ما منتظریم یا جاهل؟!!

 وظیفه مردم و امت اسلامی در عصر غیبت چیست؟

 برای پاسخ به این پرسش بایستی امام را بشناسیم تا بدانیم چه وظایفی در قبال او بر عهده ماست! ما در مقالات پیشین بیانات حضرت آیت الله جوادی آملی به نقل از سایت کیهان (با تصرّف و تلخیص) را آوردیم و به این بحث پرداختیم و در شناخت یار غایب از نظر توضیحاتی را ارائه نمودیم. د رواقع این وظیفه بعد از آن معرفت فراهم می شود. ما از چیزی پاس می داریم كه او را بشناسیم. منتظر شیء یا شخصی هستیم كه او را بشناسیم.

اگر او را درست شناختیم، منتظر او خواهیم بود و اگر او را نشناختیم، منتظر نیستیم. اما از طرف دیگر، اگر كسی منتظر نبود، حیات معقول ندارد و باید گفت زنده نیست. انسان در عصر غیبت یا منتظر است، یا گرفتار جاهلیت. ما در عصر غیبت شق سوم و قسم سوم نداریم. یا مردم منتظران راستین ظهور ولی عصر (ارواحنا فداه)اند، یا اگر منتظر نشدند، در جاهلیت به سر می برند. استدلال این مسئله این است:

 این سخن به تعبیرات گوناگون از همه معصومین (علیهم الصلاه و علیهم السلام) رسیده است كه زمین بی حجت نخواهد بود و اگر این حجت نباشد زمین متلاشی می شود: «لولا الحجّة لساخت الارض؛ اگر حجّت الهی نبود زمین متلاشی می شد.» (18). این حجت فقهی نیست. این حجت اصولی هم نیست. این ظاهر یك آیه یا یك ظاهر حدیث نیست. این اجماع یا شهرت نیست. منظور از این حجت خلیفه خدا، انسان كامل، مظهر اسم اعظم است كه هم تشریع از اوست به اذن خدا و هم تكوین از اوست به اذن خدا. اگر چنین رابطه ای رخت بربندد، فیض به مردم نمی رسد، ساخت الارض باهلها؛ «زمین با اهلش متلاشی می شود.»  

در سوره انبیاء خداوند متعال اهمیت توحید را بیان می كند كه می فرماید: اگر توحید نباشد و شرك در عالم حكومت كند، زمین و آسمان را فساد و تباهی در بر می گیرد.« لوكان فیهما الهه الاالله لفسدتا؛ اگر در آسمان و زمین غیر از خدا حکم براند، هر دو فاسد می شوند.»(19). این نصوص مظهریت همان آیه سوره انبیاء را تبیین می كند. یعنی اگر گیرنده فیض از طرف خدا  نباشد و رساننده فیض از طرف خدا نباشد و این رابطه قطع شود، فیض به انسان ها نمی رسد. وقتی فیض به انسان و اهل زمین نرسید، این زمین رخت برمی بندد. اینكه گفتند: احیاناً شب نیمه شعبان شب قدر است، برای آن است كه وقتی چنین عنصر كاملی، انسان كاملی ظهور می كند، آن رابطه خاص و فیض رسانی خداوند متعال تجلّی مخصوص دارد. گرچه سراسر جهان هستی تجلّی خداست؛ اما شب قدر جای نزول قرآن است، مقدرات تقدیر می شود.

شب نیمه شعبان جای میلاد ولی عصر است، مقدرات تدوین می شوند. مقدمات اولیه مقدرات در نیمه شعبان، تعقیب اش در نوزده ماه مبارك، تكمیل نیمه نهایی اش در 21 ماه مبارك رمضان و تكمیل تام اش در بیست و سوم ماه مبارك!

شبی كه امام به دنیا می آید، مثل شبی كه قرآن نازل می شود، حرمت قدر دارد. و اگر حرمت قدر دارد، فرشتگان در شب قدر نازل می شوند. مهماندار همه فرشتگان كه در شب قدر نازل می شوند وجود مبارك ولی عصر (أرواحنا فداه) است، اگر ما او را درست بشناسیم و منتظر او باشیم، حتما فیض فرشتگان فرو آمده به ما هم می رسد. تنها خواسته ما در چنین شبی این نباشد كه بیماران را شفا بدهند یا مشكلات مالی را حل كنند. مخصوصا طلاب علوم عالم ربانی شدن، مؤلف خوب شدن، محقق خوب شدن، فقیه خوب شدن، مفسر خوب شدن، حكیم خوب شدن، متكلم خوب شدن را در این شب ها ازخداوند متعال به بركت مولود میلاد بخواهید. استقرار نظام، دوام نظام، گسترش نظام، تحكیم نظام در سراسر گیتی را از خداوند متعال مسئلت كنید. همت های بلند مایه استجابت دعاها خواهد بود.به هر تقدیر ما وقتی منتظر آن حضرتیم كه حضرت را بشناسیم. وقتی حضرت را می شناسیم كه بدانیم در هر عصری انسان كامل موجود هست. تنهامهدی موعود نیست كه دیگران هم معتقدند! فرق ما با دیگران این است كه ما به مهدی موجود موعود معتقدیم و گرنه كدام مسلمان غیرشیعه است كه به مهدی موعود معتقد نباشد! در پایان زمان و آخر الزمان انسان وارسته ای ظهور می كند، نام مباركش كذا لقب پربركتش مهدی، به اسم قیام ظهور می كند، این را غالب مسلمین معتقدند. اما خصیصه ما امامیه و اثنی عشریه این است که معتقدیم به مهدی موجود موعود (علیه و علی آبائه آلاف التحیه والثناء). پس چنین انسانی موجود است:

 اولاً كه هیچ عصری از چنین انسانی خالی نیست، وگرنه لساخت الأرض بأهلها.

 و ثانیاً در بسیاری از روایات آمده است كه زمین از حضور حجتی از ما خالی نیست كه مبادا كسی حجت را به معنای جامع و شامل معنا كند. فرمودند: از خاندان ماست، از ماست، پس یعنی:

هرگز زمانی نمی آید كه زمین از ما خالی باشد!

مطالب مرتبط:

شناخت یار

او چه خواهد کرد؟

---

رادفر _ کارشناس دین و اندیشه