری است که شدیداً به این فناوری نیازمند است. البته وجود فناوری ضدفیشینگ تنها یکی از نیازمندی‌های امنیتی ضروری برای اینترنت اکسپلورر در تمام سیستم‌عامل‌های مایکروسافت و به ویژه ویستا به شمار می‌رود.
IE بدون در اختیار داشتن ابزارهای ضدجاسوس‌افزار و ضدفیشینگ، مرورگری ناامن و غیرقابل اطمینان خواهد بود. در حالی که نبود این ابزارهای حفاظتی در دیگر مرورگرها تا این اندازه خطرآفرین نیست. در حقیقت این تفاوت نه به دلیل طراحی بهتر مرورگرهای فایرفاکس، اپرا و سافاری در قیاس با IE، بلکه به این خاطر است که اکثر جاسوس‌افزارها و ابزارهای سرقت آنلاین، رایج‌ترین مرورگر دنیا یعنی IE را هدف قرار داده‌اند.
هدف اصلی سازندگان این‌گونه کدهای مخرب، کسب درآمد بیشتر است و این همان دلیلی است که IE را در کانون توجه سارقان آنلاین قرار داده است. البته فایرفاکس نیز به عنوان دومین مرورگر رایج دنیا، توجه بسیاری از سارقان آنلاین را به خود معطوف کرده است، اما موزیلا‌ زرنگ‌تر و با هوش‌تر از آن است که بازی را به سارقان آنلاین واگذار کند.
یک مرورگر واقعی‌
هنگامی که مایکروسافت از ویژگی‌هایی همچون پشتیبانی از RSS و قابلیت کار با Tabها به‌عنوان ویژگی‌های جذاب IE7 سخن می‌گوید، کاملاً مطمئن می‌شوید که IE7 ویژگی‌های جذاب و مبتکرانه‌ای ندارد.
این دو ویژگی که به عنوان قابلیت‌هایی جذاب در IE7 معرفی شده‌اند، در Firefox 2.0 نیز وجود دارند؛ مرورگری که قابلیت سودمندی همچون ابزار کنترل املای صحیح لغات با قابلیت استفاده در انجمن‌های وب، بلاگ‌ها، نظرات ارسالی برای سایت‌های وب و فرم‌های وب را دارد و همچنین قابلیت Undo Close Tab (توانایی بازگشت به عقب برای بازگشایی Tabهای بسته شده توسط کاربر) و بسیاری قابلیت‌های سودمند دیگر را ارائه داده است. .
هنگامی که در نهایت مایکرسافت تقاضای کاربران IE برای پشتیبانی از RSS و افزودن قابلیت استفاده از Tabها را پذیرفت، مسئله ضعف امنیتی و عدم سازگاری مناسب، بسیار نامساعدتر از آن که به سادگی قابل اصلاح و ترمیم باشد، نمود یافت.
مایکروسافت همچنین تلاش کرد با ارائه IE7 همراه با بروزرسانی‌های ضروری و حیاتی در بخش Automatic Updates ویندوز، مرورگر خود را بیش از پیش به کاربران سیستم عاملش معرفی کند و سهم IE7 را در بازار مرورگرها ارتقا دهد.
مایکروسافت این قابلیت را «نصب به صلاحدید کاربر» نامید؛ زیرا می‌توان از Automatic Updates خواست که IE7 را نصب نکند، اما به نظر می‌رسد عنوان «عدم نصب به صلاحدید کاربر‌» ‌برای آن مناسب‌تر باشد؛ زیرا انتخاب پیش‌فرض، نصب IE7 است. به این ترتیب مایکروسافت بدون توجه به نظر و خواسته شما، مرورگر 78/14 مگابایتی خود را به شما تقدیم می‌کند.
فایرفاکس مرورگری است که به جای توجه به نیازهای شرکت سازنده، صرفاً نیازهای کاربران را الگوی توسعه خود قرار داده است. این موضوع در نسخه نهایی این مرورگر قاطعانه اثبات شد. اگرچه Firefox 2 را نمی‌توان یک ارتقای بلندپروازانه دانست، قطعاً در قیاس با نسخه 5/1 نسخه کامل‌تر و بهتر است. فایرفاکس در مجموع بهترین قابلیت‌ها را برای کاربران فراهم کرده است. این مرورگر تمامی فاکتورهای لازم برای کسب عنوان برترین مرورگر را در اختیار دارد.
