باید ارضا شود ،اما چگونه ؟

عفّت، به معناى خویشتندارى در قلمرو میل جنسى است. براى روشن شدن این مفهوم، باید به دو نکته مهمْ اشاره کرد. یکى مسئله «تقوا» و دیگرى غریزه «شهوت» در وجود انسان است. از یک سو، تقوا یعنى خویشتندارى و مدیریت کردن و مهار نمودن نفس، به معناى عام کلمه که در شرایط مختلف، نام‏هاى متفاوتى پیدا مى‏کند. از سوى دیگر، علماى اخلاق معتقدند که دو نیروى مهم در وجود انسان قرار داده شده: یکى غضب و دیگرى شهوت. حال اگر دو مفهوم تقوا و شهوت را با هم در نظر بگیریم، این نکته به دست مى‏آید که عفّت، یعنى خویشتندارى در قلمرو شهوت. البته شهوت، معناى عامى هم دارد که شامل شهوت مالى و شهوت خوردن و شهوت جنسى مى‏گردد. این معناى عام، مورد بحث ما نیست و آنچه به بحث ما مربوط مى‏شود، شهوت جنسى و عفّت جنسى است.

سؤال اساسى، این است که چرا باید عفاف داشت و عفاف، چه تأثیرى در زندگى ما دارد؟ و چرا خداوند متعال، چنین چیزى را از ما خواسته است؟ ما با دو بحث مهمْ رو به رو هستیم: یکى «سواد عفاف» که به چرایى آن مى‏پردازد و دیگرى «مهارت‏هاى عفاف» که به چگونگى آن اختصاص دارد. سواد عفاف، دانش و اطلاعات لازم درباره عفّت است و مهارت‏هاى عفاف، چگونه رفتار کردن بر اساس عفّت. بسیارى از مشکلات ما در این زمینه، به خاطر نداشتن سواد عفاف و مهارت عفاف است.

در این بحث، با طرح چند سؤال، برآنیم تا مبناى برخى از امور مربوط به غریزه جنسى را روشن سازیم که عبارت‏اند از: «چرایى غریزه جنسى» و «چگونگى ارضاى غریزه جنسى». پاسخ این پرسش‏ها ـ که از آن به عنوان مبناى نظریه یاد مى‏شود ـ ، بر دیگر مباحث ما نیز تأثیرگذار است. پاسخگویى اشتباه به این پرسش‏ها، راه انسان را به انحراف مى‏کشاند.

غریزه جنسى، چرا؟

چرا غریزه جنسى، در وجود ما قرار داده شده است؟ برخى، علّت وجود غریزه جنسى را «لذّت جنسى» مى‏دانند و بر این باورند که غریزه، عاملى براى لذّت بردن است؛ باید از زندگى لذّت برد و یکى از بهترین لذّت‏ها «لذّت جنسى» است. بر این اساس، هر آنچه را که به تأمین این هدفْ کمک کند ، تأیید مى‏کنند و با هر آنچه که بخواهد آن را محدود سازد، مخالفت خواهند کرد. امّا واقعیت چیست؟ آیا این تصوّر، با واقعیت آفرینش انسان نیز هماهنگ است؟ واقعاً غریزه جنسى، براى چه در وجود ما قرار داده شده است؟ کسى که چنین غریزه‏اى در وجود ما قرار داده، خداوند متعال است و او آگاه‏ترین کس به هدف این غریزه است. پس باید از او پرسید که پاسخ او چیست؟ او پاسخ خود را توسط پیام‏آوران زندگى، به ما رسانده که در مجموعه‏اى به نام «دین»، منعکس شده است.

خداوند متعال، زمینه‏ها و عوامل تداوم و تکثیر موجودات و از جمله انسان را در خود آنها قرار داده و غریزه جنسى را عاملى براى تحریک انسان جهت تحقّق این هدف، قرار داده است.

