معرفی وبلاگ
شیراز را به تخت‌جمشید و حافظیه و شاهچراغش می‌شناسیم، یزد را به بادگیرهای سرو مانندش، اصفهان را به زنده‌رود كم‌آبش، به میدان نقش جهان دود گرفته و به چهل‌ستون شگفتش و تبریز را هم به بازار رویایی‌اش؛ اما بسیاری از دیدنی‌های این شهرها پشت برخی ناشناخته های میهن عزیزمان پنهان شده‌ است. این جاذبه‌ها گاهی آنقدر شگفت‌ است كه نه‌تنها با جاذبه‌های مشهور آن قدرت برابری دارد، بلكه بسیاری از آنها كهن‌تر و عظیم‌تر و زیباتر هستند. سعی داریم تا شما را با این جاذبه ها آشنا سازیم.
شخصیت ها
موضوعات مطالب
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 112419
تعداد نوشته ها : 526
تعداد نظرات : 33
Rss
طراح قالب
بـــــوق بــــــــوق ایران
مهريز؛ پرديس كوير

 

 در جنوب استان يزد، شهرستاني معتدل و بياباني وجود دارد كه مهريز نام دارد.
اين شهرستان داراي يك بخش با مركزيت مهريز و پنج دهستان شامل‌ بهادران، ارنان، تنگ چنار، خورميز و ميانكوه است.

مهريز شهرستاني است كه به جهت ادامه ارتفاعات شيركوه در بخش غربي آن و تشكيل سفره‌هاي آب زيرزميني، هوايي معتدل‌تر از ديگر شهرستان‌هاي استان يزد دارد و به باغ شهر يزد مشهور شده است؛ البته بايد گفت در اين گستره، از شمال به جنوب و از غرب به شرق از ميزان بارندگي كم مي‌شود و خشكي محيط بيشتر خود را نشان مي‌دهد.

نبود توفان‌هاي شن در اين منطقه برخلاف ديگر مناطق كويري، شرايط مناسب‌تري را براي سفر و گردش در اين منطقه كويري ايجاد كرده است.

بزرگ‌ترين باغ انار جهان با 300 هكتار در مهريز قرار دارد. منابع طبيعي ازجمله چشمه‌ها و كوه‌هاي زيبا، گردشگري طبيعي اين منطقه را رونق بخشيده و بازديدكنندگان را آرامشي دوباره مي‌بخشد.
از كوه‌هاي اين منطقه مي‌توان به امتداد شيركوه، كوه لاخسه، كوه سياه و كوه مدوار اشاره كرد كه سرچشمه بيشتر جويبارهاي فصلي اين شهرستان، طبيعت منطقه را زيبا و لطيف كرده است.

چشمه بزرگ، پرآب و زيباي غربال‌بيز در نزديكي روستاي مدوار با چشم‌انداز طبيعي شگفت‌انگيز و آرامش‌بخش، چشمه دامگاهان (دون گاهون) در محلي به نام دون گاهون، منطقه تفريحي كوه ريگ، از مكان‌هاي تفريحي و گردشگري شهرستان است كه مسافران و خانواده‌هاي بسياري را سوي خود كشانده ‌است.

سرو كهنسال مهريز با ارتفاع نزديك به 15 متر و حدود 1000سال‌عمر از شگفتي‌هاي طبيعي شهرستان به‌حساب مي‌آيد كه ديدن آن خالي از لطف نيست.

رودخانه فصلي منشاد با گذر پلكاني شكل خود از ميان دو كوه، دره سرسبز و بسيار قشنگي ايجاد كرده و  در روزهاي تعطيل پذيراي گردشگران بسياري است كه از طبيعت لذت مي‌برند.

از ديگر جاذبه‌هاي منطقه، دره آدروشك است كه سرسبز و خوش آب و هوا با چند چشمه طبيعي، فضايي مناسب را براي گردش و تفريح سالم ايجاد كرده است.

اين دره داراي يخچالي طبيعي است كه در فصل تابستان پوشيده از برف است و براي گردشگران منطقه‌اي زيبا را به نمايش گذاشته است.

باغ زيباي تاريخي پهلوان‌پور از دوره قاجار در محله مزويرآباد نيز از باغ‌هاي قشنگي است كه با جاري بودن كاريز حسن‌آباد در دو مسير باغ، باغي هميشه سبز و با طراوت است و نيز در اطراف آن چنارهاي بلند و سرسبز ديده مي شود كه بازديد آن خالي از لطف نيست.

عمارت كوشك يا شربخانه در ميان باغ، جاذبه طبيعي را به همراه جاذبه تاريخي همزمان براي گرشگر به نمايش مي‌گذارد.

نكته‌اي كه دانستن آن براي مسافران اين ديار خالي از لطف نيست، وجود  بلندترين برج بادگير دنيا با بلنداي 55.5 متر در مهريز است.


از جمله بناها و جاذبه‌هاي گردشگري تاريخي اين شهرستان مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
مساجد‌ جامع مهرپادين، جامع منگاباد، جامع باغ بهار، جامع خورميز، جامع سريزد و قلعه‌هاي مهرپادين، هرفته، خورميز، ملكي، سريزد و كاروانسراي شاه عباسي، رباط‌هاي زين‌الدين (تنها كاروانسراي مدور ايران)، نو سريزد، كرمانشاه، شمس و آسياب‌هاي مزوار و مهريز، آرامگاه شيخ عبدالله، آرامگاه بهاء‌الدين، امام‌زاده پيرغيب، برج و آسياب پير نوركي، خانه سريزد، حمام منشاد، حمام استهريج  يا همان موزه مردم‌شناسي مهريز، امام‌زاده سيد‌غياث‌الدين مهريز.




