• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
عضویت در خبرنامه
چرا نماز را به زبان عربی می خوانیم؟
توسط : MOTTAHET

چرا نماز را به زبان عربی می خوانیم؟

 

سؤال: چرا باید نماز را به زبان عربی خواند و حال آن که هرکس باید خدا را به زبان خودش بخواند؛ آیا این موضوع با جهانی بودن دین اسلام منافات ندارد؟

 

پاسخ: اتفاقاً خواندن نماز به زبان عربی یکی از نشانه های جهانی بودن دین اسلام است؛ زیرا جمعیتی که در یک صف قرار می گیرند و در یک جبهه واحد فعالیت می کنند، ناگزیرند زبان واحدی داشته باشند که به وسیله آن تفاهم کنند: یعنی، علاوه بر زبان مادری و محلی، یک زبان عمومی و جهانی هم داشته باشند و وحدت بدون این قسمت مسلماً کامل نیست.

 

امروزه عده ای از متفکران معتقدند تا دنیا به صورت یک کشور در نیاید، مردم جهان روی سعادت را نخواهند دید و برای این که این موضوع جامه عمل به خود بپوشد، نقشه هایی طرح کرده اند و یکی از مواد برنامه آنها، به وجود آوردن یک زبان جهانی است.

 

خلاصه این که: خواندن نماز به یک زبان از طرف مسلمانان، رمز وحدت و نشانه یگانگی آنان است و با توجه به این که زبان عربی به اعتراف اهل فن یکی از وسیع ترین و جامع ترین زبان های دنیا است، این حقیقت روشن تر می شود که تمام فِرق مسلمانان می توانند آن را به عنوان یک زبان بین المللی بشناسند و از آن برای حسن تفاهم و همبستگی اسلامی استفاده کنند.

 

علاوه بر این، خواندن نماز به یک صورت معین، آن را از دستبرد و تحریف و آمیخته شدن به خرافات و مطالب بی اساس که بر اثر مداخله افراد غیر وارد، هنگام ترجمه آن به زبان های دیگر رخ می دهد، نگاه می دارد و به این وسیله روح این عبادت اسلامی محفوظ تر می ماند.

 

منتها بر هر مسلمانی لازم است، به قدر توانایی با زبان دینی خود آشنا شود و بداند با خدای خویش چه می گوید و اتفاقاً یاد گرفتن ترجمه نماز که در یک صفحه کتاب خلاصه می شود، به اندازه ای ساده و آسان است که می توان آن را در یک ساعت برای تمام عمر یاد گرفت.

 

کوتاه سخن این که: مسئله توحید و یگانگی، در تمام اصول و فروع اسلام یک زیربنای اساسی محسوب می گردد و نماز به سوی قبله واحد و در اوقات معین و به یک زبان مشخص، نمونه ای از این وحدت است. اگر هنگام مراسم حج در مکه باشیم و نماز جماعتی را که صدها هزار نفر از نژادها و ملیت های مختلف از سراسر جهان در آن شرکت می جویند و همه با هم می گویند «الله اکبر» مشاهده کنیم، به عظمت و عمق این دستور پی می بریم که اگر هر یک، این جمله روح پرور یا سایر اذکار نماز را به زبان محلی خود می گفت، چه هرج و مرج زشتی در آن روی می داد.(1)

 

پی نوشت

 

1- کتاب پاسخ به پرسش های مذهبی

 (به نقل از هفته نامه پرتو، شماره  429)
يکشنبه 19/3/1387 - 19:5
پسندیدم
UserName