• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
عضویت در خبرنامه
كفش طبی وانواع كفی
توسط : wolf212


اصطلاحا کفش طبی به کفشی گفته می شود که در کارگاهی خاص، با تجویز پزشک و زیر نظر مهندسین ارتوپدی فنی ساخته شود

.بیمارانی هستند که به دلیل مشکلاتی از قبیل قطع عضو در ناحیه پا و یا قسمتی از پنجه و دیگر بیماری ها دچار دفورمیتی و ناهنجاری شده اند که استفاده این افراد از کفش طبی و کفی های مخصوص می تواند، کمک قابل توجهی را به این عزیزان بکند

.و اما کفش هایی که در بازار و مغازه های کفش فروشی موجود است و گاهی برای فروش بیشتر، نام کفش طبی روی آن ها می گذارند که ممکن است واقعیت نداشته باشد. بعضی از کفش ها که جدیدا در بازار یافت می شوند که به آن ها نیز کفش طبی گفته می شود، این کفش ها گرچه طبی نیستند ولی ساختار طبیعی پای سالم را رعایت کرده اند. این کفش ها فقط برای افراد سالم خوب هستند نه برای کسانی که با مشکلات و دمفورمیتی های شدید مواجهند

.کفی طبی چگونه ساخته می شود؟

امروزه در بسیاری از مراکز توانبخشی و کلینیک های ارتوپدی فنی، با معاینه بالینی و لمس کف پا، مشاهده چگونگی راه رفتن و بر اساس تجربیات متخصص، کفی طبی برای افراد تهیه می شود

.در مراکز توانبخشی در کشورهای پیشرفته، اطلاعات شخص با استفاده از دستگاه های اندازه گیری نیرو و فشار کف پا در حالت حرکت و ایستاده دریافت و پردازش می شود

.نحوه توزیع فشارهای کف پا با امکانات گرافیکی به صورت نوار کف پا نشان داده می شود. به کمک چنین اطلاعات کمی و کیفی، متخصصین با سهولت بیشتری می توانند نسبت به تجویز دقیق تر کفی اقدام نمایند.
كفی

کاربرد کفش ها و کفی های طبی در دفورمیتی هادفورمیتی

 ( بدشکلی) در ناحیه پا در اثر حوادث و بیماری ها عارض می شود و بیماران را با مشکلات زیادی در راه رفتن و زندگی روزمره دچار می کند حتی در کودکان و نوجوانان استفاده از این نوع کفش ها به اصلاح و درمان آنان می انجامد

.سن مناسب برای تهیه كفش های طبی از

سنین خردسالی باید پای كودك را با كفشی مناسب آشنا كرد تا او اولین گام هایش را درست بردارد. پای كودك گوشتی است، او نیاز به كفشی دارد كه پاشنه اش سفت و ساق دار باشد تا مچ پایش را بگیرد. بدین طریق كودك موقع راه رفتن محكم قدم برمی دارد. از نظر پزشكان متخصص استفاده از كفی طبی در افرادی كه تغییر شكل آن ها هنوز به صورت ثابت درنیامده است، مفید است. یعنی در كودكان با استفاده از كفی طبی می توان صافی كف پا، پای طاقدیسی، انحراف پاشنه و انحراف زانوها به طرفین را اصلاح كرد. در سنین بالاتر نیز كفی اثر نگهدارنده دارد

.برهمین اساس، افراد نیازمند به استفاده از كفی های طبی شامل موارد زیر می شوند

1- افراد دارای ناهنجاری های متحرك، برای اصلاح (صافی كف پا در كودكان).2- افراد دارای ناهنجاری های ثابت برای كاهش درد و توزیع فشار

3- افراد دارای پاهای دردناك برای كاهش درد (خار پاشنه و التهاب كیسه زلالی زیرپاشنه)

4- برای جلوگیری از تغییر شكل پا. اگر این كفی ها برای كودكان در سنین 7 تا 12 سال كه كف پای آن ها درحال شكل گیری است، مورد استفاده قرار گیرد حاصل آن برخورداری از كف پایی استاندارد تا آخر عمر است. به علاوه این كفی ها درباره زنان باردار كه در یك دوره 6 ماهه با اضافه وزن تحمیلی روبه رو هستند، توصیه می شود

