کد: 666748

پرسش

باسلام
مقدمتا باید عرض کنم در مورد دعا کردن و حاجت خواستن مطالب نسبتا زیادی خوانده ام ولی حسابی گیج شده ام و مدام فکر میکنم درست حاجاتم را مطرح نمیکنم. برای روشن شدن منظورم برای شما ، چیزهایی که بعد از حاجت خواستن ازذهنم میگذرد و پاسخی برایشان ندارم را فهرست وار عرض میکنم و تقاضا دارم به هریک پاسخ دهید :
1- نمیدانم اسباب دنیوی حاجتم که ابتدائا باید انسان آنها را انجام دهد و سپس دعا کند ، کدامند؟(بعبارت دیگر اسباب مختلفی به ذهنم میاید که نمیدانم کدام صحیح است )
2-در توسلاتم نمیدانم به کدامیک از معصومین یا حتی امامزاده ها متوسل شوم و چگونه متوسل شوم و چه نذری بکنم و ....
3- چگونه و با چه مضمونی درخواست کنم؟
4- از کجا معلوم نقص یا گناهی داشته باشم که روحم هم از آن خبر ندارد ولی بخاطر آن دعایم مستجاب نمیشود و من که جاهل به آن هستم اگر تا قیام قیامت هم دعا کنم به حاجتم نمیرسم
5 از کجا معلوم دعایم مستجاب شده ولی با تاخیر
6-از کجا معلوم مقدر شده باشد که هرگز به این مطلب در این دنیا نخواهم رسید
با تشکر

پاسخ

با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
1. اسباب دنیوی برای رسیدن به اهداف، همان است که عقل و شرع آن را مجاز می شمرد. در روایت است که مؤمن به شکلی متعادل و بدون افراط و تفریط و با آرامش به اسباب توسل می جوید، و در کنار آن با دعا از خداوند رفع حاجت خود را می طلبد، چرا که برای این اسباب هم استقلال قائل نیست.
بر این اساس، دعا کردن در عرض و تقابل با توسل به اسباب نیست، بلکه در طول و همراه آن است. باید در کنار تلاش در حد معقول و مشروع، دعا هم کرد، چه قبل آن و چه بعد آن.
2. به همه معصومین می توان متوسل شد؛ بستگی به خود آدم دارد که احساس ارادت و علاقه بیشتر به کدامیک از آنها داشته باشد. می توان برای توسل از ادعیه مربوط در مفاتیح استفاده کرد؛ از جمله دعا توسل معروف.
نذر هم باید به گونه ای باشد که در حد توان انسان باشد.
نکته ای که لازم است توجه کنیم این است که اصل دعا عبودیت و تضرع به درگاه الهی است و شکل آن می تواند متفاوت باشد.
3. البته با عبارات روایت شده از معصومین(ع) و یا أحیانا ادعیه قرآنی به صورت عربی بهتر است؛ اما حتی بدون آداب و با جمله پردازی فارسی هم که باشد، هیچ عیبی ندارد، و اساس دعا این است که از دل برآید و همراه با اصرار و إنابه و رقت قلب و خلوص باشد.
"لوک و لنگ و چفته شکل و بی ادب سوی او می غیژ و او را می طلب"
4. رحمت خداوند طوری است که اگر بخواهد دعای شما را مستجاب کند، اول شایستگی توبه را به شما می دهد و یا نقصی را که متوجه شماست، به شما نشان می دهد و یا خودبخود رفع می کند.
مثلا اگر لقمه حرام و یا مال حرام و غصبی در کار است، و یا حق الناس و مظلمه ای بر دوش بنده است، او را آگاه می کند تا به رفع آن اقدام کند و سپس دعای او را مستجاب می نماید. لازم به یادآوری است که یکی از عوامل عدم استجابت دعا لقمه حرام و یا مشغول ذمه بودن نسبت به دیگران است. گناهانی که جنبه شخصی دارد و به دیگران ضرر وارد نمی کند، با توبه و استغفار قابل رجوع است.
من و شما باید با اخلاص و بندگی دعا کنیم و بدانیم عالم و آدم بی صاحب نیست.
5. این را نمی توان فهمید. مؤمن همیشه در حال خوف و رجا است، و باید باشد. همین روح تضرع را در ما افزایش می دهد.
تنها یک نکته هست؛ و آن این که دعای خالص همیشه مستجاب است، ولی گاهی به مصحلت است که به صورت دیگری برآورده شود.
اساسا اصل دعا کردن ثواب دارد، و از عبادات شایسته محسوب می گردد.
"ترس و عشق تو کند لطف ماست زیر هر یا رب تو لبیک هاست"
6. طبق سنت تغییر ناپذیر الهی، هر دعایی که مصلحت و خیر انسان در آن باشد و ممکن هم باشد، استجابت می شود، مگر که معادل و یا بالاتر از آن برای دعا کننده، در نظر گرفته شود.
کامروا باشید.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.

مشاور : موسسه ذکر | پرسش : جمعه 8/3/1388 | پاسخ : جمعه 15/3/1388 | | ليسانس | 22 سال | معارف اسلامي | تعداد مشاهده: 34 بار

تگ ها :

UserName