تاريخ مشاوره :
سه شنبه 16/1/1390
تاريخ پاسخ :
پنج شنبه 18/1/1390
تحصيلات :
نا مشخص
سن :
14
گروه :
زيست شناسي
سوال :
از شما در خواست دارم طی چند سئوال به من كمك كنید.خواهشا در مورد هر سئوال پاسخ مفصلی بدهید.
هر كدام از موجودات زیر با توجه به شرایط گفته شده باید چه ویژگی اندامی یا از نظر شكل و رنگ داشته باشند.
1-سوسماری كه می خواهد در بیبان شنی به غذای پرندگان تبدیل نشود.
2-كرمی انگل كه در روده انسان زندگیمی كند.
3-پستانداری كوچك كه از میوه های بالای درخت تغذیه ی كند.
4-گیاهی كه نمیخواهد برگ های آن را گاو بخورد.
5-ماهی ای كه میخواهد هم در آب های شیرین زندگی كند هم در آب های شور
متشكرم
پاسخ :
با سلام
دوست عزیز طبق قوانین موسسه تبیان مشاور در هر کد سوال مجاز به پاسخ گویی به دو سوال می باشد
لطفا سوالات 3-4-5- خود را در کد سوال های جداگانه ارسال نمائید
سوسمار های که در بیابان زندگی می کنند دارای یک سری ویژگی های خاص هستند که شرایط زیست انها را فراهم می کند
بدین منظور سه نمونه از سوسمار های ایران را که زیستگاه انها در خشکی است را برای شما اورده ام که با مطالعه انها پیش از پیش با انها اشنا شوی
نام علمی : MESALINA BREVIROSTRIS
نام انگلیسی: SHORT NOSED DESERT LIZARD
نام فارسی: سوسمار بیابانی پوزه کوتاه
مشخصات : سپر پس سری کوچک یا وجود ندارد و در تماس با سپر آهیانه ای میانی نیست ، سپرهای شفاف پلک پایین با حاشیه سیاه نیستند . پلاکهای شکمی معمو لا در 12 (بندرت 10 یا 14 ) ردیف طولی مستقیم ، 3 فلس بینی که از پایین در تماس با سپر پوزه ای و اولیم فلس لب بالا ، یقه خمیده یا زاویه دار و آزاد ، سر بشدت فشرده نیست اندازه ان 5/1 یا بیشتر از 5/1 برابر پهناست ، در زیر گونه M.B.BREVIROSTRIS 34 تا 50 فلس پشتی در یک ردیف عرضی در ناحیه میانی پشت . 19 تا 28 صفحه در زیر انگشت چهارم ،درزیر گونه M.BFIELDI 30 تا 39 ( معمولا 33 تا 35 ) فلس پشتی در یک ردیف عرضی در ناحیه میانی پشتی ، 16 تا 20 صفحه در زیر انگشت چهارم .
رنگ امیزی : سطح پشتی خاکستری یا قهوه ای مایل به خاکستری ، ناحیه شکمی سفید ، در زیر گونه M.B.BREVIROSTRIS با تعدادی از لکه های چشمی مایل به سفید بزرگ با حاشیه سیاه ، طرح رنگ آمیزی متنوع ، گاهی با نقاط کوچک قهوه ای تیره که بزرگتر از تقاط پهلویی هستند .کناره های دم با نقاط تیره ، در زیر گونه M.B.FIELDI لکه های چشمی روشن روی پشت در ردیف های طولی کم و بیش منظم مرتب شده اند . برخی از حاشیه های تیره باهم تلاقی یافته و نوار های عرضی
تیره را تشکیل می دهند، طرح روی دم بتدریج به نیم حلقه های تیره و روشن متناوب تغییر می کند .
زیستگاه: نواحی بیابانی ، نیمه بیابانی و ساحلی خشک؛ شنزار ها ، زمین های نمکی ، در دشت های هموار یا تپه ای، سواحل ماسه ای با پوشش گیاهی پست واندک
عادات و رفتار : روز فعالند ، در زیر شن و ماسه و یا در زیر سنگ ها و در حفره ها مخفی می شوند . از بند پایان مختلف نظیر مورچه ها ، زنبور ها ، قاب بالان ، راست بالان ، لارو حشرات ، عنکبوت ها و عقرب ها تغزیه می کنند و معمولا اواخر پاییز خواب زمستانی شروع و اسفند ماه پایان میاید . در اوایل پاییز و یا اوایل بهار جفت گیری می کنند . و در اسفند و فروردین و یا خرداد و تیر تخمگداری می کنند . پراکندگی جهانی : پاکستان ، ایران، عراق،سوریه، اردن، عربستان، کویت، امارات متحده .