.كفی های طبی

وظیفه هر كفی كفش باید این باشد كه انواع ناهنجاری های بدن و یا الگوهای غلط راه رفتن را اصلاح كند. این كفی ها تنها به منظور تصحیح صافی كف پا به كار گرفته نمی شوند؛ بلكه هدف اصلی آن ها راحت تر كردن ایستادن، راه رفتن و دویدن است. به این ترتیب كه به مقدار بسیار كمی، زاویه هایی را كه در آن ها به پا ضربه می خورد، تغییر می دهند. هر شخصی با مقدار مشخصی از یك لایه نرم در كف پای خود متولد می شود. این لایه بالشتكی به صورت طبیعی امواج ضربه ای را كه به كف پا وارد می شوند، ملایم تر كرده و به شیوه ای مناسب به كل پا اعمال می كند. متاسفانه با افزایش سن افراد این لایه طبیعی در طول زمان اثر خود را از دست داده و تحلیل می رود

.
کفی سخت

جنس و شکل کفی اه

كفی ها از نظر جنس به 3 دسته كفی های نرم، كفی های نیمه سخت و كفی های سخت تقسیم می شوند. كفی ها از نظر شكل و ساختار نیز به انواع مختلف مثل كفی با حمایت كننده قوسی طولی، كفی با پد متاتارسال (برای صافی قوس عرضی و درد انتهایی استخوان كف پایی)، كفی با بالابر پاشنه (برای كسانی كه قد كوتاهی دارند) تقسیم می شوند

.كفی های مواج بیشتر برای رفع خستگی و جلوگیری از اعمال فشار به پاها استفاده می شوند و موارد استفاده درمانی آن ها محدود است و كفی های دیگر نیز بسته به نوع عارضه به صورت خاص مورد استفاده قرار می گیرند

.گفتنی است، كفی های طبی غیرمواج در رفع خستگی مفید نیستند یا جذب شوك و امثال آن ها را انجام نمی دهند و درعین حال كفی های مواج برای اصلاح تغییر شكل، مثل صافی كف پا، نمی توانند كاربرد داشته باشند

.كفی های مواج خود به دو دسته عمومی و طبی برای پاهای خاص تقسیم می شوند. در نوع عمومی، این كفی ها كار پمپاژ خون، تقسیم وزن بدن در سطح كف پا و جذب شوك ها را انجام می دهند و نوع پاهای خاص این كفی ها نیز برای 3 دسته از افراد، یعنی كسانی كه دارای خار پاشنه (زایده ای درقسمت جلوی استخوان پاشنه) هستند و هنگام راه رفتن، احساس درد در پاشنه می كنند یا افت قوس طولی پا دارند و همچنین برای استفاده، در بخش علمی تكمیلی در ارتوپدی و توانبخشی توصیه می شود. به علاوه كفی های مواج به واسطه جریان مواد سیال بر نقاط واكنش كف پا تاثیر می گذارند و با ماهیچه، رگ ها و تاندون ها سروكار دارند

.در كفش های تیز، كوچك ترین ضربه كه به كفش وارد شود، مستقیماً به كمر منتقل می گردد. درحالی كه در كفش های نوك گرد این ضربه ها گرفته می شود. در یك كفش مناسب، پاشنه و پنجه كفش باید گرد و خورده شود تا فشار را كم كند و انرژی زیادی از فرد هنگام راه رفتن گرفته نشود. نصب یك قالب مناسب در كفشی با این مشخصات باعث می شود، فرد احساس كند كه در منزل نشسته و با غلتاندن پاهایش بر روی وردنه وریدهای پایش را استراحت می دهد

.آیا در هر نوع كفشی می توان از كفی های طبی استفاده كرد؟

كفش خریداری شده باید ویژگی های خاصی داشته باشد. امروزه تولید كننده ها دنبال مد و جنس ارزان قیمت هستند. كفش تولید شده فضای مناسبی برای نصب كفی های طبی ندارند و از كفش بیرون می زنند. كفش باید با رعایت اصول پزشكی ساخته شود و قالب طبی آن نیز توسط یك صنعت كار تهیه و در كفش تعبیه گردد.
کفش طبی

چگونه از کفش های طبی مراقبت نماییم؟

امروزه به دلیل افزایش روز افزون قیمت مواد اولیه باعث شده که هر روز قیمت این نوع کفش ها روز به روز افزایش پیدا کند و مدت زمان سفارش و ساخت طولانی تر شود پس باید در مورد مراقبت و نگهداری بهتر و طول عمر بیشتر کفش ها به چند نکته آسان توجه کنیم

