تولد تا مرگ ستارگان21
توسط : sm1372
ستارگان نوترونی پس از اینكه یك انفجار ابر نواختر نوع دو رخ داد، قسمتی از هسته ستاره ای باقی می ماند. اگر جرم هسته باقیمانده كمتر از سه برابر جرم خورشید باشد تبدیل به یك ستاره نوترونی می شود. این ستاره حداقل جرمی معادل 4/1 جرم خورشید را در كره ای كه شعاع آن حدودا 10 تا 15 كیلومتر است نگاه می دارد. دمای اولیه ستارگان نوترونی 10 میلیون K است اما به دلیل كوچك بودن تشخیص آنها بسیار دشوار است. با اینحال ستاره شناسان پالسهای رادیویی این ستارگان را تشخیص می دهند. گاهی از این ستاره ها 1000 پالس در ثانیه دریافت می شود. یك ستاره نوترونی معمولا دو موج متوالی رادیویی منتشر می كند. این دو موج در دو مسیر مختلف از ستاره دور می شوند. با چرخش ستاره امواج در فضا مانند نورافكن پخش می شوند. اگر یكی از از این موجها به صورت متناوب به زمین برسد، تلسكوپهای رادیویی یك سری پالس را تشخیص می دهند. این تلسكوپها به ازای هر دور گردش ستاره یك پالس دریافت می كنند. ستاره ای كه به این روش شناسایی می گردد، تپ اختر نامیده می شود. سیاهچاله ها

اگر هسته باقیمانده از یك ابر نواختر جرمی بیش از 3 برابر جرم خورشید داشته باشد، هیچ نیروی شناخته شده ای نمی تواند در مقابل گرانش آن مقاومت كند. هسته آنقدر فشرده می شود كه یك سیاهچاله به وجود می آید. منطقه ای در فضا با چنان گرانشی كه هیچ چیز نمی تواند از نیروی آن بگریزد. سیاهچاله ها نامرئیند زیرا حتی نور نیز به دام آنها می افتد. همه مواد یك سیاهچاله در نقطه ای در مركز آن جمع می شود. این نقطه تكینگی نام دارد و اندازه آن از ابعاد هسته یك اتم نیز كوچكتر است.

دوشنبه 18/6/1387 - 20:55
پسندیدم 0
UserName