اندازه : نوک پوزه تا مخرج 56 میلیمتر دم 102 میلیمتر.
ملاحظات : محل نمونه تیپیک زیر گونه M.B.BREVIROSTRIS از ایران ، جزیره تنب بزرگ واقع در استان هرمزگان می باشد . محل نمونه تیپیک زیر گونه M.B.FIELDI از ایران ماهور برنجی ، حدود 30 کیلومتری شرق دزفول واقع در استان خوزستان می باشد .
نام علمی : LACERTA RADDEI VANENSIS
نام انگلیسی: LAKE VAN LIZARD
نام فارسی: سوسمار دریاچه وان
مشخصات, پلک زیرین بدون سپرهای شفاف, صفحه های زیر انگشتی صاف یا دارای برآمدگی , پلاکهای شکمی کم و بیش مستطیلی با خطوط راست یا تقربیا راست در حاشیه عقبی, فلسهای پشتی صاف و دانه ای شکل , 43 تا 53 فلس در ردیف عرضی ناحیه میانی پشت, فلسهای یقه ای اره ای شکل نیستند, 3 تا 4 (معمولا 4 , بندرت 5) فلس پیشین لب بالا در تماس با فلسهای زیر چشمی, فلسهای روی مژه ای بطور ثابت از فلسهای بالای چشمی توسط ردیف کاملی از 6 تا 18 فلس دانه ای جدا شده اند, معمولا یک فلس عقب بینی, 20 تا 29 فلس گلویی13 تا 23 منفذ رانی در هر طرف , 28 تا 33 صحه زیر انگشت چهارم, پلاکهای شکمی در 10 ردیف طولی از 21 تا 30 فلس شکمی.
رنگ آمیزی, ناحیه پشت زیتونی مایل به خاکستری روشن همراه با نقاط ظریف و کوچک, یک نوار تیره ناحیه گوشی شامل نقاط چشمی شکل , ناحیه پهلویی با نقاط ابی, ناحیه زیر بغل با نقاط ابی روشن, ناحیه شکمی سفید مایل به زرد روشن, ناحیه منافذ رانی بطور مشخص زرد, ردیف طولی ناحیه بیرونی شک آبی خاکستری.
زیستگاه, نواحی کوهستانی , در صخره ها, دره های عمیق؛ بریدگیها؛ چینه هاو ستیغ ها در ارتفاعات زیاد با پوشش گیاهی بوته ای یا درختچه ای اندک.
عادات و رفتار؛ شبیه به زیر گونه .
پراکندگی جهانی؛ ایران ؛ ترکیه
اندازه ؛ نوک پوزه تا مخرج 63 میلیمتر دم 126 میلیمتر
ملاحظات ؛ محل نمونه تیپیک از ترکیه, اطراف دریاچه وان می باشد.
از سوسمارها خطرناكترین آنها بزمجه است كه در كویر مناطقی هست كه احتمال یافت شدن آنها زیاد است ( مثلا در كویر آران و بیدگل ناحیه ای به طول و عرض 6 كیلومتر هست كه در آن بزمجه زیاد یافت میشود(.
نام علمی : VARANUS GRISEUS
نام انگلیسی: DESERT MONITOR
نام فارسی: بزمجه بیابانی
مشخصات: در زیرگونه V.G.GRISEUS دم در تمام طول خود در برش عرضی مدور است؛ در زیرگونه V.G.CASPIUS نیمه پیشین دم در برش عرضی كم و بیش مدور در نیمه خلفی باریك و در برش عرضی از دو طرف فشرده و دارای یك تیغه مشخص در سطح فوقانی است. فلسهای شكمی در 110 تا 125 ردیف عرضی از یقه تا كشاله ران.
رنگ آمیزی: ناحیه پشتی با 5 تا 8 (معمولا 6) نوار عرضی باریك بعلاوه یك یا دو نوار عرضی پشت گردنی؛ در زیرگونه V.G.RISEUS این نوارها خاكستری و دم تقریبا تا انتها با 19 تا 28 نوار عرضی تیره؛ در زیرگونه V.G.CASPIUS نوارهای عرضی روی ناحیه پشت قرمز قهوهای و دم با 13 تا 19 نوار عرضی تیره، انتهای دم (معمولا یك سوم انتهایی) در بالغها بدون طرح و در نمونههای جوان در تمام طول دم دارای نوار.