1- حداقل هفته ای دوبار واکس بزنید

2- چون برای ساخت کفش های طبی از چرم و مواد طبیعی استفاده می شود از شستن آن ها جدا خودداری نمایید.3- در کفش های طبی معمولا از نوع و مدل ساق بلند و بندی استفاده می شود برای پوشیدن و در آوردن کفش، بندها را بیشتر باز کنید

4- استفاده مکرر از کفش ها باعث ساییدگی زیره و تغییر حالت اولیه آن می شود که حتی اثر اصلاحی و درمانی آن را از بین می برد و به بدتر شدن وضعیت پا منجر می شود که باید تقریبا هر سه ماه یک بار جهت اصلاح آن مراجعه شود

توجه:

متاسفانه آمار بیماران دیابتی رو به افزایش است و این بیماران برای این که در آینده دچار قطع عضو نشوند در کنار دیگر درمان ها نیاز به مراقبت از پا و استفاده از کفش مناسب دارند که این امر در این عزیزان خیلی لازم و ضروری به نظر می رسد.
موثرترین حرکت برای سلامت نگاه داشتن پا، انتخاب  صحیح کفش و صندلهای راحت و طبی می باشد
پذیرفتن سلامت پا به عنوان یک عامل مهم در راحتی و آسودگی انسان

 و اینکه عدم توجه کافی در مراقبت از آن انسان را دچار انواع بیماریهای

 جسمی، آسیبهای مغزی، دردهای شدید پا و مفاصل کرده است، ما را

 به توجه و مراقبت از پا وادار می کند. سالانه صدها میلیون نفر در سراسر جهان در اثر بی توجهی به کمردرهای مزمن و پا درهای مفصلی، صدمات جبران ناپذیری به ستون فقرات خود می زنند

 نخستین گام در زمینه مراقبت از پا در مواردی همچون :

  • همخوان بودن کفش و یا صندل با آناتومی پا.
  • انتخاب کفش و صندل، متناسب با فعالیتی که انجام می گیرد.
  • عدم استفاده از کفشها و صندلهای تغییر شکل یافته.

  شما باید از هرگونه عوارض جانبی چون کمر در

د و خستگی ( ناشی از ایستادن برای ساعتهای طولانی

 هنگام کار کردن) بر حذر باشید

 همچنین شناخت کامل و همه جانبه از آناتومی پا ما را در انتخاب ماده ای مانند PU در زیره کفشها و صندلهامان که دارای قابلیت های زیادی چون حفاظت از پا به صورت عایق در مقابل سرما و گرما می باشد مصمم کرده است.   

 استخوان اصلی انگشت شست؛ قلب و ریه ها
 استخوان اصلی انگشت کوچک؛چشم، گوش، بینی و گلو
 استخوان کف پا؛ مهره های ستون فقرات
 قسمت نگهدارنده کناره پا؛ مچ پا و کمر
 قوزک پاشنه؛ سیستم تولید مثل

دقت در انتخاب كفش

دقت در انتخاب كفش و توجه به رعایت اصول استاندارد در تولید آن، یكی از ضروری ‌ترین نیازهای حفظ سلامت افراد بوده و باید توجه بیشتری به آن بشود. وقتی برای خرید كفش، به مغازه‌ای می ‌روید با صدها نوع كفش‌ در مدل‌ها و رنگ‌های گوناگون مواجه می‌ شوید كه بنا به ادعای فروشنده همگی آخرین مدل‌های روز بوده و كیفیتی مرغوب دارند. ولی به راستی معیار استاندارد برای انتخاب كفش‌، چیست؟

 انتخاب كفش در وهله اول، باید بر اساس نوع استفاده‌ای كه از آن می ‌شود، صورت بگیرد. همانطور كه زمستان، كفش مخصوص خودش و تابستان، كفش مخصوص خودش را دارد

همچنین بعضی از مشاغل، كفش‌های مخصوص خودشان را می‌ خواهند. مثل بعضی از كفش‌های مخصوص كه در كارگاه‌ها استفاده می‌ شود، یا كفش‌های ورزشی كه حتی درباره آنها نیز بر اساس نوع  ورزش، انتخاب كفش تغییر می‌ كند. برای مثال كفش‌های كشتی بدون پاشنه هستند، در صورتی كه كفش فوتبال حتماً باید پاشنه‌دار باشد. در واقع این، به نوع نگاه خریدار برمی‌ گردد و اینكه او چقدر به سلامت خود اهمیت می ‌دهد و چقدر از حق و حقوق خودش، آگاه است.

