حجاب غیر منطقی است؟!

1- حجاب غیر منطقی است .

از جمله ایرادات نسبت به حفظ حجاب آن است كه برخی پوشیدگی و حجاب زن را كاری غیرمنطقی و فاقد دلیلی قابل دفاع می دانند كه در پاسخی كوتاه از زبان شهید مطهری (ره) می توان بیان كرد: «حجاب در مفهوم اسلامی آن از جنبه های مختلف روانی و خانوادگی و حتی از جنبه بالارفتن ارزش زن، موضعی منطقی و معقول دارد.»

2- حجاب با آزادی منافات دارد .

برخی می گویند حجاب سلب كننده ی حق آزادی زن می باشد كه از حقوق طبیعی هر انسانی است و این پوشیدگی به نوعی او را محبوس و زندانی می كند و به حیثیت انسانی و عزت او لطمه وارد می سازد كه بر اساس عقل و منطق هم هیچ كس حق اسیر كردن و به بردگی درآوردن دیگری را ندارد.

در پاسخ به این اشكال ابتدا باید دانست كه تعریف ایشان از آزادی چیست كه حجاب را محدود كننده ی آن می دانند. به حتم این تعریف ناظر به عقاید مكاتب غربی است، چرا كه از آن منظر است كه این انتقاد را می نماید. آنان معتقدند آزادی محترم است تا بدانجا كه برای آزادی دیگران محدودیت ایجاد نكند ، یعنی حد آزادی مساوی است با آزادی دیگران.

از نظر اسلام ، آزادی انسان ها در عین محترم بودن در چارچوب دو امر اساسی باید محدود گردد. مراعات حریم انسانی و مراعات مصلحت دیگران (و نه منفعت آنان). بر این اساس فرق بسیاری است بین به اسارت درآوردن زن، با مقید ساختن او در اتخاذ روشی خاص و پسندیده در معاشرت با دیگران به منظور رعایت پاره ای از مصالح اجتماعی. بدین معنا نه تنها وضع این قانون الهی منافی حیثیت انسانی و محدود كننده آزادی زن نمی باشد ، بلكه بدین وسیله عرصه را برای حضور اجتماعی و فعالیت مفید و مؤثر او در جامعه مهیا می سازد. در عین حال كه به افراد جامعه گوشزد می كند كه با در نظر گرفتن بعد انسانی زن با او تعامل نمایند ، نه با آن بعد از زنانگی زن كه معطوف به كانون خانواده است.

3- حجاب با اجتماعی شدن در تضاد است .

مطلب دیگری كه برخی بیان می كنند این است كه حجاب سبب ركود فعالیت های زن و عدم حضور او در فرآیند كار و تولید و به تبع آن فلج شدن نیروی نیمی از افراد اجتماع می شود. و از آن رو كه سعادت بشر در گرو پرورش كلیه استعدادهاست، اسلام با این وسیله مانع به فعلیت رسیدن استعدادهای خدادادی زن در این حوزه می شود.

باید پاسخ داد كه اسلام با پرورش استعدادها موافق بوده وهرگز باعث تضییع آن نشده است. با توجه به پاسخی كه بر مطلب قبل دادیم استعمال حجاب به منظور حبس زن در خانه و ممانعت از حضور او در اجتماع به هیچ وجه جایگاهی ندارد.

مبنای حجاب در اسلام آن است كه التذاذات جنسی در محیط خانوادگی و به همسر مشروع اختصاص یابد و محیط اجتماع با در نظر گرفتن بعد انسانی زن و مرد ، به صورت خالص منحصر به كار و فعالیت باشد. قوانین اسلام در این حوزه به زن اجازه نمی دهد كه پس از خروج از خانه در اجتماع موجبات تحریك مردان را فراهم سازد و همچنین به مرد هم اجازه چشم چرانی نمی دهد. چنین حجابی نه تنها نیروی كار را فلج نمی كند ، بلكه موجب تقویت این نیرو در اجتماع نیز می گردد و به بهانه فلج شدن نیمی از افراد جامعه نمی توان با بی حجابی و بی بند و باری، نیروی تمامی افراد از زن و مرد را فلج كرد.

