تاریخچه موشكی ایران

تلاش های ایران برای ساخت موشك های بالستیك با برد زیاد و توپخانه هایی با برد بالا را میتوان به سه دوره زمانی تقسیم كرد.دوره اول بین سال های(1977- 1979).دوره دوم در خلال جنگ با دشمن بعثی حوالی سالهای(1980- 1988) و دوره سوم بعد از جنگ در سال(1988)به بعد.

از مرحله دوم به بعد ساخت موشك وارد فاز جدیدی شد و ساخت و طراحی موشك ها به تعداد بالا و همزمان با شرایط خاص انجام شد.(میتوان عنوان كرد كه با توجه به اینكه ایران در خلل جنگ 8 ساله تاثیر موشك های بالستیك و فناوری موشكی را درجنگ و استراتژی دفاعی به خوبی درك كرد و بعد از جنگ به سمت استراتژی دفاع موشكی نامحدود روی ورد).

بعد از پایان جنگ ایران كوشید كه با كمك گرفتن از مهندسین خارجی برزگ كه از كشور خود رانده شده و یا بیكار بودند به توسعه فناوری موشكی خود بپردازد.برنامه موشكی ایران به سرعت پیش رفت و باعث حیرت جهانیان گشت.

سوخت جامد

پایه و شالوده اصلی استفاده از این نوع سوخت موشك های عقاب و شاهین 2 بودند.

ایران از این فناوری به صورت سیتماتیك برای تولید توپخانه های صحرایی خود استفده كرد كه باعث ساخت توپخانه های گروه فجر,نازعات و زلزال گردید.تلاش های اولیه به پشتوانه كمك های فنی و تكنولوژیكی چین انجام شد.در همین راستا كارخانه های مونتاژ و تولید صنعتی زیادی در خلال سال های 1991 تا 1992 ایجاد شد.ایران با سرعتی باور نكردنی از چین پیشی گرفت و در ساخت این محصولات از كمك چین بی نیاز گشت.

سوخت مایع

بعد از جنگ,ایران به ازمایش موشك هایی با سوخت مایع روی اورد از جمله موشك اسكاد-بی كه به وسیله مهندسی معكوس ساخته شده بود.نمونه بومی موشك اسكاد-بی به نام شهاب-1 شناخته میشد كه دوباره طراحی و ساخته شده بود.

بعد از شهاب 1 نوبت به شهاب 2 بود كه از روی موشك اسكاد-سی طراحی و تولید شده بود.اخرین موشك از این گروه در حال حاضر موشك شهاب 3 است.تمامی این برنامه ها با كمك های فنی روسیه و كره شمای انجام شد.ایران طرح های زیادی را برای ساخت موشك های شهاب 4(موشكی برای حمل ماهواره),موشك شهاب 5 و شهاب 6 در دست اجرا دارد كه اطلاعات كمی از انها وجود دارد و شاید نوع 5 و 6 ان وجود خارجی نداشته باشند.طبق برخی گمانه زنی ها ایران برای گسترس موشك های خود از موشك كره ای تیپدانگ 2 كه در چهارم جولای سال 2006 ازمایش شد استفده میكند(اینها همگی حدس و گمانه زنی هایی است كه توسط سرویس های اطلاعاتی غربی بیان شده است).

گروه موشك های تاكتیكی ایران

موشك فاتح-110:

موشك فاتح-110 یكی از پیشرفته ترین موشك های بالستیك برد كوتاه است كه با دقتی 10 متری قدرت زیادی در نبرد های نزدیك به نیروهای مسلح میبخشد.این موشك بردی 200 كیلومتر در نوع اول و 250كیلومتری در نوع دوم دارد.

--------------------------------------------------------------

موشك چند كلاهكه فجر 3:

موشك چند كلاهكه فجر 3 ایران یك موشك پیشرفته بالستیك است.این موشك به صورت بومی و با سوخت مایع گسترش داده شده است از برد این موشك اطلاعاتی در دسترس نیست.این موشك با توجه به چند كلاهكه بودن از قدرت تخریب بالا در حجم وسیعی برخوردار است.طبق برخی گمانه زنی ها فجر 3 از كلاهكی 3 قسمته ساخته شده است.

--------------------------------------------------------------

موشك شهاب 3:

موشك شهاب 3 اولین موشك بالستیك میان برد ایران است.مدل اول این موشك كه با نام Shahab-3A شناخته میشود بردی برابر 1300 كیلومتر را دارست.مدل بعدی این موشك كه با نام Shahab-3B شناخته میشود از كلاهكی سنگین تر بهره میگیرد و توانایی هدف قرار دادن اهدافی در 2000 كیلومتری را داراست.نوع اخر این موشك Shahab-3d نامیده میشود كه بردی بین 2200 تا 3000 كیلومتر را داراست.

----------------------------------------------------------

موشك شهاب 4:

از این موشك اطلاعات زیادی در دسترس نیست.این موشك در پیشبرد برنامه های فضایی ایران مورد استفاده قرار میگیرد كه از سوخت مایع استفده میكند و از موتوری 2 مرحله ای سود میبرد.

---------------------------------------------------------------------------

تقسیم بندی گروه های موشكی جمهوری اسلامی ایران:

توپخانه صحرایی:

1 فجر-2

2 فجر-3

3 فجر-5

4 فجر-27

5 عقاب

موشك های بالستیك با برد كوتاه:

1 سمید(توپخانه)

2 تندر-69(توپخانه)

3 شاهین2(توپخانه)

4 نازعات(توپخانه)

5زلزال(توپخانه

 6 فاتح-110

7صیغه

موشك های بالستیك میان برد:

1 آر-17 ایی نسخه ای از موشك اسكاد- بی

2 شهاب-1

3 شهاب-2

4 شهاب-3

5 فجر-3(چند كلاهكه)

6 قدر-110

موشك های بالستیك برد بلند:

1 شهاب-4(وضعیت نامعلوم)

2 شهاب-5(وضعیت نامعلوم)

3 شهاب-6(وضعیت نامعلوم)

تهیه کننده:احسان طهماسبی از انجمن دانش و فناوری

تنظیم برای تبیان: محسن مرادی