تولد تا مرگ ستارگان19
توسط : sm1372
هنگامیكه انقباض هسته دمای آنرا به حد كافی افزایش می دهد، با سوختن كربن، نئون، سدیوم و منیزیوم تولید می شود. این مرحله تنها برای 10.000 سال ادامه می یابد. پس از آن فرایندهایی متوالی در هسته رخ می دهد. هر فرایند عناصر مختلفی را در بر می گیرد و مدت زمان كوتاهتری به طول می انجامد. وقتی عنصر جدیدی شروع به سوخت می كند، عنصر قبلی سوختن خود را در لایه های بالاتر سر می گیرد. نئون تركیب شده و اكسیژن و منیزیوم تولید می كند. این فرایند حدودا 12 سال طول می كشد. سپس با سوختن اكسیژن، سیلی***** و سولفور تولید می شود. این فرایند حدودا 4 سال طول می كشد. در آخر با سوختن سیلی***** ، آهن تولید می شود. این فرایند تنها حدود 1 هفته دوام دارد. ابر نواختر در این هنگام، شعاع هسته آهنی حدود 3000 كیلومتر است. همانگونه كه گفتیم سوخت آهن به جای تولید انرژی، انرژی مصرف می كند. در نتیجه ستاره به پایان كار خود رسیده است. چون دیگر نمی تواند برای حفظ تعادل گرانش، انرژی تولید كند.

وقتی جرم هسته آهنی به 4/1 برابر جرم خورشید برسد، اتفاقی مهیب رخ می دهد. نیروی گرانش، هسته را متلاشی می كند. در نتیجه دمای هسته تا نزدیك 10 بیلیون K می رسد!. در این دما، هسته آهن شكسته شده و به هسته های سبكتر و در آخر به پروتون و نوترون تبدیل می شود. با ادامه فشار، پروتونها با الكترونها تركیب می شوند و نوترون و نوترینو تولید می كنند. نوترینوها 99 درصد از انرژی ایجاد شده از انفجار هسته را در خود حمل می كنند.
حالا هسته، یك توپ فشرده شده حاوی نوترون است. وقتی شعاع توپ به 10 كیلومتر برسد حالت ارتجاعی پیدا می كند درست مانند یك توپ پلاستیكی كه آنرا فشرده و بعد رها كنیم.

دوشنبه 18/6/1387 - 20:54
پسندیدم 0
UserName