زیستگاه: نواحی بیابانی و نیمه بیابانی، زمینهای ماسهای با سطوح ناهموار، خاكهای رسی، در دامنه كوهها، تپهها و دشتها با پوشش گیاهی استپی شامل بوتهها، درختها و نیز اطراف زمینهای كشاورزی و باغها.
عادات و رفتار: در ساعات اولیه روز فعالیت میكنند؛ از لانههای زیرزمینی پستانداران و دیگر جانوران بعنوان پناهگاه استفاده میكنند، و یا خودشان لانههایی به طول 500 سانتیمتر و عمق 50 تا 120 سانتیمتر در زمینهای ماسهای یا رسی حفر میكنند؛
تغذیه آنها از پستانداران كوچك، خزندگان، پرندگان، تخم پرندگان و خزندگان، عقربها، حشرات بزرگ، وزغها است. گاهی لاشه خواری نیز میكنند؛ در جستجوی غذا ممكن است تا چند صد متر از لانهشان دور شوند، و برای شكار حیوانات وارد هر حفرهای میشوند و یا زمین را میكنند؛
در مواقع خطر و مقابل دشمن پاها را سیخ كرده و بدن را بالا نگه میدارد، بدن و زیر گلو را به طور متناوب باد كرده و فشرده میكند، زبان را دائم بیرون میآورد و صدای فیس فیس تولید كرده و با ضربات قوی و شلاق مانند دم به اطراف سعی در دور كردن دشمن دارند.
فصل جفتگیری پس از خواب زمستانی و در ماههای فرودین تا خرداد است؛ در ماههای خرداد تا مرداد مادهها 10 تا 25 تخم در حفرههایی كه به عمق 70 تا 120 سانتیمتر حفر كردهاند و یا حفرههای امن دیگر میگذارند (اغلب در نزدیكی لانه بزمجه ماده میباشد)، روی تخمها را با مواد گیاهی و خاكروبه میپوشانند، و تا چند هفته تحت مراقبت مادر قرار میگیرند؛ مدت زمان باز شدن تخمها بسته به درجه حرارت محیط، از 130 تا 220 روز متغیر است، ولی اغلب در اواخر شهریور تا اواخر آبان تخمها باز میشوند، معمولا جوانها در همان نقبهای زیرزمینی تا بهار غیرفعال بوده و میخوابند؛ عمر آنها تا 15 سال گزارش شده است.
پراكندگی جهانی: شمال آفریقا، بیابانهای آسیای مركزی و جنوب و جنوب غربی آسیا و شمال غربی هند.
اندازه: نوك پوزه تا مخرج 600 میلیمتر دم 900 میلیمتر
ملاحظات: محل نمونه تیپیك از مصر گزارش شده است. این سوسمار یكی از گستردهترین پراكنشها را در بین تمامی سوسماران داشته و از مراكش تا قزاقستان و غرب چین یافت میشود؛ بنابر شواهد موجود، زیر گونه V.G.GRISEUS در غرب زاگرس V.G.CASPIUS در شرق زاگرس پراكنش دارند، اما مرز دقیق دو زیرگونه هنوز بخوبی مشخص نیست.
(2) کرم روده یا آسکاریس (کرم معمولی روده انسان و خوک یا آسکاریس لومبریکوئیدس یکی از نمونه بارز رده لوله سانان یا کرمهای لولهای است. لوله سانان در میان جانواران پر یاخته از حیث تعداد ، بعد از حشرات شاید مقام دوم را داشته باشند. بسیاری از آنها در آب یا خاک بطور آزاد زندگی میکنند و بسیاری دیگر نیز در بافتها یا مایعات جانوران و گیاهان به حالت انگل به سر میبرند. )
آسکاریس یک عفونت منتقل شونده از راه خاک است که این انتقال به انتشار تخم ها در شرایط مساعد محیطی برای بلوغ آنها بستگی دارد . دفع غیربهداشتی مدفوع و استفاده از کود انسانی ۲ فعالیت عمده غیربهداشتی هستندکه مسئول بومی شدن آسکاریازیس می باشند .
