• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 4341
  • يکشنبه 1382/8/25
  • تاريخ :

بعضی از آداب و شرایط دعا (2)

بدان كه: «دعا» مغز همه عبادات است. (1)و ازاین جهت در فضیلت آن و امر به آن‏ آیات و اخبار بى‏شمار وارد شده است. و از كثرت اشتهار آنها احتیاجى به ذكر آنها نیست. وادعیه‏اى كه از حضرت سید المرسلین و ائمه طاهرین  علیهم السلام  رسیده است، دركتب ادعیه مذكور است. و هیچ مطلبى از مطالب دنیا و آخرت نیست مگر این كه ‏دعاهاى بسیار به جهت آن وارد شده، هر كه طالب آنها باشد به كتب دعوات رجوع ‏كند.

براى «دعا كننده‏» آداب و شرایطی است، كه باید مراعات آنها را منظورداشته باشد تا فایده دعا را ببیند. و دعاى او مستجاب گردد. و نورانیت دعا در نفس او پیدا شود.

در اینجا چند شرط را ذكر مى‏كنیم:

1- اوقات شریفه را براى دعاى خود اختیار كند، مثل روزعرفه، ماه‏ رمضان، روز جمعه، وقت ‏سحر، شبهاى قدر،شبهاى جمعه و امثال اینها.

2- حالتى را ملاحظه كند كه درآن حالت، استجابت دعا وارد شده، مثل ‏حال آمدن باران، بعد از نمازهاى واجب، میان اذان و اقامه، وقت وزیدن بادها و درهنگامى كه روزه باشد.

3- با طهارت باشد، یعنى وضو یا غسل داشته باشد.

4- رو به قبله باشد.

و از پیغمبر  صلى الله علیه و آلهروایت است كه: «هیچ بنده‏اى دست‏ خود را به جانب خداوند جبار دراز نمى‏كند مگراین كه خدا شرم مى‏كند كه دست او را تهى ‏برگرداند تا فضل و رحمت‏ خود را درآن جاى ندهد.»(2)

پس چون دست‏خود را فرود مى‏آورید بر سر و روى خود بكشید.

5- صدای خود را پست كند و میان جهر و اخفا دعا گوید، نه چندان ‏آهسته باشد و نه بسیار بلند.

روایت است كه: «چون مردم به خدمت ‏رسول اكرم صلى الله علیه و آله آمدند تا به نزدیك مدینه رسیدند تكبیر گفتند و صداى خود را به تكبیر بلند كردند، حضرت فرمود: اى مردم! آن كسى را كه مى‏خوانید كر نیست و دور نیست ‏بلكه درپیش گردنهاى شما است‏.»(3)

6- در دعا كردن، متوجه سجع و قافیه نشود و سخن پردازى نكند، كه این ‏طریقه منافى خضوع و تضرع است.

7- تضرع و زارى كند و با خضوع و خوف و خشیت و هیبت ‏باشد.

در اخبار رسیده است كه: «چون خدا بنده را دوست دارد او را مبتلا مى‏سازد تا تضرع و زارى او را بشنود.» (4)

8- یقین داشته باشد به این كه دعاى او اجابت مى‏شود. و یقین داشته باشد كه ‏رد نخواهد شد.

از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام روایت است كه: «چون دعا كنى باید چنان گمان كنى كه حاجت تو برپشت درایستاده است و داخل مى‏شود.»(5)

9-اصرار بر دعا كند و الحاح نماید. و لااقل سه مرتبه آن را تكرار كند.

10- قبل از دعا، ذكر خدا كند. و ثنا و ستایش او گوید. و تمجید و تعظیم ‏او كند. و صلوات بر پیغمبر و آل او فرستد.

11- ابتدا اقرار به گناهكارى و عدم سزاوارى خود نماید.

12- توبه كند و از گناهان خود پشیمان شود. و اگر مظلمه برگردن او باشد ادا كند، یا عزم به ادا كردن آن نماید. و اگر متمكن از اداى آن نباشد توفیق آن را از خدا طلبد.

13- به تمام همت ‏خود رو به خدا آورد. و ازهرچه غیراوست قطع ‏امید نماید.

14- لباس و مكان و غذاى او از حلال باشد. (و این از جمله شرایط‏ عمده است) .

15- حاجت ‏خود را «خصوصا‏» نام برد.

16- چون دعا كند تخصیص به خود ندهد، بلكه دیگران را در دعاى خود شریك سازد.

17- گریه كند. (و این نیز از شرایط عظیمه و آداب معتمده است) .

18- دعا را تاخیر نیندازد تا وقت‏ حاجت، بلكه پیش از احتیاج دعا كند.

همچنان كه وارد است كه: «در حال نعمت و آسانى با خدا آشنایى كنید تا در وقت‏ محنت و دشوارى خدا با شما آشنایى كند.»

19 - همچنان كه مذكور شد - در حاجت‏ خود، اعتماد به غیر خدا نكند، وامید بجز او نداشته باشد.

پى‏نوشت‏ها:

1. بحارالانوار، ج 93، ص 300.

2. محجة البیضاء، ج 2، ص 289.

3.همان، ص 291.

4.همان، ص 293.

5.همان، ص 294.

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تأملی در مسأله دعا

تأملی در مسأله دعا

تأملی در مسأله دعا
تأملی در مسئله دعا(1)

تأملی در مسئله دعا(1)

تأملی در مسئله دعا(1)
اسرار دعا از زبان استاد ارفع

اسرار دعا از زبان استاد ارفع

اسرار دعا از زبان استاد ارفع
دعایی که کارایی ندارد !

دعایی که کارایی ندارد !

دعایی که کارایی ندارد !
UserName
عضویت در خبرنامه