این جا یکى از گذرگاه‏هایى است که سرنوشت عفاف، در آن رقم مى‏خورد. اگر هدف، لذّت جنسى باشد، همه چیز بر اساس آن تنظیم مى‏شود و هر چه مخالف آن باشد ، نفى مى‏گردد. اگر هدف، تداوم نسل باشد، مسئله، متفاوت خواهد شد و همه چیز، بر اساس آنْ تنظیم مى‏شود. آنچه خداوند انجام داده، این است که نظام غریزه جنسى را براى تداوم نسل بشر طراحى کرده و طبیعى است که کارکرد بهتر این نظام، نیازمند رعایت مسائلى است که در آموزه‏هاى دین، تحت عنوان «عفاف» مطرح شده‏اند. اگر این مسائل، مورد توجّه قرار نگیرند، آنچه زیان خواهد دید، همان غریزه جنسى است. این حقیقت، هنگام بررسى پیامدهاى نظریه لذّت، روشن خواهد شد.

غریزه جنسى چگونه باید ارضا شود؟

غریزه جنسى همانند تمام غریزه‏ها و نیازهاى انسان، باید ارضا شود؛ اما چگونه؟ فرهنگ غرب، میان مردان دین و دیگر مردمان، تفاوت قائل مى‏شود و بر این باور است که مردان و زنان کلیسا (یعنى کشیش‏ها و راهبه‏ها) باید «خویشتندار» باشند و هیچ رابطه جنسى‏اى با کسى نداشته باشند؛ امّا درباره بقیه مردم، به «آزادى جنسى ـ ازدواج» اعتقاد دارند. این دیدگاه، نخست به آزادى جنسى اولویت مى‏دهد و سپس به ازدواج، و بر این باور است که مردم مى‏توانند آزادانه، به ارضاى غریزه جنسى خود بپردازند و یا ازدواج کنند.

این دیدگاه، بر اساس همان نظریه لذّت جنسى پردازش شده است؛ یعنی چون هدف، لذّت بردن است، پس انسان‏ها هر گونه که خواستند، مى‏توانند غریزه جنسی خود را ارضا کنند.

اما دیدگاه دین چیست؟ بر اساس آنچه از قرآن استفاده مى‏گردد، دین به «ازدواج ـ خویشتندارى» معتقد است. خداوند متعال که انسان را با غریزه جنسى خلق کرده، به مصلحت او نیز آگاه است و بهترین و بلکه تنها راه ارضاى صحیح و بى‏زیان غریزه جنسى را در «ازدواج» و سپس «خویشتندارى جنسى» معرفى کرده است؛ چون هدف از غریزه جنسى، تداوم نسل است، پس ازدواج و تشکیل خانواده در اولویّت قرار دارد و چون هدف، لذّت بردن به هر شکل نیست و زیان‏هاى زیادى هم براى او دارد، ارضاى آزاد غریزه جنسى را نمى‏پذیرد و انسان تا هنگامى که نمى‏تواند ازدواج کند، باید عفّت، پیشه کند. قرآن کریم در این باره مى‏فرماید: «و کسانى که وسیله زناشویى نمى‏یابند، باید عفّت ورزند تا خدا با فضل خویش، آنان را بى‌نیاز گرداند».1

چرا ازدواج؟

اگر دلیل ازدواج، تداوم نسل است، تداوم نسل، در خارج از ازدواج و تشکیل خانواده نیز قابل تحقّق است. لذا یکى از پرسش‏هاى مهم، این است که چرا باید ازدواج کرد؟

از دیدگاه دین، فلسفه ازدواج، «تربیت نسل» است که در بردارنده دو عنصر است: «تداوم» و «تربیت». خداوند متعال، فقط تداوم و تکثیر نسل را نمى‏خواهد؛ آنچه براى او مهم است، تربیت نسل توحیدى است. از این رو، لازم است که خانواده، در چارچوب آن نسل، تداوم یابد و در دامان آن، تربیت شود.2

اکنون که اطلاعات لازم و البته مختصر را درباره چرایى غریزه جنسى و چگونگى ارضاى آن، به دست آوردیم، زمینه براى طرح مباحث بعدى و فهم عفاف، آماده‏تر شده است.در مقاله ی بعد با ما باشید.

پی‌نوشت‌ها:

1. سوره نور، آیه 33.

2. بدین ترتیب، تکثیر نسل انسانی از هر راهی غیر از تشکیل خانواده (مثلاً تولّد فرزندان نامشروع و توسعه پرورشگاه‌ها یا تولید انسان‌های آزمایشگاهی و همانندسازی شده و...) نمی‌تواندمطلوب دین و خداوند باشد.

منبع : حدیث زندگی - باتلخیص

تنظیم برای تبیان : داوودی

دختر وپسر ، سودجویی یا تعهد؟