• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 3279
  • يکشنبه 1382/9/16
  • تاريخ :

تبیان به مناسبت 16 اذر ، روز دانشجو گفتگویی را با تنی چند از دانشجویان ترتیب داده است .تبیان کوشیده است در این گپ دوستانه نظرات  دانشجویان را در زمینه های سطح علمی وانتظارات دانشجویان ، خدمات رفاهی ومیزان رضایت دانشجویان از این خدمات وتصورات ذهنی نسبت به دانشجو قبل از ورود به دانشگاه ومیزان تغییر آن را جویا شود .آنچه در پی می آید نظرات عزیزان دانشجوی دانشگاه تهران است.

خانم ( رشته برق ترم7)

"تصویر ذهنی من در جهت منفی خیلی دگرگون شد. من تا ترم 4 و 5 تمام هدفهایی را که برای آنها به دانشگاه آمده بودم گم کردم ، ولی برای من یک اتفاقاتی افتاد که توانستم خودم را پیدا کنم. نمی دانم برای دیگران چنین اتفاقاتی می افتد یا نه؟ فکر می کنم که دانشگاههای ما از این نظر خیلی ضعف دارند یعنی قبل از ورود به دانشگاه یک سری اهداف داریم ولی بعد از ورود ، جو دانشگاه با آنچه انتظار داریم متفاوت است ،  ما را هدایت نمی کنند ، آگاهی نمی دهند و در مسیری که باید قرار نمی دهند .  "

وی در مورد علت این کاستی ها می گوید :" اگر از نظر فرهنگی و اجتماعی به دانشجو آگاهی داده شود، دانشجو از نظرعلمی ترقی می کند. از نظر فرهنگی است که من دانشگاه را قبول ندارم. اهدافی که داشتم بیشتر از نظرعلمی بود ولی بخاطر کاستی های  فرهنگی- اجتماعی بود که اهدافم را گم کردم."

این دانشجوی رشته برق در این زمینه به آوردن دو مثال از کاستی های دانشگاه اکتفا می کند : " ما الآن در مملکتی زندگی می کنیم که کاملاً مذهبی است ولی در محیط دانشگاه که اکثر افراد آن روشنفکرند آنقدرها چهره مذهب نمود ندارد، فکر می کنم اگر ما به دانشجو آگاهی کافی می دادیم نمود مذهب در دانشگاه بیش از این بود. البته دانشجو خود باید برای دست یافتن به آگاهی تلاش کند ولی مشروط بر اینکه از دوران مدرسه این نوع تفکر و جستجو گری به دانش آموزان آموزش داده می شد. در مسائل دینی و به ویژه واحد معارف ارائه شده در دانشگاه اساتید این رشته آنچنان تسلط نداشتند که سئوالات ما را پاسخ دهند در نتیجه فکر می کردیم این مسائل خسته کننده است. کسی نیست که به پرسش های دانشجویان پاسخ دهد ، روی هیچ چیز فکر نمی شود.

 و مثال دوم: روابط دختران و پسران بدون آگاهی است . بچه ها در دبیرستان کاملاً مجزا بودند ولی در دوره دانشگاه رها شده و بدون محدودیت ؛ در این رابطه به هیچ وجه آگاهی داده نمی شود. افراط و تفریط ، محدودیت در دبیرستان و رها سازی بدون آگاهی در دانشگاه .

وی در توصیف آینده علمی دانشگاه می گوید : آینده علمی- فرهنگی دانشگاه را خوب و روشن نمی بینم.  آنها که درسشان خوب است  به خاطر مشکلاتی که وجود دارد  تصمیم به خروج از مملکت دارند. کسی که بخواهد خدمت بکند راهش باز نیست. و درکل بچه ها خیلی انگیزه درس خواندن ندارند و انگیزه پژوهش که اصلاً وجود ندارد.

وی اهم مطالبات دانشجورا چنین بر می شمارد: " تفکرگرایی برای آنها که در امور دانشجویان تصمیم می گیرند و برای  دانشجو، تفکر و تلاش . "

وی در پایان این گفتگو درباره خدمات رفاهی وکیفیت آن می گوید : " غذاهای سلف اصلاً کیفیت خوبی نداردو کلیه دانشجویان از کیفیت غذاها ناراضی هستند."

