• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1424
  • چهارشنبه 1383/10/16
  • تاريخ :

گفت‌وگوی با "ست كوویچ":

«پكن» مریخ والیبال ایران است
پیشنهـاد ست كوویچ به اهـالی والیبـال


در روزهای پایانی سال 82، یك مربی خارجی به ایران آمد تا تیم ملی والیبال جوانان را برای مسابقات آسیایی قطر آماده كند، "ست كوویچ" مربی سابق تیم ملی والیبال یوگسلاوی كه توانسته بود با این تیم، باارزش‌ترین مدال مسابقات جهانی یعنی طلای المپیك سیدنی را كسب كند، او امروز در آستانه‌ی نزدیك شدن به حضور یك ساله‌ی خود در ایران قرار دارد، حضوری كه بنا به گفته‌ی خود وی برای بالا بردن سطح والیبال ایران بوده است تا دست‌یابی به سكوهای مختلف بین‌المللی!

پس از نایب قهرمانی تیم ملی والیبال جوانان ایران در مسابقات آسیایی قطر وی به تیم والیبال برق پیوست تا تجربیات خود را در اختیار جوانان نیز قرار دهد، اما اخیرا بروز برخی مسایل حاشیه‌ای باعث شد تا از وی خبرهای فراوانی به گوش برسد.

خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گفت‌وگویی را با وی پیرامون فعالیت در ایران، برنامه‌های تیم ملی، جریانات اخیر و ... انجام داده است كه در پی می‌آید:

**دلیل آمدن به ایران

«بدون درنظر داشتن جنبه مالی، سفر به اقصی نقاط جهان طبیعت شغل ما یعنی ورزش است، دیگر علاقه شخصی من به ایران بود و در پی مكانی بودم كه در آن بتوان كار كرد. علت دیگر هم اینكه بتوانی با مردم خوب رفتار كنی و با آنان هماهنگ شوی، فكر می‌كنم این سه گزینه را هر كسی در انتخاب شغل، مكان و زمان كارش در نظر می‌گیرد. یعنی علاقه، مكان مقصد و آنچه كه یك شغل آنرا ایجاب می‌كند.»

**كار در صربستان و یوگسلاوی سابق

«البته بیوگرافی ورزشی من را می‌توانید در سایت‌های اینترنتی یا فدراسیون والیبال یوگسلاوی بیابید. 20 سال است كه بی وقفه مربی گری می‌كنم و به این كار اشتغال دارم، در طول این مدت،‌ حتی یك سال هم وقفه ایجاد نشده و استراحتی هم نداشته‌ام. در یوگسلاوی با چهار تیم كار كرده‌ام و پنج سال هم در تیم ملی یوگسلاوی خدمت كرده‌ام. بعد از آن هم چهار سال در یكی از باشگاه‌های فرانسه مشغول بوده‌ام. این مختصری از زندگی ورزشی من در طول دوران مربی گری‌ام بود، حال اینكه چه موفقیت‌هایی را در طول این مدت كسب كرده‌ام خیلی دوست ندارم درباره‌اش صحبت كنم. بزرگترین موفقیت در این حرفه برای من یا هر مربی دیگری و به طور كلی یك مربی،‌ كار مداوم و پیگیر و بدون وقفه است، من اینگونه فكر می‌كنم و همواره هم همینگونه فكر كرده‌ام و می‌بینید كه در طول مربی‌گری‌ام هم تا كنون در خلال سالهای متمادی هیچ وقفه‌یی نداشته‌ام. اگر یك مربی در طول زمان مربی‌گری اش، بی كار بماند، یا چند سال وقفه در كارش ایجاد شود، مسلما در جایی ایراد و اشكال دارد و مشكلی در كار هست، البته این كار كاری خسته كننده، پر استرس ولی در عین حال جالب است.

