راز و نیاز
ای همدم هر سرگردان و غریب،ای گشایش بخش هر اندوهگین دل شکسته، ای فریادرس هر خوار شده بیکس و ای یاور هر محتاج راندهشدهای، تو آنی که «رحمت و علمت همه چیز علم را فرا گرفته» و تویی که برای هر یک از آفریدگان سهمی از نعمتت قرار دادهای و تویی که عفوش از عقابش برتر است. توآنی که رحمتش پیشاپیش خشمش در حرکت میباشد.
آفریدگارا، تویی که بخشش و عطایش از منعش بیشتر است و تویی که همه آفریدگان را از رحمت واسعهاش وسعت بخشیده و تویی که از بخشش خود به خلق، پاداش و عوض نمیخواهد و تویی که در کیفر گناهکاران از اندازه نمیگذرد.
و اما من - ای خدای من - بنده تو هستم که به دعا کردن فرمانش دادی؛ پس لبیک و سعد یک گفت.
اینک منم، ای پروردگارم، که در پیشگاهت افتاده، منم که سنگینی بار گناهان کمرش را گرانبار کرده و منم آنکه عمرش در گناهان فانی گشته است و منم آن کسی که تو را از روی نادانی معصیت کرده است و حال آنکه تو سزاوار نافرمانی نبودی.
ای خدای من، بنده تو هستم که به دعا کردن فرمانش دادی؛ پس لبیک و سعدیک گفت.
خدای من، آیا اگر بندهای تو را بخواند، بر او ترحم کنندهای تا در دعا بکوشم؟ یا کسی را که در پیشگاهت بگرید، بخشندهای تا در گریستن شتاب کنم؟ یا تو از کسی که برایت پیشانی برخاک ذلت نهاده است، در گذرندهای؟ یا کسی را که از فقر خود، از سر توکل تنها به حضرتت شکوه کند، بینیازکنندهای؟
بارالها، کسی را که جز تو بخشندهای نمییابد، ناامید مکن و کسی که از توبه جز تو توانگر نمیشود، خوار مگردان.
پروردگارا، پس بر محمد (صلیالله علیه و آله وسلم) و آل او درود فرست و از من روی نگردان، در حالی که به تو رو آوردهام
و محرومم مفرما، در حالی که به سویت مشتاقم و با آنکه در حضورت ایستادهام، دست رد به پیشانی من مزن.
عزیزا توآنی که خودت را به رحمت وصف کردی. پس بر محمد (صلیالله علیه وآله وسلم) و آل او درود فرست و به من رحم نما. تو کسی هستی که خود را به عفو و گذشت نام نهادی؛ پس از من درگذر.
ای خدای من، حتماً سیلاب اشکم را از خوفت و پریشانی دلم را از ترست و لرزش اندامم را از هیبتت میبینی؛ همه اینها از شرمساری به دلیل بدی کردار من است. از این رو، صدایم به جهت زاری نمودن به درگاهت گرفته و زبانم از مناجات با تو باز مانده است.