كفش استاندارد

یك كفش استاندارد، سه مشخصه بارز دارد: 1) جنس خوب2) پاشنه استاندارد3) قالب و پنجه استاندارد

رویه کفش

رویه بیشتر كفش‌های موجود در بازار، از دو جنس مختلف است. آنها یا رویه‌ای از چرم طبیعی دارند یا از پلاستیك و چرم مصنوعی تهیه می ‌شوند. به تازگی هم بعضی از تولید كنندگان كفش، اقدام به زدن اسپری بوی چرم طبیعی به چرم‌های مصنوعی كرده و خریداران را در انتخاب محصول با مشكل مواجه می‌ كنند.

 چرم طبیعی، به علت دارا بودن منافذ طبیعی در بافتش، امكان تبادل هوا میان بیرون وداخل كفش را فراهم آورده و به اصطلاح،باعث تنفس پا می ‌شود. به همین دلیل ساده، بهترین رویه برای كفش، همان رویه چرم طبیعی است. رویه مصنوعی به علت عدم تبادل هوا، باعث بوی بد پا و عرق كردن بیش از حد می ‌شود.

زیره كفش

زیره كفش‌های موجود در بازار هم دو نوع است:

1) زیره (  po پی ‌او)

2) زیره (  pvc پی ‌وی ‌سی)

زیره‌های po، سبك ‌تر، راحت‌ تر و در برابر سایش مقاوم‌ تر بوده و دوام ‌شان بیشتر است. ظاهر این زیره‌ها، توپُر بوده و در حالت خم كردن، انعطاف‌ بیشتری دارند. در هنگام خرید، باید به این نكته هم دقت كرد كه كف زیره نباید صاف باشد، بلكه باید آج ‌دار بوده تا از لیز خوردن جلوگیری كند. توجه به استانداردهای پنجه كفش هم در انتخاب آن بسیار مهم است.

قالب ‌بندی

از نظر قالب ‌بندی، فضای پنجه كفش باید طوری باشد كه به انگشت‌های پا فشاری وارد نكند. كفش‌هایی كه پنجه آنها تیز است، باعث می ‌شوند، انگشت‌های پا در كفش روی هم بیفتند. این كفش‌ها، انگشتان پا را تحت فشار قرار داده و آنها را بد فرم می ‌كنند. این امر در خانم‌ها شایع‌تر است. به طوری كه انحراف شست پا در خانم‌ها، 9 برابر آقایان است. جلوی كفش باید به گونه‌ای باشد كه پنجه‌های پا از هم باز بشود.

تنه كفش

مورد بعدی تنه كفش است كه در واقع چارچوب روی كفش بوده و دور پا را دربرمی ‌گیرد، كفش هم باید به راحتی در برابر فشارهای وارده، مقاومت كرده و شرایط آناتومیكی پا را حفظ كند. علاوه بر فاكتورهای استاندارد مربوط به جنس و ساختمان كفش، فاكتورهای دیگری نیز درباره خود افراد، صدق می ‌كند كه به همان اندازه اهمیت دارند20نکته برای یک پیاده روی سالم 

تعداد زیادی از پزشکان مشوق هر نوع پیاده‌روی هستند. پیاده‌روی بروز بیماری‌های قلبی را کاهش می ‌دهد و راه مطمئنی برای حفظ تناسب اندام و در نتیجه سلامت بیشتر است. دیگر اینکه پیاده‌روی کاری است آسان که می ‌توانید به راحتی برای آن برنامه‌ریزی کنید.

 در اینجا به چند نکته که شما را در مسیر پیاده‌روی صحیح قرار می ‌دهد، اشاره می‌ کنیم:

3 نکته درباره کفش مناسب برای پیاده‌روی

1) از یک جفت کفش راحت و کاملا اندازه شروع می‌ کنیم. می ‌توانید از یک فروشگاه مطمئن کفش ورزشی مناسب تهیه کنید. توجه کنید که کفش، کف طبی متناسب با گودی کف پا و کناره‌هایی محکم داشته باشد. از آنجایی که اغلب، یک پا کمی بزرگ تر از پای دیگر است، کفش خود را متناسب با اندازه پای بزرگ تر خود انتخاب کنید.