اینترنت اکسپلورر؛ اثبات شایستگی‌ها
در دنیای کامپیوتری نیز درست همانند دیگر زمینه‌ها، همه از برنده تنفر دارند. به همین دلیل همه با مایکروسافت دشمنی دارند! اما دشمنی همیشگی با مایکروسافت دلیل مناسبی برای تنفر از مرورگر جدید این شرکت نیست. در واقع، شما تعصبات خود را برای یک لحظه کنار بگذارید، حقایق بسیار مهم و قابل‌توجهی را درخواهید یافت: مایکروسافت بهترین مرورگر دنیا را ارائه کرده است. استفاده از قابلیت Tabها برای مرور صفحات، پشتیبانی عالی مرورگر از RSS و بهبود چشمگیر در امنیت دلایلی است که IE7 را به عنوان بهترین مرورگر در بازار مرورگر ها معرفی می‌کند.
سرانجام Tabها آمدند
پس از کش‌و‌قوس‌های فراوان، مایکروسافت با تأخیر زیادی Tabها را به IE افزود، اما با افزوده شدن این قابلیت، IE از دیگر مرورگرها پیش پا افتاده است.
باز کردن، بستن و مرتب نمودن Tabها بسیار ساده و آسان است. در IE7 برخلاف مرورگرهای دیگری که از قابلیت Tab استفاده می‌کنند، کلید «X» (بستن Tab) روی تمام Tabهای باز دیده نمی‌شود و تنها Tab فعال قابل بستن است. با انتقال به Tab جدید کلید «X» نیز روی آن قرار می‌گیرد. (این قابلیت امکان مدیریت بهتر Tabهای متعدد را برای کاربر فراهم می‌کند).
قابلیت Quick Tabs در حال حاضر بهترین روشی است که امکان نمایش تمام Tabها در قالب نماهای بندانگشتی (../uploaded_files/10939/1/thumbnail) را در یک صفحه فراهم می‌کند. با کلیک روی هر ../uploaded_files/10939/1/thumbnail به سادگی به آن Tab منتقل می‌شوید و با کلیک روی کلید «X» به سادگی آن Tab را می‌بندید.
ابزار Tab List یکی دیگر از قابلیت‌های مفید و سودمند IE7 است. با کلیک روی کلید مربوط به این ابزار، تمام Tabهای فعال در قالب یک فهرست به کاربر ارائه می‌شود. با این قابلیت قادرید به راحتی Tab مورد نظر را در میان تمام Tabهای باز، بیابید و به آن سوییچ کنید. همچنین می‌توانید گروهی از Tabها را همانند یک آدرس در Favoritesذخیره کنید.
با استفاده از این قابلیت می‌توانید از مرورگر بخواهید فهرستی از سایت‌های خبریِ مورد علاقه یا سایت‌های مربوط به یک موضوع دلخواه را به صورت دسته‌جمعی برای شما باز کند. تنها کاری که باید انجام دهید این است که تمام سایت های مورد نظر را در Tabهای مجزا باز کنید و سپس این فهرست را همانند ذخیره یک آدرس در بخش Favorites، ذخیره نمایید. به این ترتیب می توانید در دفعات بعد تمام این فهرست را یکجا باز کنید.
مدیریت عالیRSSها
در واقع آنچه IE7 را از دیگر رقبایش متمایز می‌کند، پشتیبانی مؤثر و مناسب مرورگر از RSS است. کار با ابزار RSSخوان اختصاصی IE7 به قدری ساده و آسان است که حتی کاربران ناآشنا با RSS هم قادرند به راحتی از آن استفاده کنند. سادگی کار با این RSSخوان ممکن است شما را متقاعد نماید که نرم‌افزار RSSخوان محبوبتان را برای همیشه کنار بگذارید.
هنگامی که از یک سایت وب با خروجی RSS بازدید می‌کنید، کلید کوچک مربوط به RSS روی نوار ابزار مرورگر نارنجی رنگ می‌شود. با کلیک روی این کلید می‌توانید خروجی RSS مورد نظرتان را دریافت کنید.
با کلیک روی گزینه «Subscribe to this feed» می‌توانید آدرس‌های RSS مورد علاقه را همانند دیگر آدرس‌ها در بخش Favorites ذخیره کنید. همچنین می‌توانید آدرس‌های RSS را در یک پوشه جداگانه ذخیره نمایید.
