• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 3066
  • دوشنبه 1386/6/12
  • تاريخ :

ورزش در دوران رشد 

ورزش در دوران رشد

طبیعت انسان با رشد و حركت عجین است و اگر حركتی صورت نگیرد بدن قوام خود را از دست می‌دهد. حركت سنجیده و درست می‌تواند، فرد را به رشد مطلوب نزدیك كند. در دوران رشد انجام فعالیت انعطاف‌پذیری، چابكی و چالاكی و توان حركتی مناسب است و شركت در ورزش‌ همگانی و ورزش‌های پایه چون ژیمناستیك و شنا و فعالیت‌هایی كه افزایش هماهنگی اعصاب و عضلات، توان استقامتی و قلبی عروقی را در پی دارد، در بهترین جایگاه قرار دارند.

انجام ورزش‌های قدرتی سنگین در دوران قبل از بلوغ جایز نیست چرا كه این نوع فعالیت‌ها استخوانی شدن غضروف‌های در حال رشد را تحت فشار قرار می‌دهد و نوجوان به رشد مطلوب نمی‌رسد و رشد فرد زود متوقف می‌شود. عضلات نیز قبل از بلوغ هنوز به اندازه‌ی كافی رشد نیافته‌اند و بنابراین تحمل فشارهای سنگین قدرتی را ندارد.

تاكید بر برد و باخت باعث افزایش هیجان در كودكان می‌شود و این هیجانات هر چند در بعضی مواقع مفید است اما، در اكثر موارد كارساز نیست. چون نوجوانان هنوز تحمل برد و باخت را ندارند این كار می‌تواند دلتنگی‌ها و آزردگی‌هایی را برای فرد به وجود آورد. من هرگز موافق این همه هیجان برای سنین كودكی نیستم، معتقدم كودكان و نوجوانان باید از بازی لذت ببرند و نه از افتخار روی سكو رفتن.

ورزش در دوران رشد

از نظر روحی روانی، هیجانات مسابقات و بها دادن به برد و باخت و رفتن به سمت مادیات و پول، سلاخی روحی كودكان است. رسانه‌های جمعی به خصوص تلویزیون باید زمان بیشتری را به این قضیه اختصاص دهند. جامعه، مدرسه، سازمان تربیت بدنی و خانواده به صورت یك زنجیره متصل به هم در افزایش میزان مشاركت نوجوان در ورزش مسوول‌اند و هر كدام باید متناسب با امكانات و نقش خود به وظیفه‌اشان به نحو احسن عمل كنند. اگر این آگاهی در همه‌ی ارگان‌ها و اقشار جامعه وجود داشته باشد آنگاه می‌توانیم جامعه‌ی سالمی داشته باشیم و رفتارهای ناشایست چون به اعتیاد كشیده شدن نوجوانان كاهش یابد.

 

 دكتر جواد كریمی، دارنده‌ی مدرك PHD تربیت بدنی و علوم ورزشی

UserName