عفونت با آسکاریش شایع ترین آلودگی کرمی در انسان است که حدود ۱ بیلیون نفر را در سراسر جهان آلوده کرده است . این عفونت در بچه های سنین قبل از مدرسه یا سالهای اولیه مدرسه شایع تر است .
نحوه انتقال بیماری به انسان از دست به دهان است که در آن انگشت ها در اثر تماس با خاک آلوده شده اند . راه دیگر انتقال ، مواد غذایی است بویژه آن دسته از غذاهایی که عموماً به صورت خام استفاده می شوند و توسط حشرات یا با استفاده از کود آلوده می گردند . تخم های موجود در خاک تا ماهها خاصیت عفونت زایی خود را حفظ می کنند ، و در هوای سرد ( ۵ تا ۱۰ درجه سانتیگراد ) تا ۲ سال زنده می مانند .
مرحله عفونت زای آسکاریس ،تخم های رسیده حاوی دارو است . تخم ها از طریق مدفوع آلوده دفع می گردند و طی ۵ روز تا روز شرایط مساعد محیطی بالغ شده و عفونت زا می گردند .
آلودگی به انگلهای روده ای و از جمله کرم آسکاریس یکی از مشکلات بهداشتی در کشورهای در حال توسعه می باشد و در حال حاضر سالیانه ۱ تا ۲ میلیارد نفر از مردم جهان به این بیماری مبتلایند و از این تعداد حداقل ۲۰ هزار نفر جان خود را بر اثر بیماری از دست می دهند.
کرم آسکاریس بالغ حلقوی استوانه ای شکل با انتهای باریک و به اندازه ۱۵ تا ۳۵ سانتیمتر (نر کوچکتر از ماده) می باشد. عفونت در انسان از طریق خوردن تخم جنین دار موجود در خاک به همراه خوردن سبزیجات و صیفی جات آلوده ایجاد می شود. تخم پس از وارد شدن به بدن در روده باز و لارو آزاد می شود.
لارو پس از عبور از دیواره روده و سیر مراحل تکاملی خود در کبد، قلب، ریه ها مجدداً به روده باز می گردد و به صورت بالغ در آنجا زندگی می کند.
این کرم از محتویات غذایی روده بیماران تغذیه می کند و موجب سؤ تغذیه، کمبود ویتامین A و کاهش رشد فصلی در کودکان مناطق آندمیک و … می گردد؛ همچنین در صورتی که تعداد کرمها زیاد باشد انسداد مجاری مثل روده، پانکراس، راههای هوایی و آپاندیسیت، یرقان انسدادی، آبسه کبدی و … را به دنبال دارد.
▪ بیماری زائی :
پس از بلع تخم ها توسط انسان ، لاروها از داخل تخم ها آزاد شده و پیش از مهاجرت به ریه ها از طریق جریان خون وریدی ، بداخل دیواره روده نفوذ می کنند . بیماری زائی آسکاریاز ریوی ناشناخته است اگر چه یک پدیده افزایش حساسیتی درگیر ماجراست .
کرم بالغ با انسداد مجرای گوارشی یا صفراوی و یا دخالت در تغذیه بیمار ، بیماری گوارشی ایجاد می کند .
وجود کرم بالغ در روده کوچک علائم مبهمی مانند درد شکم و نفخ ایجاد می کند . انسداد روده که بسیار نادر است و حداکثر سن بروز آن ۱تا ۶ سالگی است ناشی از توده کرم ها در کودکان به شدت آلوده است .
آسکاریازیس ریوی پس از آلودگی شدید با تخم کرم ایجاد می گردد و بیشتر در افرادی بروز می کند که در مناطق دارای انتقال فصلی آسکاریس زندگی می کنند .
بیماری در حالت مزمن و پیشرفته موجب مرگ تعدادی از بیماران و همچنین صرف هزینه های بسیار زیاد و جراحــــــــی می گردد. این انگل در شرایطی که بشر در حال قدم گذاشتن به قرن بیست و یکم است همچنان شایع ترین کرم روده ای انسان در جهان است.
▪ عوامل شیوع آسکاریازیس:
۱ ـ عامل زنده بیماریزا
۲ ـ مخزن عفونت
۳ ـ لوازم آلوده: مدفوع انسان تنها مخزن عفونت است.
۴ ـ میزبان: میزان آلودگی در کودکان زیاد است و کودکان عمده ترین پخش کننده آلودگی هستند.
