• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1113
  • چهارشنبه 1386/5/17
  • تاريخ :

وربیك : مربیگری را در فوتبال ایران ادامه دهم !

وربیک سرمربی هلندی سابق تیم ملی کره جنوبی

 مربی سابق هلندی تیم كره جنوبی گفت: اگر شرایط كار در فوتبال ایران مناسب باشد، احتمال دارد در آن فعالیت كنم.

پیم وربیك، ‌مربی 51 ساله هلندی كه در جام ملت‌های 2007 آسیا هدایت كره جنوبی را در دست داشت و توانست این تیم را به مقام سومی برساند،‌ در آخرین روز حضور تیمش در شهر كوالالامپور و بعد از شكست دادن تیم ملی ایران در مرحله یك چهارم نهایی، در گفت و گو با فارس،‌ عنوان كرد در صورت خارج شدن از فوتبال كره و هلند، امكانات تمرینی در كنار سازماندهی مناسب هر تیمی را به عنوان ملاك سنجش و انتخاب تیم مورد توجه قرار خواهد داد تا به فعالیت خویش در عرصه مربیگری ادامه دهد.

متن كامل این گفت و گو به شرح زیر است‌؛ البته این مصاحبه زمانی صورت گرفت كه وربیك از مقام خود كناره نگرفته بود.

 

در تمام مسابقاتی كه از كره در جام ملت‌ها دیدیم، ‌به نظر آمد در بازی مقابل ایران استرس خاصی داشتید. اینطور نبود؟

دیدار برابر ایران بازی خاصی بود.

 

‌از چه جهت؟

همه جهات.

 

كمی توضیح می‌دهید؟

بله، آن بازی، اولین دیدار ما بعد از رقابت‌های مقدماتی بود. در مسابقات مقدماتی اگر با نقصی مواجه می‌شدیم، ‌فرصتی محدود برای رفع جبران وجود داشت؛ حتی اگر امتیاز از دست می‌دادیم، ‌باز امكان صعود وجود می‌داشت. در این دیدار خاص، شرایط فرق می‌كرد. بازیكنان كره بایستی عادت بازی‌های گروهی را كنار می‌گذاشتند. بایستی به این فكر می‌كردند كه این دیدار،‌ نتیجه تساوی ‌ندارد؛ بلكه در پایان یك برنده دارد و یك بازنده. بایستی مردانم را با زبان فوتبال متوجه این نكته حساس می‌كردم كه بدانند موقعیت كاری تا چه حد حساس است. تازه ...

 

دارید فكر می كنید؟

می خواستم به یاد بیاورم تا بگویم چقدر در آن زمان زحمت كشیدم تا به مردانم بگویم بایستی كاملا مراقب ایران باتجربه باشند. ایران هر چند حذف شد؛ ‌اما ارتشی بسیار مجرب بود. حتما می دانید با یك گروه بسیار مجرب، ‌مبارزه كردن تا چه سخت است. از این بابت مقابل چنین مجموعه ای، بایستی ‌مبارزه می‌كردم. از رده‌های پایین‌تر، ‌این بازیكنان را تحت اختیار داشتم. می دانستم از چه روحیاتی برخوردار هستند. به من حق می‌دهید كه مثل یك پدر ‌موظف بودم راهنمایی شان كنم. خیلی خوشحالم كه آن همه دغدغه و تكاپو ‌ثمر داد.

 

این نكته در رفتار شما در بازی كاملا نمایان بود.

واقعا نمی‌خواستم آرامش خودم را ازدست دهم و به تیم انرژی منفی بدهم؛ ولی وقتی در نظر می گرفتم به غیر از دروازه‌بانم،‌ چه مجموعه كاملا جوانی دارم كه هر لحظه نیاز به راهنمایی شان است،‌ خودم را موظف می‌كردم كنار زمین ‌با آنها صحبت كنم و به خصوص و ظایفشان را گوشزد كنم.

پیشنهاد مربیگری در ایران را قبول می کنم

‌در این راه آنقدر پیش رفتید كه حتی به جواد نكونام، ‌بازیكن میانه میدان تیم ملی ایران اعتراض كردید. می خواستید او را از لحاظ روحی تحت تاثیر قرار دهید و جنگ روانی راه بیندازید؟

نه، به هیچوجه. معتقدم فوتبال، جنگ و مقابله قدرت بدنی بازیكنان با یكدیگر است؛ ولی از خشونت بیزارم. خودم طعم این مسئله را چشیده ام.

