• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 845
  • شنبه 1386/7/28
  • تاريخ :

خانه موسیقی و مكانیزم انتخاب

موسیقی

خانه موسیقی با برگزاری جشن در تالار بزرگ وزارت كشور وارد نهمین سال فعالیت خود می‌شود.

9 سال برای نهادی همانند خانه موسیقی با هشت هزار عضو ، زمان زیادی نیست.

مهم‌ترین فعالیت خانه موسیقی در این هشت سال بیمه كردن بیش از سه هزار تن از اعضاء‌ بوده است. در كنار این كار توجه به وضعیت آموزش در آموزش گاههای موسیقی و اخذ آزمون از مدرسان در قالب قراردادی كه خانه موسیقی با مركز گسترش امور هنری وزارت ارشاد، منعقد كرده است را نیز باید از كارهای مهم این نهاد ذكر كرد.

تلاش برای مالكیت خانه موسیقی، ‌كه از جمله معضلات این نهاد به شمار می‌رود و نیز برگزاری برخی كنسرت‌های موسیقی نیز از دیگر فعالیت‌هایی است كه این نهاد صورت داده است.

اكنون اما خانه موسیقی به نقطه‌ای رسیده است كه باید پوست اندازی كند و شائبه نگاه جانبدارانه و بخشی را از خود و هیئت مدیره بزداید.

به گمان برخی از منتقدان كه برخی از اعضای كانون‌های هشت گانه در زمره آنها هستند، سیاست‌های هیات مدیره خانه موسیقی شامل قرائتی خاص از موسیقی می‌شود و بقیه اهالی موسیقی و خانه موسیقی در زاویه و گوشه قرار گرفتند. این گروه معتقدندكه افرادی كه در هیئت مدیره خانه موسیقی حضور دارند، عمدتا به یك جریان خاص درموسیقی مرتبطند و همین مسئله سبب شده است كه آنها علائق خود را در كار دخالت دهند و به نوعی نخبه‌گرایی در میان خانه موسیقی دست یازند.

ادعای آنها بر چنین مسئله ای معرفی و تجلیل از 6 نفر از اهالی موسیقی در دو جشن ( 85 و 86) است كه همگی ‌آنها به نوعی منتسب به موسیقی سنتی ایرانی‌اند و در میان آنها از دیگر اعضا و گرایش‌های موسیقی خبری نیست. پرویز مشكاتیان، گروه كامكارها، فرهاد فخرالدینی، حسین علیزاده، شهرام ناظری، كیخسرو پورناظری ، همگی به نوع و گونه‌ای خاص از موسیقی  منتسب‌اند كه از آن به عنوان موسیقی سنتی یاد می‌شود.

 حتی چهره‌ای چون آ‌قای فخرالدینی نیز اگر چه به موزیسنی با كارهای كارهای اركسترال معروف است، اما فضای كارهای اركسترال  ایشان هم طعم و رنگ  موسیقی ایرانی دارد و نه موسیقی غربی .

البته تمامی این افراد انصافا در زمره بزرگان موسیقی این مرز و بوم‌اند و باید زودتر از این‌ها از آنان تقدیر به عمل می‌آمد، اما مدعای اصلی این نوشته نه در انتخاب افرادی خاص، بلكه در مكانیزمی است كه برای انتخاب در نظر گرفته شده است.

به تعبیر دقیق‌تر با توجه به این كه خانه موسیقی و هیئت مدیره آن نهادی برای تمامی نحله های موسیقی حاضر در كانون های هشت گانه  هستند، پس طبیعی است كه بروز بیرونی این نمایندگی در جایی همانند این گونه انتخاب ها باید خود را نشان دهد.

در غیر این صورت، ‌و در نبود  چنین فضایی است كه آن عضو كانون خوانندگان كلاسیك، یا عضو آهنگسازان  و نوازندگان موسیقی كلاسیك غرب از روند امورانتقاد می‌كنند و معتقدند كه هیئت مدیره و مدیر عامل بیشتر به سمت یك گونه موسیقایی غلتیده‌اند و از دیگر كانون‌ها و نیز انواع دیگر موسیقی و افراد غفلت ورزیده‌اند.

به نظر می‌رسد برای رسیدن به نقطه ای مشترك برای چنین گزینش هایی باید دست به تدوین آیین نامه خاصی زد كه در آن ملاكهای انتخاب گسترده تر شود و از سوی دیگر تمامی كانون های خانه موسیقی درگیر در آن شوند.

این كار نیازمند به یك برنامه ریزی دقیق و منظم و برقراری ارتباط با كانون ها و جلب نظر آنها برای مشاركت جدی در این امر است.

هم اكنون خانه سینما و صنوف مختلف آن سعی كرده‌اند در هر سال فعال‌ترین و شایسته‌ترین عضو خود را برگزیده و در جشن خانه سینما از آنها تقدیر كنند. این الگو می‌تواند سرمشقی برای هیئت مدیره خانه موسیقی باشد تا  فضا را به سمتی ببرد كه تمامی كانون‌ها و یا بهتر است بگوییم، بدنه خانه موسیقی، در كار مشاركت كنند این كار سبب می‌شود، ‌روح تعاون دراین نهاد فزونی گیرد و در نهایت اگر خدشه‌ای بر انتخابی واردشود، این خدشه بر كانونی خاص تسری یابد و نه هیات مدیره اصلی  كه نماد خانه موسیقی در تمامیت ‌آن است.

با توجه به این كه این روزها  كمیته‌ای هم برای اصلاح اساسنامه خانه موسیقی تعیین شده است و در هیات مدیره هم  بحث‌هایی برای نگارش آیین نامه‌ای خاص برای انتخاب افراد و ‌آثار برتر سال در جریان است، پسندیده است كه نكات مورد اشاره بالا هم در این كمیته‌ها لحاظ شود .

منبع : همشهری - سید ابوالحسن مختاباد

UserName