تاريخ مشاوره :
دوشنبه 11/6/1387
تاريخ پاسخ :
شنبه 16/6/1387
تحصيلات :
ليسانس
سن :
24
گروه :
پزشكي
سوال :
در مورد فثق کشاله ران و فثق نافی اطلاعات کامل تری میخواستم در مورد علائم - عوارض آن بر دیگر اعضا ودلایل بوجود آمدن آن. آیا فثق شکمی بصورث ظاهری مشهود است. اطلاعات کامل میخواهم.
پاسخ :
با سلام
هرنی یا فتق ضعف یا پارگی جداره شکمی است که موجب میشود قسمتی از احشای شکمی با فشار از آن بیرون بزند. از جمله فتق های شایع فتق های کشاله ران؛ فتق نافی؛ فتق فمورال و فتق های برشی می باشند. انواع منحصر بفرد وغیر معمول فتق در جداره فوقانی سطح شکم شامل فتق پاراازوفاژال و هیاتال و دیافراگماتیک هم از دیگر انواع فتق می باشد . فتق برشی(incisional) نوعی فتق است که در محل یک برش جراحی قبلی ایجاد می شود. . شایعترین نوع فتق، فتق جدار شکم در قسمت تحتانی راست یا چپ است که به آن فتق اینگوئینال یا فتق مغبنی گویند و در بین مردم به پارگی پرده شکم یا به اختصار پارگی پرده شهرت دارد. این بیماری در مردان بسیار شایعتر است.
فتق هنگامی رخ می دهد كه لایه های عضلانی جدار شكم ضعیف شده باشد. همانند بیرون زدگی تیوپ داخلی یك لاستیك پاره شده، در فتق نیز احشاء داخلی شكم از طریق ناحیه ضعیف روی جدار شكم بیرون می زنند و باعث شكل گیری یك برآمدگی می شوند. البته در کودکان علت ایجاد فتق، نوعی اختلال در شکل گیری لایه های جدار شکم است که در هنگام تولد وجود دارد. ورود احشاء شکم به داخل محل فتق می تواند باعث گردد که قسمتی از روده یا سایر اعضاء داخل شكم در داخل این بیرون زدگی گیر كند و باعث عوارض خطرناک شود. فتق می تواند سبب ایجاد درد شدید و مسائل جدی دیگر شود كه حتی گاهی به جراحی اورژانس منجر میگردد.
توصیه می شود که فتق با جراحی ترمیم شود ،دو دلیل واضح برای درمان فتق، یكی دردی است كه با ایستادن های طولانی یا بلند كردن اشیاء سنگین ایجاد می شود و دیگری از نظر زیبایی است كه به واسطه وجود یك برجستگی باعث نارحتی بیمار می شود . اما دلیل اصلی جهت ترمیم فتق این است كه ممكن است روده یا عضوی دیگر، داخل فتق به دام بیفتد و قادر به خارج شدن از آن نباشد لذا باعث انسداد روده و به دنبال آن، گانگرن یا سیاه شدگی و پاره شدن روده می شود.
در بعضی موارد امکان جراحی فتق وجود ندارد . درمان غیر جراحی فتق مغبنی، استفاده از فتق بند است كه روی ناحیه درگیر، فشار وارد می آورد و به جا انداختن آن، کمک می نماید اما در كل استفاده از آن ایده خوبی نمی باشد . فتق بند در واقع هیچ كاری جهت از بین بردن و رفع فتق انجام نمیدهد و فقط علائم آن را كاهش می دهد. بنابراین با وجود استفاده از آن فتق همچنان بزرگ می شود، همچنین موجب ایجاد زخم در موضع فتق می شود. تداوم در بزرگ شدن فتق و ایجاد چسبندگی در بافتهای زیرین، از عوارض فتق بند هستند که ترمیم جراحی فتق را دشوار می سازند و عود مجدد آن را محتمل تر می كنند. بنابراین استفاده از فتق بند فقط باید به عنوان یك وسیله به مدت كوتاهی قبل از انجام عمل جراحی محدود شود .
بیشتر بیماران قادر هستند درعرض 1 الی 2 روز پس از عمل مرخص شده و به خانه روند.
بیماران قادرند فعالیتهای خود را در عرض 3 الی 5 روز پس از عمل جراحی، از سر گیرند ولی از انجام کارهای سنگین حداقل تا دو ماه و بطور معمول تا شش ماه باید پرهیز کرد.