 

‌این پرسش را از شما در نشست مطبوعاتی بعد از بازی مقابل ایران پرسیدند. مایلم درشرایطی كه دیگر هیجان زده نیستید،‌ بپرسم، واقعا برنامه تاكتیكی شما برای رویارویی با ایران چه بود؟

از تیم ایران شناخت زیادی داشتم. قبلا كه با این تیم در مرحله مقدماتی بازی كرده بودیم، ‌می دانستم بایستی چه تدابیری را در پیش بگیرم. با دستیارانم، ‌به خصوص افشین قطبی جلساتی داشتم تا به یك طرح كلی تاكتیكی برای این رویارویی برسیم. عاقبت به این نتیجه رسیدیم كه بایستی برای پیش بردن برنامه های خود، ایران را خوب كنترل كنیم. از این رو از درون دروازه این رقیب تا خط حمله، ‌برنامه نوشتم و به تك تك بازیكنانم دادم. در این میان هدف كلی ما برتری نفری در هر منطقه نسبت به بازیكنان ایران بود. می‌دانستیم از لحاظ تجربه، ‌بازیكنانمان به اندازه‌های تیم نمی رسند؛ اما از لحاظ سرعت و جوانی، از عامل برتری برخوردارند. ‌به تك تك نفراتم گفتم بایستی خیلی بیشتر از بازی های قبلی بدوند و تلاش كنند. گفتم زمانیكه هر بازیكن ایران صاحب توپ می شود، ‌دو بازیكن نزدیك به او، بایستی محاصره‌اش كنند و در وهله نخست، ‌فضا را از او بگیرند. بعد، به فكر استفاده از سرعت خود برای نزدیك شدن سریع به دروازه ایران باشند.

 

اكنون كه بازی تمام شده و دیگر هیجان زده نیستید،‌ از عملكرد تیمتان متناسب با وظایفی كه به بازیكنان محول كردید، ‌راضی شده اید؟

در20 تا 25 دقیقه نخست خیلی خوب ایران را تحت كنترل گرفتیم. در آن لحظات ایران زیر سایه كره قرار گرفت. بعد از آن، به تدریج راه‌های فرار از این تله را در پیش گرفتند كه دیدیم دست به حمله زدند. در آن لحظات، خط دفاعی ما با تمام وجود ایستادگی كرد و عملكرد فوق العاده‌ای داشت. اگر در آن دقایق گلی دریافت می كردیم، ‌امكان جبرانش سخت بود؛ اما خط دفاع به یاری آمد و باعث هموار شدن شرایط نتیجه شد. در نیمه دوم و برای لحظاتی این نوع بازی ایران ادامه یافت؛ اما سعی كردیم تا نبض مسابقه را در دست گیریم. سپس بازی به تعادل كشیده شد تا اینكه پنالتی‌ها وضعیت قهرمانی را مشخص كردند.

در تحلیل شما از ایران، ‌فكر می‌كنید چرا این تیم نتوانست در وقت معمول یا اضافه ‌گل بزند؟

جدای از عامل خوش شانسی، ‌به نظرم ایران در بازی مقابل كره، ‌تا حد زیادی ساده بازی كرد.این سبب می‌شد در گام پایانی نتواند گلزنی كند. به لحاظ تهاجمی، ‌شرایط خیلی خوبی در تیم ایران ندیدم. شاید از این بابت بود كه ایران اساس برنامه تاكتیكی اش را روی ضد حمله مقابل كره گذاشته بود.

 

‌و نقطه قوت ایران ؟

نقاط قوت ایران كم نبود؛ اما مهمترینش این بود كه روی ضدحمله و ضربات ایستگاهی قوی عمل می كردند. خوشحالم مقابل این تلاش ها، ‌ایستادگی خوبی داشتیم.

 

‌در دو وقت اضافی، نه تیم ایران و نه تیم كره، ‌تلاش چشمگیری در رسیدن به گل نكردند. به نظر شما علت این امر چه بود؟

خستگی. بازیكنان هر دو تیم در وقت معمول خیلی دویدند. واقعا خسته بودند و از انرژی كافی برخوردار نبودند. این در شرایطی بود كه ایران نسبت به زمان جام جهانی 2006، ‌تغییرات خیلی جزیی داشت. كره نسبت به آن زمان صاحب شش بازیكن جوان‌تر در تركیب خود شده بود.

 

‌در راه كسب نتیجه مقابل ایران ، افشین قطبی تا چه حد نقش داشت ؟

خیلی زیاد. جا دارد از افشین بابت كمك‌هایش تشكر كنم. آنقدر به من خوراك فكری در مورد تیم ایران داد كه تا 90 درصد، حریف را می شناختم.

 

جدا از خصوصیات فنی ایران در جدال با كره، از امتیاز خاص دیگری نیز برخوردار بود؟

بله، ایرانی‌ها در این دوره یك امتیاز مهم داشتند كه از آن بی بهره بودیم. این امتیاز عدم تغییر محل بازی‌هایشان تا دیدار با ما بود زیرا در دور مقدماتی و سپس با ما،‌ در مالزی اقامت داشتند؛ درحالیكه رنج سفر به كوالالامپور را به جان خریدیم.

