تولد تا مرگ ستارگان10
توسط : sm1372
تركیب هسته ای هنگامیكه دمای مركز پیش ستاره به اندازه كافی زیاد شد، گدازش هسته ای آغاز می شود. گدازش هسته ای تركیب دو هسته اتمی و تشكیل یك هسته بزرگتر است.
یك اتم كامل دارای پوسته ای خارجی متشكل از یك یا چند ذره به نام الكترون است كه بار الكتریكی منفی حمل می كند. در درون و مركز اتم، هسته آن وجود دارد كه تقریبا همه جرم اتم را شامل می شود. ساده ترین هسته كه رایجترین شكل عنصر هیدروژن در عالم می باشد، متشكل از یك ذره به نام پروتون است. پروتون بار مثبت الكتریكی حمل می كند. همه هسته های دیگر دارای یك یا چند پروتون و یك یا چند نوترونند. نوترون هیچ بار الكتریكی حمل نمی نماید و یك ذره خنثی است در نتیجه هسته همه اتمها، بار مثبت الكتریكی دارند. البته همه اتمها به تعداد پروتونهای موجود در هسته دارای الكترون می باشند در نتیجه یك اتم كامل، خنثی است.
در هر صورت، تحت دما و فشار بسیار بسیار شدید مركز پیش ستاره، اتمها الكترونهای خود را از دست می دهند. به اتمهای الكترون از دست داده، یون می گویند و به تركیبی از الكترونهای آزاد و یونها، پلاسما می گویند. گفتیم كه در درون پیش ستاره، اتمها همه الكترونهای خود را از دست می دهند و هسته های لخت با سرعت بسیار زیادی به یكدیگر می رسند. در شرایط عادی، موادی كه دارای بار الكتریكی یكسانند، یكدیگر را دفع می كنند با اینحال اگر دما و فشار در درون پیش ستاره به اندازه كافی زیاد شود، می تواند بر قدرت دفع هسته ها فائق آمده و آنگاه گدازش صورت می گیرد. دانشمندان معمولا از اصطلاح "سوختن" به جای "گدازش" استفاده می كنند اما باید توجه داشت كه گدازش هسته ای، چیزی كاملا متفاوت با اشتعال در معنای عام آن است.
دوشنبه 18/6/1387 - 16:12
پسندیدم 0
UserName