4- حجاب بر حرص آدمها می افزاید.

بعضی ها می گویند ایجاد حریم میان زن و مرد به اشتیاق ها و التهاب ها می افزاید و طبق اصل "الانسان حریص علی ما منع منه" منع و ردع باعث ایجاد حرص و ولع نسبت به مسایل جنسی می گردد و علاوه بر آن سركوب كردن این غرایز نیز به بروز انواع بیماری و اختلالات روحی و روانی می انجامد. پس برای تقلیل این حرص و جلوگیری از ایجاد آن، روابط میان افراد باید آزاد و بی هیچ قید و بندی باشد و با برداشته شدن حجاب معتقدند كه پس از مدت كوتاهی چونان جوامع غربی و اروپایی همه چیز عادی شده و دیگر كسی معترض دیگری نمی شود و از درصد بالای تعدی و تجاوزاتی كه محدودیت حجاب موجب آن می شود ، كاسته می گردد.

در مقام پاسخ باید پرسید ریشه جمله "الانسان حریص علی ما منع منه" از كجاست؟ و این حرص و ولعی كه از آن یاد می كنند آیا قابل كنترل هست و یا اصلاً می توان از این حرص به نفع انسان بهره برد یا خیر؟ و جایگاه خانواده در كنترل این حرص و ولع به چه میزان است؟

تا به آنجا كه بررسی شده این جمله منتسب به فرد خاصی نمی باشد و تنها به علت استعمال فراوان توسط عموم مردم به فراخور برخی موضوعات مورد استفاده قرار می گیرد. اما اینكه آیا صحیح است یا خیر، باید گفت كه غلط است اگر بگوییم انسان نسبت به "هر آنچه" از آن منع می شود "همیشه" ولع خواهد داشت، بلكه باید توضیح داد كه انسان نسبت به چیزی حرص می ورزد كه هم از آن منع شود و هم به سمت آن تحریك گردد ، اما اگر امری اصلاً عرضه نگردد و یا كمتر موجب بیداری تمنایی در فرد شود این حس هم كمتر بدان جلب خواهد شد و با فرض چنین امری، بدون شك تبرج و خودنمایی زن در اجتماع و معاشرت های آزاد به مراتب بیشتر از محرومیت و عدم دسترسی سبب انحراف جنسی می شود. كه دلیل آن هم كاملاً مشخص است، چرا كه غریزه جنسی در انسان دارای دو جنبه جسمانی و روحانی است كه غرب از جنبه روحانی آن غافل مانده و به همین دلیل بی حجابی و روابط آزاد را راه حل نهایی فروكش كردن حرص در این زمینه می داند. چرا كه برخلاف بعد جسمانی انسان كه این غریزه در آن اشباع پذیر است، در بعد روحی این احساس به دلیل عدم اشباع پذیری خود را به صورت میل به تنوع طلبی نمایان می سازد و این عطش روحی (هوس) در این غریزه انسان را تا بدانجا پیش می برد كه روح دیگر با هیچ چیز آرام نمی گیرد و عشق به معنای واقعی آن در آدمی می میرد و جای خود را به طبیعتی هرزه و بی بند و بار می دهد.

اینجاست كه بر خلاف مسیحیت كه نفس را با ریاضت و سختی سركوب می كند ، اسلام به انجام مسایل جنسی در حد طبیعی و در چارچوب مشخص آن و جلوگیری از طغیان و سركشی این میل به وسیله تهییج آن، دستور می دهد. چنان كه گفتیم در این مكتب اصل بر پروراندن استعدادهای انسان بنابر مصلحتش است

منبع : كانون اندیشه جوان – با تغییر و تلخیص

تنظیم برای تبیان:داوودی

مقالات مرتبط :

ردی بر نظریه ی مخالفان حجاب

حجاب بی حجاب چون....

حجاب قدیمی شده!

حجاب وافزایش اعتما دبه نفس