هر روز بهتر از دیروز

انسان متوسل- انسان متوقع

در مقاله ی قبل با عنوان «اراده کنید تا متحول شوید» به دو ویژگی انسانی که متحول شده است پرداختیم که آن دو ویژگی : تفکر وتوکل بود . در این مقاله دو ویژگی دیگر  انسان متحول شده را بررسی می کنیم .

انسان متوسل

توسل  ، ویژگی دیگر توست. و تو انسان متوسلی هستی. دعا و نیایش، اجازه ورود به بارگاه ملکوتی خدای رحمان است و توسل، طلب مرشد و راهنمایی است که تو را در این وادی به دیدار معشوق دلالت و راهنمایی کند.

انسان از ابتدای آفرینش، یا چشم در چشم خورشید و ماه و ستارگان داشته یا نگاهش را به شعله‏های فروزان آتش و چشم‏های سنگی بت‏های بزرگ دوخته، در جست‏وجوی آن راز یعنی عشق به پرستیدن و ستایش که در اعماق وجودش می‏جوشیده سراسر هستی را در نوردیده است.

خدایا! تویی مقصد رهروان و پناه پناه‏جویان. جهان آفرینش به تو اقتدا می‏کند و عاشقان به اولیا تو توسل می‏جویند. دعا و توسل ، نوری است که از شعله‏های فروزان دل‏های سوخته می‏تابد. آهی است که از نهاد عاشقی بی‏تاب وصل و بی‏قرار اصل، برمی‏آید.

آری، آن‏گاه که تو دست به دعا بر می‏آری زیباترین، عمیق‏ترین، متعالی‏ترین، و مثبت‏ترین جملات تاکیدی بر زبان تو جاری می‏شود ، آن‏چنان شور و تحولی در وجودت می‏آفریند که محراب قلبت از ایمان، سرشار و جام وجودت از می ناب توکل، لبریز می‏شود و اینچنین است که به مدد این نیروی نامریی، ناگاه همه چیز تغییر می‏کند .

توسل، یعنی برای سفر بهترین راهنما را برگزیدن و به بهترین برگزیدگان ، اقتدا کردن. برای رسیدن به آن غایت کمال و آن نهایت جمال، به التماس و زاری چاره جستن و راه پرسیدن، با تمام توان و آرزو ، درها را کوفتن و از مقربان و شایستگان، وساطت خواستن.

آری ای انسان برتر، ای انسان زیبای دیگر، ای پدیده متحول شده و خود شکوفا که قدم به راه عرفان و مسیری الهی گذاشته‏ای تا به اوج قله‏های بلند انسانیت صعود کنی و هویّت، شخصیت، باورها و استعدادهایت، زندگی و آرمان‏هایت را در مسیری پیش ببری که به فلسفه بودنت معنا و مفهوم می‏بخشد. پیش از این شنیده‏ای که:

طی این مرحله بی‏همرهی خضر مکن                                           ظلمات است، بترس از خطر گمراهی

و  خضر تو همان اولیا خدا و انسان‏های برگزیده‏اند که راهنمای کشتی توفان زده بشریت، در شب یلدای این دریای بی‏کرانند. اینان ستاره‏هایی هستند که در آسمان کمال می‏درخشند و به امیدی که تو در آن دریای بی‏کران، فانوس دریایی وجود آنان را ببینی و در آن راه تاریک و پرخطر به ستاره‏ قطبی اقتدا کنی.

انسان متوقع

یکی از زیباترین برچسب‏هایی که در انسان باور زیبا و در نهایت هویتی مستحکم و عالی ایجاد می‏کند ، برچسب «متوقع» است. انسان متوقع انسانی است که زیباترین و هدفمندترین انتظارات را از زندگی خود دارد و بهترین‏ها را می‏خواهد انسانی که توقع دارد زندگی‏اش هر روز عالی‏تر و بهتر از روز گذشته‏اش باشد. انسانی که قصد دارد هر روز قدم زیبایی بردارد، مهری بورزد ، ارتباط دوستانه ای برقرار کند ، به علم و دانشش بیفزاید، در مسیر معنویت و تقوی گامی بردارد ، به ثروت حلال برسد و در یک کلام قدمی در مسیر کمال بردارد. چنین انسان‏هایی همواره متوقع و منتظر رویداد زیبایی در زندگی خود هستند.

از آنجایی که طبق اصل انتظار «به آدمی آن می‏رسد که منتظر یا متوقع آن است»، لذا چنین انسان‏هایی که ما آنها را «انسان متوقع» می‏نامیم، همواره در مسیر کمال گام بر می‏دارند ، زیرا زندگی آنان، با خلق زیباترین دستاوردها، هر روزشان بهتر از روز گذشته است. پس چه زیباست که ما همواره خود را انسان متوقع بنامیم و با این برچسب، احساس کنیم که به بهترین وجه ممکن، مصداق اصل انتظار هستیم. لذا همواره با خود بگویید: من یک انسان متوقع هستم و بدان که به تو همان می‏رسد که منتظرش هستی، همان را می‏یابی که مشتاقانه به جست‏وجویش برخاسته‏ای، همان دری به رویت باز می‏شود که بی‏وقفه کوبیده‏ای و به تو، همان را خواهند داد که خود خواسته‏ای. لذا همواره در معاشقه و مناجات خود با حضرت دوست این گونه بگویید:

آری، این است توقعات انسانی متحول شده و خودشکوفا که خود را شناخته و به جایگاه رفیع خود در عالم خلقت پی برده است. انسان چه به دنبال موفقیت و معنویت باشد و چه به وضع موجود بسنده کرده و به دنبال سکون و رکود در هر صورت، زندگی طی می‏شود؛ اما انسان متحول شده، که قدم به راه کمال می‏گذارد و از قدرت لایزال الهی مدد می‏گیرد، آرمان‏هایی بس بزرگ و ایده‏هایی بس شگفت در سر می‏پرورد.

با این دیدگاه او دیگر کسی نیست که به هر شرطی تن بدهد و هر شرایطی را بپذیرد؛ در هر جایی زندگی کند و باهر کسی به سر ببرد. انسانی که تحولی الهی ارکان وجودش را دگرگون ساخته است، بارقه نور الهی در دلش گرم و فروزان است. او انسانی است که اراده کرده است تا اسیر روزمرگی نشود. او وجب به وجب سرزمین وجودش را می‏شناسد و چون خود را متعالی‏ترین، بی‏نظیرترین، و برگزیده برگزیده‏ها می‏بیند، نمی‏تواند به کمتر از حد خود اکتفا کند.

همواره با خود زمزمه کنید که: من انسان متوقع هستم. ضمیر ناخودآگاه شما با دریافت چنین برچسبی، روز به روز هویت زیباتری در شما می‏سازد.

نوسنده : دکتر علیرضا آزمندیان - مجله موفقیت

تنظیم برای تبیان :داوودی

مقالات مرتبط :

دل های بزرگ ، کارهای بزرگ

فرمان دهید تا به آرزویتان برسید

رسیدن به خواسته ها ، بدون مرز؟

نیرو مند ترین انرژی برای زندگی

محکوم نباشید،حاکم شوید