2) جوراب‌هایی را انتخاب کنید که بیشتر می‌ پسندید. ممکن است شما جوراب هایی با بافت متراکم و ضخیم انتخاب کنید که چسبان هستند و از میزان اصطکاک پا و کفش کم می ‌کنند و یا نوع نازک که جاذب رطوبت هستند و یا نوع نخی را ترجیح دهید.

3) لباس‌های آزاد و راحت بپوشید و اگر هوا سرد است، به جای یک پوشش ضخیم، از چند پوشش نازک و سبک استفاده کنید تا بتوانید پس از گرم شدن از تعداد آنها کم کنید.

8 نکته برای شروع حرکت

1) با یک میزان متناسب و نسبتا کوتاه، پیاده روی را شروع کنید، برای مثال 15 تا 20 دقیقه با سرعت متوسط راه بروید.

2) پیاده‌روی شما باید شامل سه بخش باشد: گرم کردن، طی کردن مسافت مورد نظر و خنک کردن بدن.

3) برای گرم شدن، پنج دقیقه اول را با سرعت کم، در حدود نصف سرعت عادی خودتان راه بروید. سپس مکث کنید و مقداری حرکات کششی انجام دهید. تمرکز حرکات‌تان روی مچ پا، ران‌ها و پشت ساق پا باشد. این کار موجب نرمی و انعطاف‌پذیری ماهیچه‌هایتان می ‌شود. اما توجه کنید که این کار تنها در صورتی مفید است که بدن‌تان را گرم کرده باشید. کشش‌ها باید آرام و با مکث باشد و فشار بیش از حد بر ماهیچه‌ها وارد نکند.

4) پس از حرکات کششی، با سرعت عادی شروع به راه رفتن کنید. سرعت و مسافت پیاده‌روی باید متناسب با سن و شرایط عمومی بدن‌تان باشد. هرگز از حد تعادل خارج نشوید. زمانی که قادر باشید بدون تنگی نفس هنگام راه رفتن گفتگو کنید، یعنی سرعت مناسبی دارید.

5) شانه‌های خود را عقب نگه دارید و عضلات خود را آزاد کنید. بگذارید دست‌هایتان آزادانه در کنارتان تاب بخورند.

6) قدم‌های خود را به صورت پاشنه – پنجه بردارید. کف پا را بر زمین نکوبید.

7) گام‌های منظم بردارید تا سرعت‌تان یکنواخت باشد.

8) در پنج دقیقه آخر پیاده‌روی، به تدریج گام‌هایتان را کوتاه و سرعت‌تان را کم کنید تا به سرعت اولیه زمان گرم کردن برسید. پیاده‌روی خود را با انجام تعدادی حرکت کششی تمام کنید. این کار ماهیچه‌ها را از انقباض خارج کرده و ضربان قلب را به حالت طبیعی برمی‌ گرداند.

5 نکته برای انتخاب سرعت مناسب

1) به تدریج به زمان پیاده‌روی خود اضافه کنید.  برای مثال، در طول یک هفته، پنج دقیقه به زمان آن بیفزایید.

2) هنگامی که زمان پیاده‌روی شما به 30 دقیقه یا بیشتر رسید، سعی کنید مسافت حرکت خود را در همین چارچوب زمانی افزایش دهید.

3) برای به دست آوردن بهترین نتیجه، حداقل چهار مرتبه در هفته و هر بار به مدت 20 دقیقه یا بیشتر پیاده‌روی کنید.

4) حرکات کششی را هرگز حذف نکنید.

5) از هر فرصتی برای بیشتر راه رفتن استفاده کنید، حتی اگر در این حد باشد که در مدت پخش تبلیغات از تلویزیون از جای خود بلند شوید و کاری انجام دهید (یادتان باشد که این کار رفتن به سراغ یخچال نباشد!)

4 نکته برای پیشگیری از صدمات احتمالی

1) بی‌ثباتی یکی از دلایل اصلی بروز صدمات بدنی در ورزش است. کلید موفقیت، در افزایش تدریجی شدت و مقدار (زمان و مسافت) است. ممکن است در جلسه اول پیاده‌روی در ماهیچه‌های خود احساس کوفتگی کنید، که طبیعی است و در عرض 24 تا 48 ساعت برطرف می ‌شود.