RSSخوان آدرس‌های RSS شما را در یک قسمت جداگانه و مجزا در IE Favorites Center قرار می‌دهد. با انتخاب Feeds در بخش Favorites Center می‌توانید فهرست آدرس RSS موردنظر و پوشه‌های مربوط را مشاهده کنید.با کلیک روی آدرس‌هایRSS می‌توانید آن را باز کنید و بخوانید. همچنین با کلیک روی هر پوشه، آدرس‌های موجود در آن به شما ارائه می‌شود. برای به‌روزرسانی RSSهای موجود در بخش Favorites، نیاز نیست اقدام خاصی بکنید. چون IE به صورت خودکار آن ها را برایتان بروزرسانی می‌کند.
یک RSS Feed هر قدر هم که طولانی باشد، IE آن را در قالب یک صفحه با امکان مرور ساده و آسان در اختیار شما قرار می‌دهد. امکان جست‌وجو، مرتب‌سازی RSSها بر اساس تاریخ، عنوان و نام نویسنده و همچنین امکان فیلترگذاری روی خروجی ایجاد شده برای ارائه مطالب در یک موضوع خاص نیز وجود دارد.
به عنوان مثال، اگر در حال مطالعه یک RSS Feed از یک وبلاگ با موضوع مایکروسافت هستید، می‌توانید آن را برای ارائه مطالب مربوط به ویستا یا اینترنت اکسپلورر یا هر عنوان دیگری فیلترگذاری کنید.
IE در ویندوز ویستا، در قیاس با اکس‌پی عملکرد به مراتب بهتری را ارائه می‌دهد. در ویستا RSS Feedها به صورت زنده و به همان ترتیبی که وارد می‌شوند، در یک نمایشگر جذاب RSS که روی دسکتاپ تعبیه شده است، نمایان می‌گردند. با این قابلیت می‌توانید بدون نیاز به هیچ اقدامی به مطالعه RSSها بپردازید؛ زیرا آن‌ها به صورت خودکار روی دسکتاپ شما قرار گرفته‌اند.
بهبود امنیت
همواره بیشترین انتقادها درباره مشکلات و ضعف‌های امنیتی در IE بوده است. اگر چه در مورد نسخه‌های پیشین IE انتقادهای امنیتی مطرح شده کاملاً صحیح و منطقی است، در مورد IE7 به هیچ وجه پذیرفته نیست. در نسخه اخیر IE سطح امنیتی بسیار بالایی برای کاربر فراهم شده است.
شاید از دید کاربر مشهودترین ابزار امنیتی در IE7، ابزار ضد فیشینگ مرورگر باشد، اما قابلیت‌های امنیتی IE تنها در این ابزار خلاصه نشده است. بیشتر قابلیت‌های امنیتی مرورگر در پشت اینترفیس مرورگر نهفته است؛ جایی که برای کاربر مشهود و قابل رویت نیست.
IE7 از توانایی‌ها و قابلیت‌های متعددی برای محافظت در برابر بدافزارها بهره می‌برد. از جمله قابلیت محافظتی جدید موسوم به URL-handling که سیستم را در برابر URLهای مخرب (URLهایی با عملکردی مشابه با بدافزارها و اکسپلویت‌ها به سیستم آسیب می‌رسانند) محافظت می‌نماید و از سرریزشدن بافر به واسطه اجرای کدهای مخربی که بدون اطلاع کاربر اجرا می‌شوند، جلوگیری می‌کند.
همچنین در نسخه اخیر IE روش محافظتی جدیدی در برابر اسکریپت‌ها ارائه شده است که اجازه می‌دهد اسکریپت‌ها تنها روی محتوای همان دامنه منبع اثر کنند. (این قابلیت در مقابله بهتر با حملات فیشینگ نیز مؤثر است).
محافظت در برابر ActiveXها یکی دیگر از قابلیت‌های امنیتی IE7 است. محافظت در برابر خطرات مربوط بهRSS ها نیز یکی دیگر از قابلیت‌های امنیتی پیش‌بینی شده در این مرورگر است. (برای مثال، IE7 تنها RSS Feedهای کاملاً معتبر را قبول می‌کند و از پذیرش RSSهای مشکوک و نامطمئن خودداری می‌کند).
Protected Mode، قدرتمندترین ابزار امنیتی در IE7 است که تنها در ویستا قابل استفاده است. Protected Mode، سیستم‌عامل را از آسیب‌پذیری در برابر خطرات ناشی از عملکرد اینترنت‌اکسپلورر یا دیگر برنامه‌های افزودنی اینترنت‌اکسپلورر محافظت می‌کند.
به عبارت دیگر، حتی اگر بدافزارها بتوانند از تمام ابزارهای محافظتی IE عبور کنند، باز هم قادر به آسیب‌رسانی به کامپیوتر شما نخواهند بود؛ زیرا Protected Mode، اینترنت اکسپلورر را در درون یک گاوصندوق امن و غیر قابل نفوذ حفاظت می‌کند.