۵ ـ عوامل محیط زیست: آسکاریس یکی از کرمهای منتقله از راه خاک است. تخم کرمهای آسکاریس در شرایط مساعد ماهها و حتی سالهــــا زنده می ماند. مهمترین این عوامـل برای تنظیم تعداد تخم های آسکاریس عبارتند از:
گرما، رطوبت، فشاراکسیژن، پرتوهای فرابنفش آفتاب؛ کم بودن گرمای محیط مانع از تکامل تخم کرم می شود و خاک های رس برای تکامل تخم کرم از همه مساعدتر هستند.
۶ ـ عادات انسان: زیاد شدن تخم کرم در خاک به سبب عادات انسان در دفع مدفوع در فضای آزاد به صورت پراکنـــده روی می دهد و مهمترین عاملی است که موجب انتشار گسترده آسکاریس در جهان می شود. این حالی است که کودکان خردسال عادت به استفاده از مستراح ندارند و خانه و اطراف آن را آلوده می کنند! تخم آلوده کننده می تواند دستها و خوراکی های کودکانی را که روی زمین بازی می کنند آلوده کند.
۷ ـ دوره واگیری: تا زمانی که تمام آسکاریس های بارور در روده از بین نروند و مدفوع از نظر تخم کرم منفی نشود آلوده کنندگی وجود دارد.
▪ راه انتقال:
راه انتقال مدفوع ـ دهـــانی: از راه خوردن تخم های آلوده کننده همراه با خوراک یا آب است. خوراکیهایی که خام خورده می شوند مانند سالاد و سبزی ها آلودگی را منتقل می نمایند. راههای دیگر انگشتان آلوده به خاک یــا خوردن خاک آلوده (خاک خوری) گردوغبار است که می تواند در انتشار آلودگی به آسکاریس در مناطق کویری نقش مهمی داشته باشد.
▪ دوره کمون : دو ماه
پیشگیری و مبارزه با آسکاریسالف ـ پیشگیری اولیه: برای کنترل بیماری روشهای مختلفی وجود دارد از جمله:
۱ ـ احداث توالت های بهداشت و دفع بهداشتی مدفوع و آموزش بهداشت جامعه در مورد به کارگیری مستراح های بهداشتی، بهداشت فردی ـ همگانی و دگرگونی الگوهای رفتاری.
۲ ـ راه اندازی سیستم های بهداشتی (آب آشامیدنی سالم، مصرف موادغذایی سالم، نظارت بر نحوه تهیه و توزیع موادغذایی و اماکن، دفع صحیح زباله و تصفیه فاضلاب).
۳ ـ استفاده نکردن از کود انسانی در کشاورزی.
ب ـ پیشگیری ثانویه:
برای درمان بیماران (مخزن عفونت) داروهای مؤثری وجود دارد، اما در مناطق دارای میزان بالای آلودگی به دلیل تأثیر این اقدامات در دراز مدت و با توجه به لزوم اجرای برنامه های ضربتی برای کاهش سریــع آلودگی براساس دستورعمل های سازمان جهانی بهداشت، درمان همگانی آسکاریازیس یکی از روشهای مؤثر و سریع کنترل آلودگی در مناطق با شدت آلودگی بالاتر از ۴۰ درصد می باشد.
▪ علایم شایع :
تحریک پذیری
بیقراری مثانه
اشتهای متغیر یا بی اشتهایی
خستگی مکرر
کاهش وزن یا فقدان وزن گیری مناسب (در کودکان (
دردهای پیچشی شکم
اسهال (گاهی )
سرفه و خس خس (به ندرت)
کرم ها ممکن است گاهی در مدفوع یا بستر کودکان دیده شوند. به ندرت ممکن است کرم ها با استفراغ خارج شوند.
▪ علل :
انگلی به نام آسکاریس که تخم های آن از طریق آب ، غذا یا خاک آلوده وارده بدن انسان می شود.
عوامل افزایش دهنده خطر
زندگی در شرایط پرجمعیت یا غیربهداشتی
▪ عواقب موردانتظار
معمولاً با درمان در عرض یک هفته بهبود می یابد.
▪ عوارض احتمالی
در صورت عدم درمان :
مهاجرت کرم ها به سایر نواحی بدن
انسداد روده (به ندرت )
▪ وضعیت بیماری در ایران
در ایران نیز آسکاریس به عنوان یکی از مشکلات بهداشتی به شمار می رود. در مطالعه سال ۱۳۴۷، استان اصفهان بیش از ۹۰ درصد آلودگی کشور را داشت.