در طول این مدت تمام دنیا را گشته‌ام و با مردمان بسیاری آشنا شده‌ام. البته اینجا باید بگویم كه یكی دیگر از دلایل آمدنم به ایران، این بود كه ایران در والیبال دنیا خیلی مطرح نبود و در ارزیابی كه به عمل آوردم، متوجه شدم كه ایران كشوری واقعا بزرگ، با جمعیتی قابل توجه و همچنین گزینه‌های بسیار برای پیشرفت در عرصه‌ والیبال است كه می‌توانند ورزش والیبال را به ورزشی ملی در كشورشان تبدیل كنند، با خودم گفتم می‌آیم و این جوانان را برای نیل به این هدف با ارزش كمك و یاری می‌كنم و امیدوارم و دوست دارم زمانی كه آنها را رها می‌كنم، یادگار و ردپایی ثابت و به یاد ماندنی در والیبال ایران به جا گذاشته‌ باشم، چرا كه به هر حال هر مربی یك روزی از تیمش جدا می‌شود و مهم این است كه آن تیم را به جایی رسانده باشد.

**بازیكنان كوشای ایرانی

ست كوویچ در ادامه پیرامون كار در ایران به خبرنگاران ایسنا گفت: «این مساله‌یی با اهمیت است كه یك مربی بتواند بر یك باشگاه، یك تیم یا ورزش یك كشور تاثیری مثبت و عمیق بگذارد. این ارزیابی من است. اگر از من بپرسید كه در ایران چه چیز را بیشتر می‌پسندی كه با مكان‌های دیگر متفاوت است، خواهم گفت: «بازیكنان كوشای ایرانی»‌ آن چیزی هستند كه من را به خود جلب می‌كنند. اینجا بازیكنان كوشا، كاری و گیرنده نكته‌ها، بسیارند و اینها از آدم كار می‌خواهند و خودشان هم دوست دارند كار كنند، عاشق تمرین هستند كه با سازمانی خوب و تلاشی شایسته و سخت می‌توانند در جهان والیبال یا والیبال جهانی بسیار به پیش روند. البته همه چیز در یك دقیقه محقق نمی‌شوند و شما قطعا نمی‌توانید ره صد ساله را یك شبه بروید ولی در یك بین مسابقات المپیك، یعنی از یك المپیك تا المپیك دیگر،‌ با كار فشرده، دقیق و سازماندهی عالی خیلی كارها می‌توان كرد، ‌چرا كه فكر می‌كنم استعدادهایی استثنایی در اینجا وجود دارند. »

**تیم ملی و مسابقات آسیایی قطر

«ببینید، در ورزش، همیشه مردم، سرزمین، ملت و هواداران از تیم یا باشگاه مورد علاقه‌شان انتظار كسب مقام اول و اول بودن در همه رقابت‌ها را دارند و همیشه می‌پرسند چرا اول نشدیم؟ چرا اول نیستیم؟ و هیچ وقت فكر نمی‌كنند كه ممكن بود چهارم شوم،پنجم یا هر رتبه دیگری را بدست آوریم. من البته نظر شخصی‌ام را می‌گویم، ما همواره در یوگسلاوی معتقدیم كه همه مدال‌ها از نقره یا برنز در مسابقات جهانی، ‌اروپایی یا المپیكی ارزشی واحد دارند و من همیشه گفته‌ام كه در چنین مسابقات بزرگی هر مدالی برای من مدال طلاست. چرا كه همه تیم‌هایی كه از دروازه چهارمی می‌گذرند و بر سر جایگاه‌های نخست، دوم یا سوم مبارزه می‌كنند، شایستگی جایگاه نخست را دارند و در این مرحله بسیاری مسائل جزئی، حاشیه‌یی یا غیر فنی دخیل هستند، یعنی تیمی كه سوم است می‌توانست اول باشد همانگونه كه تیم نخست می‌توانست سوم باشد،‌ اینجا تفاوت‌ها بسیار اندك و ظریف هستند و به همین خاطر است كه می‌گویم همه تیم‌هایی كه نیمه نهایی را پشت سر می‌گذارند و در آستانه كسب مدال هستند، می‌توانند اول باشند چرا كه تفاوت‌ها در این مرحله واقعا كوچك و ریز هستند. در این ماجرا معتقدم روزنامه نگاران و خبرنگاران شما اشتباه می‌كنند، چرا كه شاید اگر حقیقت را در نظر بگیرید و روند طبیعی را انتظار داشته باشید، از لحاظ كیفیتی حتی باید برخی تیم‌ها پیش از ما دوم می‌شدند ولی همانگونه كه گفتم فاكتورهای بسیاری در این مرحله دخیل هستند و بنابراین هر مدال را باید قدر دانست و هر مدال، ‌مدالی بزرگ است. من شخصا فكر می‌كنم بلكه نه، مطمئن‌ام، ایران با جوان ترین تیم‌اش تاكنون به مسابقه‌یی در حد مسابقات قطر رفت.»

