• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 2338
  • سه شنبه 1386/5/23
  • تاريخ :

خداحافظ زندگی!

چاه‌كن‌ها و ترس ریختن آوار

خداحافظ زندگی!

این بار در ادامه سلسله مقالات شغلهای هیجان انگیز و پرخطر به سراغ  آقا مهدی می رویم. یک مقنی 28 ساله .

 

بهت می‌گویند: «همه چیز رو به‌ راه است». اما وقتی می‌روی توی چاه یعنی «خداحافظ زندگی!» آنجا هر اتفاقی ممكن است بیفتد، «هم چاه بهت رحم نمی‌كند، هم صاحب‌كارها. به دوست من صاحب‌كارها رحم نكردند! طفلك 28 سالش بود.

 

آنها اطلاعات اشتباه دادند و دوستم مرد. او تا آمد شروع كند به كلنگ‌ زدن، گاز چاه فاضلاب بغلی گرفتش. كسی تعداد چاه‌ها را بهش نگفته بود». اینها حرف‌های «مهدی محمدی اكبری» است كه یك مقنی 28 ساله است. چیزی كه ما اسمش را می‌گذاریم «شرایط كاری»، برای شغل یك نفر مقنی، شامل چیزهایی مثل یك كلنگ، یك بیل و یك چاه می‌شود كه كارگر ساده‌ای مثل مهدی یاد گرفته بعد از 10 سال سابقه كاری به ارتفاع و تاریكی و خفقانش عادت كند.

 

مهدی و چند تا از كارگرهای دیگر، سال‌هاست از ملایر آمده‌اند تهران. آنها از صبح تا شب منتظر می‌نشینند توی مغازه‌شان تا چند تا مشتری پیدا شوند، شماره یكی از برچسب‌های صورتی و سبز شب‌رنگ لوله‌ بازكنی را از روی در و دیوار خانه‌ها بردارند و تماس بگیرند. مظنه كارشان هم این جوری است: متری 15 هزارتومان میله (بدنه عمودی چاه)، متری 25هزار تومان انبارك (انباره افقی انتهای چاه).

 

كارگرها فرستاده می‌شوند به محل؛ «اگر سرحال باشند و زمین بدقلقی نكند، هر نفر می‌تواند 3 متر را در 8 ساعت بكند. ولی چاه كه می‌رسد به 3، 4 متر، دیگر نفس كم می‌آوری. دیگر آن زیر معلوم نیست چقدر طول بكشد تا كارت تمام شود».

انگار هرچه بیشتر بروی در دل زمین، زمان كندتر می‌گذرد. هرچه نور كمتر شود، سكوت بیشتر می‌شود. از نور فاصله می‌گیری و به تك‌صداها نزدیك؛ صدای لغزش یك خروار خاك روی هم، صدای بیل، صدای نفس‌نفس زدن مهدی. یك دفعه سرت را بلند می‌كنی و می‌بینی آن حلقه نورانی بالای سرت كوچك‌تر شده.

 

آن پایین در عمق، یك حلقه نورانی، تنها رابط مهدی است با دنیای زنده بیرون چاه. یك حلقه، تنها رابط سكوت است با سروصدا. یك حلقه، تنها رابط تنهایی و ازدحام است. یكی سرش را می‌كند توی چاه داد می‌زند:

«مهدی‌ای‌ای‌ای...»

صدا می‌پیچد و همراهش یك مشت خاك از دیواره‌ها شره می‌كند. خاك‌های تلمبار روی هم چیز قابل پیش‌بینی‌ای نیستند و برای كارگران ساده كه كارشان را با شاگردی كردن یاد گرفتند، همیشه می‌توانند خطرآور باشند.

 

منبع : همشهری جوان - با تلخیص

 

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
UserName