مناظره خسرو با فرهاد از خسرو و شیرین نظامی
| نخستین بار گفتش کز کجائی |
| بگفت از دار ملک آشنائی |
| بگفت آنجا به صنعت در چه کوشند |
| بگفت انده خرند و جان فروشند |
| بگفتا جان فروشی در ادب نیست |
| بگفت از عشقبازان این عجب نیست |
| بگفت از دل شدی عاشق بدینسان؟ |
| بگفت از دل تو میگوئی من از جان |
| بگفتا عشق شیرین بر تو چونست |
| بگفت از جان شیرینم فزونست |
| بگفتا هر شبش بینی چو مهتاب |
| بگفت آری چو خواب آید کجا خواب |
| بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک |
| بگفت آنگه که باشم خفته در خاک |
| بگفتا گر خرامی در سرایش |
| بگفت اندازم این سر زیر پایش |
| بگفتا گر کند چشم تو را ریش |
| بگفت این چشم دیگر دارمش پیش |
| بگفتا گر کسیش آرد فرا چنگ |
| بگفت آهن خورد ور خود بود سنگ |
| بگفتا گر نیابی سوی او راه |
| بگفت از دور شاید دید در ماه |
| بگفتا دوری از مه نیست در خور |
| بگفت آشفته از مه دور بهتر |
| بگفتا گر بخواهد هر چه داری |
| بگفت این از خدا خواهم به زاری |
| بگفتا گر به سر یابیش خوشنود |
| بگفت از گردن این وام افکنم زود |
| بگفتا دوستیش از طبع بگذار |
| بگفت از دوستان ناید چنین کار |
| بگفت آسوده شو که این کار خامست |
| بگفت آسودگی بر من حرام است |
| بگفتا رو صبوری کن درین درد |
| بگفت از جان صبوری چون توان کرد |
| بگفت از صبر کردن کس خجل نیست |
| بگفت این دل تواند کرد دل نیست |
| بگفت از عشق کارت سخت زار است |
| بگفت از عاشقی خوشتر چکار است |
| بگفتا جان مده بس دل که با اوست |
| بگفتا دشمنند این هر دو بی دوست |
| بگفتا در غمش میترسی از کس |
| بگفت از محنت هجران او بس |
| بگفتا هیچ هم خوابیت باید |
| بگفت ار من نباشم نیز شاید |
| بگفتا چونی از عشق جمالش |
| بگفت آن کس نداند جز خیالش |
| بگفت از دل جدا کن عشق شیرین |
| بگفتا چون زیم بیجان شیرین |
| بگفت او آن من شد زو مکن یاد |
| بگفت این کی کند بیچاره فرهاد |
| بگفت ار من کنم در وی نگاهی |
| بگفت آفاق را سوزم به آهی |
| چو عاجز گشت خسرو در جوابش |
| نیامد بیش پرسیدن صوابش |
| به یاران گفت کز خاکی و آبی |
| ندیدم کس بدین حاضر جوابی |
تهیه و تنظیم : بخش ادبیات تبیان