**چرا در قطر اول نشدیم؟!

سرمربی تیم ملی جوانان با اشاره به عملكرد ایران در مسابقات آسیایی قطر به خبرنگاران ایسنا گفت: «برای نخستین بار این تیم جوان خارج از ایران مدال كسب كرد كه مدال نقره بود و این در حالی بود كه پیش از این بزرگترین پیروزی تیم جوانان ایران در مسابقات خارج از ایران، كسب مقام ششمی بود. حال اگر انسان، واقع بین باشد و این اطلاعات را داشته باشد (كه مطمئنم تمام روزنامه نگاران شما اینها را می‌دانند)، اذعان می‌كند كه نتیجه‌یی كه در مسابقات قطر كسب شد، بزرگترین موفقیت بود، چرا كه تا پیش از این تمام مدال‌ها و پیروزی‌ها چشم گیر ایران به مسابقات تهران باز می‌گشت و ما می‌دانیم كه بازی كردن، پیروز شدن و حتی كسب مدال در خانه چقدر ساده‌تر از گزینه‌های دیگر و انجام موفقیت آمیز تمام این موارد در كشوری دیگر و خارج از خانه است. من شخصا فكر می‌كنم اگر ما سوم یا حتی چهارم هم می‌شدیم، موفقیتی بزرگ كسب كرده بودیم، چرا كه بزرگترین جایگاهی بود كه این تیم در خارج از كشورش كسب می‌كرد. در نتیجه لازم نیست همیشه این سوال را مطرح كنیم كه «چرا اول نیستیم؟» خب بالاخره تیمی باید اول شود. نمایندگان كسب چنین جایگاهی هم كم تعداد نیستند. دقت كنید؛ هشت تیم در قطر می‌توانستند مدال كسب كنند، رقابت بسیار سخت و نزدیك بود و فكر می‌كنم واقعا نتیجه‌یی كه كسب شد، یك موفقیت فوق العاده و استثنایی بود و برای من حتی از مدال طلا هم ارزش بیشتری داشت.»

**فدراسیون قدم بزرگی برداشته

«مساله دیگری كه حائز اهمیت بوده است اینكه بازیكنانی كه چنین موفقیتی را آفریدند بسیار بسیار كار كرده بودند و بسیار پیشرفت كرده بودند، حتی برخی از آنان برای اولین بار در مسابقه‌یی با این اهمیت شركت می‌كردند و به جز برخی بازیكنان باتجربه اكثر این بازیكنان در لیگ برتر بازی نكرده‌ بودند و به همین خاطر فكر می‌كنم این مساله باز بر اهمیت و استثنایی بودن این موفقیت مان می‌افزاید. فكر كنم برای یك تیم یا یك فدراسیون اینكه برای همیشه و همواره بر قله باشد و مدال كسب كند امری مهم است، همانگونه كه در كشور ما چنین است. یعنی مدال فقط همین نبود كه در این دوره كسب شد، سال آینده و باز یك سری مسابقات در پیش خواهیم داشت. به همین ترتیب تا آینده و در نتیجه روند و شاخص كسب مدال مساله‌یی مهم است كه یك مجموعه بر اساس استعداد و روند پیشرفت بازیكنانش برنامه ریزی می‌كند و امسال فدراسیون والیبال ایران قدم بزرگی را در راستای توسعه و پیشرفت این ورزش به جلو برداشته است. شیوه مسابقات تغییر كرده، پلی آف در آن گنجانده شده و تغییراتی دیگر، یعنی جنبشی بزرگ و اصولی در این زمینه ایجاد شده كه می‌تواند روند اخذ مدال در مسابقات آتی را تضمین كند و این قطعی است. با این تجربیات، این بازیكنان و این روند كسب مدال نه 12 بازیكن كه تمام 18 بازیكن كه تحت نظر من بوده‌اند، امروزه در لیگ برتر بازی می‌كنند، اینكه تمام 18 بازیكن من در لیگ برتر مشغول‌اند خیلی مهم است و باید از فدراسیون برای برگزاری مسابقات با شیوه جدید و چهارچوب نو تشكر كنم. این جریان، برای تیم جوانان مساله یی بسیار بسیار مهم است. تیمی كه برای سال آینده مسابقات جهانی را پیش رو دارد و امیدواریم كه بر كیفیت‌اش بیفزاید.»

