اول برپا؛ دوم حرکت؛ سوم ...
پرسش ها؛ پاسخ ها
سلام؛ راستش حال دعا و نماز خوندن ندارم. فکر می کنید علتّش چی هست؟
علیک سلام؛ من هم مثل تو به دنبال پاسخ این سوال می گشتم. جوابی که پیدا کردم مربوط میشه به سخنان امام خمینی (ره) در همین زمینه که با یه مقدار تغییر گردآوری شده.
# جواب:
علت بی حالی در عبادت و بندگی آن است كه ایمان به غیب نداریم و پایه یقین ما سست است و وعده خدا را با جان و دل قبول نكرده ایم. در نظر ما تمام شرایع و گفته های دینى سست است و این سستى كم كم تغافل می آورد و غفلت بر ما غالب شده و ما را از دین ظاهری كه داریم بكلّى خارج می كند.(1)
انسان تا در این عالم است مى تواند خود را از ظلمت نجات دهد ولى نه با این حالت سردى و سستى و سهل انگارى كه در ما هست! همه مى بینید كه با هر اخلاق و رفتار ناپسندى كه از کودکی بزرگ شدیم تا آخر همانطور باقى مى مانیم و روز بروز بر آن مى افزاییم! گویى گمان نداریم كه عالم دیگرى هست «واى اگر از پس امروز بود فردایى» یك وقت بیدار مى شوم كه كار از دست ما خارج و ندامت نصیب ماست و غیر از خود كسى را نتوانیم ملامت كنیم.
انبیاء علیهم السّلام راه سعادت را نشان دادند و طرق معالجه امراض روحی را بیان كردند ولی به گوش ما فرو نرفت !
عزیز دلم، از جا برخیز و از این طبیعت و دنیا هجرت كن و زنجیرها را بگسلان و از این زندان خود را نجات ده. «عزم» خود را قوى كن و اراده خویش را محكم نما كه اوّل شرط سلوك عزم است و بدون آن راهى را نتوان پیمود و به كمالى نتوان رسید.
تا فرصت جوانى و صفاى باطنى باقى است درصدد تزكیه برآی و ریشه هاى اخلاق فاسده را از قلوب خود بركن كه با بودن یكى از اخلاق زشت ناهنجار، سعادت انسان در خطر عظیم است و نیز در ایام جوانى اراده انسان، جوان است و محكم. از این جهت نیز، اصلاح براى انسان آسانتر است ولى در پیرى اراده سست است و چیره شدن بر قوا مشكلتر ! (2)
منابع:
1- چهل حدیث ، ص 421.
3- شرح حدیث جنود عقل و جهل ، ص 286.