| یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور |
| کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور |
| ای دل غم دیده حالت به شود دل بد مکن |
| وین سر شوریده باز آید به سامان غم مخور |
| گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن |
| چتر گل در سرکشی ای مرغ خوشخوان غم مخور |
| دور گردون گر دور روزی بر مراد ما نرفت |
| دائماً یک سان نباشد حال دوران غم مخور |
| هان مشو نومید چون واقف نه ای از سر غیب |
| باشد اندر پرده بازی های پنهان غم مخور |
| ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند |
| چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور |
| در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم |
| سرزنش ها گر کند خوار مغیلان غم مخور |
| گر چه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید |
| هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور |
| حال مار در فرقت جانان و ابرام رقیب |
| جمله می داند خدای حال گردان غم مخور |
| حافظا در کنج فقر و خلوت شبهای تار |
| تابود وردت دعا و درس قرآن غم مخور |