**جنگ بزرگ پیش روی تیم ملی جوانان

«سال آینده مسابقات قهرمانی جهان را داریم كه از 23 تا 30 آوریل به طول خواهد انجامید،‌ این مسابقات بدون كره، هند و برخی دیگر از قهرمانان آسیا برگزار می‌شود كه تیم‌هایی چون چین، ژاپن، قطر، استرالیا و ایران یا حتی با حضور عمان برگزار خواهد شد و این تیم‌ها یكدیگر را محك خواهند زند، فكر می‌كنم این مسابقات را می‌توانیم به یك جنگ بزرگ تشبیه كنیم، چرا كه هر كشور در حد خود تیمی كار كشته و ماهر را به این مسابقات خواهد فرستاد و آنجا هم جایگاه سومی یا چهارمی خیلی مهم نیست ولی تمام این تیم‌ها، تیم‌هایی قدرتمند‌ی هستند كه عنوان قهرمانی را با خود یدك می‌كشند و واقعا قوی بازی می‌كنند.

**ما كاملا موفق و سربلند بودیم

چین، كره را 3 بر 2 شكست می‌دهد، كره، ژاپن را در نیمه نهایی با نتیجه 3 بر 2 از پیش رو بر می دارد، ما قطر را در مسابقه‌یی دشوار و غیر منتظره با نتیجه 3 بر 1 در نیمه نهایی شكست می‌دهیم، ولی همیشه گفته‌ام در این مسابقات همانگونه كه یك تیم، تیم دیگر را شكست می‌دهد، ممكن است طرف دیگر، او را شكست دهد. رقابت‌ها بسیار نزدیك است. خود آقای یزدانی خرم، به عنوان فردی موجه و موثق به من گفتند كه این دوره مسابقات كه در قطر گذشت، با كیفیت ترین دوره مسابقات قهرمانی آسیا تاكنون بوده است. ما با تلاش‌هایمان تیم را تا حد قهرمانی ارتقا دادیم. اگر به 5 بازی كه ما در تهران با روسیه انجام دادیم، نگاهی بیاندازید، به وضوح در خواهید یافت و این پیشرفت را لمس خواهید كرد. ما از پنج مسابقه، دو بازی را برده و سه بازی را شكست خوردیم و این در حالی بود كه ایران برای اولین بار، روسیه را شكست می‌داد. من نمی‌دانم كه تاكنون ایران در یك مسابقه چند ست از روسیه پیش افتاده، ولی در این مسابقات 24 ست بازی كردیم، 12 ست را بردیم و 12 ست را واگذار كردیم، یعنی در حساب ست‌ها مساوی بودیم و این روسیه بعدا در مسابقات اروپا موفقیت‌های بزرگی را كسب كرد. تنها درباره كیفیت بازی ایران صحبت نمی‌كنیم، بلكه درباره كل كیفیت قهرمانان آسیا سخن می‌گوییم. در حال حاضر این مسابقات برای ما نشانه است،‌ كه ما در آن كاملا موفق و سربلند بودیم و حال به سوی جنگ بزرگ پیش رویمان حركت میكنیم.