آقا( رشته حقوق  ترم آخر )

با توجه به اینکه این دانشجو  در حال به اتمام رساندن دوره تحصیل خود در دانشگاه است نظر وی را در مورد سطح علمی دانشگاه جویا شدیم .وی در این زمینه  بیان می کند:"سطح علمی  خوب بود،  درصد بالایی از آنچه را که انتظار داشتیم برآورده کرد هر چند صددرصد نبود ". وی در توضیح عامل نقصان می گوید : "اساتیدی که در سال اول  با آنها درس داشتیم توان علمی اساتید سالهای پایانی را نداشتند و به این ترتیب ما از درس زده شدیم و بعد تا با اساتید خوب آشنا بشویم دو سه ترم گذشت و بالتبع بعد از گذشت این میزان از دوره تحصیلی 50-60 واحد را پاس کرده بودیم و این خود بیانگر آن است که درصد قابل توجهی  از واحدها بدون حصول به نتیجه دلخواه طی شد. ولی می توان با مطالعات شخصی این نقصان را جبران کرد."

وی در باره اهمیت پژوهش و میزان پرداختن به آن در دانشگاه می گوید: "خیلی کم اهمیت داده می شود و دراین زمینه هم اساتید و هم دانشجویان مقصرند.

اساتید در سطح لیسانس دانشجو را دارای آن میزان صلاحیت علمی نمی دانند که پژوهش های او را جدی بگیرند. دانشجوی لیسانس هم از سردی اساتید در این زمینه دلسرد می شود. زیاد پیش آمده که با مراجعه به استادی در یک زمینه تحقیقی نظر خواستم و استاد قبول نکرد و علت آن را کمبود وقت بیان کرد،  چون اساتید برای تحقیقات مقاطع دکترا و فوق لیسانس بیشتر وقت می گذارد.

  اساتید و دانشجویان در سطح لیسانس پژوهش را کم اهمیت جلوه می دهند. ولی یقیناً باید به تحقیقات در دوره لیسانس پرداخته شود به خصوص در رشته حقوق. دانشجوی این رشته باید به دادگاه مراجعه کند ، پرونده ها را مطالعه کند و در عمل اگر بخواهیم عدالت مورد نظر حقوق را اجرا کنیم باید عملاً رفت و دید ، پرونده خواند و به تکلیفی که بر دوش دانشجویان حقوق گذاشته شده عمل کرد."  وی می افزاید :"عملاً بر خودم اثبات شده که  درسی را که کار تحقیقی در آن زمینه انجام داده ام سواد و اطلاعاتم هم بیشتر شده است. مشروط بر اینکه تحقیق خود خواسته باشد نه تکلیفی.

وی در مورد مشکلات خوایگاه دانشجویی می گوید : " دانشجویان دانشگاه تهران درصد بالایی شهرستانی هستند. اسکان این همه دانشجو در خوابگاه به لحاظ تخصیص امکانات مناسب و مساوی معضل بزرگی است.

در حال حاضر دو نفر در یک اطاق با مساحت12 مترمربع ساکن هستیم . سال اول و دوم وحشتناک بود در همین فضا5 نفر ساکن بودند. ولی الآن وضعیت بهتر شده است. "

وی اهم مطالبات دانشجو را اینچنین بیان می کند : " صرفنظراز مسائل سیاسی، غالب دانشجویان می خواهند بعد از فارغ التحصیلی شغلی داشته باشند و این یک چیز طبیعی است. یکی از مطالبات واقعی دانشجویان اشتغال است که دولت ما بتواند یک چنین امکاناتی را برای اشتغال دانشجویان فراهم کند. "

خانم( ادبیات فارسی مقطع ارشد. ترم اول)

این دانشجو اهل تبریز در خوابگاه ساکن است در مورد وضعیت خوابگاه می گوید : "خوب است من راضی ام. درمقطع ارشد هر اطاق به 4 نفر از دانشجویان اختصاص دارد و اگر می شد که به 2 نفر تقلیل یابد بسیار خوب بود."

وی در مورد سطح علمی دانشگاه می گوید: " در طول این مدت خوب بوده. امکانات بوده و ما خودمان باید استفاده کنیم. اسم دانشگاه تهران خیلی بزرگتر از خودش است. امکانات هست ولی درس خوان آنچنانی نیست.

نبود انگیزه مانع اصلی برای استفاده از امکانات و ارتقا سطح علمی است . وقتی دانشجو مطمئن نیست که پس از فارغ التحصیلی شغل خوبی در انتظارش خواهد بود ، پس در اینصورت تنها گرفتن مدرک اهمیت پیدا می کند و نه کیفیت آن ؛ ولی اگر مطمئن باشد که  آینده شغلی ارتباطی با موفقیتی علمی دارد با تلاش بیشتری درس می خواند. خارج از دانشگاه کسی به معدل، سطح علمی و این مسائل کاری ندارد تنها می پرسند پارتی دارید یا نه؟"

وی شرایط  فرهنگی حاکم بر دانشگاه را اینچنین توصیف می کند: " چندان جالب نیست. از لحاظ فرهنگی ، آن آداب و رسوم اسلامی زیاد رعایت نمی شود. زیاد بر اساس عرف نیست.