رقبا در یک نگاه
فایرفاکس تنها رقیب اصلی IE در بازار مرورگرها است. سهم اپرا و سافاری در بازار مرورگرها به قدری ناچیز است که می‌توان از آن‌ها چشم‌پوشی کرد، اما فایرفاکس تلاشی گسترده و بی‌وقفه را برای کسب سهم بیشتر در بازار مرورگرها آغاز کرده است.
بسیاری از کاربران، مایکروسافت را به ناتوانی در ارائه نوآوری و ابتکار محکوم می‌کنند. حال آن‌که فایرفاکس نیز در همین آغاز راه علایم این ناتوانی و ضعف را از خود بروز داده است به Firefox 2.0 نگاه کنید. آیا می‌توانید یک ویژگی اصلی جدید و منحصربه فرد را در این مرورگر نام ببرید؟
اینترفیس مرورگر هیچ تغییری نکرده است و همان نما و ظاهر قدیمی را دارد. پشتیبانی مرورگر از RSS بسیار نامناسب و به عبارت بهتر، ناامید کننده است. قابلیت Live Bookmark مرورگر نیز چندان مناسب و قابل استفاده نیست.
موزیلا‌ لااقل ‌می‌توانست با افزودن قابلیتی مشابه با Quick Tabs در IE، مدیریت Tabها را در نسخه اخیر فایرفاکس بهبود بخشد، اما حتی زحمت افزودن این ویژگی مناسب را نیز متحمل نشده است. به استثنای ویژگی پشتیبانی از اکستنشن‌ها در مرورگر فایرفاکس که از قابلیت پشتیبانی از برنامه‌های افزودنی (add - in) در IE بهتر و مناسب‌تر است، می‌توان چنین نتیجه گرفت که IE به سادگی فایرفاکس را مغلوب کرده است.
کلام آخر
بدون تردید تاکنون درباره مقایسه مرورگرهای IE ،Firefox ،Opera و Safari علاوه بر این مقاله، مطالب بسیاری را شنیده یا خوانده‌اید. مطالعه و مقایسه گفته‌ها و نظرات منتقدان مختلف درباره مرورگر ها می‌تواند به شما در انتخاب بهترین مرورگر کمک نماید.
البته راه بهتری هم وجود دارد. به آمار و ارقام دقت کنید. اعداد هیچ گاه دروغ نمی‌گویند. اینترنت اکسپلورر بیش از هشتاد درصد از سهم بازار را در اختیار دارد و شواهد حکایت از آن دارد که این رقم در آینده نزدیک تغییر نخواهد کرد. مردم به قدری باهوش و زیرکند که در صورت عدم رضایت از IE مرورگرهای رقیب را دانلود و تجربه کنند، اما شواهد نشان می‌دهد که کاربران از IE راضی بوده‌اند و با توجه به اصلاحات فراوان صورت گرفته در IE7، کاربران راضی‌تر از همیشه خواهند بود.

دسته ها : کامپیوتر
شنبه بیست و هشتم 10 1387
یکی از دغدغه های طراحان سیستم های رایانه ای برای محصولات شان داشتن یک رابط خوب با کاربران است به عبارت دیگر طراح باید سیستمی طراحی کند که علاوه بر داشتن عملکرد خوب، کاربرپسند نیز باشد و نیاز به صرف وقت و هزینه های زیاد برای آموزش کاربران آن سیستم نباشد و در نهایت نحوه ارتباطش با کاربران ساده و سریع باشد. از این لحاظ فناوری تاچ اسکرین یا صفحه لمسی اهمیت پیدا کرده است و برای برخی کاربردها به طور گسترده استفاده می شود.
شاید تا به حال مانیتورهای مجهز به صفحه نمایش لمسی را دیده باشید این گونه صفحه نمایش ها دارای مزیت ها و البته معایبی است، به عنوان مثال در دستگاه هایATM یا عابر بانک نیاز شدیدی به این فناوری احساس می شود. کار با این دستگاه ها، این گونه است که کاربر بسته به این که صفحه لمسی با چه فناوری ساخته شده است، نقطه مورد نظر را که نمایش یک کلید یا لینک می باشد توسط قلم مخصوص یا انگشت لمس و فرمان لازم یا درخواست خود را وارد سیستم می کند.