2) مراقب باشید که زودتر از موعد مناسب، زمان، سرعت و مسافت پیاده‌روی خود را افزایش ندهید.

3) اگر برای مدت چند هفته به دلیلی موفق به پیاده‌روی نشدید، انتظار نداشته باشید که بتوانید با همان سرعت و قدرت گذشته ادامه دهید، چون مدتی زمان برای بازگشت به حالت قبلی لازم است.

4) در صورتی که پاشنه کفش‌هایتان ساییده شده است، به خصوص اگر این ساییدگی نامنظم است، باید به فکر تهیه کفش جدید باشید.

ویژگی‌های یک کفش خوب


یك كفش خوب كفشی است كه از شكل و الگوی طبیعی پا تبعیت كند و ضمن اینكه یك پوشش كلی در اطراف پا فراهم می‌كند باید درجات قابل قبولی از انعطاف‌پذیری را داشته باشد كه با روند طبیعی راه رفتن اختلال ایجاد نكند.


پا در طی راه رفتن به طور مداوم در برابر ضربات و‌ آسیب‌های ناشی از تقابل و برخورد با زمین قرار می‌گیرد. یك كفش خوب باید كفه‌های نرم و ضربه‌‌گیر داشته باشد تا پا در طی این ضربات به آرامی و نرمی در تقابل با زمین قرار بگیرد و آسیب نبیند. كفش‌هایی كه كفه سفت و محكم‌ دارند از این نظر به پا كمك نكرده و حتی باعث درد و آسیب بیشتر پا می‌شوند.


اندازه كفش از مهم‌ترین ویژگی‌های كفش است. پا باید به راحتی در درون كفش قرار بگیرد. اگر فضای داخلی كفش كوچك باشد باعث آسیب بخش‌های مختلف پا (مثل قوزك‌ها، كناره‌ها و یا سطح رویی پا) خواهد شد. هرگز به امید این نباشید كه كفش‌ جا باز می‌كند. از همان ابتدا كفش باید برای پا اندازه باشد چون حتی مدت كوتاهی استفاده از یك كفش تنگ نیز می‌تواند باعث آسیب پاها شود و در بلند مدت فرد را مبتلا به بیماری‌هایی مثل میخچه، زخم‌های زمین پا و نیز آرتروز و دیگر اختلالات مفصلی پاها كند.


همچنین در جلوی كفش باید فضای كافی برای انگشتان و پنچه پا وجود داشته باشد. با توجه به حساس بودن و استخوانی بودن انگشتان باید قسمت جلویی كفش به اندازه كافی نرم باشد تا تماس این قسمت با انگشتان و پنجه باعث آزار آنها نشود. در مورد خانم‌ها بسیار شایع است كه از كفش‌های پنجه باریك استفاده شود. این كفش‌ها با فشردن انگشتان به یكدیگر در بلندمدت باعث انحراف انگشتان و یا بروز میخچه می‌شوند. همان‌‌طور كه گفته شد قسمت جلویی كفش هم باید متناسب با اندازه پنجه باشد.

كفش‌هایی كه پنجه باریك دارند اصولا كفش‌های مناسبی برای استفاده طولانی مدت نیستند.
بلند بودن بیش از حد پاشنه كفش نیز آسیب‌رسان است. به ویژه خانم‌ها تمایل دارند كه از كفش‌هایی استفاده كنند كه پاشنه بلندی دارند. این كفش‌ها با به هم ریختن نظم طبیعی توزیع وزن بدن بر روی پاها و نیز با بر هم زدن وضعیت قرارگیری مفاصل پاها و كوتاه كردن تاندون آشیل در پشت‌پا باعث وارد آوردن فشار بیش از حد بر روی سطح پشتی پا و نیز به هم زدن تعادل فرد می‌شوند.


هر باری كه فرد در پی استفاده از این كفش‌ها دچار لغزش و بی‌تعادلی شود آسیب قابل توجهی به مفاصل و رباط‌های پا وارد می‌آورد كه در بلند مدت می‌تواند باعث درد مزمن پاها شود. احتمال بروز پیچ‌خوردگی و دیگر آسیب‌های پاها در افرادی كه از كفش‌های پاشنه بلند استفاده می‌كنند به كرات بیشتر از كفش‌های عادی است. به طور كلی نباید پاشنه كفش حداكثر بیش از ۵ سانتی‌متر باشد. همیشه باید حدود یك سانتی‌متر از انتهای آخرین انگشت خالی باشد تا انگشت را بتوان در كفش كمی حركت داد.


