صفحه ها
دسته
پاسخ به شبهات
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 79464
تعداد نوشته ها : 216
تعداد نظرات : 14
سايت مراجع تقليد

 آيت الله جواد تبريزي (رحمة الله علیه)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله نوري همداني (مد ظله العالي‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله  سید صادق شیرازی (مد ظله العالي)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله لطف الله صافي (مد ظله العالي‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله ناصر مکارم شيرازي (مد ظله العالي‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله سيد علي سيستاني (مد ظله العالي)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله وحيد خراساني (مد ظله العالي ‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله جوادي آملي (مد ظله العالي ‌)
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
 آيت الله جعفر سبحاني (مد ظله العالي)

جهت دريافت كد لوگوي مراجع كليك كنيد
00 پایگاه فرهنگی ، مذهبی شیعه ها - لوگوهای حمایتی
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

لازم است سنخيت مخلوقي كه معذّب واقع مي‌گردد، مثل انسان يا ابليس كه از گروه جنيان است و ساير شياطين از يك سو و سنخيت «عذاب جهنم»، اگر چه به صورت مختصر مورد تأمل و دقت بيش‌تر قرار گيرد.

الف. از آتش خلق شدن ابليس و ساير جنيان، بدين معنا نيست كه آن‌ها عين آتش هستند. بلكه جسم‌شان از آتش خلق شده است. چنان‌كه از خاك خلق شدن انسان بدين معنا نيست كه جسم انسان عين خاك باشد بلكه آدمي - غير از حضرت آدم(ع)- از نطفه خلق شده و بدن او از گوشت و خون و استخوان است. اما خلقت نطفه نيز به خون بر مي‌گردد و خون از مواد غذايي تأمين مي‌شود و مواد غذايي هم از خاك به دست مي‌آيد. لذا خداوند كريم در يك آيه مي‌فرمايد همه را، نه فقط حضرت آدم(ع) را، از خاك آفريدم و در آيه ديگري مي‌فرمايد كه از نطفه آفريدم.

حال سؤال اين‌جاست كه آيا برخورد‌ شيء هم سنخ ديگري كه از خاك باشد (مانند سنگ، آجر، بتن، چوپ و...) با انسان، موجب بروز درد يا ‌عذاب ديگري در او نمي‌شود؟ يعني اگر سنگي به سر يا پاي انسان بخورد درد ندارد؟ اگر ميكروبي كه آن هم از خاك است، وارد بدن شود، موجب عفونت و آزار و اذيت نمي‌شود؟ و.... پس، شيطان هم همين‌طور است و خلق شدن شيطان و ساير جنيان از آتش، بدين معنا نيست كه آن‌ها عين آتش هستند و نيز سبب آن نمي‌گردد كه هيچ نوع آتش يا آن چه از آتش است بر آن‌ها اثر نگذارد.

ب. اما نه انسان، نه جن و نه هيچ موجود ديگري، فقط جسم تنها نيست، بلكه اصل او روح است و جسم فقط ابزار اوست. و نه روح انسان از خاك آفريده شده و نه روح جن از آتش. و بايد دقت نمود كه اصل «لذت و الم» متوجه روح است. در همين دنيا نيز آن «من» كه سخن مي‌گويد روح است به وسيله زبان، آن «من» كه مي‌شنود روح است به وسيله گوش... و آن «من» كه رشد منفي يا مثبت مي‌كند روح است به وسيله بدن.

لذا اگر چه بدن نيز از سلسله اعصاب و حس‌هايي برخوردار است و آرامش يا تشنج دارد كه موجب احساس راحتي يا اذيت و درد مي‌شود، اما اصل «لذت و الم» به روح بر مي‌گردد. معاد نيز هم جسماني است و هم روحاني و لذت و الم آن نيز متوجه هر دو وجه مي‌باشد و اصل روح است.

ج. در مورد عذاب جهنم هم اولاً آتش يكي از عذاب‌هاي جهنم است و در بند الف توضيح داده شد كه هم‌سنخي مانع از تأثير آن نيست. و ثانياً اين آتش، جسم و روح را مي‌سوزاند و ثالثاً سنخ اين آتش، اگر چه هيبت يا شكلي مانند آتش دنيا داشته باشد، اما هم سنخ با آتش دنيوي نيست؛ چنان‌كه نعمات بهشتي نيز اگر چه هم شكل باشند، اما هم‌سنخ نيستند.

در همين دنيا نيز ما تفاوت شدت و ضعف وجود، صفات و آثار بسياري از چيزهايي كه اشتراك لفظي و حتي گاه ماهوي دارند را در بسياري از گونه‌هايي كه ظاهر يا هيبتي هم‌سنخ دارند تجربه مي‌كنيم، به‌عنوان مثال: نور يا حرارت شمعي كه از موم ساخته ساخته شده، نور و حرارت كبريتي كه از باروت است، نور و حرارت روغن حيواني، نور و حرارت نفت و سپس گاز، نور و حرارت برق، نور و حرارت رعد و برق و.... اگر دقت كنيم متوجه مي‌شويم كه در همين عالم ماده نيز هر چه ماده «لطيف‌»تر و از جرم و كثافات كم‌تري برخوردار باشد، آثارش شديدتر مي‌گردد.

عالم آخرت هم عالم «لطيف» است و به طور كلي از جرم و كثافات و خصوصيات عالم مادي به دور است. چنان‌كه بدن انسان در بهشت، بهترين غذاها و ميوه‌ها را مي‌خورد، اما، هضم، جذب و دفع ماده را ندارد و يا شير و ميوه‌اش خراب و پوسيده نمي‌شود و بدن انسان نيز پير نمي‌شود. يا در جهنم مي‌سوزد، اما نمي‌ميرد. پس اگر بيان شد رود يا شراب بهشتي و يا آتش جهنم، نبايد گمان كنيم كه الزاماً عين همين رود، نوشيدني يا آتش دنيوي است. و حال آن كه خاك و آتشي كه بدن انسان و جن از آن‌ها خلق شده، همين خاك و آتش مادي است.

 

د. در همين بدن مادي، گاهي عفونتي پيدا مي‌شود كه اگر چه از سنخ همين بدن است، اما موجب آزار و اذيت و گاه مرگ مي‌شود، آتش جهنم نيز از درون شخص منحرف (اعم از انس و جن) بلند مي‌شود و شعله‌ور مي‌گردد و جسم و جانش را مي‌سوزاند.

ه ‍ ‌. هر سوزاننده‌اي كه جسم و جاني را بسوزاند، تعبير به آتش مي‌شود، در حالي كه ظاهر همه آن‌ها الزاماً از سنخ آتش نيست و يا ممكن است از آتش باشد، اما خود آتش نباشد. مثل حرارت خورشيد كه از آتش خورشيد است، اما عين آتش نيست و درختان را سوزانده و خشك مي‌كند و گاه سبب آتش گرفتن آن‌ها نيز مي‌گردد.

آتش‌هاي سوازننده ديگري هم هستند، مثل آتش حسرت، آتش غبن و پشيماني، آتش حسادت، آتش فراق و دوري و...، كه همه از عذاب‌هاي جهنم مي‌باشند و جسم و جان را و حتي قلب را مي‌سوزانند.

پس خلق شدن جسم جنيان از آتش، موجب مصون بودن آن‌ها از عذاب‌هاي جهنم و حتي آتش جهنم نمي‌گردد.

منبع : تبيان

 

دسته ها : متفرقه
1391/2/1 17
X