| بـه سر مـی پـرورانم من هوای حضرت بـاقر (ع) |
| بـه دل باشد مرا شوق لقای حضرت باقر (ع) |
| زعشقش جان من بر لب رسیده کس نمی دانـد |
| کـه نبود چاره ساز من سوای حضرت باقر (ع) |
| به گوشم هاتف غیبی سرود این نکته را دیشب |
| که باشد رخش دانش زیر پای حضرت باقر (ع) |
| بـه رستـاخیز گر خواهی نجات از گرمی محشر |
| بــرو در سایــه ظــل همــای حضرت باقر (ع) |
| خـرد عــاجز بــود ز اوصاف بــی پایان آن سـرور |
| کمیت لفظ لنگ است از ثنای حضرت باقر (ع) |
| جـــلـــال و شــان و قــدر آن امــام پــاکبازان را |
| نمی داند کسی غیر از خدای حضرت باقر (ع) |
| «رضایی» ایـــستــاده بـــر در دولت سرای او |
| چــو سائـل مـنتظر بهر عطای حضرت باقر (ع) |