اگر كفش شما بزرگ باشد كه امكان حركت پا در آن كاملا راحت باشد و به عبارت دیگر كفش در پا لق بزند هم مناسب نیست. این وضعیت باعث می‌شود كه احتمال آسیب و حركت‌های نامناسب در پا پیش از حد باشد.


سعی كنید حتی‌المقدور صبح‌ها برای خرید كفش اقدام نكنید. به طور طبیعی در طول روز پاها به علت ایستادن‌های طولانی مدت كمی ورم می‌كنند. به عبارت دیگر در طول روز به علت اثر جاذبه خون در بخش‌های تحتانی بدن و به ویژه پاها تجمع حاصل می‌كند و همین امر باعث ورم كردن پاها می‌شود. این اتفاق باعث می‌شود كه در بعد از ظهرها و انتهای روز پاها كمی بزر‌گ‌تر باشند. حالا اگر شما صبح اقدام به خرید كفشی كرده باشید كه كاملا اندازه پای شماست ممكن است در انتهای روز برای پاهای شما كمی تنگ و آزار دهنده باشند. پس سعی كنید همیشه در انتهای روز برای خرید كفش اقدام كنید تا دچار چنین مشكلاتی نشوید.


نكته دیگر این است كه در موقع امتحان كردن كفش برای خرید حتما جوراب به پا داشته باشید. در غیر این صورت كفشی كه ممكن است بدون جوراب برای پای شما به اندازه و مناسب بوده است بعد از پوشیدن جوراب تنگ و نامناسب باشد.


به نظر اكثر مردم، هر دو پا از نظر اندازه باهم برابر هستند. اما واقعیت چیز دیگری است. در بسیاری از افراد یكی از پاها از پای دیگر بزرگ‌تر است. توجه به این نكته در هنگام تهیه كفش بسیار بااهمیت است. چرا كه به شما گوشزد می‌كند حتما هر دو لنگه كفش را امتحان كنید و در غیر این صورت اگر مجبورید تنها یك لنگه كفش را امتحان كنید حتما این لنگه مربوط به پای بزرگ‌تر شما باشد.


نكته مهم دیگر این است که هیچ وقت مسئولیت خرید كفش را به فرد دیگری واگذار نكنید. علاوه بر مسائل مربوط به علایق و سلیقه‌های شخصی شما در مورد انتخاب شكل، فرم و رنگ كفش، حتما باید خود شما در هنگام خرید كفش حضور داشته باشید و حتما كفش‌ها را امتحان كنید. حتی فرستادن نمونه‌ای از كفش‌های قدیمی برای خرید یك كفش جدید هم اصولا كار صحیحی نیست.


كفش‌ها پس از مدتی استفاده ممكن است تغییر شكل و فرم بدهند و كفش جدیدی كه بر مبنای این كفش‌های كهنه و قدیمی خریده می‌شود ممكن است ویژگی‌های مناسب برای پاهای شما را نداشته باشد. در ضمن ممكن است در طول زمان پاهای شما شكل خود را تا حدودی عوض كرده باشند و نیازمند كفشی با مشخصات، ابعاد، و ویژگی‌های جدید باشند. به سایزی كه روی كفش‌ها درج شده است یا توسط فروشنده اعلام می‌شود اطمینان نكنید.


گاهی یك سایز خاص (مثلا )۴۰ در كفش‌های تولیدی یك كارخانه با همان سایز از كارخانه دیگر از نظر اندازه تفاوت دارند. با این حساب ممكن است اعتماد مطلق به سایز كفش ممكن است گمراه كننده باشد و به خرید كفشی منتهی شود كه برای پاهای شما مناسب نیست. باز هم تاكید می‌كنیم كه در هنگام خرید كفش هیچ معیاری قابل اطمینان‌تر از پوشیدن كفش و احساس راحتی در آن نیست.


و آخرین نكته اینكه در هنگام امتحان كردن كفش مطلوب خود برای خریداری، حتما كمی با آن راه بروید. كفشی كه در هنگام نشستن در پای شما راحت است ممكن است در هنگام راه رفتن بر پاهای شما فشار وارد كند و دیگر چندان راحت نباشد. 

يکشنبه 30/11/1390 - 12:5
5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
UserName