**نمی‌دانم چرا از اول بودن ایران سخن می‌گویند

من همیشه گفته‌ام كه خدا همواره كسی را كمك می‌كند كه بیشتر كار می‌كند و بیشتر دوستش دارد. یعنی اگر تمام آزمونهایمان در اینجا را با موفقیت پشت سرگذاریم و همه از جمله بازیكنان، مربیان،‌ كادر فنی و حتی روزنامه نگاران و شما خبرنگاران دست به دست هم دهیم و این تیم را قوی تر كنیم، نتیجه یی خوبی را بدست خواهیم آورد. نقش شما خبرنگاران در این زمینه بسیار مهم است تا تیم را تقویت كنید، نه اینكه بنویسید «مقام دومی خوب نبود، چرا اول نشدیم؟!» باید به آنها روحیه دهید، بگویید شما خوب هستید و می‌توانید نتیجه‌یی بزرگ و قابل توجه بگیرید. من نمی‌دانم عده‌یی بر چه پایه و حسابی از لزوم اول بودن ایران سخن می‌گویند، اینها چه دلیلی را برای این اعتراض‌شان دارند؟ مگر ایران تا قبل از این در مسابقات خارجی‌اش اول شده بود؟ خیر، او ششم بود. اگر علل دارید كه عقلا لزوم اول بودن ایران را اثبات كند، ارائه كنید. ما هم قبول می‌كنیم. ولی واقعا چنین دلایلی وجود ندارد و می‌بینیم كه خیلی‌ها از همین كسب مقام سوم هم ناراضی‌اند. حال آنكه ژاپن یا قطر از كسب مقام چهارمی بسیار راضی بودند.

**سوال ست كوویچ از روزنامه نگاران

«فكر می‌كنم سوال اساسی‌ای كه شما روزنامه نگاران و خبرنگاران بهتر است به آن بپردازید اینكه چه چیزی برای تیم ملی خوب و مفید است، تا در هدایت بهتر و كسب نتیجه عالی تر یاور این گروه باشد.باید انتقادات را گرامی داشت و به آن احترام گذاشت. اما بچه‌های ما واقعا بیش از اندازه كار كرده اند و نتیجه هم گرفته‌اند، بنابراین باید به نتیجه آنها نیز احترام گذاشت و تمام سرزمین و ملت باید آنان را محترم شمارند. آیا می‌دانید چند تیم از ایران جلوتر هستند؟ آیا ژاپن، چین،‌ كره یا استرالیا با ایران برابراند؟ نمی‌گویم ایران نمی‌تواند به این كشورها برسد، ولی حقیقت آن است كه احتمال و درصد امكان برتری آنها بیشتر است. حال فدراسیون ایران در این راستا برای سازماندهی بسیار كار می‌كند. اما امكانات و احتمالات فدراسیون ایران مسلما در سطح و اندازه ژاپن نیست تا بتواند آنگونه سازماندهی كند. باز هم تاكید می‌كنم كه فدراسیون ایران در این زمینه بسیار كار می‌كند.»

**پیشنهاد ست كوویچ به اهالی والیبال

ست كوویچ در ادامه این گفت‌وگو به خبرنگاران ایسنا گفت: من بعد از این مدت یك سال و اندی كه در ایران بوده‌ام، یزدانی خرم و همچنین همكارم «نفرزاده» را قبول دارم، چرا كه در طول چندین ماهی كه با آنها كار كرده‌ام دریافتم كه مثلا آقای نفرزاده تنها به «باشگاه برق»‌ فكر نمی‌كند، او دغدغه والیبال ایران را دارد. به همین خاطر به او ایمان دارم، درخشنده نیز همین گونه است، اینها كسانی‌اند كه به توسعه والیبال كشور در سطح كلان اهمیت می‌دهند و دیدشان محدود به تیم مورد علاقه‌شان نیست. ما مهم نیستیم، یك روزنامه نگار هم به تنهای مهم نیست!من هم به تنهایی اهمیتی ندارم، آقای نفرزاده و بقیه هم همین طور، اما این افرادی كه به آنها اشاره كردم، در كنار هم است كه میتوانند یك مجموعه ایده آل را تشكیل دهند كه دغدغه انها والیبال ملی باشد، یك كلیت به نام «والیبال ایران».