مطالعه سال ۱۳۵۳ نشان داد که بیش از نصف جمعیت کشور مبتلا به آسکاریس هستند. مطالعه سال ۱۳۵۶ در مناطق روستایی استان آذبایجان شرقی و غربی میزان آلودگی را بیش از ۹۰ درصد گزارش کرد.
در مطالعه ای که در سال ۱۳۷۰ در کلیه مناطق روستایی کشور انجام گرفت، میزان آلودگی به آسکاریس ۷۵ درصد گزارش شد، در این میان استان همدان با ۶/۳۹ درصد بالاترین میزان آلودگی را در سطح کشور به خود اختصاص داده بود.
▪ پیشگیری :
شستشوی مکرر دست ها همیشه قبل از غذا خوردن
خودداری از وارد کردن انگشتان به دهان
اگر چه آسکاریازیس شایع ترین عفونت کرمی در جهان است بعلت اختلاف نظرهای موجود در اهمیت بالینی آن و ویژگیهای همه گیری شناسانه منحصر به فرد این بیماری ، توجه کمی به نحوه کنترل آن شده است . تلاش در جهت کاهش تعداد کرم ها در جوامع انسانی با استفاده از روش های درمانی همگانی تا حدی مفید بوده است .
به دلیل میزان بالای عفونت مجدد ، درمان شیمیائی باید هر ۳ تا ۶ ماه تکرار شود . عملی بودن و هزینه انجام این اقدام را باید با استعمال گسترده آن ارزیابی نمود .
انجام اقدامات بهداشتی با هدف از بین بردن تخم انگل در مدفوع انسان پیش از استفاده آن به عنوان کود و تهیه امکانات لازم برای دفع بهداشتی فاضلاب مؤثرترین اقدامات پیشگیری طولانی مدت بر علیه آسکاریازیس هستند .
▪ درمان :
اصول کلی :
- بررسی های تشخیصی ممکن است شامل آزمایش مدفوع یا بررسی کرم بالغ (در صورت دفع شدن همراه مدفوع ) برای شناسایی کرم ، و رادیوگرافی ریه (گاهی ) باشد.
- درمان در منزل امکان پذیر بوده و شامل داروهای ضد کرم و سایر مراقبت های بهداشتی است .
- شستشوی با دقت دست ها پس از توالت رفتن یا قبل از غذا توصیه می شود. از وارد کردن انگشتان به دهان خودداری کنید. ناخن ها را کوتاه و تمیز نگه دارید.
- نواحی مقعد و تناسلی را حداقل روزی دوبار با صابون و آب گرم بشویید. شستشو را با دفت و ترجیحاً زیر دوش انجام دهید. از حمام وان استفاده نکنید.
- در صورت امکان همه لباس های راحتی ، لباس های خواب ، زیرپوش ها و حوله های آلوده ای را که توسط فرد مبتلا استفاده شده بجوشانید. لباس های بافتنی که قابل شستشو نیستند را در محلول آمونیاک (یک فنجان محلول خانگی آمونیاک در پنج گالن آب سرد) بخیسانید.
- پس از درمان ، صندلی توالت ، کف حمام و اثاثیه را به دقت شستشو و تمیز کنید. قالیچه ها، رومیزی ها، پرده ها، مبلمان و صندلی ها را به دقت با جاروبرقی تمیز کنید. اسباب بازی های فلزی یا اشیای فلزی مشابه را در یک اجاق داغ استریل کنید.
▪ داروها :
داروهایی برای از بین بردن کرم ها، نظیر پیرانتل پاموات ، پیرازین یا مبندازول (این دارو ممکن است باعث ناهنجاری جنین گردد؛ بنابراین مصرف آن در خانم های باردار ممنوع است ). این داروها را می توان به صورت یک مقدار واحد تجویز کرد.
▪ فعالیت :
با بهبود علایم بیمار می تواند هرچه سریعتر فعالیت های طبیعی خود را از سر گیرد.
رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست .
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا کودکتان دارای علایم کرم های گرد باشید.
ظهور مجدد کرم های گرد پس از درمان
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجه شده اید . داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.
اگر سوال دوم شما مربوط به ساختمان و فیزیولوژی اسکاریس است لطفا بفرمایی تا در مورد خود کرم اسکاریس صحبت کنم
با ارزوی سربلندی و موفقیت