همسران از منظر قرآن
«هنّ لباس لكم و أنتم لباس لهنّ» (1)
این آیهى شریفه زن و شوهر را به منزلهى لباس براى یكدیگر دانسته است و روشن است كه لباس داراى ویژگىهایى است كه باید در زندگى و رابطهى زن و شوهر متبلور باشد كه به قسمتى از آن اشاره مىشود:
الف - همان طورى كه لباس آبروى انسان را حفظ مىكند، زن و شوهر كه به منزلهى لباس هستند باید آبروى یكدیگر را حفظ كنند.
ب - همان طورى كه رابطهى انسان با لباس تنگاتنگ است و بیگانه به آن راه ندارد، رابطهى زن و شوهر باید به نحوى باشد كه بیگانه بر آنها اطلاع پیدا نكند.
ج - لباس مناسب با فصل و زمان تغییر پیدا مىكند. در هواى سرد لباس ضخیم و در هواى گرم از لباس نازك استفاده مىشود. هر یك از دو همسر باید اخلاق و رفتار خود را نسبت به نیاز روحى یكدیگر تنظیم كنند. اگر مرد عصبانى بود، زن با ملاطفت برخورد كند و اگر زن خسته بود، مرد با او مدارا كند.
همان گونه كه لباس براى انسان زینت محسوب مىشود، زن و شوهر باید زینت یكدیگر باشند.
د - لباس انسان را از گرما و سرما حفظ مىكند. در مقابل، انسان نیز باید لباس خود را از آلودگى، پارگى و ... نگهدارى كند. زن و شوهر نیز باید یكدیگر را حفظ كنند.
ه - چنان كه لباس تن آدمى را گرم مىكند، وجود همسر نیز كانون خانواده را گرم و زندگى را از سردى مىرهاند.
و - همان گونه كه لباس براى انسان زینت محسوب مىشود، زن و شوهر باید زینت یكدیگر باشند.
ز - لباس بودن دو طرفه است؛ «هنّ لباس لكم و أنتم لباس لهنّ». (2) بنا بر این، تساوى زن و مرد از این تشبیه، حداقل در بعضى از امور، استفاده مىشود.
ح - همان طورى كه انسان لباس را انتخاب مىكند، در ازدواج نیز باید زن و شوهر خودشان یكدیگر را انتخاب كنند و تحمیلى نباشد.
ط - انسان در انتخاب لباس سعى مىكند لباسى را كه اندازه و مناسب با خود اوست، انتخاب كند، زن و شوهر نیز باید متناسب و اندازهى یكدیگر باشند.
پی نوشت ها:
1- بقره/187.
2- همان.
منبع:
قرائتی، محسن، هزار و یک نکته از قرآن