● مزایای صفحه لمسی
رایانه های مجهز به صفحه لمسی دارای مزیت های زیر می باشد:
۱) اشغال فضای کم توسط دستگاه
۲) کمتر شدن قسمت های متحرک
۳) استفاده از آن ها به عنوان یک دستگاه ثابت در یک نقطه
● انواع صفحه لمسی از لحاظ طریقه نصب
▪ صفحه لمسی ها به ۲ روش در مانیتورها نصب و راه اندازی می شود:
۱) Built-in
۲) Add-on
در روش Built-in صفحه لمسی تعبیه می شود.
اما در روش Add-on کار به گونه ای دیگر است به طوری که صفحه لمسی را می توان روی مانیتورها اضافه کرد. در این روش کنترلر صفحات لمسی روی صفحه مانیتور نصب می شود.
● اجزای صفحات لمسی
▪ اغلب صفحه های لمسی ها از ۳ جزء زیر تشکیل می شود:
۱) صفحه حساس به لمس که مکان لمس شده را به کنترلر می فرستد.
۲) کنترلر صفحه لمسی که با دریافت سیگنال های مخصوص از صفحه لمسی آن ها را به علایمی معنادار برای پردازنده تبدیل و از طریق پورت USB یا COM به رایانه منتقل می کند.
۳)یک درایور نرم افزاری برای برقراری ارتباط بین کنترلر و سیستم عامل.
● فناوری های موجود صفحه لمسی
بسته به کاربرد و محل کار سیستم های مجهز به صفحه لمسی فناوری های مختلفی وجود دارد که عبارت از:
▪ Wire Resistive Technology
همین طور که از نام این نوع صفحه لمسی پیداست از مقاومت برای تولید مقادیر ولتاژ متفاوت در نقاط مختلف صفحه لمسی استفاده می کند و بدین طریق مکان لمس شده را به کنترلر اعلام می کند.
این گونه از صفحه لمسی ها به هر نوع فشاری حساس است و پاسخ مورد نظر را در خروجی تولید می کند؛ یعنی از هر وسیله ای اعم از قلم و انگشت می توان برای کار با آن ها استفاده کرد و از این لحاظ محدودیتی برای کاربران به وجود نمی آید.آن ها معمولا دارای مواد پایه شیشه یا آکرلیک است که با لایه هایی از مواد هادی و مقاومتی پوشیده شده است این لایه های نازک توسط نقاط غیرقابل مشاهده ای از هم جدا شده است. وقتی که صفحه لمسی در حالت عادی و روشن است هیچ گونه تماسی بین ۲ لایه هادی و مقاومتی وجود ندارد و هیچ جریانی بین آن دو رد و بدل نمی شود؛ به محض این که لمسی اتفاق بیفتد فشار حاصل از لمس باعث تماس بین ۲ لایه هادی و مقاومتی خواهد شد و در جریان الکتریکی تغییر ایجاد می شود. این تغییر توسط کنترلر صفحه لمسی کشف می شود و با اندکی پردازش روی اطلاعات حاصل از لمس، آن ها را تبدیل به یک مختصات افقی و عمودی می کند و به عنوان یک رویداد لمس آن را ثبت می کند.
نوع مقاومتی صفحه لمسی فناوری ساخت ساده ای دارد ولی وضوح تصویری که به کاربران ارائه می دهد نسبت به انواع دیگر کمتر است.همچنین به دلیل عمر طولانی آن، بیشتر به منظور کارهای سنگین در مکان های نامساعد استفاده می شود.
این گونه از صفحه های لمسی مقاومتی بیشتر در خانه، مدرسه،مراکز فروش اتوماتیک و محیط های متنوع دیگر استفاده می شود، ولی وضوح تصویر خوبی ندارد و برای نمایشگرها با اندازه کمتر از ۱۰.۴ اینچ استفاده می شود.
▪ Infrared
این نوع از صفحه های لمسی توسط فناوری پرتوی نور برنامه ریزی شده است. در این نوع صفحه لمسی به جای استفاده از لایه های مختلف، از یک قاب حاوی یک برد مداری استفاده می شود که در یک طرف دیودهای ساطع کننده نور و در طرف دیگر تعدادی سنسورهای دریافت کننده نور قرار گرفته است.
در محل لمس شده سنسورهای دریافت کننده، دیگر نوری دریافت نمی کند یا به عبارتی یک وقفه در دریافت نور ایجاد می شود که از همین تغییر در سنسورهای دریافت کننده، برای کشف مختصات مکان لمس شده استفاده می شود.
