چيزهاي كوچك، مثل دوستي كه هميشه موقع دست دادن خداحافظي، آن لحظه ي قبل از رها كردن دست، با نوك انگشتهاش به دست هايت يك فشار كوچك مي دهد… چيزي شبيه يك بوسه مثلا.

راننده تاكسي اي كه حتي اگر در ماشينش را محكم ببندي بلند مي گويد: روز خوبي داشته باشي دخترم.

آدم هايي كه توي اتوبوس وقتي تصادفي چشم در چشمشان مي شوي، دستپاچه رو برنمي گردانند، لبخند مي زنند و هنوز نگاهت مي كنند.  

آدم هايي كه حواسشان به بچه هاي خسته ي توي مترو هست، بهشان جا مي دهند، گاهي بغلشان مي كنند.

آن هايي كه هر دستي جلويشان دراز شد به تراكت دادن، دست را رد نمي كنند. هر چه باشد با لبخند مي گيرند و يادشان نمي رود هميشه چند متر جلوتر سطلي هست، سطل هم نبود كاغذ را مي شود تا كرد و گذاشت توي كيف. 

دوست هايي كه بدون مناسبت كادو مي خرند، مثلا مي گويند اين شال پشت ويترين انگار مال تو بود. يا گاهي دفتريادداشتي، نشان كتابي، پيكسلي.

آدم هايي كه از سر چهارراه نرگس نوبرانه مي خرند و با گل مي روند خانه.

آدم هاي اس ام اس هاي آخر شب، كه يادشان نمي رود گاهي قبل از خواب، به دوستانشان يادآوري كنند كه چه عزيزند، آدم هاي اس ام اس هاي پرمهر بي بهانه، حتي اگر با آن ها بدخلقي و بي حوصلگي كرده باشي. 

آدم هايي كه هر چند وقت يك بار اي ميل پرمحبتي مي زنند كه مثلا تو را مي خوانم و بعد هر يادداشت غمگين خط هايي مي نويسند كه يعني هستند كساني كه غم هيچ كس را تاب نمي آوردند..

آدم هايي كه اگر توي كلاس تازه وارد باشي، زود صندلي كنارشان را به لبخند تعارف مي كنند كه غريبگي نكني.

آدم هايي كه خنده را از دنيا دريغ نمي كنند، توي پياده رو بستني چوبي ليس مي زنند و روي جدول لي لي مي كنند. 

آدم هايي كه حواسشان به گربه ها هست، به پرنده ها هست
 …. 

همين آدم ها، چيزهاي كوچكي هستند كه دنيا را جاي بهتري مي كنند براي زندگي كردن
.!