صلح و ثبات در افغانستان و پاكستان؟

پایگاه اینترنتی روزنامه‌ی "نیوز" در تحلیلی به بررسی اوضاع كنونی افغانستان و پاكستان و استراتژی آمریكا درباره‌ی این دو كشور و نتایج آن پرداخته است.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این پایگاه اینترنتی آورده است: استراتژی آمریكا در افغانستان و پاكستان چهار هدف دارد؛ خنثی كردن القاعده، ایجاد ثبات در افغانستان، تضمین یك كشور دموكراتیك از طریق حمایت‌های فراوان و برنامه‌های ایجاد موسسات و پاكسازی مناطق قبیله‌نشین پاكستان برای از بین بردن پناهگاه‌های امن افراطیون در این منطقه.

این دقیقا همان استراتژی خروج باراك اوباما رییس جمهور ‌آمریكاست. اعزام 21 هزار نیروی آمریكایی به افغانستان چند هدف را دنبال می‌كند؛ تقویت نیروهای انگلیسی در استان هلمند، تلاش برای خنثی سازی و نابودی شبه نظامیان طالبان در این مناطق، از بین بردن فعالیت‌های تولید و قاچاق مواد مخدر. اینكه چه زمانی تمامی این 21 هزار نیروی مازاد به طور جدی وارد مبارزه با گروه طالبان خواهند شوند، مشخص نیست.

این روزنامه می‌افزاید: یكی دیگر از اهداف این نیرو‌های مازاد، تامین امنیت شهرهای افغانستان برای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در این كشور است. این نیرو‌ها در حالی به افغانستان اعزام می‌شوند كه ارتش آمریكا در افغانستان ژنرال جدیدی به خود دیده است. ژنرال مك كریستال قصد دارد طرح‌های جدیدی را برای اقدامات موثر‌تر در مبارزه علیه شبه نظامیان به اجرا در آورد. تمامی این اهداف می‌تواند باعث ایجاد یك فضای سیاسی - اجتماعی با ثبات در افغانستان شود؛ اما به طور دقیق مشخص نیست كه آیا پیش گرفتن صرف این اهداف، واقعا باعث ایجاد ثبات كامل در افغانستان خواهد شد یا خیر؟

در ادامه‌ی این مطلب می‌خوانیم: 140 هزار نیروی ارتش و 70 هزار نیروی پلیس افغان تحت آموزش هستند تا بدین وسیله بتوانند جایگزین نیروهای آمریكایی و ائتلاف برای تضمین امنیت افغانستان شوند. تحت استراتژی آمریكا، ازسرگیری نوسازی و اجرای طرح‌های امور توسعه یكی دیگر از اهداف مهم در افغانستان محسوب می‌شوند. این اقدامات در حالی در افغانستان انجام می‌شود كه هنوز هم عده‌ای از كارشناسان معتقدند كه پیروزی در افغانستان امكان پذیر نیست و آمریكا و نیروهای ائتلاف باید گزینه‌های غیرنظامی را برای ایجاد ثبات در افغانستان در پیش بگیرند. این سوال نیز مطرح است كه آیا اقدامات نظامی تا سال 2012 (زمانی كه دوره‌ی اول ریاست جمهوری اوباما به پایان می‌رسد) ادامه خواهد یافت و اینكه آیا نیروهای آمریكایی و ائتلاف زمان كافی برای پاكسازی كامل افغانستان خواهند داشت و به كشور‌شان باز می‌گردند یا خیر.

در بخش دیگری از این تحلیل آمده است: در این موضوع نیز تردید وجود دارد كه افغانستان زمانی می‌تواند به ثبات برسد كه به یك الگویی از دموكراسی و پیشرفت تبدیل شده باشد.

نكته‌ی قابل توجه این است كه افغانستان پس از خروج كامل آمریكا از این كشور، چگونه خواهد بود؟ آنچه برای آمریكا و هم پیمانانش مهم به شمار می‌رود این است كه افغانستان و پاكستان از حضور شبه نظامیان و افراطیون پاكسازی شوند و بدین سان خواهد بود كه زمینه ایجاد امنیت و ثبات در این دو كشور فراهم می‌شود و پس از آن فعالیت‌های موسسات دموكراتیك در آنها آغاز خواهد شد. ادامه حضور دوباره‌ی افراطیون در این دو كشور مطمئنا به نفع منطقه و جهان نخواهد بود.

نویسنده این مطلب در ادامه می‌افزاید: مطمئنا پس از ایجاد ثبات در افغانستان،‌ روند بازسازی و امور توسعه در این كشور باید هر چه سریعتر آغاز شود چون با این اقدامات افغانستان می‌تواند به یك كشور دموكراتیك تبدیل شود. در پاكستان نیز این گونه خواهد بود. پاكستان باید هر چه سریعتر روند بهبود اوضاع اقتصادی خود را ازسر بگیرد. برای ایجاد منطقه‌ای عاری از افراطی گری، همكاری‌های كشورهای همسایه نیز امری لازم و ضروری محسوب می‌شود.

همكاری‌های افغانستان، پاكستان، ایران و آمریكا می‌تواند در ایجاد ثبات در افغانستان و پاكستان كمك كند. لازم است این طرف‌ها در راستای این مسیر به تبادل نظر و ارزیابی‌های دوباره دیدگاه‌هایشان بپردازند.

در بخش پایانی این تحلیل می‌خوانیم: صلح و ثبات دو عاملی هستند كه لازم است هر چه سریعتر برای مردم دو كشور افغانستان و پاكستان ایجاد شوند. حل و فصل مسایل سیاسی در یك مسیر مسالمت آمیز و تحت چارچوب درك متقابل باعث می‌شود تا روند ایجاد ثبات و آرامش در دو كشور سریعتر انجام شد. در این مسیر ژنرال مك كریستال نیز نقش مهمی خواهد داشت.

هم‌چنین تبادل اطلاعات میان ارتش پاكستان و آمریكا می‌تواند در پاكسازی مرزها و نابودی شبه‌نظامیان كمك شایانی كند. البته عملیات‌های گسترده اخیر در مناطق شمال غربی پاكستان به شدت مورد استقبال مجامع بین‌المللی قرار گرفته و نشان داده كه اسلام آباد تعهد جدی در مبارزه با تروریسم دارد. افغانستان و پاكستان باید بپذیرند كه اتخاذ استراتژی جامع در قبال شبه نظامیان و افراطیون در این دو كشور می‌تواند منجر به ایجاد صلح و ثبات در این دو كشور شود و دراین راستا همكاری‌های نزدیك‌ نیز روند این هدف را تسریع خواهد بخشید.