▪ Surface Acoustic Wave (SAW)
این فناوری یکی از پیشرفته ترین گونه ها در صفحه های لمسی است و بیشتر شبیه به انواع نوری است؛ ولی به جای پرتوهای نوری از امواج صوتی استفاده می کند. جنس این صفحه های لمسی شیشه ای است و به همین دلیل هیچ وقت فرسوده نخواهد شد و طول عمر زیاد و وضوح تصویر خوبی خواهد داشت.
این فناوری بیشتر برای رایانه های آموزشی و کیوسک های اطلاعاتی در محیط های شلوغ استفاده می شود.
▪ Capacitive
این نوع صفحه لمسی ها از یک پنل شیشه ای حاوی یک عنصر خازنی که ذخیره کننده بار الکتریکی است تشکیل شده است.
برخلاف دیگر صفحه های لمسی در این فناوری شیء لمس کننده باید هادی جریان الکتریکی باشد مانند سر انگشت بدون پوشش.
زمانی که صفحه نمایش با یک شیء هادی مناسب لمس شود، جریان الکتریکی از سوی گوشه های صفحه لمسی به سمت نقطه تماس، جاری می شود این رویداد باعث می شود تا مدارهای نوسان سازی که در گوشه های صفحه لمسی قرارگرفته است فرکانس خود را با توجه به نقطه تماس تغییر بدهد. این تغییر فرکانس، اندازه گیری می شود و به تعیین مختصات نقطه لمس شده کمک می کند.این گونه از صفحه های لمسی بسیار مقاوم است و وضوح تصویر عالی دارد. به همین دلیل در پهنه وسیعی از کاربردهای مختلف مورد استفاده قرار می گیرد.
دسته ها : کامپیوتر
جمعه بیست و نهم 9 1387
OC یعنی، کارکشیدن از یک سختافزار، بیشتر از مقداری که سازندهآن، براش اعلام کرده . این سختافزار میتونه CPU، کارت گرافیک، Ram یا... باشه. ما روی CPU صحبت میکنیم. مثلاً کار کشیدن از CPU ۱.۰GHz به اندازه ۱.۱۶GHz 

به OverClock یا OverClocking در اصطلاح عامیانه OC گفته میشود.
اگه ناشیانه انجام بشه، خطرناکه و ممکنه CPU یا هر قطعهی دیگهیی رو بسوزونه یا عمرش رو کم کنه.
تعریف کوتاه از OC
OC یعنی، کارکشیدن از یک سختافزار، بیشتر از مقداری که سازندهآن، براش اعلام کرده . این سختافزار میتونه CPU، کارت گرافیک، Ram یا... باشه. ما روی CPU صحبت میکنیم. مثلاً کار کشیدن از CPU
۱.۰GHz به اندازه ۱.۱۶GHz
یک سوال پیش میآد که اگه میشه از CPU مثلاً
۱ گیگ به اندازه ۱.۱۶ گیگ کار کشید، چه علتی داره شرکت سازنده اون رو به عنوان ۱ گیگ بفروشه؟ این سوال دو تا جواب داره:
۱) سرعتی که شرکت سازندهی CPU مثل اینتل یا AMD روی برچسب CPU مینویسه، سرعتی هستش که اون CPU در اون سرعت بهترین عملکرد رو داره و در سرعتهای بالاتر، عملاً مشکلاتی مثل عدم ثبات یا گرمای زیاد یا... براش پیش نمیآد.

۲) دلیل خاص اقتصادی داره. مثلاً تنوع محصول باید باشه. ممکنه همهی مشتریها پول CPU سریعتر رو نداشته باشن و... مثلاً Athlon ۲۵۰۰+ , ۲۶۰۰+, ۳۰۰۰+, ۳۲۰۰+ هیچ تفاوتی با هم ندارند مگر در Mutilplier. همهشون از تکنولوژی ۱۳۰nm استفاده میکنن و روی هستهی Barton ساخته شدن. اما تفاوت قیمتها خیلیه.
تقریباً هر CPU رو میشه OC کرد. مهم اینه که تا چه اندازه؟ این بستگی به شرایط داره. در واقع از دوتا جواب بالا، برای یک CPU ممکنه فقط یکیش درست باشه. یا یکیش نقش خیلی کمی داشته باشه. مثلاً تو همون مثال بالا، احتمال این که بشه Athlon ۳۲۰۰+ رو OC کرد خیلی کمه. اما Athlon ۲۵۰۰+ رو بسادگی میشه ۱۰۰ الی ۳۰۰ تا بالا برد.