وی اهم مطالبات یک دانشجو را اشتغال و عدم امکان ازدواج و بالا رفتن سن ازدواج می داند.

 تبیان در طی این گفتگو نظرات چندتن از دانشجویان سال اول و دوم را هم جویا شد .این عزیزان هنوز در حال ارزیابی دانشگاه به لحاظ علمی وفرهنگی هستند وهمچنانکه خود ایشان اذعان داشتند نظراتشان به علت پیشرس بودن نمی تواند خالی از شتابزدگی باشد . نظرات آنان را در زیر می خوانیم:

خانم(رشته جامعه شناسی ترم اول)

"تصویرذهنی که نسبت به دانشجو داشتم خیلی تغییر کرده است. اصلاً بعضی ها با آنچه که " باید" باشند نمی خوانند". وی این "باید " را اینگونه تعریف می کند : "متین باشد ، هدف داشته باشد( برای جامعه فرد مفیدی باشد) هدف تنها ورود به دانشگاه نباشد. با فکر خودش جلو برود. تحت تاثیر دیگران قرار نگیرد. خیلی اعتصابات هست ، اعتصاب درباره شهریه و یا موارد دیگر، دانشجو باید با هدف قبلی و با آگاهی وارد این اعتصابات بشود و نه فقط برای شلوغ کاری.

امکانات رفاهی، خوب است.

سطح علمی بد نیست ، خوب است. کلاً با توجه به  سطح پایین دانشگاههای ایران ، خوب است.

اهمیت پژوهش: اگر بیشتر به پژوهش بها داده شود و تکالیف عملی به دانشجویان محول شود بهتر است.

مهمترین مطالبات دانشجویان: مطالبات دانشجویان بیشتر وابسته به رشته تحصیلی آنهاست و اکثر دانشجویان برای نمره درس می خوانند و بیشتر کارها، کاربردی نیست.

سخن آخر:  وارد شدن به دانشگاه آسانترشود."

آقا (رشته متالوژی ترم اول):

"

تصویر ذهنی من از دانشجو خیلی کم دگرگون شده. فکر می کردم سطح علمی دانشجویان خیلی بالاست ولی الآن می بینم که خیلی با اقشار دیگر جامعه فرق ندارند. فقط یک کلاس می روند و می آیند. فقط معترض هستند و بعضی اعتراض هایشان بجا نیست".

وی در توضیح این مطلب می افزاید :" از 30 سال پیش همه فکر می کردند که دانشجو باید مبارز باشد،  دانشجو همیشه دوست دارد جامعه را تغییر دهد ولی  دانشجو هیچوقت تشکر نکرده ".

امکانات رفاهی: " خیلی ها می گویند که سلف تهران بد است ولی آنقدرها هم بد نیست. الآن اعتراضات دانشجویان در بعضی زمینه ها جنبه ناسالم به خود گرفته ولی در بسیاری موارد هم اعتراضات آنها به حق بوده است."

خانم( رشته علوم کامپیوتر ترم 3)

وی در مورد تصویر ذهنی خود از دانشگاه ودانشجو می گوید: " آنچه فکر می کردم تقریباً همان چیزی بود که دیدم. "

وی در مورد سطح علمی و میزان توجه دانشجویان به پژوهش می گوید :" ذات هر کسی جوری است که از مشقات درس خواندن فرار می کند مگر اینکه استاد بخواهد. تمایل غالب دانشجویان این است که شب امتحان درس بخوانند و نمره بگیرند و اگر عرصه برای افراد باز باشد که دنبال علائق خود باشند،  بهتر خواهد بود. بسیاری از درس هایی که ما می گذرانیم خیلی به درد من و رشته من نمی خورد مانند ادبیات. دروسی را که می دانم در زمینه تخصصی به آن نیاز دارم برای آن وقت زیادی می گذارم ولی دروسی مانند ریاضی و فیزیک را فقط شب امتحان آنقدری می خوانم که نمره بیاورم و پاس شود. "

 این دانشجوی علوم کامپیوتر درباره امکانات در دسترس آنان می گوید:  رشته ما خیلی کامپیوتر نیاز دارد ولی سایت دانشکده خیلی شلوغ است. خیلی وقتها برای استفاده از سایت مراجعه کردیم و اصلاً جا نبوده که بنشینیم.

UserName