به شخصه معتقدم ورزش ایران، همچون صنعت، علاقه یك ملت و سرزمین را به دنبال دارد و باید به فكر اثر گذاری مثبت بر این صنعت بطور عام و والیبال كشورتان به طور خاص باشید، كه آیا این چیزی كه می‌نویسید برای این مجموعه خوب است یا خوب نیست؟ مثبت است یا منفی؟ یعنی باید دیدی گسترده و عمیق در این زمینه داشته باشید تا بتوانید در طی مسیر پر مانع توسعه و پیشرفت علاوه بر همیار و یاری دهنده، راهنما هم باشید، انتقاد امری طبیعی است و باید وجود داشته باشد ولی انتقاد صرف، سازنده نیست، باید نقاط مثبت را هم دید، نمی‌توان همه چیز را منفی نگریست، این خیلی مساله مهم و دقیقی است، آن هم برای تیم و گروهی به این جوانی، اگر قرار باشد فردی میسر ترقی را بپیماید و روز به روز بهتر شود، نمی‌توان هر روز به او گفت، تو بدی، بهتر شو! فایده نداری، ‌بهتر شو! به درد نمی‌خوری، بهتر شو! و ...»

** نتایج كسب شده از آن من نیست!

«یك مساله دیگر؛ كه برخی مطرح می كنند این است كه، گویا نتایجی كه طی مسابقات بدست می‌آید، نتایج من هستند، در حالی كه اینها نتایج من نیستند.

اینها نتایج تمام دست اندركاران والیبال ایران است و تمام كسانی كه والیبال ایران را دوست دارند، تمام مربیان، تمام بازیكنان، فدراسیون و حتی شما روزنامه نگاران، باید این را بدانید كه این نتایج متعلق به شماست و من هم به عنوان عضوی از این گروه مشغول خدمت هستم، نتایج را من رقم نمی‌زنم، من تنها عضوی از این مجموعه بزرگ هستم، تنها یك عضو كوچك و این نتایج مربوط به همه ماست نه شخص من!»

**برخورد روزنامه نگاران یوگسلاوی با والیبال این كشور

«بگذارید برایتان بگویم؛ ما قهرمان المپیك و دوم در جام جهانی بودیم، درست در همان سال پس از كسب مقاوم دومی در جهان، در اروپا چهارم شدیم. هواداران ما كه همان ملت مان بودند در فرودگاه به استقبال مان آمدند، مردم گفتند و مطبوعات نوشتند كه ”نتیجه كسب شده از جانب شما نتیجه‌یی بزرگ است، ستارگان ما هنوز هم ستاره‌اند و اگر اكنون چهارم شده‌ایم، نمی‌توانیم همه آنچه در گذشته بوده را فراموش كنیم. ولی به آینده هم می‌نگریم. آنچه مهم است اینكه بازیكنان تمام سعی‌شان را كردند واز جان مایه گذاشتند و بنابراین چهارمی برای ما همان قهرمانی است و ارزش مدال طلا را دارد.”»

**سبك غربی، سبك شرقی. ایران به كدام سو می‌رود؟

«والیبال ایران باید به سوی اروپا برود، چرا كه اروپا بهترین كیفیت بازی را ارائه می‌دهد. از چهار قهرمان اصلی و تیم مطرح دنیا، سه تیم از اروپا هستند. در بیست سال گذشته به استثنای هلند كه اندكی افت داشته‌،‌ ایتالیا، روسیه، یوگسلاوی و فرانسه سطح بالایی دارند. یعنی كیفیت اصلی در اروپاست. خارج از اروپا تنها برزیل را داریم، اندكی هم آمریكا كه در بیست سال اخیر تحركی نداشته و كوبا كه او هم افت داشته است. یعنی اروپا با توسعه و پیشرفت قرین شده و امروزه بهترین والیبال جهان را می‌توان در اروپا یافت. ایران هم قطعا باید به سوی والیبال اروپا حركت كند و در این زمینه، برگزاری مسابقات با تیم‌های اروپایی در سطوح مختلف و ایجاد رابطه بین كشورها، تیم‌ها و باشگاه‌ها بسیار مهم است، طی همین دیدارهاست كه بسیاری تجربه‌ها منتقل می‌شوند كه متاسفانه در ایران خیلی شاهد چنین برنامه‌هایی نیستیم ولی این مساله بسیار ضروری است.»

