تولد تا مرگ ستارگان7
توسط : sm1372
نور مرئی یكی از شش پرتوی طبقه بندی شده در رده پرتوهای الكترومغناطیس است. این پرتوها از كم انرژی ترین آنها به ترتیب عبارتند از امواج رادیویی (مایكروویو یا موج ریز، پرتوهای رادیویی با فركانس بالا هستند كه در اغلب موارد در گروهی جدا پس از امواج رادیویی مورد مطالعه قرار می گیرند اما در این مقاله آنها در گروه امواج رادیویی نام برده می شوند.م.)، پرتوهای فروسرخ، نور مرئی، پرتوهای فرابنفش، اشعه ایكس ری و پرتوی گاما. همه این شش گروه از امواج توسط ستارگان منتشر می شوند، البته بعضی از ستارگان همه شش پرتوی مذكور را متساطع نمی نمایند. تركیبی از همه این شش گروه را طیف الكترومغناطیس می نامند. ابعاد ستاره شناسان شعاع ستارگان را بر اساس شعاع خورشید می سنجند. آلفا سنتوری A شعاعی معادل 05/1 برابر شعاع خورشید دارد و تقریبا با آن هم اندازه است. شعاع ستاره ریگل بیش از 78 برابر شعاع خورشید است و شعاع ستاره آنتارس 776 برابر شعاع خورشید می باشد. ابعاد و دمای سطح ستاره، درخشندگی آن را معین می كند. دو ستاره را در نظر بگیرید كه دمای سطح یكسان دارند اما شعاع ستاره اول دو برابر شعاع ستاره دوم است. در این شرایط، ستاره اول چهار برابر ستاره دوم درخشش دارد. بر اساس گفته دانشمندان، درخشش ستاره متناسب با مربع شعاع آن است. اگر بخواهید درخشش دو ستاره با دمای سطح یكسان را مقایسه كنید، نخست، باید شعاع ستاره بزرگتر را تقسیم بر شعاع ستاره كوچكتر نمائید و سپس مربع عدد حاصل را به دست آورید (حاصل تقسیم به توان 2). حال دو ستاره را با شعاع برابر ولی دمای سطح (بر حسب كلوین) متفاوت تجسم كنید. اگر ستاره اول دو برابر ستاره دوم گرم باشد، درخشش آن 16 برابر ستاره دوم خواهد بود. درخشش ستاره متناسب با دمای آن به توان 4 است. اگر بخواهید درخشش دو ستاره با ابعاد برابر را كه دمای مختلف دارند مقایسه كنید، دمای ستاره گرمتر را بر دمای ستاره سردتر تقسیم كرده و حاصل این تقسیم را به توان 4 برسانید.
دوشنبه 18/6/1387 - 16:8
پسندیدم 0
UserName