• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
عضویت در خبرنامه
زندگینامه مخترع رادیو
توسط : ali_sfandiary
نام فارسی : گوگلی المو ماركونی
سال ولادت و فوت : 1937 – 1847 میلادی
ملیت : ایتالیا
  گوگلی المو ماركونی مخترع رادیو در سال 1874 در شهر بولونی ایتالیا به دنیا آمد. او از خانواده‌ای مرفه بود و معلمان و مربیان خصوصی تعلیم و تربیت او را به عهده داشتند.

 

  ماركونی در سال 1894 و به سن بیست سالگی مطالبی درباره آزمایش‌های انجام شده توسط هنریش هرتز خواند. آن آزمایشات به وضوح وجود امواج نامرئی الكترومغناطیسی را كه با سرعتی معادل سرعت نور در فضا حركت می‌كردند، نشان داده بود.

 

  بلافاصله این فكر برای ماركونی پدید آمد كه می‌توان بدون استفاده از سیم از این امواج برای فرستادن علائمی به فواصل دوردست بهره گرفت. این امر امكاناتی را برای ارتباطات فراهم می‌كرد كه در استفاده از تلگراف با سیم میسر نبود. از جمله اینكه با این روش ارسال پیام‌ها برای كشتی‌های در حال حركت در دریاها ممكن می‌شد.

 

  تا سال 1895 تنها با یك سال تلاش ماركونی موفق شد وسیله لازم برای این كار را بسازد. در سال 1896 ماركونی وسیله مزبور را در انگلستان به نمایش گذاشت و توانست اولین امتیاز انحصاری اختراع خود را دریافت نماید. ماركونی سریعاً یك شركت تأسیس كرد و در سال 1898 اولین رادیوگرام (ماركونی گرام) ارسال شد. سال بعد او توانست پیام‌های بی‌سیم را به آن سوی كانال مانش بفرستد. با اینكه در سال 1900 مهمترین امتیاز خود را دریافت نمود ولی همچنان به كار خود ادامه داد و برای بهبود و تكمیل اختراع خود تلاش كرد. در 1901 او موفق شد یك پیام رادیو به آن سوی اقیانوس اطلس، از انگلستان به نیوفونلند، بفرستد.

 

  اهمیت این اختراع جدید در یك حادثه غم‌انگیز به خوبی آشكار گردید. در سال 1909 كشتی «اس.اس.ریپوبلیك» در تصادفی صدمه دید و غرق شد. از طریق پیام‌های رادیویی كمك خواسته شد و تمام سرنشینان كشتی بجز 6 نفر نجات یافتند. در همین سال ماركونی به خاطر اختراعش برنده جایزه نوبل شد. در سال بعد ماركونی موفق شد پیام‌های رادیویی را از ایرلبند به آرژانتین، یعنی نسافتی بالغ بر شش هزار مایل بفرستد.

 

  تمام این پیام‌ها با روش خط و نقطه (مورس) فرستاده شده بود. اینك مشخص گردید كه صدا را نیز می‌توان به وسیله رادیو منتقل كرد. ولی این كار تا سال 1915 عملی نشد.

 

انتشارات رادیویی در مقیاس تجاری تنها در اوایل دهه 1920 آغاز گردید ولی پس از آن خیلی زود توسعه یافت و همگانی شد.

 

  اختراعی كه حقوق انحصاری آن فوق‌العاده با ارزش بود بدون تردید برخی درگیری‌های حقوقی و قضایی را برمی‌انگیخت. اما تمام این مرافعات و دادخواهی‌ها با رأی صریح دادگاهها در سال 1914 مبنی بر حق اولویت ماركونی به خاموشی گرایید.

 

در سال‌های بعد ماركونی تحقیقات مهمی در باب موج كوتاه و مخابرات مایكروویو انجام داد. او در سال 1937 در شهر رم درگذشت.

 

  از آنجا كه ماركونی تنها به عنوان یك مخترع معروف می‌باشد بدیهی است كه تأثیر او نیز مناسب با اهمیت رادیو و تبعات مستقیم آن خواهد بود. (ماركونی تلویزیون را اختراع نكرد اما اختراع رادیو گامی مهم برای اختراع تلویزیون بود و بنابراین منصفانه خواهد بود اگر قسمتی از اعتبار اختراع تلویزیون به ماركونی داده شود). روشن است كه ارتباطات بی‌سیم در دنیای نوین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در انتقال اخبار برای سرگرمی و تفریح، مقاصد نظامی، تحقیقات علمی و انجام وظایف و بسیاری موارد مقاصد دیگر از بی‌سیم استفاده می‌شود. اگر چه برای برخی موارد می‌توان از تلگراف، كه نیم قرن قبل اختراع شده بود، استفاده مشابهی كرد اما در بسیاری از موارد رادیو بی‌رقیب است و چیزی را نمی‌توان جانشین آن كرد. با استفاده از آن می‌توان با اتومبیلهای در حال حركت، كشتی‌ها در دریاها و هواپیماهای در حال پرواز و حتی سفینه‌های فضایی ارتباط برقرار كرد. اختراع رادیو بسیار مهمتر از اختراع تلفن می‌باشد. پیامی كه با تلفن فرستاده می‌شود با رادیو نیز می‌توان ارسال كرد در حالی كه با رادیو می‌توان با نقاطی ارتباط برقرار كرد كه امكان تماس تلفنی وجود ندارد.

 

  با توجه به این نكته و از آنجا كه ارتباط بی‌سیم بسیار مهمتر از ارتباط تلفنی است ماركونی در رده‌ای بالاتر از گراهام‌بل قرار می‌گیرد. اگر ادیسون كمی بالاتر از ماركونی قرار داده شد به این دلیل است كه او صاحب اختراعات متعدد و زیادی بود هر چند هیچ‌كدام از آنها به تنهایی اهمیت و ارزش رادیو را نداشتند. از آنجا كه رادیو و تلویزیون تنها قسمت كوچكی از موارد استفاده عملی از كارهای نظری ماكسول وفاراده می‌باشد بنابراین منصفانه است كه ماركونی پایین‌تر از آن دو تن قرار داده شود. اما با توجه به اینكه معدودی از بهترین چهره‌های سیاسی تأثیری مشابه به تأثیر ناركونی بر جهان داشته‌اند بنابراین ماركونی را باید سزاوار و شایسته رده بالایی در این فهرست دانست.
چهارشنبه 27/3/1388 - 17:22
پسندیدم
UserName