**من به مریخ رفتم!

«تنظیم نقشه پیمودن راه پر پیچ و خم توسعه و پیشرفت، كار یكی دو سال نیست. به عنوان مثال ما در یوگسلاوی این نقشه را پیش از بازیهای المپیك آتلانتا تنظیم كردیم (1996)، و این برنامه‌یی برای فاصله زمانی بین المپیك آتلانتا تا المپیك سیدنی بود. توجه كنید ما پیش از ورود به بازیهای المپیك آتلانتا، برای كسب مدال طلای المپیك سیدنی برنامه ریزی كردیم و به نتیجه هم رسیدیم و مدال طلای المپیك سیدنی را دریافت كردیم. یعنی یك برنامه طولانی مدت لازم است. یك شبه نمی‌توان راه چند ساله را پیمود، همه چیز باید سازماندهی شده پیش رود.

بگذارید خاطره‌یی را برایتان تعریف كنم:“ وقتی ما به مسابقات آتلانتا می‌رفتیم یك فرد عامی به طرف بچه‌های ما آمد، مدام می‌گفت: به مریخ می‌رویم، به مریخ می‌رویم و همه می‌پرسیدند، منظورت چیست كه به مریخ می‌رویم؟! او گفت:‌ منظورم مسابقات آتلانتاست“ ولی ما در آتلانتا به مریخ نرفتیم، بلكه در سیدنی چنین شد، و همه ما این را می‌دانستیم كه مریخ ما و هدف ما، سیدنی است. به مریخ می‌رویم، یعنی مسیرمان كمی دور است و باید به دورترها نگاه كنیم و حرف این فرد عامی به شعار بچه‌های ما تبدیل شد. در حقیقت آتلانتا راه سیدنی بود و سیدنی مریخ بود. در بازگشت از بازیهای آتلانتا، سرمربی ما رسما اعلام كرد كه برای كسب طلا به سیدنی می‌رویم.»

**مریخ والیبال ایران كجاست؟

ست كوویچ در پایان گفت‌وگوی مفصل خود با خبرنگاران ایسنا تصریح كرد: «مسلما شما هم مریخ دارد، فكر می‌كنم پكن، مریخ شماست. من چند بار این را گفته‌ام كه این تشكیلات با گذر از صافی چندین دوره مسابقات قهرمانی جهانی و منطقه‌یی و تكیه بر سازمانی مستحكم و بازیكنانی با اراده، می‌تواند و باید در بازیهای المپیك پكن نتیجه آورد و چنانچه آنچه كه گفتم خوب انجام شود و سازماندهی‌ها عالی و در حد مطلوب باشند، یعنی در طول راه تا پكن به سرانجام برسند، كسب مقام در المپیك پكن برای ایران دوراز ذهن نیست، چرا كه این تیم چنین گنجایشی را دارد تا جایی كه حتی می‌تواند جزو گیرندگان مدال باشد.

می‌خواهم نكته‌یی را هم بگویم كه فكر می‌كنم تاكنون آن را بیان نكرده‌ام. نتایج مسابقات برای همگان با اهمیت ترین مساله است،‌ حال آنكه دغدغه‌ شخصی من پیشرفت بازیكنانم و تیمی كه مسئولیت آن را دارم، است، من ابتدا بر این نكته و سپس نتایج توجه دارم و معتقدم بازیكنانی به این جوانی و با این روحیه ابتدا باید خودشان را باور كنند و آینده‌یی برای ورزش‌شان متصور باشند. برای سال پیش رو، من نخست بر این نكته تاكید خواهم داشت (یعنی بالا بردن سطح بازیكنان) و سپس كسب نتایج مطلوب را مدنظر قرار خواهیم داد.»

UserName