مجموعه مهر پادين
اين مجموعه در شهرستان مهريز از توابع يزد و در فاصله 30 كيلومتري از اين شهر و در خيابان مصطفي خميني و محله مهر پادين واقع شده است.
مجموعه داراي يك ايوان و يك مناره است كه مناره آن در حال حاضر تنها داراي دو رديف تزئينات كاشي به رنگ‌هاي فيروزه‌اي، لاجوردي و سياه و سفيد بر زمينه آجر در قسمت‌هاي بالايي آن و يك نقش لوزي از كاشي‌هاي فيروزه‌اي و لاجوردي  به همراه دو چليپاي كوچك فيروزه‌اي در پايه منار است.
براساس شواهد موجود مي‌توان استنباط كرد كه اين مجموعه از آثار دوره آل‌مظفر در قرن هشتم هجري باشد.

 



 حس جنگ در قلعه مهر پادين
اين قلعه در فاصله يك كيلومتري مجموعه مهر پادين قرار گرفته است. اگر به دنبال ديدن بخشي از تاريخ هستيد كه هنوز دست نخورده مانده و دوست داريد هيجان حضور در قلعه‌اي واقعي را ، همان‌طور كه در فيلم‌هاي تاريخي ديده‌ايد حس كنيد حتما از اين قلعه بازديد كنيد. 
ديدن قلعه‌اي كه مانند شهري كوچك ‌با اتاق‌ها، خانه‌ها، خيابان‌ها و مغازه‌هايي كه از اعماق تاريخ به همان صورت حفظ شده ‌است ناخودآگاه ضربان قلب هر بيننده‌اي را بالا مي‌برد.

قدمت اين قلعه مربوط به قرن هشتم و اساس آن از خشت بوده و داراي دو ديوار استحفاظي است كه از اين نظر شبيه به قلعه ابراهيم‌آباد است.
هر ديوار قلعه چهار برج ديده‌باني دارد كه در مجموع دو رديف ديوارها، هشت برج ساخته شده است. اين قلعه تقريبا سالم مانده و در اطراف آن باغ‌هاي انار و زمين‌هاي كشاورزي واقع شده است.
در ورودي به قلعه داراي ايوان كنگره‌داري است كه از طريق آن مي‌توان به قلعه وارد شد. در بالاي ديوارهاي قلعه كنگره‌هايي ايجاد كرده‌اند كه احتمالا كاربرد ديدباني و تيراندازي از فواصل آن را داشته است با اين حسن كه شخص تيرانداز و مدافع قلعه مورد اصابت تيرهاي دشمن قرار نگيرد.

تنها كمي تخيل لازم است تا با ديدن اين كنگره‌ها، سربازاني را تجسم كنيد كه از فاصله‌هاي بين كنگره‌ها به دشمن تير‌اندازي مي‌كردند و مردمي نگران‌كه از داخل قلعه به آن چشم دوخته بودند.
در پشت ورودي قلعه ساختماني سه طبقه وجود دارد كه احتمالا محل استقرار قراولان و محافظان دروازه بوده و از پشت آن به بافت قلعه كه شبيه يك شهر كوچك با خيابان‌بندي‌هاي منظم است،  وارد مي‌شويم.‌ در اين خانه‌ها كه بعضي حياط‌دار بوده ‌است ، تعداد زيادي چاه حفر شده بود كه آب قلعه را  تامين مي‌كرد.

 



صنايع دستي و غذاهاي محلي
مردم اين منطقه در كنار كار كشاورزي به ساخت و تهيه صنايع دستي مشغول هستند كه قاليبافي از همه مهم‌تر است و مهم‌تر از همه اين‌كه نقشه فرش‌هاي شهرستان مهريز همانند طرح‌هاي كرمان و يزد است. از ديگر صنايع دستي اين منطقه مي‌توان به گيوه‌بافي، سبدبافي، چاقوسازي، آهنگري سنتي و سريشم اشاره كرد.

مردم كويرنشين مهريز غذاهاي محلي و سنتي گوناگوني دارند كه برخي از آنها براي مراسم ويژه پخته مي‌شود. آش ماش در منشاد در زمستان و براي ناشتايي مي‌پزند و نيز در مراسم سوگواري و روز دفن مرده، براي خانواده سوگوار مي‌برند.

آش گندم ويژه شب‌هاي زمستاني اسفند ماه است كه در آن از حبوباتي چون نخود، لوبيا، عدس و گندم پوست كنده ‌‌به همراه سركه استفاده مي‌شود.
جالب است بدانيد اين آش را در منشاد، «آش جه‌جه» مي‌خوانند و در بهادران، شب اسفندي مي‌گويند.  از ديگر غذاهاي اين منطقه؛ آش رشته يا شولي (آشي كه در همه جاي استان يزد پخته مي‌شود)، آش انار، آش پرك، آش جو، حليم (آش تنوري) و اشكنه را مي‌توان نام برد.

موضوع : يزد
جمعه 1391/2/8
X