همراه با دبورا ماگاش

دبورا ماگاش نویسنده انگلیسی: نوشتن را از والدینم به ارث بردم

به نقل از فاینشنال تایمز، «دبورا ماگاش» نویسنده انگلیسی و خالق بیش از 16 رمان و مجموعه داستان کوتاه به تازگی نگارش اثری جدید را به دست گرفته است. او تا امروز به خاطر نگارش رمان «چیزهای احمقانه» و «شما باید خواهر باشید» مخاطبان زیادی را گرد خود جمع کرده و به نظر می‌رسد در طول سالهای گذشته توانسته آثار قابل توجهی را به جامعه ادبی انگلیس معرفی کند.

این نویسنده که در حال حاضر به همراه دو فرزندش در لندن زندگی می‌کند بیش از 35 سال است که به نوشتن می‌پردازد و تقریبا هر دو سال یک بار یک اثر ادبی را به مخاطبانش ارائه می‌کند. خبرنگار روزنامه فاینشنال تایمز به بهانه آغاز نگارش تازه‌ترین اثر این نویسنده گفت‌وگوی کوتاهی با وی داشته است.

* چه کتابی زندگی شما را تغییر داد؟

پیش از هر چیز کتاب «ویلیام» این کتاب توانست ساختار زبان و دستور زبان انگلیسی را برای من زنده کند. و البته بعد از آن «فانوس دریایی» نوشته «ویرجینیا وولف» که یک دنیا احساس و هیجان را با خود برایم به ارمغان آورد.

*چه زمانی احساس کردید که باید نویسنده شوید؟

پدر و مادر من هر دو نویسنده و دست به قلم بودند. من تا سن 20 سالگی با این موضوع مبارزه کردم اما این مسئله در خون من بود و سرانجام من نیز دست به قلم بردم.

* برنامه نوشتن روزانه شما چگونه است؟

هر روز صبح با یک کاپوچینوی بزرگ به سراغ میز کارم می‌روم. نوشتن را ساعت 9 صبح آغاز می‌کنم و تا ساعت 1 ظهر می‌نویسم. هرگز نمی توان بعد از آن کار کنم. اصولا به کار در بعدازظهرها عادت ندارم.

* قلم شما تحت تاثیر کدام نویسنده است؟

«بریل بینی بریج» را می‌توانم نام ببرم. البته نه به این معنا که قلم من تحت تاثیر اوست بلکه به این معنا که از او چیزهای زیادی یاد گرفتم. او نویسنده بسیار باهوشی است.

*چه چیزی شما را می‌ترساند؟

هیچ چیزی بیشتر از تبعید و غربت برایم ترس‌آور نیست. اصلا دوست ندارم در جای دیگری به جز سرزمین مادری‌ام زندگی کنم. به ویژه اگر مجبور باشم کشورم را ترک کنم و امکان بازگشت نداشته باشم.

*در زمان فراغت چه می‌کنید؟

رانندگی می‌کنم. به موسیقی گوش می‌دهم . این اوقات که هیچ مسئولیتی بر عهده ندارم بسیار آسوده خاطر هستم.

*چه کاری شما را آرام می‌کند؟

شنا کردن در حوضچه‌های طبیعی را دوست دارم، دوچرخه‌سواری و البته پیاده‌روی در کوچه‌های باریکی که پنجره خانه‌های آن گشوده است و صدای افراد خانواده از کوچه شنیده می‌شود.

*در مورد خودتان چه نکته‌ای وجود دارد که دوست دارید تغییر کند؟

در عین حال که انسان قوی‌ایی هستم اما گاهی مضطرب می‌شوم و کمی ترسو هستم. دوست داشتم بر این صفات غلبه کنم.

*اگر نویسنده نمی‌شدید چه حرفه‌ای را انتخاب می‌کردید؟

باغبان می‌شدم و از تماشای مناظر زیبا و چشم انداز طبیعی آن لذت می‌بردم.

* چه مکان یا محلی را بیشتر از همه دوست دارید؟

از هند خوشم می‌آید. اما از حضور داشتن در مکان‌های ورزشی  زنانه بسیار خوشم می آید. در این فضاها حرف ها و گفت و گوهایی رد و بدل می شود که به جهان داستانی من رنگ می بخشد. گاهی سوژه هایم را از میان این گفت و گوها کشف می کنم.