با قلب خود مهربان باشیم ( قسمت سوم )

استفاده از تعطیلات در مواقع فراغت، روز به روز اهمیت بیشتری پیدا می كند. این تمایل تنها برای گردش و استراحت نیست بلكه یك نیاز روانی است كه بر اثر تحولات اجتماعی و در فرار از زندگی روزمره و یكنواختی احساس می شود. با این حال، بیماران قلبی قبل از این كه بخواهند به مسافرت بروند بایستی تمام اطلاعات لازم را كسب كنند و به یاد داشته باشند كه

مسافرت های طولانی و بدون پیش بینی برای آنان اصلاً مناسب نیست و چه بسا ممكن است با عوارض شدیدتری از تعطیلات باز برگردند. توصیه می شود كه قبل از مسافرت با پزشك معالج خود تماس بگیرند و مطابق نظریات وی عمل كنند. در ضمن در طول سفر داروهای مصرفی خود را حتماً به همراه داشته باشند و در این مورد هرگز كوتاهی روا ندارند.

فعالیت های ورزشی

به جز موارد استثنایی كه پزشك معالج، تمرینات ورزشی خاصی برای بیماران قلبی تجویز می نماید، غالب اوقات،بهترین ورزش برای این قبیل از افراد، پیاده روی در هوای آزاد و در مناطق مسطح استكه باید با توجه به شرایط بیمار، مقدار آن را تعیین كرد.

فعالیت های حرفه ای

انجام كار برای بیماران قلبی نیز مثل هر شخص سالم ، لازم به نظر می رسد، زیرا كار و فعالیت جوهر زندگی و عامل آسایش روانی برای هر انسان است و شخصیت اجتماعی او را تضمین می كند. با وجود این ، نوع فعالیت های حرفه ای در بیماران قلبی در مقایسه با افراد سالم كاملاً متفاوت است و هر حرفه ای كه مستلزم تلاش سخت و زیاد بدنی باشد، برای بیماران قلبی اكیداً ممنوع است. در مورد انواع كارهای مجاز كه بیمار قلبی با توجه به نوع و سابقه ی بیماری می تواند انجام دهد ، پزشك معالج انواع فعالیت های مجاز را اعلام می دارد كه بهتر است به صورت فهرستی در اختیار بیمار و بستگان وی قرار گیرد. این فهرست ثابت نیست و تابع وضع  بیمار، نوسانات بازار كار و امكانات محلی است؛ ضمناً نباید سلیقه یا بی میلی بیمار را نادیده گرفت. توافق خانواده را نیز باید جلب كرد.

فرصت های بیكاری

ملال و غم و غصه، عمدتاً از یكنواخت بودن زندگی سرچشمه می گیرد. در حقیقت مبارزه علیه این یكنواختی كه دشمنی آب زیر كاه است و تیشه به ریشه ی انسان می زند، استفاده از فرصت های بیكاری است. هر كس می تواند با امكاناتی كه در اختیار دارد و تابع قواعد خاصی نیست ، این یكنواختی را تغییر دهد، مشروط بر آن كه باعث خستگی قلب نگردد.

تلویزیون را می توان بهترین یا بدترین سرگرمی ها دانست. قبل از گذاشتن تلویزیون در اتاق بیمار باید مطمئن شد كه در تماشای آن زیاده روی نكند.

از تماشای فیلم های طولانی و دیروقت و برنامه های هیجان آور مانند مسابقات فوتبال، كشتی كج و بوكس ، باید خودداری كرد.

برنامه های رادیویی نیز به شرط آن كه آرام و متنوع باشد و  طولانی نشود سرگرمی خوبی خواهد بود. به طور كلی اگر بیمار قلبی كتابخانه ی خوبی در اختیار نداشته باشد یا علاقه ی چندانی به مطالعه در خود احساس نكند ، بهترین سرگرمی ، استفاده از برنامه های رادیو و تلویزیون در حد معقول است.

دستورهای دارویی و مراقبت های پزشكی

درمان دارویی و مراقبت های پزشكی و بهداشتی در بیماران قلبی از اهم مسائل است. این افراد باید به پزشك معالج خود اعتماد كامل داشته باشند و دستورهای دارویی وی را به دقت انجام دهند. نكته ی قابل تذكر در مورد بیماران قلبی این است كه از مصرف خودسرانه ی هر نوع دارو به هنگام احساس ناراحتی باید اكیداً خودداری كنند و در اسرع وقت به پزشك معالج خود مراجعه نمایند تا تحت نظر وی مداوا گردند.

محیط خانوادگی

می توان گفت كه معاشرت با خانواده بهترین یا بدترین چیزها برای بیماران قلبی است ، زیرا علاوه بر خانواده های صمیمی كه قادرند بیمار را از تشویق، حسن تفاهم و محبت برخوردار كنند و تحت مراقبت دقیقی برای پیشرفت بهبود بیماری و معالجات قرار دهند، متأسفانه خانواده هایی هم هستند كه به علت بی خبری از خلق و خوی خود موجب دلسردی می شوند: بستگانی كه از آرامش لازم برخوردار نیستند. اقوامی ناآگاه كه نمی توان به كمك و مواظبت آنها متكی شد. خانواده هایی كه از نظر تظاهرات شدید به دوستی ، تندرو و افراطی اند. اقوامی كه به علت طولانی بودن مدت بیماری ، از نظر مالی ناراضی اند و اقوامی كه وارث شناخته شده اند و بهتر است نارضایی آنها را تعبیر و بر ملا نكنیم. پزشك باید همواره از نظر وضع روانی ، بیمار و اطرافیانش را شناسایی كند و نكات لازم برای حُسن تفاهم هر چه بیشتر با بیمار قلبی را به بستگان وی یادآوری كند. بر افراد خانواده نیز لازم است كه در غیاب پزشك ، رفتار معقولانه و صحیحی را نسبت به بیمار در پیش بگیرند و از هرگونه برخوردی كه موجب كدورت خاطر وی گردد بپرهیزند.