به بهانه دیدار تدارکاتی ایران برابر کره جنوبی

قطبی محکوم به برد است

بخش ورزشی-وقتی برای مربیان تازه وارد به فوتبال ملی ایران تعریف می کنند چگونه " تومیسلاو ایویچ بزرگ" در آستانه جام جهانی 1998 تنها بخاطر شکست سنگین برابر "آ اس رم " جایش را ناباورانه به جلال طالبی داد، باید به آنها حق بدهیم که هیچ بازی تدارکاتی ای را صرفا با نیت آماده کردن تیم برگزار نکنند.

امروز سه شنبه راس ساعت15:30 به وقت تهران، شاگردان افشین قطبی در خاک کره جنوبی میهمان بهترین تیم آسیا در جام جهانی 2010  هستند. واکنش رسانه های ما  پس از پیروزی جمعه شب برابر چین نشان دهنده آن بود که در صورت شکست تیم قطبی او می بایست انتقادات فراوانی را تحمل می کرد. با توجه به حمایت قاطع علی کفاشیان که تازه یادش آمده مدیر باید روی مربیان منتخبش تعصب و پافشاری داشته باشد، بعید بنظر می رسد در صورت کسب هر نتیجه ای در این دست از مصاف ها، قطبی جایش را به نفر دیگری بدهد اما آنچه کادر فنی تیم ملی را می هراساند، رسانه های ایران هستند. طبق رسمی ناخوشایند اکثر رسانه های ایرانی با مربیان وقت تیم ملی رابطه چندان جالبی ندارند. روزگار نه چندان دوری همه افتخار سردبیر سابق یکی از پر تیراژترین روزنامه های ورزشی، در این خلاصه می شد که مخالف سر سخت میروسلاو بلاژوویچ بود.

یکی از خبرنگاران سابق این روزنامه شهادت می دهد که وقتی ایران در بازی های مقدماتی جام جهانی 2002 در ورزشگاه آزادی توانست با 2 گل دایی از سد سعودی ها بگذرد فرد مذکور چنان با دژم و کینه از تحریریه خارج شد که گویی دایی به تیم خودمان گل زده بود. از سوی دیگر انتقاد به مراتب از تحسین و ثنا گویی برای یک ژورنالیست آسان تر است شاید  هم از این رو باشد که تیغ مطبوعات همیشه حوالی گردن سرمربی تیم ملی پرسه می زند تا با گرفتن گزک آنچه را انجام دهد که مترصدش هست.

2- ایران موفق شد با 2 گل از سد چین بگذرد و با توجه به کسب  این نتیجه فتیله انتقادات از قطبی تا حد قابل ملاحظه ای پائین آمد. حتی ناصر ابراهیمی که از منتقدان سر سخت قطبی از بدو حضورش در ایران بحساب می آید، در گپ و گفتی کوتاه با یکی از خبرگزاری ها تلویحا اعلام کرد؛ در برهه فعلی بهتر است از تیم ملی حمایت کنیم تا انتقاد. البته نفرات دیگری هم بودند که از این دست مصاحبه ها انجام دادند و متفق القول عقیده داشتند امروز وظیفه رسانه های ما تنها حمایت است. اما با همه این تفاصیل یک چیز را به خوبی می توان پیش بینی کرد؛ اگر قطبی با هر نتیجه ای به کره جنوبی ببازد آن وقت صحبت های چند روز قبل با سرعت قابل ملاحظه ای رنگ خواهند باخت. پس باید به قطبی حق داد پیش از آنکه به فکر فوتبال زیبا و چشم نواز باشد به این موضوع فکر کند که چگونه می توان برای جامعه ای که صرفا نتیجه گراست، نتیجه قابل قبول کسب کند. کدام مربی عاقل حاضر می شود در آستانه شروع مسابقات جام ملت های آسیا خودش را درگیر انتقاداتی کند که قطعا برای زمین زدن هر مجموعه ای کفایت می کند!

3- کدام کره جنوبی برابر ایران صف آرایی می کند؟ این مهمترین سوالی است که هواداران فوتبال در ایران دائم از یکدیگر می پرسند و می خواهند بدانند اگر احیانا تیم ملی توانست از سد کره در خاک این کشور بگذرد تا چه حد این کار، کارستان بوده است. هنوز چند ساعت از پیروزی درخشان ایران برابر چین نگذشته بود که برخی از رسانه ها نوشتند؛ این چین بنجل بود چرا که با ترکیب اصلی خود برابر ایران حاضر نشد. البته در سوی مقابل معدود سایت هایی دیده می شوند که حمایت سرسختانه ای از قطبی دارند. فارغ از اینکه حمایت شان روی چه معیاری است، می توان آنها را در دسته خوش فکرها  قرار داد چرا که خواه نا خواه قطبی تا پایان جام ملت ها سرمربی تیم ملی خواهد بود و ما چاره ای نداریم با حمایت معنوی، دست کم روحیه تیم را بالا ببریم.

4-اواخر هفته پیش سرمربی کره جنوبی در مصاحبه ای اعلام کرد می خواهد در بازی با ایران تنی چند از جوانان زیر 23 سال کره جنوبی را آزمایش کند. همین حرف کفایت می کرد تا در ایران شایع  شود کره ای ها از ترکیب اصلی خود بهره نمی برند اما نگاهی به لیست این جوانان نشان دهنده آن است که با وجود سن کم در تیم های مطرحی بازی می کنند. بازیکنانی مثل سئوک هیون جون (19 ساله و بازیکن آژاکس) و کیم چو یونگ(بازیکن 22 ساله گیونگنام) در لیست "چو گوانگ رائه" سر مربی کره قرار دارند. البته رسانه های کره ای اعلام کرده اند که 3 بازیکن  مطرح این تیم که نیز به اردوی تیم "چو" فراخوانده شده اند؛پارک جی سونگ (بازیکن 29 ساله منچستریونایتد)، لی چونگ یونگ ( بازیکن 22 ساله بولتون) و پارک چو یونگ( بازیکن 25 ساله موناکو) در بازی با ایران مثلث تهاجمی کره ای ها را تشکیل می دهند. بنابراین اگر کره جنوبی حتی با ترکیب ثابتش در جام جهانی هم مقابل تیم ما بازی نکند باز مجموعه پر مهره و خطرناکی است که باید آنها را جدی گرفت.

5- همانقدر که فوتبال ما در چند سال اخیر سیر نزولی داشته، کره ای ها روی نمودار صعودی،جهش خیره کننده ای داشته اند اما باز هم نمی توان تیم ملی ایران را برابر کره جنوبی ،مجموعه ای دست و پا بسته و شکست خورده قلمداد کرد. بازی امروز می تواند علاوه بر جنبه تدارکاتی اش، مرهمی باشد بر زخم های فوتبالی که تنها بخاطر سوءمدیریت این بلا بر سرش آمده است.کره جنوبی با  کسب دو تساوی و کسر 4 امتیاز در 2 بازی رفت و برگشت سهم بسزایی در حذف ما از صعود به دور پایانی جام جهانی ایفا کرد پس شاگردان قطبی آنقدر انگیزه خواهند داشت تا به فوتبال آسیا بفهمانند ما هنوز ایرانیم؛ تیمی که اگر خوب مدیریت می شد قطعا هم اینک بالاتر از تمام تیم های جنوب شرق آسیا در جام جهانی چشم ها را بخود خیره می کرد. باری هنوز وقت پیش روی ماست.