اطاعت از رهبر اطاعت از امام

در بهمن سال 1369 - حدود نوزده ماه پس از رحلت حضرت امام- به اتفاق جناب آقاي حاج محسن رفيق‌دوست با مرحوم حجت‌الاسلام و المسلمين حاج احمد خميني(رحمة‌الله‌عليه) ملاقات خصوصي داشتيم. در اين ملاقات، اين‌جانب به ايشان عرض کردم که شما چند روز پيش جمله‌اي فرموديد و رسانه‌ها هم پخش کردند که به سهم خودم لازم مي‌دانم از جناب‌عالي تقدير و تشکر کنم. ايشان پرسيدند کدام جمله؟ عرض کردم جمله‌ي شما اين بود که "هر کس بگويد که اطاعت از امام غير از اطاعت از حضرت آيت‌الله خامنه‌اي است، در خط آمريکاست." حاج احمد آقا فرمودند: "آقاي حبيبي! من اين جمله را با اعتقاد کامل به آن، بيان کردم و جداً معتقدم، هر کس اين تفاوت را قائل باشد، بخواهد يا نخواهد در خط آمريکا است." و اضافه نمودند: "يکي از موارد شگفتي من اين است که حضرت آيت‌الله خامنه‌اي در اين حدود نوزده ماه، چگونه توانسته‌اند تعادل و توازن در کشور را مديريت کنند؟ چون عوامل مهمي براي برهم زدن اين تعادل و توازن و ايجاد بحران وجود دارد."

حاج احمد آقا در ادامه گفتند: "آن‌هايي [تعبيري به کار بردند] که مي‌گويند آيت‌الله خامنه‌اي نه! پس مي‌گويند چه کسي؟ مثلاً مي‌گويند فلاني! او خانه‌ي خودش را هم نمي‌تواند اداره کند." [البته مرحوم حاج احمد آقا اسم بردند] ايشان اضافه کردند: "عده‌اي خاص بعد از رحلت حضرت امام(ره) و انتخاب حضرت آيت‌الله خامنه‌اي به‌عنوان رهبر انقلاب، آمدند اطراف مرا گرفتند که شايد به زعم خويش مرا در مقابل ايشان بتراشند. من متوجه اين توطئه بودم و توي دهن آن‌ها زدم و معتقدم کسي که مي‌تواند بعد از رحلت حضرت امام(ره) بار اين مسؤوليت را به خوبي به دوش بکشد، حضرت آيت‌الله خامنه‌اي هستند."

خودِ شما!

اين‌جانب به مرحوم حاج احمد آقا عرض کردم که آيت‌الله هاشمي رفسنجاني در اولين خطبه‌ي نماز جمعه‌ي بعد از رحلت حضرت امام(ره)، اشاره به گفت‌وگوي امام(ره) با شما داشتند که هنگام پخش تصوير ملاقات حضرت آيت‌الله خامنه‌اي (رئيس محترم جمهوري وقت) با رئيس‌جمهوري کره شمالي از سيماي جمهوري اسلامي صورت گرفت. حضرت امام(ره) به شما (حاج احمد آقا) فرموده بودند که اين آقا (حضرت آيت‌الله خامنه‌اي) شايستگي رهبري را دارا هستند. اما سؤال اين‌جانب از جناب‌عالي اين است که شما خاطره‌ي ديگري که حضرت امام(ره) اشاره‌ي صريح به شايستگي حضرت آيت‌الله خامنه‌اي بعد از خودشان داشته باشند، داريد؟ ايشان پاسخ مثبت دادند و چنين بيان نمودند: "در سال 1365 در روزي که سران قواي سه‌گانه‌ي کشور به اتفاق نخست‌وزير در يکي از اتاق‌هاي بيت حضرت امام در جماران، با حضور اين‌جانب جلسه داشتند. آيت‌الله منتظري هم تقريباً هم‌زمان با حضرت امام(ره) ملاقات داشتند. در مقطعي از جلسه‌ي سران سه قوه، امام(ره) وارد اتاق شدند، درحالي‌که از ملاقات آيت‌الله منتظري عصباني بودند. بدون مقدمه گفتند که "من از اول هم با رهبري آقاي منتظري بعد از خودم مخالف بودم، ولي مجلس خبرگان کاري کرده بود و من هم مصلحت را در سکوت ديدم. اما حالا در جمع شما مي‌گويم که با رهبري آقاي منتظري مخالفم."

با اين مطلبي که فرمودند، سکوت سنگيني بر جلسه حاکم شد و پس از اين سکوت آيت‌الله خامنه‌اي سکوت را شکستند و به امام عرض کردند که احترام ما به آقاي منتظري به‌خاطر اين است که شاگرد شما بوده‌اند، سابقه مبارزه دارند و... اما حالا اگر آقاي منتظري نه، پس چه کسي؟ امام بدون لحظه‌اي تأمل دست‌شان را به طرف آيت‌الله خامنه‌اي نشانه گرفتند و فرمودند: "خود شما، به چه دليل شما نمي‌توانيد رهبر انقلاب باشيد؟" بعد از اين بيان صريح امام، سکوت مجددي بر جلسه حاکم شد و مجدداً آيت‌الله خامنه‌اي به حضرت امام عرض کردند که "من يک تقاضا دارم که حکم بفرماييد تا موضوع مورد بحث امروز جناب‌عالي را هيچ‌کس از افراد جلسه، حق بيان ندارند و راجع به آقاي منتظري هر وقت جناب‌عالي صلاح دانستيد، خودتان مطلب را بيان بفرماييد." امام فرمودند: "آقايان حق ندارند در زمان حيات من که مطلبي را که امروز بيان کردم در جايي نقل کنند و لازم است اين منع را به‌عنوان حکم تلقي کنند."