یک CPU رو تا چه حدی میشه OC کرد؟ این سوال جواب مشخصی نداره. مثلاً ممکنه ۵۰MHz یا ممکنه ۳۵۰MHz. کاملاً بستگی به شرایط داره . این شرایط را از چند جنبه میشه بررسی کرد:CPUهای یک جنس و مدل و ساخت کارخانه ها با هم فرقهایی دارند.MotherBoard نقش خیلی مهمی داره. بعضی از MotherBoardها به اصطلاح OverClocking-Friendly هستن و کلاً برای OC کارها ساخته شدن . در هر صورت هر چه MotherBoard شما امکانات بیشتر و پیشرفتهتری داشتهباشه طبیعتاً بهتر میتونید OC کنید. علاوه بر MotherBoard قطعات دیگه هم نقش دارن. مثلاً قدرت تحمل فرکانسهای بالاتر در RAM یا AGP یا کارت صدا یا ... مدلها و جنسهای مختلف با هم فرق دارن. یک چیز مهم دیگه، سیستم خنککنندهی کامپیوتر شماست. وقتی یک CPU در سرعتهای بالا کار میکنه، باید ولتاژ به نسبت بالاتری بهش داد و همین ولتاژ بالاتر باعث تولید گرمای بیشتر میشه و باعث سوختن یا کاهش شدید عمر مفید CPU بشه.
● OC
رو چطور انجام بدیم.
اولا راهنمای MotherBoard وCPU را کاملا مطالعه کنید. باید وارد قسمت Setup (بایوس) سیستم بشوید،
یک نرمافزار مثل SiSoft Sandra روی سیستم نصب کنید که بتونید اطلاعات مربوط به سختافزار رو ببینید. حتماً باید دمای CPU و MotherBoard رو نشون بده. تو Setup بایوس هم قسمتی که دما رو نشون میده پیدا کنید
سرعت CPU توسط دو چیز تعیین میشه. یکی سرعت باس سیستم یا FSB -Front side bus- و دیگری Multiplier که در FSB ضرب میشه و سرعت CPU بدست میآد. برای تغییر سرعت CPU باید یکی یا هردوی این اعداد رو عوض کرد. از اونجایی که FSB علاوه بر تعیین سرعت CPU در تعیین سرعت ارتباط MotherBoard- با قطعات روی درگاه PCI و AGP همچنین Ram نقش داره، پس بهترین راه اینه که Multiplier رو بیشتر کنیم. اما شرکتهای سازنده، پردازنده رو روی یک Multiplier قفل میکنند و تغییر اون دیگه تاثیری نداره.
بنابراین تنها چارهای که میمونه تغییر FSB هستش. برای تغییر FSB باید وارد Setup سیستم بشیم. در MotherBoard باید وارد قسمت IWILL Smart Settings بشم. شما هم اگه راهنمای مادربوردتون رو بخونید، حتماً پیدا میکنید. البته تو مادربوردهای قدیمی Multiplier رو از طریق جامپر عوض میکردند.
بعد از اینکه محل تعیین FSB رو پیدا کردین، کارتون شروع میشه. موقع تغییر FSB باید خیلی مراقب باشید. یک تغییرناجور میتونه همه چیز رو به هم بریزه و حداقلش اینه که سیستم دیگه بالا نمیآد و باید Setup رو ریست کنید (حتماً قبل از شروع بکار، سایر تنظیمات مهم Setup رو یادداشت کنید. چون ممکنه نیاز باشه که بعد از ریست کردن، بعضی از تنظیمات رو از حالت پیشفرض خارج کنید.) پس حتماً باید FSB رو کمکم زیاد کنید. مثلاً اولش ۵ تا یا ۱۰ تا و بعدش اگه مشکلی نبود کمکم ببرید بالا تا جایی که مشکلهای کوچیک کمکم بوجود بیان. اون وقت یکی یکی بیاریدش پایین تا مشکلی دیگه نباشه. منظورم از "نبودن مشکل" اینه که:
۱) سیستم بدون هیچ مشکلی لود بشه. بهتره یک کمی تو ویندوز کار کنید تا مطمئن بشید بعد از مدتی هنگ نمیکنه و ثبات سیستم از بین نمیره.
۲) دمای سیستم خیلی بالا نره. برای اینکه متوجه بشین بالا کجاست، قبل از زیاد کردن FSB، چندبار دمای سیستم رو در حالات مختلف، مثلاً بعد از اجرای برنامههای سنگین اندازه بگیرید. بهترین کار اینه که Burn-in wizard توی SiSoftware Sandra رو سه چهار باری اندازه بگیرید تا دمای عادی و دمای حداکثر دستتون بیاد.
۳) صدای خروجی اسپیکر عجیب و غریب یا عوض نشه. و هر چیز غیرعادی دیگه.