 

‌به عنوان یك مربی اروپایی كه در آسیا كار كرده،‌ فكرمی كنید درست بود این مسابقات به میزبانی چهار كشور انجام شود؟

اصلا درست نبود. مطمئنم این نحوه برگزاری برای تقریبا همه تیم ها مشكل درست كرد و دامنه این مشكلات به هواداران نیز كشیده شد. برایم قابل هضم نبود كه چرا وقتی در سطح جهانی میزبانی مشترك، ‌ثمره ای نداشته، كنفدارسیون آسیا روی آن پافشاری دارد.

 

درصورتیكه امكان همكاری برای شما با كره بنا به هر علتی مهیا نباشد، آنوقت چكار خواهید كرد؟

خیلی ساده، ‌راه كشورم را در پیش می گیرم.

وربیک سرمربی هلندی سابق تیم ملی کره جنوبی

‌در فوتبال هلند دنبال تیم می گردید؟

بله، به این خاطر تلاش خواهم كرد.

 

‌فكر می كنید در آنجا موفق شوید؟

برای این منظور تحت هر شرایطی سعی می كنم. از تجربه خوبی برای فعالیت در لیگ هلند برخوردارم.

 

‌واقعا اینطور فكر می كنید؟

این پاسخ من از تكبر نیست؛ بلكه از سر شناخت و كار زیاد است. شاید ندانید؛ اما الان 51 سال دارم.‌ خیلی زود مجبور شدم با بازیگری وداع كنم. در ایام جوانی، ‌بازیكن تیم اسپارتا رتردام بودم؛ اما 24 -25 سال داشتم كه از ناحیه زانوی پای راست مصدوم شدم. چاره‌ای نداشتم با فوتبال وداع كنم. این سبب شد تا زودتر از دیگران وارد حیطه مربیگری شوم. تا قبل از اینكه تا مربیگری تیم كره پیش بیایم، ‌ایستگاه‌های تجربه خوبی در رده مربیگری داشتم.

 

‌دوست دارید سرمربی تیم كشورتان شوید؟

بله (می خندد) این آرزوی هر مربی هلندی است كه زمانی برسد كه بتواند مسئولیت نارنجی پوشان را برعهده گیرد؛ اما دسترسی به این پست برایم ‌قطعا دشوار است.

 

اگر دسترسی به سرمربیگری هلند برای شما باتوجه به مدعیان زیادی كه برای این منظور دارید، سخت است،‌ قطعا راهیابی به تیم های ملی كشورهای دیگر، ‌به خصوص آسیا خیلی سخت نیست. اگر زمانی از سوی فدراسیون ایران برای هدایت تیم ملی یا تیم های باشگاهی ایران، ‌پیشنهادی به دستتان برسد، قبول می كنید؟

بله، برایم كار در ایران، چه در رده ملی یا باشگاهی،‌ جالب و خوشحال كننده است. در مورد ایران یا هر تیمی كه به من پیشنهاد دهد، ‌ابتدا شرایط را مورد ارزیابی قرار می دهم. باید مطمئن باشم كه سازماندهی كار، برنامه ریزی تمرینات و تمام امكانات تمرینی بایستی در سطح معقول باشد تا بتوانم پاسخ بدهم و درحد انتظار ظاهر شوم. از حضور در فوتبال ایران استقبال می كنم.

 

اگر زمانی بخواهید به ایران بیایید، به همكار هموطنتان یعنی آری هان مراجعه می كنید؟

مراجعه؟ برای چه؟

 

‌برای اینكه قبلا سابقه كار در ایران را داشته و قاعدتا استفاده از تجربیاتش می تواند به كمك شما بیاید؟

كه اینطور. واقعیت این است كه به او مراجعه نمی كنم.‌ به این دلیل كه اصولا با هم دوست نیستیم كه بخواهیم با هم مناسباتی داشته باشیم. مجموع ارتباط ما در این حد خلاصه می‌شود كه در زمان بازیگری در لیگ هلند، ‌دو یا ‌سه مرتبه مقابل هم بازی كردیم.

 

‌مایلم سؤال آخر را بپرسم؛ سؤالی كه شاید باعث ناراحتی خاطر شما شود؟

نه،  بپرسید.

می گویند در هلند هر مربی كه بخواهد كاری برای خود در تیمی دست و پا كند‌ ،بایستی تاییدیه یوهان كرویف را داشته باشد. شنیده می‌شود برای گرفتن كاری در خارج نیز مربیان در هلند از حمایت كرویف بایستی برخوردار باشند. واقعا داستان از این قراراست؟

نه( می خندد) موضوع به این شكل كه گفتید نیست. هر مربی كه درداخل یا خارج هلند بخواهد كار كند، نبایستی از كانال كرویف ‌عبور كند؛ بلكه قضیه از این قرار است كه مربیان ما،‌ كرویف را به عنوان یك شخصیت كاملا استثنایی قبول دارند. از او قطعا مشاوره برای فعالیتی كه در پیش می گیرند،‌ دریافت می كنند؛ ‌همین.

مطالب مرتبط :

پیم فربیك: روز دشواری برابر ایران داشتیم

 

UserName