اما در مورد MotherBoradهای Overclocking friendly؛ مهمترین چیز توی این MB ها اینه که شما میتونید FSB رو بدون دغدغهی RAM و PCI & AGP افزایش بدید. یعنی MB فرکانس کار این قطعات رو مستقل از FSB و ثابت نگه میداره. (در حالت عادی FSB Bus برابر نصف FSB و PCI Bus برابر یک چهارم اونه. یعنی اگه FSB رو از ۱۳۳ برسونم به ۱۶۰، AGP Bus از ۶۶ میرسه به ۸۰، یعنی ۱۴ تا بالاتر و در این صورت کارت گرافیکی یا lazy میشه یا crazy!) بنابراین در این MBها تنها مانع سر راه افزایش سرعت، دما و توان CPU هستش. شما هرچقدر هم اون رو خنک کنید، بالاخره توان CPU حدی داره.
حالا اگه ما FSB رو تا یه جایی بردیم و مشکل بوجود اومد، تنها راه اینه که دوباره کمش کنیم؟ باید بگم همیشه نه. در این حالت اول از همه باید بفهمید که مشکل از کدوم قطعه هستش؛ هارد، سیدی رام، کارت گرافیک، رم یا ... برای فهمیدن این مورد، میتونید از آزمون و خطا استفاده کنید، یعنی راهحل هایی که میدم رو تک تک اجرا کنید و ببینید کدومشون جواب میده. یا همه رو اجرا کنید اگه مشکل حل شد، بعدش دونه دونه به حالت قبل برگردونید ببینید کجا مشکل پیدا میکنه. اما قبل از همه چیز، اگه دما خیلی بالا نیست، بهتره ولتاژ CPU یعنی CPU Vcore Settings رو خیلی آهسته زیاد کنید، شاید جواب بگیرید.
اگه مشکل از رم باشه یعنی رم تو فرکانسهای بالاتر جواب نده، میتونید سرعت اون رو کم کنید. برای تغییر اون باید توی راهنما یا Setup بگردید. از طریق DRAM Clock اون رو میتونیم تغییر بدیم که سه حالت Host clock و Host clock+۳۳ و Host clock-۳۳ داره که باید در حالت سوم یعنی -۳۳ قرارش بدم.
دوم در مورد هارد و سیدی رام: اگه مشکل از جانب یکی از این دو قطعه باشه، باید PIO mode یا DMA mode اونها رو تغییر بدید و پایینتر بیارید.
در مورد PCI و AGP، برای حل این مشکلها، گزینههایی مثل PCI Master ۰ WaitState Write و AGP Master ۱ WaitState Read/Write و AGP Fast Write رو غیرفعال میکنیم که کمی کار رو راه میندازه. البته این موردها بسته به جنس و مدل MB شما ممکنه اسم دیگهیی داشته باشه یا اصلاً وجود نداشته باشه. پس حتماً راهنمای MBتون رو بخونید و یا توی سایتش دنبال اطلاعات اضافی بگردید. ممکنه MB شما چیزهایی بیشتری برای تغییر داشته باشه. باید اونقدر با اینها به اصطلاح بازی کنید تا بهترین حالت از نظر سرعت و پایداری و ثبات سیستم و البته دما بدست بیاد. باز هم تاکید میکنم، اگه دما زیاد بالا بره، مثلاً از بین ۵۰ و ۶۰ درجه سانتیگراد بگذره، خطرناکه و CPU یا میسوزه یا عمرش کم میشه.
چیز مهمی که در مورد راهحلهای بالا باید بگم اینه که ممکنه این راهحلها کار کنن و سیستم بدون مشکل کار کنه، اما به احتمال زیاد ارزشش رو نداره. اگه هدف ما فقط سرعت بیشتر باشه، ارزشش داره اما اگه هدف ما سیستمی با توازن بین سرعت و performance و قابلیت بیشتر باشه، ارزشش رو نداره که مثلاً بخاطر ۲۰ مگاهرتز بیشتر، سرعت رم رو ۳۳ تا (یک کم بیشتر یا کمتر) کاهش بدید. یا از هاردتون در حالتی پایینتر از چیزی که تواناییاش رو داره استفاده کنید و سرعت انتقال اطلاعاتش رو کم کنید. در این حالت حتی ممکنه تاثیر افزایش سرعت از بین بره و سیستم کندتر بشه.

برگرفته از سایت : http://www.eshtehardcity.ir

دسته ها : کامپیوتر
شنبه بیست و پنجم 8 1387
X